Αγγελιοφόροι,βασιλιάδες και στρατιώτες

«Ουδείς  στέργει άγγελον κακών  επών» Αυτά τα λόγια  βάζει  ο Σοφοκλής  στο  στόμα  του αγγελιοφόρου  που  φέρνει  στον  βασιλιά Κρέοντα  τα  άσχημα   νέα  και προσπαθεί να προφυλάξει  τον  εαυτό  του απο  τίς   δυσάρεστες  συνέπειες που  υφίσταντο  και  υφίστανται  εδώ και  χιλιετηρίδες οι κομιστές   κακών  ειδήσεων .  Πέρασα  κάποια  ώρα στο  Google  ανακαλύπτοντας  καταγεγραμμένους  από  την ιστορία και  τη λογοτεχνία  αγγελιοφόρους  που  έχασαν  μεταφορικά ή  κυριολεκτικά  το  κεφάλι  τους,   επειδή  απλώς  είπαν  αυτό  που  ήταν  ήδη πραγματικότητα. Τελικά σκέφτηκα  ότι  η παράθεση  των περιπτώσεων θα ήταν  μάλλον κουραστική  για  τον  αναγνώστη κι έτσι  έρχομαι  στην ουσία.

Χθες  διαφώνησα με ένα  φίλο » Δούλεψα, δεν λουφάριζα, δεν λαδωνόμουνα, πλήρωνα  τους  φόρους  μου. Τι  ευθύνη  έχω  εγώ? Να πάρουν  πρώτα τα λεφτά  από  αυτούς που  τα  έκλεψαν και  μετά  να  ασχοληθούν  με  εμένα, το Ασφαλιστικό, το μισθό μου και τα εργασιακά μου δικαιώματα. Το  ξέρουν  ποιοι  τα έφαγαν και τα έκαναν βίλλες και καταθέσεις  στην Ελβετία» μου  είπε.

Εχω πολλές  αμφιβολίες  για  το  πόσο  τεχνικά είναι  δυνατό  να  βρείς  και  κυρίως  να  αποδείξεις  ποιοι » τα έφαγαν».  Ακόμα  δυσκολότερο  εως  αδύνατο  νομικά  είναι  να τα πάρεις πίσω.  Σίγουρα  είναι  εξαιρετικά  χρονοβόρο.  Εχω  επίσης  πολλές  αμφιβολίες για  το  πόσοι είναι  οι συμπολίτες  μας που  σαν  τον  φίλο  μου -δεν έχω  λόγους  να  τον  αμφισβητήσω –   δεν διορίστηκαν με  μέσο, δεν έβαλαν  την κόρη  τους  με  μέσον  στο  Δημόσιο, δεν λάδωσαν για να κτίσουν όπως ήθελαν το  εξοχικό  τους, δεν λαδώθηκαν, ως  επιχειρηματίες  ή ελεύθεροι  επαγγελματίες  δεν φοροδιέφυγαν και  ως  εργαζόμενοι  δεν λούφαραν, δεν εξασφάλισαν   με  τους  «αγώνες»  των  συνδικαλιστικών  τους  ηγεσιών    αδικαιολόγητα  προνόμια ( επιδόματα, επιδοτήσεις,  ενισχύσεις, ανοχή  για καραμπινάτες παρανομίες κλπ). 1.000- 10.0000- 80.000?  Ο φίλος μου μόνο, εγώ κι εσύ  αγαπητέ  αναγνώστη?  Κοινώς  δεν  ξέρω  πόσοι  μπορεί  να  είναι  αυτοί  που  δεν  συμμετείχαν  στο «πάρτυ».

Η συνευθύνη ΟΛΩΝ ΜΑΣ   που ισχυρίζομαι  ότι  υπάρχει-σε  διαφορετικό βέβαια  βαθμό– για  τη σημερινή  κατάσταση  (πάγια θεση μου  για  όσους  έχουν  διαβάσει  παλιότερες  αναρτήσεις)πάει  και  σε  ένα άλλο  επίπεδο. και μας  γυρνάει  στο  θέμα  των….  αγγελιοφόρων.

Τους  «αγγελιοφόρους»   που  μας  είπαν  κατά  καιρούς  δυσάρεστα  πράγματα  – μεταφορικά-  τους ….  αποκεφαλίσαμε. Πολλά  ονόματα  μπορώ να  αναφέρω  και  από  τα  δύο  κυβερνητικά  κόμματα  που  τόλμησαν  να  γίνουν » άγγελοι  κακών  επών».  Τους  στείλαμε…  σπίτι  τους. Ούτε  καν  στους πολιτικούς  χώρους που  ανήκουν  δεν  είναι  ιδιαίτερα  δημοφιλείς.  Μητσοτάκης….  Γιαννίτσης…   Μάνος…   Α.Παπαδόπουλος …..  (ακόμα και ) Σημίτης…  Αδριανόπουλος… Δίπλα  σε  αυτους  και άλλους επώνυμους  δεκάδες μικρά  και μεσαία  στελέχη  είτε  υποχρεώθηκαν  σε  σιωπητήριο είτε  πήγαν  σπίτι  τους,  όταν μας  ενόχλησαν  με  τις  δυσάρεστες  επισημάνσεις  τους.

Θα  μου πείτε  ότι   δεν  μπορεί  όλοι  αυτοί  να  είχαν  δίκιο  ταυτοχρόνως    αφού  κινούνται  σε  διαφορές πολιτικές  φιλοσοφίες.  Πόσο  διαφορετικές  τελικά? Και  πόσο μεγάλο  ρόλο παίζουν  θεωρητικού χαρακτήρα  διαφοροποιήσεις αν  μιλάμε   για πράγματα  απλώς  αυτονόητα ? Μεγάλη  συζήτηση!    Το γεγονός πάντως  είναι   όμως  ότι  κάποια  στιγμή   μας  είπαν  δυσάρεστα  πράγματα .  Και  τους  μεταχειριστήκαμε  αναλόγως.

Πρόσφατο παράδειγμα  ο Καραμανλής. Ασχετά  από  τις  υπαρκτές  και  αντικειμενικές  ευθύνες  του  είχε  το θάρρος να κάνει προεκλογική εκστρατεία  εξαγγέλοντας λιτότητα. Τον  φιλοδωρήσσμε  με  ένα  33% και  αποκτήσαμε  ένα … αισιόδοξο και ……….πολλά  υποσχόμενο (μεταφορικά και κυριολεκτικά) Πρωθυπουργό. Τι  να  κάνουμε  λοιπόν? Ευθύνες   έχουμε  συλλογικά  σαν  κοινωνία  και  για  το ποιους  επιλέγουμε – και  δυστυχώς  δεν  το κάνουμε  πάντοτε ούτε  με  αγνά  κριτήρια  ούτε  με  μεγάλη  οξυδέρκεια. Το πληρώνουμε.

Γιατί  άραγε  δεν  επιβραβεύσαμε   ποτέ (ή  σχεδόν ποτέ)  τους   πολιτικούς- αγγελιοφόρους  των κακών  ειδήσεων?

Ισως γιατί οι πολιτικοί  δεν  δικαιούνται  να  είναι  απλώς αγγελιοφόροι. Πρέπει  να  έχουν  την  ικανότητα  να  διαβάσουν τα μέλλοντα  και  στη  συνέχεια  να  ισορροπήσουν μεταξύ  τριών υποχρεώσεων :  να πούν  την  αλήθεια, να  πείσουν  για  την  αξιοπιστία τους  και  να    δώσουν λύσεις  επί  της  ουσίας. Πρέπει  να  είναι  δηλαδή  ταυτόχρονα   αγγελιοφόροι, (εκλεγμένοι) βασιλιάδες και ….  στρατιώτες. Ζόρικα πράγματα

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Bookmark the permalink.

3 Responses to Αγγελιοφόροι,βασιλιάδες και στρατιώτες

  1. Ο/Η River λέει:

    Θα συμφωνήσω με την τελευταία παράγραφο.
    Θα υπενθυμίσω όμως και κάτι άλλο. Υπάρχει γύρω από την εκάστοτε κυβέρνηση ένας οργανωμένος μηχανισμός που έχει σαν αποστολή την άσκηση επιρροής στην κοινή γνώμη.
    Αυτός ο μηχανισμός λειτούργησε πάντα θετικά για τις κυβερνήσεις πασοκ επειδή δημιουργήθηκε από αυτό το κόμμα, και πάντα αρνητικά και εναντίον των κυβερνήσεων της ΝΔ.
    Πάντα άπλωνε δίχτυ προστασίας στους αγγελιοφόρους του πασόκ μέχρις εσχάτων και σπάνια αποτύγχανε. Ο λαός δεν αφέθηκε ποτέ ελεύθερος να διαμορφώσει γνώμη. Πάντα υιοθετούσε την γνώμη των δημαγωγών του. Ξέφυγε από αυτούς 3 φορές και για λίγο, πάντα ελεγγμένα.
    Άρα η αντιμετώπιση των πολιτικών αρχηγών από τους πολίτες είναι βαθύτατα επηρρεασμένη κυρίως από τους δημαγωγούς και όχι από τα αναγγελόμενα που τα διαστρεβλώνουν κατά το δοκούν.
    Και κάτι ακόμη, στην πολιτική ιστορία της νεότερης Ελλάδας τίποτα δεν έγινε τυχαία, ούτε οι ανατροπές, ούτε οι διαδοχές.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    River
    Θίγεις πολύ μεγάλα θεματα. Τι ρόλο παίζει η μεσολάβηση των ΜΜΕ μεταξύ πολιτικού και πολίτη? Τεράστιο! Από τι επηρεάζεται η στάση των ΜΜΕ? Σήμερα, μάλλον από τα συμφέροντα των επιχειρηματιών που εκπροσωπούν. Γιατί η ΝΔ είχε και έχει πάντα τα ΜΜΕ «απέναντι»? Kάποιες πρόχειρες απαντήσεις είναι ότι η ΝΔ 1ως κόμμα κατ΄ αρχήν πιο προσγειωμένο στην πραγματικότητα και πιο ορθολογικό δεν είναι «προϊόν» κατάλληλο για να «πουληθεί» από εφημερίδες και κανάλια που κυνηγάν το εντυπωσιακό και το extreme και 2 ως κόμμα στον πυρήνα του φιλελεύθερο τού είναι ξένη η ιδέα του παραταξιακού τύπου. Επίσης δεν «τα βρήκε» ποτέ (και καλά έκανε) με τους εκδότες και τους καναλάρχες. Επίσης δημοσιογράφοι υποτίθεται του χώρου της απεδείχθησαν μεγάλα «λαμόγια» , άρα δεν ήταν ποτέ του χώρου της, άρα στον χώρο της δημοσιογραφίας της λείπουν άνθρωποι. Αν η ώρα δεν ήταν τόσο προχωρημένη θα έβαζα και άλλα θέματα. Ελπίζω να το κάνουν άλλοι σχολιαστές.
    Θα διαφωνήσω μόνο σ΄ αυτο που λες ότι ο λαός δεν αφέθηκε ποτέ ελεύθερος να διαμορφώσει γνώμη. Ο λαός είναι ελεύθερος να διαμορφώσει γνώμη καθώς και να την εκφράσει. Το ότι κάποιοι επηρεάζονται περισσότερο από τα ΜΜΕ,άλλοι λιγότερο κάποιοι επιλέγουν τον Χ δημαγωγό, κάποιοι τον Ψ , μερικοί στηρίζουν την Α άποψη και άλλοι την Β εγώ το βλέπω σαν την απόδειξη της ελευθερίας μας (που συνεπάγεται και ευθύνη)
    Καλημέρα

  3. Ο/Η drsiebenmal λέει:

    Συμφωνώ με την κεντρική ιδέα· η ευθύνη όλων μας είναι μεγάλη -και αν δεν καταλάβουμε ποια ήταν ακριβώς, δεν θα ξεμπλέξουμε εύκολα. Μπορεί να δουλεύουμε έντιμα και να μην κλέψαμε ποτέ από το Δημόσιο (αλήθεια; ποτέ μας; ούτε κάτι λιγουλάκι από αυτό που έκανε κι ο γείτονας μωρέ;), μπορεί να μη χτίσαμε επαύλεις αλλά να μένουμε στο νοίκι, να μην οδηγάμε λιμουζίνες αλλά ταλαιπωρημένα αμαξάκια, αλλά η ευθύνη μας είναι μεγάλη.

    Δεν ανεχτήκαμε να παίρνουν οι γονείς μας έστω και αυτές τις «ξεφτιλισμένες συντάξεις ελεημοσύνης» χωρίς να έχουν τσοντάρει το μερτικό τους στον κορβανά; Δεν ανεχτήκαμε τους δημάρχους μας να μας φτιάχνουν άθλια παρκάκια με αναιμικά δεντράκια και να επιχορηγούν γιορτές της φάλαινας και φεστιβάλ της τσιπούρας; Δεν ανεχτήκαμε και δεν ψηφίσαμε τους πολιτικούς που τώρα κατηγορούμε; Δεν ανεχτήκαμε και δεν επιβραβεύσαμε με τηλεθεάσεις και αναγνωσιμότητες τους δημοσιογράφους που τώρα κατηγορούμε; Δεν επιδιώξαμε (ανθρώπινο μεν, αλλά…) το δρόμο του βολέματος, δεν ψάξαμε να βρούμε τον φακελάκια για να τον επιβραβεύσουμε και να προωθήσουμε τις δουλειές μας σε βάρος των άλλων που έψαχναν να βρουν τον δικό τους φακελάκια; Δεν ανεχτήκαμε τους μιζαδόρους να παίρνουν δωράκια, αρκεί τουλάχιστον να γίνεται η δουλειά; Δεν ιδιωτεύσαμε με ό,τι χειρότερο περιεχόμενο κουβαλάει αυτός ο όρος δυόμισι χιλιάδες χρόνια τώρα;

    Όταν μπήκαμε στο ευρώ, όλες οι δραχμές στη Γη πήραν προαγωγή και έγιναν ευρώ. Από τότε, φεύγουν περισσότερα ευρώ από εδώ από όσα έρχονται, και δεν μπορούμε πια να φτιάχνουμε δραχμές. Αυτό θα πει μείωση ανταγωνιστικότητας 27%.

    Και αφού δεν φτιάχνουμε, έπρεπε να δανειζόμαστε μέχρι που κάποια στιγμή δεν θα υπάρχουν άλλα δανεικά. Και τότε, όπως σε όλες τις καταστροφές, εμείς πρέπει να βάλουμε πλάτες για να ξαναφτιάξουμε τα γκρεμισμένα.

    Δεν είναι ούτε φιλελεύθερο θέμα, ούτε σοσιαλιστικό. Είναι θέμα απλής αριθμητικής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s