Τα πρόσωπα ή οι ιδέες…?

«Συζητώντας»  σε  κάποιο  άλλο blog  πρόσφατα   και  ενώ   «μιλούσα»  για  ιδέες,  διαδικασίες  και άλλα  τέτοια  αφελή  ένας  συνσχολιαστής  μού  επεσήμανε «Καλά  είναι  όλα  αυτά,  αλλά  στον πραγματικό κόσμο τα πρόσωπα  είναι που τραβάνε  τους  ψήφους. Το πρόσωπο  είναι που  εμπνέει  … Αν βέβαια θέλεις να κυβερνήσεις … »

Σε  πρώτη  ανάγνωση  ο  φίλος  έχει  δίκιο. Και  στο  απώτερο  και  στο πρόσφατο παρελθόν   πολιτικά  διλήμματα και  επιλογές  έχουν ονοματεπώνυμο » Σημίτης ή Εβερτ?» , «Παπανδρέου ή Καραμανλής?», «Παπανδρέου ή Βενιζέλος?»,  «Καραμανλής ή Παπανδρέου?», «Σαμαράς ή Μπακογιάννη?»  Ονοματεπώνυμο  επίσης  έχουν συνήθως  και τα  αίτια μιας  ήττας «Έφταιξε  ο  Ρουσσόπουλος! » «Η  Μπακογιάννη!», «Ο Σουφλιάς!» «Ο  Καραμανλής!»  Και  πολλοί  θεωρούν  ότι  η  απομάκρυνση  των  εικαζομένων  ενόχων θα  φέρει  την  αυτόματη  ανάκαμψη  και θα  ανοίξει  διάπλατες  λεωφόρους  δόξης  για  την όποια παράταξη.

Ας  το  σκεφτούμε  όμως λίγο πιο προσεκτικά

Ο Σημίτης αντάρτης, περιθωριοποιημένος και μάλλον άχρωμος κέρδισε την  αρχηγία  του ΠΑΣΟΚ,κυβέρνησε την  χώρα  8 χρόνια  και στη  συνέχεια περιθωριοποιήθηκε και  απο το ίδιο  του  το κόμμα  με  τη «ρετσινιά»  του «λογιστάκου» (μάλλον  ακριβώς ότι μας λείπει  αυτή  τη στιγμή)

Ο Καραμανλής ήρθε  από το πουθενά,κέρδισε την αρχηγία  της ΝΔ κυβέρνησε 5,5 χρόνια  ως το «δυνατό  χαρτί της παράταξης», μόνο που  μετά  το  33%  έγινε  ο  «μπούλης» και άλλα φαιδρά.

Ο  Παπανδρέου πηγή  ανεκδότων από  τότε  που  ανέλαβε  την αρχηγία  του ΠΑΣΟΚ ,  έντονα  αμφισβητούμενος από το ίδιο του το κόμμα για μεγάλο διάστημα κέρδισε τις πρόσφατες  εκλογές  με 10,5 μονάδες  διαφορά.

Ο Σαμαράς από Νο 2 (άντε Νο 3 )  επί  Μητσοτάκη έγινε  λοιδωρούμενος «προδότης», πέρασε  στην πολιτική  λήθη, για να  κερδίσει στη  συνέχεια  την  αρχηγία της ΝΔ από  το  αδιαφιλονίκητο – στην  αρχή  της εκλογικής  διαδικασίας – φαβορί.

Εχει  κανείς  σας  καμμιά  αμφιβολία πως όταν   οι σημερινοί  «νικητές» χάσουν,  θα  «χάσουν»  ταυτόχρονα  και τα όποια υπαρκτά ή φανταστικά ταλέντα   τους? Αποκλείει  κανείς  σας  οι  σημερινοί  ηττημένοι  να  επανέλθουν  κάποια στιγμή  θριαμβευτές  επαινούμενοι  για τα  ξεχασμένα  σήμερα  «χαρίσματα»  τους?

Μήπως  τελικά  δεν  είναι  τα  πρόσωπα  που  κερδίζουν ή  χάνουν? Μήπως παίζουν πολύ  μεγαλύτερο  ρόλο  από  ότι νομίζουμε  οι ανάγκες της κοινωνίας (σωστότερα  της πλειοψηφίας  της) που  εκφράζονται   τη  συγκεκριμένη  στιγμή  της επιλογής ?  Μήπως  η συγκυρία άλλους  ευνοεί και  άλλους  στέλνει  στη «κόλαση»  ανεξάρτητα  από «χαρίσματα»  και «κουσούρια»?  Μήπως  τελικά κι  εμείς   κάποιες φορές εμπλεκόμαστε  σε   διλήμματα   μεταξύ  προσώπων και    ψάχνοντας για  χαρισματικούς  ηγέτες  υποβαθμίζουμε  την αξία των ιδεών,των  διαδικασιών  και των πολιτικών πρακτικών?

Την  δική  μου  άποψη μάλλον  την  υποψιάζεστε…..

ΑΡΗΣ  Θ

This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s