Αυτοκάθαρση

(Αρχική  δημοσίευση 17/3 –  Λύθηκε  τώρα  το πρόβλημα?)

Αυτοκάθαρση στην Νέα Δημοκρατία λοιπόν, αλλά πώς, από ποιούς και με τι στόχο;

Λίγα πράγματα μπορεί να είναι τόσο διφορούμενα όσο η κάθαρση. Σαν λειτουργία είναι απολύτως αναγκαία για να απορρίπτει ένα σύστημα τα νεκρά κύτταρα του. Ακόμα περισσότερο η κάθαρση δίνει την δυνατότητα εξαγνισμού οργανισμών που πάσχουν. Κάθαρση όμως είναι και η εκκαθάριση των αντιπάλων για την εδραίωση νέων συστημάτων εξουσίας. Τίποτα δεν μπορεί να αποκλείσει και τον συνδυασμό των στόχων αυτών. Αναμφισβήτητα επίσης, αυτός ο συνδυασμός δεν είναι έξω από την πολιτική πρακτική. Εχει τεράστια όμως σημασία η σύνθεση του μείγματος και οι σκοποί που εξυπηρετούνται.

Ακόμα πιό σημαντικό είναι η αυτοκάθαρση. Η κάθαρση που ένας οργανισμός επιτυγχάνει μόνος του. Το καλό με την αυτοκάθαρση είναι οτι δεν εξαρτάται από εξωτερικούς παράγοντες. Δεν περιμένει, ούτε έχει ανάγκη από εξωτερικά ερεθίσματα ή από συνδρομή εξωτερικών παραγόντων. Η πρόκληση με την αυτοκάθαρση είναι οτι προϋποθέτει την ύπαρξη και την λειτουργία των θεσμών, που θα εξασφαλίσουν οτι δεν θα υπερβεί τα όρια της “άμυνας” ενός οργανισμού ώστε να καταστεί αυτοκαταστροφική για αυτόν τον ίδιο οργανισμό, επίθεση. Ακόμα περισσότερο, η αυτοκάθαρση, αν δεν υπάρχουν οι θεσμοί και οι σαφείς διαδικασίες, εγκυμονεί τον κίνδυνο της μετατροπής της σε εργαλείο επιβολής μονόπλευρης εξουσίας του ελέγχοντος, μία άτακτη διαδικασία που δεν ορίζεται, ούτε περιορίζεται.

Δεν θα μπορέσουμε ποτέ να καταλάβουμε και να προσδιορίσουμε τι εννοεί ο επικαλούμενος την αυτοκάθαρση, αν πρώτα ο ίδιος με πράξεις, δεν προσδιορίσει επακριβώς τι εννοεί και πώς θα το επιδιώξει.  Μόνο έτσι θα φανεί τι από τα παραπάνω επιδιώκονται, ποιοί είναι οι σκοποί του και αν η κάθαρση είναι ο σκοπός ή το μέσο.

Ενα πράγμα είναι βέβαιο οτι η Νέα Δημοκρατία ασθενεί, κάποιοι λένε νόσο ανίατο. Αλλά αν η σημερινή της ηγεσία έχει πράγματι σκοπό την αυτοκάθαρση, τότε αυτή δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά και το παρόν. Το ζήτημα δεν είναι να τιμωρηθούν όσοι έπραξαν στο παρελθόν ως μη έδει, αλλά και όσοι δεν πράττουν τώρα ως δεί. Ακόμα περισσότερο,  τα άρρωστα κύτταρα που υπάρχει κίνδυνος να πολλαπλασιασθούν δεν βρίσκονται μόνο κοντά στους άλλους, αλλά και κοντά σε εμάς. Δεν είναι μόνο όσοι πιάστηκαν με τα χέρια λερωμένα, αλλά και αυτοί που λερώθηκαν, αλλά κρύβονται ή επιδιώκουν να αποκρύψουν τις πομπές τους πίσω από το διάφανο παραπέτασμα της θρασύτητας τους. Θα περιλάβει η κάθαρση για παράδειγμα αυτούς που εκδιώχθηκαν από υπουργοί για λόγους όχι μόνο απόλυτης ανικανότητας; Θα περιθωριοποιηθούν οι διαχρονικοί υπουργοί που έχουν πολλαπλασιάσει την περιουσία τους χωρίς αυτό να δικαιολογείται από την επαγγελματική τους πορεία και την οικογενειακή κατάσταση τους, ή αυτό το κριτήριο ολοκλήρωσε τον κύκλο του και δεν εφαρμόζεται σε συμμάχους, έστω και περιστασιακούς; Θα παραμερισθούν αυτοί που τους ανατέθηκε νε υπηρετήσουν το ελληνικό δημόσιο από θέσεις γενικών γραμματέων, διοικητών οργανισμών ή και από ανεξάρτητες διοικητικες αρχές και συμμετείχαν, προκάλεσαν ή ανέχθηκαν την κατασπάταληση του δημόσιου χρήματος προς όφελος προσωπικό ή φίλων, που μοίρασαν έργα και θέσεις, που εξεδίωξαν ικανούς εκτελώντας “συμβόλαια” που εξαργύρωσαν, που προκάλεσαν την διαπόμπευση των οργανισμών που διοικούσαν από τα δικαστήρια; Ο κ. Σαμαράς έχει την δυνατότητα και την υποχρέωση να αναζητήσει παντού και πρώτα από όλα γύρω του. Ανάμεσα στους ανθρώπους που ο ίδιος επέλεξε να επανδρώσουν θέσεις κρίσιμες για την “αυτοκάθαρση”.  Μήπως έχει βάλλει τους λύκους να προσέχουν τα πρόβατα; Γιατί αν έχει γίνει αυτό και δεν το αντιμετωπίσει, άμεσα, αναμφίβολα θα πρέπει να δεχθούμε οτι τις επιλογές αυτές δεν τις έκανε κατά λάθος, αλλά οτι συνειδητά και εν γνώσει του επέλεξε. Πολλές από τις αρχές και τους οργανισμούς που κυριολεκτικά λεηλατήθηκαν ελέγχονται ακόμα από τους διορισθέντες από την Νέα Δημοκρατία και ο έλεγχος δεν είναι πολύ δύσκολος.

Δυστυχώς τα μέχρι σήμερα σημάδια δεν είναι ευοίωνα. Δεν μπορούμε όμως και να συνάγουμε ασφαλή συμπεράσματα από τώρα. Απομένει να δούμε αν θα επαληθευθούν οι εύλογες επιφυλάξεις και ακόμα μια ευκαιρία πραγματικής κάθαρσης θα χαθεί, απαξιώνοντας ακόμα περισσότερο την έννοια της λέξης και την αξία του κόμματος.

Και μια διευκρίνιση: η κάθαρση δεν είναι θέμα μόνο αλλαγής προσώπων και πάντως δευτερευόντως είναι θέμα αλλαγής προσώπων. Πρωτίστως είναι θέμα αλλαγής και σωστής λειτουργίας θεσμών. Είναι ζήτημα πολιτικών προτεραιοτήτων και επιδώξεων. Είναι θέμα αρχής. Πιό περιεκτικά, προϋποθέτει αυτό που ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, περιέγραψε σαν τρόπο λειτουργίας του πραγματικού ηγέτη: να στεγνώσει την ψυχή του. Κάθε ανοχή για οποιοδήποτε λόγο στα νεκρά κύτταρα από τους ηγέτες, δημιουργεί συνθήκες γενικώτερης αποδοχής τους από το σύστημα εξουσίας που τους περιτριγυρίζει. Οδηγεί σε μία άτυπη νομιμοποίηση της αρρώστιας. Τις συνέπειες τις ξέρουμε.

Α-Ψ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s