Η «ανεύθυνη» για την κρίση «Αριστερά»

Οταν  συζητιούνται  τα  της  παρούσας  και  σοβαρότατης οικονομικής  κρίσης  είθισται οι μεν  Νεοδημοκράτες να  επικεντρώνονται  στις  ευθύνες  του ΠΑΣΟΚ, οι ΠΑΣΟΚοι στις  ευθύνες  της ΝΔ,   οι  δε της «Αριστεράς» στις  ευθύνες  και  των  δύο που  κυβέρνησαν  επί 36  χρόνια  την  χώρα. Ετσι  συνήθως   και  προς  μεγάλη  ικανοποίηση  της «Αριστεράς»  ξεχνιέται και  δεν  τίθεται  καν  στο  τραπέζι  το  θέμα  των  δικών  της ευθυνών.

Σαν  αθώες περιστερές  οι  εκάστοτε  (μερικές  φορές και  άτυπα)  εκπρόσωποι ΚΚΕ και  ΣΥΡΙΖΑ  κριτικάρουν, κατηγορούν, καταγγέλουν  χωρίς  τις περισσότερες  φορές  οι  εκπρόσωποι  του  «δικομματισμού»  (άλλη  ανοησία και  αυτή) ή  κάποιος   άλλος  να  τους  θέτει  προ  των  δικών  τους  καθόλου  αμελητέων  ευθυνών. Ισως  επειδή  υπάρχει ο  φόβος  του χαρακτηρισμού  ως «αντικομμουνιστή» (έσχατη-και  απολύτως  ακατανόητη για  μένα –  άμυνα  του  ΚΚΕ όταν  στριμώχνεται), ίσως  επειδή   η «Αριστερά»  έχει  «περάσει»  την άποψη  ότι  για  κάποιο  περίεργο λόγο  έχει  την  αποκλειστικότητα  του φωτοστέφανου  της  κοινωνικής  ευαισθησίας και  δικαιοσύνης, ίσως  επειδή κάποιοι  θεωρούν  τον περίεργο   αυτό πολιτικό  χώρο ως πιθανή  δεξαμενή άντλησης ψηφοφόρων  (δική  τους  ή του  αντιπάλου)   και  ως  εκ  τούτου  δεν  πρέπει  να τον «αγριεύουν».

Επί  της  ουσίας  όμως κανένας  δεν  τους  δείχνει  με  το  δάχτυλο και  δεν  τους  λέει  ότι  κατ΄ εξοχήν  αυτοί ήταν που  τροφοδότησαν μαξιμαλιστικές προσδοκίες και έθεσαν  και  στήριξαν  «αγωνιστικά» μαξιμαλιστικά αιτήματα. Αυτοί  ανακάλυψαν  ότι  «νόμος  είναι  το  δίκιο  του  εργάτη»,   το  δίκιο  του  εργάτη  όπως  αυτοί  βέβαια-  και  όχι  ο  εργάτης – το εννοούσαν. Αυτοί  ήταν  πρώτοι  σε  απεργίες  για  την ικανοποίηση  αιτημάτων  που  όταν ικανοποιήθηκαν  αποδεικνύεται  σήμερα ότι  μας  έφεραν πιο κοντά στο χείλος   του γκρεμού και  η σθεναρή  αντίσταση  της Πολιτείας  σε  άλλα   είναι  αυτή που μας  κρατάει «εν ζωή». Δικό  τους  δημιούργημα  είναι  το εξάμβλωμα  που  λέγεται Πανεπιστημιακό Ασυλο, δικό  τους  αίτημα  η «μη εντατικοποίηση»  των σπουδών . Δικιά  τους  «επιτυχία» το ότι κάποιες  επιχειρήσεις  Ελληνικές ή ξένες  «την  έκαναν με  ελαφρά πηδηματάκια» αφήνοντας  πίσω  τους  μερικές  χιλιάδες άνεργους.Δικό  τους  κατόρθωμα  το ότι   ένας  επενδυτής  το  σκέφτεται και  2 και 3  φορές πριν   ξεκινήσει  να κάνει  μια σοβαρή  δουλειά  στον  τόπο  μας. Δικό  τους  κατόρθωμα ,  αλλά και  της  εκάστοτε  Πολιτείας   που -στα πλαίσια  της  μη  εφαρμογής  των νόμων που  αποτελεί εδώ κάτι σαν «δημοκρατικό  δικαίωμα» – τους εξασφάλιζε  ασυλία. Δικό  τους  παράσημο  η  αντίσταση  σε κάθε  μέτρο που  αποσκοπούσε  στο  να  εξυγιάνει μια  επί  χρόνια  προβληματική  οικονομία  Δικιά  τους πρακτική  το «χαιδεμα» τρομοκρατών και  η δικαιολόγηση  απλώς  παράνομων  πράξεων (καταστροφές, βανδαλισμοί, επιθέσειςκλπ),  επειδή  δήθεν ήταν προιόν  κοινωνικής  αγανάκτησης.

Η «Αριστερά »  βεβαίως  έχει  τους  λόγους  της . Δεν επιθυμεί  αντιμετώπιση προβλημάτων, δεν  επιθυμεί  την λύση  τους, δεν  επιθυμεί καν  την άμβλυνση  των  συνεπειών  τους.  Γι  αυτήν  κάθε πρόβλημα  είναι μια  απόδειξη της  αποτυχίας   του «συστήματος». Κι  αισθάνεται  ότι    πετυχαίνοντας  την  όξυνση  του  κερδίζει  πόντους  κι έρχεται  πιο  κοντά στην Επανάσταση  και  την  αφελή και τυραννική  ουτοπία  της.

Γνωστή, παλιά και αναποτελεσματική  πρακτική και  δικαίωμα  του ΚΚΕ και  του ΣΥΡΙΖΑ να πορεύονται όπως  θέλουν. Αλλά  ΜΕΣΑ  ΣΤΑ  ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ   ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. Και  τους νόμους  η Πολιτεία  πρέπει  να  τους  εφαρμόζει. Εναντι όλων.  Και  καμμιά  φορά   θα πρέπει  οι  εκπρόσωποι του περίφημου  «δικομματισμού»   όταν  τίθεται  το θέμα  των  ευθυνών  για τις όποιες  αποτυχίες  μας  ως  χώρα    να  μην » ξεχνάνε»  την  «Αριστερά» και το παρελθόν  της.  Ούτως ή άλλως   η άποψη  της  για  το μέλλον  είναι «σαφής».   Για το ΚΚΕ  το μέλλον μας  βρίσκεται  στο 1917.  Για  τον  ΣΥΡΙΖΑ … εξαρτάται  από το… ποια   «Συνιστώσα» μιλάει.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Η «ανεύθυνη» για την κρίση «Αριστερά»

  1. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Τα παρακάτω είχα στείλει σε μια αριστερή, από τις φανατικές του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, από αυτές που είχαν κάποτε ανεβάσει το ποσοστό του στο 17% σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, και αρνήθηκαν να αναρωτηθούν γιατί έπεσε ξαφνικά..

    ……
    Το γράφω επειδή, δεν έχω συναντήσει ούτε έναν αριστερό του Συνασπισμού ή της συγγενικής πανσπερμίας των συστατικών στοιχείων τους, που να σταματά ένα δευτερόλεπτο τον αυτοθαυμασμό του και την ειρωνεία που επιφυλάσσει σε όποιον διαφωνεί με τη γραμμή της ηγεσίας.
    ……………………
    Καταλαβαίνω ότι θεωρείτε κύριοι του Συνασπισμού ότι όποιος ασκεί την παραμικρή κριτική στον ΣΥΝ κλπ είναι ψυχασθενής… Σας δείχνω κατανόηση..

    Τώρα που οι δημοσκοπήσεις του ΣΥΝ τον δείχνουν να έχει κολλήσει στο 2,4% και σε λίγο θα γίνει ότι και το ΚΚΕ Εσωτερικού που ούτε σε μουσείο δεν το αναφέρουν, παραθέτω πάλι τα λόγια μου, μήπως κάποιοι, με την έπαρση που τους διακρίνει θελήσουν να συνεχίσουν την αλαζονική τους θεώρηση των πραγμάτων.

    ///…Μπορώ να ξεχάσω κάτι που μου έκαναν τότε που ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι του Συνασπισμού στη Βουλή με αυτούς που σκέφτονται το νέο σχήμα «Δημοκρατική Αριστερά»; (Ο ΣΥΝ δεν ήταν το κόμμα με τα μικρά ποσοστά και τη μεγάλη έπαρση;)

    Αυτό το απλό και δίκαιο που ζήτησα να μου κάνουν (διαβίβαση αναφοράς σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής για παραβίαση από την κυβέρνηση της κοινοτικής οδηγίας 2000/78/ΕΚ) θα τους κόστιζε 30 φορές λιγότερο από το να αγοράσουν ένα τσαμπί σταφίλι από το μανάβη.

    Ήμουν βλάκας που δεν φαντάστηκα τότε το μέγεθος του μεγαλείου τους, και επέμεινα το κρίσιμο διάστημα να παρακαλώ αυτούς τους συγκεκριμένους. Εκείνοι ψήλωσαν κατά μερικούς πόντους από τα παρακάλια μου και αισθάνθηκαν ότι δεν είχαν υποχρέωση ούτε να μου απαντήσουν αρνητικά. Ούτε και στις περασμένες εκλογές που έθιξα το θέμα στο Ιντερνετ, δεν σκέφτηκαν ούτε να ζητήσουν συγγνώμη. Τι θα τους κόστιζε η συγγνώμη;

    Καταλαβαίνετε ότι δεν είναι ρουσφέτι. αυτό προκύπτει από α) το γεγονός ότι βγήκαν στη συνέχεια δικαστικές αποφάσεις υπερ εμού για το συγκεκριμένο θέμα (άσχετα που δεν εφαρμόζονται) και β) γιατί τους έχουμε στη Βουλή όταν σκοπός τους σύμφωνα με τον Κανονισμό τους είναι και να επισημαίνουν πράγματα ώστε ο πολίτης να μην προσφεύγει πάντα στα δικαστήρια; (αμαν είναι και για άλλες δουλειές τα δικαστήρια).

    Με έγραψαν κανονικά, και στη συνέχεια αρνήθηκαν έστω και να ζητήσουν συγγνώμη. Τώρα μου λέτε γιατί εγώ δεν μιμούμαι το Χριστό και να στρέψω την παρειά μου να μου δώσουν και άλλο χαστούκι; (αυτό με συμβουλεύουν οι φανατικοί οπαδοί του Τσίπρα και του Κουβέλη). Και αν το κάνω, θα βοηθήσει αυτό την Αριστερά; Ή μήπως κάποιος καινούργιος Τσίπρας με ωραίο μαλλί, ωραίο πρόσωπο, ωραία μοτοσικλέτα και αλλοδαπή διαθέσιμη για δεξιώσεις στο Προεδρικό Μέγαρο, πάρει τα πάνω του και μαζέψει πάλι ένα 17% όχι οποιωνδήποτε ανθρώπων αλλά ανθρώπων της αριστεράς και το πετάξει κάποτε σαν γόπα στο δρόμο για να το πατήσει και στριφτά με το παπούτσι του. Έτσι γίνονται αυτοί που δυναμώνουν μόνο με συνθήματα και δεν βοηθούν τον συνάνθρωπο όταν είναι η δουλειά τους η ίδια να βοηθήσουν (δεν ζήτησα ρουσφέτι ή διορισμό!).///
    ……..

    Το τέλος όλων αυτών των κομμάτων της κοροϊδίας έρχεται. Όσοι ζήσουμε μετά το τέλος αυτής της λαίλαπας που μας έπεσε – σαν συνέπεια είτε της κοροϊδίας είτε των ανεδαφικών κοροϊδευτικών συνθημάτων «να πληρώσει η πλουτοκρατία», «εμείς θα αγωνιστούμε στους δρόμους» κλπ, κάποτε θα αναγκαστούμε να συμπήξουμε συνεταιρισμούς, βασισμένους στην αδελφοσύνη και την πραγματική και όχι λεκτική αλληλεγγύη. Όσοι αποδεδειγμένα βοηθήσουν το συνάνθρωπό τους, ίσως να έχουν ελπίδες να αποτελέσουν στελέχη ή πυρήνες αυτών των σχημάτων που θα υπάρξουν μετά την καταστροφή της Ελλάδας.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Αρνούμαι να σκεφτώ για το «μετά την καταστροφή της Ελλάδας». Δεν την πιστεύω, ίσως γιατί στην περίπτωση μας τυχόν καταστροφή θα σημάνει πολύ περισσότερα από ό,τι πχ στην Αργεντινή.
    Μου φαίνεται πολύ ρομαντικό το » να συμπήξουμε συνεταιρισμούς βασισμένους στην αδελφοσύνη». Κατά τη γνώμη μου θα αρκούσε να λειτουργήσουμε σαν υπεύθυνη και ώριμη ΚΟΙΝΩΝΙΑ- κάτι που όπως καταλαβαίνεις σημαίνει ΚΑΙ αλληλεγγύη όχι ίσως βασισμένη στην «αδελφοσύνη» αλλά στη συναίσθηση της κοινότητας συμφερόντων.
    Οσο για το μέλλον της Αριστεράς δεν θεωρώ ότι μπορεί να είναι λαμπρό αν οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως αριστεροί δεν απαντήσουν με σαφήνεια στο ερώτημα: «Τι είναι Αριστερά και τι είναι αυτό που την διαχωρίζει από την μη-Αριστερά?»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s