ΣΥΝ πλην… Ανανεωτικής Πτέρυγας.

 Οσο  μικρότερο  είναι ένα κόμμα τόσο μεγαλύτερες πιθανότητες  διάσπασης  έχει.Και οι πιθανότητες της είναι ακόμα  μεγαλύτερες αν το κόμμα αυτοτοποθετείται στην Αριστερά. Κ’άπως έτσι  και με τον ΣΥΝ ?  Μαλλον οχι !  Διότι  αν  τις περισσότερες  φορές οι λογοι που  οδηγούν  αριστερούς σχηματισμούς  να  διασπώνται  σε γκρουπούσκουλα  μοιάζουν  με διαφωνίες  σχετικά με το «πόσοι άγγελοι  χωράνε στο κεφάλι μιας καρφίτσας»  στην περίπτωση του  ΣΥΝ τα πράγματα φαινεται να   είναι πολυ ξεκάθαρα. Και  κατά την άποψη μου  το να  φύγουν κάποιοι  ηταν η μόνη  λογικη  λύση.

Μπορούσαν να συνυπάρξουν  ευρωπαιστές (η ήστω ευρωσκεπτικιστές)  με όσους εθεταν ως στρατηγικό στόχο την αποδέ σμευση απο την Ευρωπαική Ενωση? Ειναι θεμιτό ενα κόμμα να  ζητάει τον σεβασμο της νομιμότητας  απο τη μια και  απο την άλλη  να  συμπαρίσταται  σε καθε «‘μπαχαλάκια» που καιει την Ελλαδα? Ειναι  δυνατόν  να εισαι αντισυστημικός και κοινοβουλευτικός ταυτοχρονα? Ειναι  δυνατόν  να θετεις την  προγραμματική  σύγκλιση  με το ΠΑΣΟΚ  ως προυπόθεση  εκλογικής συνεργασίας  μαζι του  και  ταυτόχρονα   να μιλάς για ενότητα της Αριστεράς , στην οποία ενότητα περιλαμβανεις και το ΚΚΕ?  Μπορει  να συστεγασθούν  στο ιδιο κόμμα   η λογικη  του Κουβέλη  και  αυτη της «Ρόζας«?  Προφανώς ΟΧΙ!   Και οι » μη  δυνατότητες»  που  προαναφέρθηκαν  ειναι μια – απλοική  ισως – απάντηση  γιατι  το εγχείρημα  του ΣΥΝ  (του  ΣΥΡΙΖΑ  στην ουσια) απέτυχε. Είναι ομως  η μόνη δυνατή.

Περισσοτερο ισως  ενδιαφερον εχει γιατι  φτασαμε  σ΄ αυτή  τη προσπάθεια  συνθεσης  προφανως  ασύμβατων  θεσεων  και νοοτροπιών.

Στη ριζα  αυτης της θνησιγενους  προσπάθειας   νομίζω οτι  βρίσκεται  η αδυναμία  της αυτοαποκαλούμενης   Αριστεράς  να   δώσει  ενα πειστικό  ορισμό  για τον εαυτό  της  και να καθορίσει  τα όρια  της. Και  αυτο  δεν μπορει να γίνει αν  δεν αποκτήσει ξεκαθαρο πολιτικό στγμα  και μια πρόταση ΕΞΟΥΣΙΑΣ. Οπως καταλαβαίνετε  αυτό ισχύει γιατην εκτός   ΚΚΕ  Αριστερά. Διοτι  το ΚΚΕ  μας αρέσει δεν μας αρέσει και ξεκάθαρο πολιτικο στιγμα έχει  και πρόταση εξουσιας  και προτείνει  και τροπο  για την κατάκτηση  της.  Το καπιταλιστικό συστημα  θνησιγενές από τα γενοφάσκια του δημιουργει συνεχως κρίσεις. Η  πάλη  μας   τις αναδεικνύει,τις βαθαίνει και  οδηγεί  στην ριζοσπαστικοποίηση  του λαού που  καποια στιγμή με το ΚΚΕ  πρωτοπορία  θα το ανατρέψει    Απλά  και ξεκά θαρα πρ’αγματα

Η  Αριστερα για την οποια  συζηταμε, ( προιόν  της  συνεύρεσης  του   ΚΚΕ  Εσ με  ανένταχτους  που  τα «αριστερά» οράματα  τους  δεν μπορούσε να καλύψει  το ΠΑΣΟΚ  και κομμουνιστές  που  δεν  άντεχαν  τη  μονολιθικότητα  και  τον  αδιέξοδο λόγο  του  ΚΚΕ)  σημερα  δεν εχει αναλογα ξεκαθαρο λογο. Κοινωνική   ευαισθησία, δικαιοσύνη,                          αλληλεγγύη  ( και ο,τι αλλο κοινωνικό θέλετε), οικολογικά ενδιαφέροντα, αντίθεση στα μονοπώλια,συμπάθεια σε αδύναμες  η περιθωριοποιούμενες   ομάδες, φιλολογία περι ειρήνης  και φιλίας των λαων  ειναι απλώς  ειτε  αυτονόητα  ειτε  ανεπαρκώς  ορισμένες  έννοιες    που  χωρίς   κάποιο πλαίσιο  χωράνε  τα πάντα. Και  χωρέσανε!   Εν ονόματι  της  ακατανόητης  μανίας  της Αριστεράς  για  ενότητα…   ανομοίων  (επιτρέψτε  μου  να  το  θεωρώ  κατάλοιπο   της παλιας   κομμουνιστικής  πρακτικής  του  …»καπελλώματος»), εν ονόματι της  ανάγκης  για μερικές δεκάδες  χιλιάδες  ψήφους παραπάνω  (απαραίτητες όμως για την κοινοβουλευτική  επιβίωση),  χωρέσανε  και   η επαναστατικότητα,  και ο  αντιευρωπαισμός, και  η οικογενειακή  στοργή προς  ανθρώπους   που  θα ήθελαν  την Ελλάδα Κούβα,  Βόρεια  Κορέα  ή  απλώς  διαλυμένη (για να  κτισουν  στη  συνέχεια  την  ουτοπία  τους). Τα  αποτελέσματα  τα  είδαμε  πριν λίγες μέρες.

Μπορεί  να  φαίνεται  αφελές  αλλά  αν  δεν ξεκαθαρίσουν  όσοι  δηλώνουν  αριστεροί  τι  ακριβώς θέλουν, πως θα  το πετύχουν  και ποια είναι τα όρια  τους, πως  ορίζουν  τελικά  την αριστεροσύνη  τους  δεν  πρόκειται  ούτε  μεταξύ τους να  συνεννοηθούν  ούτε  και  με τους  υπόλοιπους.

Πριν  χρόνια  ο Νίκος παλιός  γνωστός  και πρώην Κνίτης  στο  ερώτημα  μου  τι είναι  Αριστερά μου  απάντησε  αφοπλιστικά: » Μα,  το  σωστό, το  ωραίο, το  δίκαιο!» Ο ορισμός  του  χωράει  τα  πάντα  και  σε  αυτόν  τον ορισμό  χρωστάει  η Αριστερά  την  «δημοφιλία»  της.  Ολοι αισθάνονται  την  ανάγκη  να  είναι  έστω και λίγο  «αριστεροί»  Μέχρι και ο  κ Καρατζαφέρης  δηλώνει  «κοινωνικά  αριστερός»  (κάτι  σαν να λες: «επιθετικά  είμαι  ΑΡΗΣ  , αμυντικά  είμαι ΠΑΟΚ») Η  ευρυχωρία μιας  τέτοιας  Αριστεράς  χωράει  τα  πάντα, μόνο  που  ταυτόχρονα  κολλάει παντού. Και  τελικά  δεν μας λεει  τίποτα.(Γι  αυτό  και  βλέπουμε  πρώην «αριστερούς»  διασκορπισμένους  σε όλα  τα σημεία  του πολιτικού  φάσματος).

Προσωπικά  προτιμώ  τον  σε διαφορετική  βέβαια  βάση  ορισμό  της Αριστεράς  όπως  μου  τον  έδωσε  πολύ  προ  της  διάσπασης  του  ΣΥΝ  μια καλή φίλη, η Τασούλα :»Αριστερά  είναι  το ΚΚΕ  και ο μισός Συνασπισμός» Φαντάζομαι  από  προχθές  για την Τασούλα  Αριστερά  είναι  το ΚΚΕ  και ο Συνασπισμός. Νομίζω  ότι  έτσι  είναι πιο  ξεκάθαρα  τα πράγματα  για όλους μας.  Τουλάχιστον  μέχρι  να  εγκαταλείψουμε  εντελώς  αυτό  το  αντιλειτουργικό  σχήμα   «Αριστερά-Δεξιά» που  σήμερα δεν  μπορεί  να  ερμηνεύσει  τίποτα και   το  χρησιμοποιούμε   μάλλον  όταν  θέλουμε  να  αποφύγουμε  να  μιλήσουμε  επί  της ουσίας.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s