Περί ευθυνών (2)

Κατ΄  αρχήν  τα  αυτονόητα.  Υπάρχουν  και  πολιτικοί  που  βάζουν  το  χέρι  στο  μέλι ! Πολιτικοί  που    έρχονται  στην πολιτική  ξεβράκωτοι    και  φεύγουν  μεγιστάνες. Πολιτικοί  που πλουτίζουν   κάνοντας  χάρες    και εισπράττοντας  δωράκια  ή  χορηγίες .* Δεν  είναι Ελληνικό  φαινόμενο  ούτε  προέκυψε  τα  τελευταία  χρόνια  και  μην  έχετε  την  ελπίδα ότι  μπορεί  να  εκλείψει.   Ό,τι   θεσμούς  και να  δημιουργήσεις   πάντα  θα  βρίσκεται  κάποιος    τρόπος  για  να  γίνει  το  …κακό.  Ετσι  προχωράει  η ζωή.  Παίρνεις  τα  μέτρα  σου,  νομίζεις  ότι  διάλεξες  τους  καλύτερους, νομίζεις ότι έβαλες  τις απαραίτητες  δικλείδες ασφαλείας,  αλλά  κάποιος   βρίσκει  τον τρόπο να τα παρακάμψει,  οπότε  παίρνεις  καινούργια μέτρα κ.ο.κ.

Από  το  σημείο  αυτό  μέχρι  τη  γενίκευση  «οι πολιτικοί  είναι  κλέφτες!»  ή  την  αστειότητα «να  φέρουν πίσω  αυτά που έκλεψαν»  υπάρχει  μεγάλη  απόσταση. Όσοι όντως    «τα πήραν» για να  ευνοήσουν   την  Χ  εταιρεία  ή  τον  Ψ κολλητό (και    αυτό πρέπει να αποδειχθεί  δικαστικά  για  όσους  τουλάχιστον  δεν το ομολογούν)  πρέπει  να  τιμωρηθούν. Αυστηρότατα. Σύμφωνα  όμως  με  όσα προβλέπει  η   υπάρχουσα νομοθεσία. Αν  με  βάση  την υπάρχουσα νομοθεσία  την  γλυτώνουν (βλ. παραγραφή)  δυστυχώς  την πατήσαμε! Αν  η νομοθεσία  είναι κακή   να  την  αλλάξουμε  με μία  καλύτερη.  Τελεία.

«Τελεία »  όμως  σχετικά  μόνο  με  το  θέμα  των   αποκλειστικά  ποινικών  ευθυνών, γιατί  υπάρχουν και οι άλλες, οι πολιτικές    ευθύνες, οι απαραγραπτες, αυτές που δεν  αποδίδει  το  δικαστήριο  ,  ούτε  πολύ  περισσότερο  οι  Εξεταστικές  Επιτροπές , αλλά    ο  καθένας  από  εμάς  και    κάποτε η  …Ιστορία. Το  πρόβλημα – και  γιατί παρακαλώ  είναι πρόβλημα?-   ότι        ο  καθένας   αποδίδει πολιτικές  ευθύνες  κατά  την  κρίση  του  και  κατά  βάση   στην…  κάλπη.

Επομένως μπορούμε  εύκολα  να πούμε  ότι  για  την κατάσταση  που  είμαστε  σήμερα  φταίνε  οι πολιτικοί -γιατί  αυτοί  παίρνουν  τις όποιες    αποφάσεις, τις  εκτελούν (ή  δεν  τις  εκτελούν)  και  ελέγχουν  (και  κυρίως  δεν  ελέγχουν)  την  εφαρμογή  τους,  πολύ  δύσκολα  όμως  θα  συμφωνήσουμε  ποιοί πολιτικοί   και κυρίως  ποιές πολιτικές  μας  οδήγησαν  ως  εδώ.

Παρά  ταύτα  θεωρώ   ότι   υπάρχει   ένα  βασικό  λάθος   που  μοιράζεται  η πλειοψηφία  των  πολιτικών  μας.   Δεν  λένε  την  αλήθεια  στον κόσμο. ‘Η αν  θέλετε  δεν λένε την αλήθεια  τους στον  κόσμο.  Εν  ονόματι  του περίφημου πολιτικού  κόστους,  εν ονόματι  του  ότι  «ο  κόσμος  δεν  καταλαβαίνει»  (που λειτουργεί  σαν  αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία) δεν  προσπαθούν  να πείσουν  απευθυνόμενοι   στη  λογική  του,  αλλά να χειραγωγήσουν  στοχεύοντας  το  θυμικό  του. Δεν   του  λένε  παρά  αυτά  που θέλει  να  ακούσει. Τρομαζουν  όταν  νομίσουν   ότι πηγαίνουν  κόντρα  στο  ρεύμα. Κι  εκείνη  τη  στιγμή    αντί  να προσπαθήσουν  με  θάρρος  να  πείσουν   για  την  άποψη  τους «υποκύπτουν»   σε  μια   εικαζόμενη  λαική  βούληση και  αφήνονται  να παρασυρθούν  σ΄ ένα ποτάμι  συναισθηματικών  αντιδράσεων. Ξεχνούν  ότι  είναι  πολιτικοί  που  εκλέγονται  βάσει  κάποιων  θέσεων  και  ΔΕΝ   είναι  υπάκουοι   εκτελεστές   της  εκάστοτε  λαικής  βούλησης, πολύ περισσότερο  όταν   αυτή  δεν  μπορεί  να  διαπιστωθεί , πολύ περισσότερο όταν  ως  λαική  βούληση  ερμηνεύεται  συχνά   η θορυβώδης  αντίδραση   κάποιων μειοψηφιών.

Ετσι  ο  κόσμος,  κολακευμένος  για  τη «σοφία» του,    «εκπαιδεύεται»   να  επιλέγει (και  εσχάτως  να  μην  επιλέγει  καθόλου)  πολιτικές  και πολιτικούς   με  κριτήρια  καθαρά  συναισθηματικά και  εξ  ίσου   συναισθηματικά  να τους  απορρίπτει. Εξορίζει  από  το νοητικό  του  σύμπαν  τον ορθολογισμό  και  κάνει τις  επιλογές  του,  επειδή  ηχούν όμορφα  στα  αυτιά του  αυτά που  ακούει, επειδή  βαρέθηκε  τους  προηγούμενους,  επειδή «όλοι ίδιοι  είναι», επειδή «τίποτα  δεν αλλάζει».  Η κατάληξη  αυτής  της πορείας για  τον πολίτη    είναι  μια  ιδιόμορφη  παθητικότητα –  ακόμα   και  όταν συνδυάζεται   με   άκριτη  προσκόλληση  στο  όποιο  «κόμμα» (πολλές  φορές  για  βιοποριστικούς λόγους)- εν  τέλει  μια  στάση  μη πολιτική. Και  η κατάληξη περιλαμβάνει  και  προβλήματα σαν τα σημερινά

Ισως στους  πολιτικούς  θα  έπρεπε να  αναγνωρίσω  ένα  ελαφρυντικό. Οσοι  πολιτικοί  με  το στιλ,τις  ιδέες , τις πρακτικές, την  σκληρή  γλώσσα  πήγαν  κόντρα στο  ρεύμα , όσοι  έγιναν  μάντεις  κακών, όσοι  πρότειναν πριν….  10  χρόνια λύσεις  για … σημερινά προβλήματα  τους έφαγε  η  ….»μαρμάγκα». (σχετική  ανάρτηση  το «Αγγελιοφόροι,βασιλιάδες και στρατιώτες»  στις  24 Απριλίου). Οσοι  ακόμα  και  πρόσφατα προσπάθησαν   ή  και  σήμερα  προσπαθούν  να  αρθρώσουν  ενα ρεαλιστικό λόγο  που  δεν  είναι όμως  ευχάριστος  έχουν  ως  άμεσες   τουλάχιστον  προοπτικές  τους  κάτι  μεταξύ  περιθωρίου  και  αναθέματος.

Κι  όμως  ελαφρυντικό  δεν  είναι. Αν   δεν   έχεις  ιδέες ή αν  δεν είσαι έτοιμος να  τις  υπερασπίσεις ή  αν  δεν  έχεις  την ικανότητα να  πείσεις  γι  αυτές  και να  τις  εφαρμόσεις ή  αν  δεν  είσαι  έτοιμος  να  διαβείς μια πολιτική  έρημο μέχρι να πείσεις  ή   αν  δεν  είσαι  έτοιμος  να  αποδεχθείς  την πιθανότητα   ότι  στο  τέλος   μπορεί  να  φάς  τα  μούτρα  σου δεν κάνεις  για πολιτικός. Κάθεσαι   στη δουλειά  σου, στις   εταιρείες,  στο ιατρείο, στο γραφείο   στην οικογένεια  σου –  στο  σπίτι σου  βρε  αδερφε! Αν  πάλι  μέσω της πολιτικής   επιζητάς την  κοινωνική  καταξίωση, τα  «κονέ» ,  την αναγνωρισιμότητα ,  να  φτιάξεις  τέλος πάντων  τη  ζωή  σου,   κ  Καραχατζηπαπάρογλου να  είσαι  έτοιμος  να  ακούς  αυτά που  ακούγονται  τελευταία  και  ακόμα  χειρότερα  στο  εγγύς  μέλλον.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

*Υπενθύμιση/  ελάχιστος φόρος  τιμής:  Ο Παναγής Παπαληγούρας, αδιαφιλονίκητος  Τσάρος  της Οικονομίας  (πριν  εφευρεθεί  ο όρος ) επί Κωνσταντίνου Καραμανλή,  πέθανε  σε  ένα  νοικιασμένο  δυάρι.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s