Σκληρό πόκερ

(Αρχική  ανάρτηση  30/3  –  Οταν   προσπαθούσαμε  να  το  παίξουμε  «τσαμπουκάδες»)

Και  τώρα  αφού  «ανακουφιστήκαμε»  (κάποιοι  πανηγύρισαν κιόλας)  από τα  αποτελέσματα  της Συνόδου  Κορυφής  ας  δούμε  πιο  ψύχραιμα  τι  ακριβώς  πετύχαμε.

Οταν – και μόνο  τότε- δεν  θα  μπορούμε  να  δανειστούμε από  τις αγορές όχι  όταν  θα  δανειζόμαστε  υπερβολικά  ακριβά η  Ευρώπη  θα  κρίνει  αν συντρέχει  λόγος  να  ενεργοποιηθεί ο «μηχανισμός»   που  δημιουργήθηκε στις  25 Μαρτίου.  Η σχετική  απόφαση  πρέπει να  ληφθεί  με  ομοφωνία .  Τότε  η  χώρα  θα πρέπει  να προσφύγει  στο ΔΝΤ, να  δανειστεί  από  αυτό  και παράλληλα οι Ευρωπαίοι  εταίροι  θα  μας  δανείσουν  ένα  μεγαλύτερο  ποσό, όχι  με το  μέσο  επιτόκιο  που  δανείζονται  οι  χώρες  της Ευρωζώνης αλλά με  επιτόκιο  αγοράς. Η  απόφαση  θεωρήθηκε απο  τον Λ.Υ.Παπανδρέου  ως μεγάλη  επιτυχία. Επιτέλους  «το  πιστόλι  υπάρχει  πάνω  στο  τραπέζι».

Το» πιστόλι  πάνω  στο  τραπέζι»  έχει  όμως   αξία  όταν ο  απέναντι  ΞΕΡΕΙ ότι  είσαι  αποφασισμένος και  μπορείς στην πρώτη  περίεργη  κίνηση  του  να  το  χρησιμοπ0ιήσεις , ότι  το  πιστόλι  είναι  γεμάτο και  ότι  για  την  χρησιμοποίηση  του  δεν θα  πρέπει  να  συμφωνήσουν  οι  πελάτες  του  saloon.  «Τρομοκρατημένες»   λοιπόν  οι  αγορές  χθές  μας  δάνεισαν  με  6%  στην  ουσία  με  το ίδιο  επιτόκιο  που μας  δάνειζαν στα τέλη Ιανουαρίου (πριν το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης και πριν τα μέτρα  της  3ης  Μαρτίου)  και τα περίφημα  spreads   παραμένουν  σταθερά πάνω  από  τις 300 μονάδες (θυμίζω  το Νοέμβριο 2009  στις  145 μονάδες).

Πως λοιπόν και πότε  θα πέσουν τα  επιτόκια ?  Κι  αυτό  φτάνει ?  Εγώ  ξέρω  ότι  καλύτερους όρους  δανεισμού  από  την Τράπεζα  μπορεί  να πετύχει  ο πελάτης  που  θα  την  πείσει  ότι οι  δουλειές  του πάνε καλά για  τον  απλούστατο  λόγο  ότι η Τράπεζα  αισθάνεται  ότι  δεν  διατρέχει  κίνδυνο  να  μην πάρει τα λεφτά  της. Υποψιάζομαι – εύλογα  νομίζω- ότι κάτι  ανάλογο  συμβαίνει  και με τις διεθνείς  αγορές. Και  επειδή – θυμίζω – είμαστε  υπό  τριπλή επιτήρηση (ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ) δεν  υπάρχει περίπτωση  να πείσουμε ότι «οι δουλειές μας πάνε  καλά» αν πραγματικά  οι  δουλειές μας  δεν πάνε  καλά ! Πράγμα που  σημαίνει   ότι αν δεν περικόψουμε σπατάλες (και όχι  απλώς  δαπάνες  και μάλιστα  με Προκρούστεια «λογική»)    αν δεν δημιουργήσουμε  ένα πλαίσιο  που  να  ευνοεί  την δημιουργία πλούτου χωρίς  τις  βαθύτατα  ρζωμένες  εμμονές που  θέλουν τον επιχειρηματία  αντίπαλο (εκτός  αν  είναι  «ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ»)  και  το ακόμα  και νόμιμο  κέρδος  αμάρτημα και αν δεν  στήσουμε  ένα αξιόπιστο Δημόσιο που   θα μπορεί  να  ελέγχει την  τήρηση  των κανόνων  που θα  θεσπίζει και ταυτόχρονα  θα ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ και θα  ΑΞΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ πολύ  απλά  δεν πρόκειται να  δούμε άσπρη  μέρα!

Καλό  πράγμα  «το πιστόλι  πάνω  στο  τραπέζι»  (αν θεωρείς ότι παίζεις  με  χαρτοκλέφτες), ενδιαφέρουσες  οι «μπλόφες»,  αλλά γενικά  όταν  παίζεις  πόκερ  και  δη «σκληρό πόκερ»        ( όπως   θέλουν να μας  πείσουν ότι  έπαιξε  ο Λ.Υ.Παπανδρέου)  πρέπει  να  ξέρεις  ότι  όταν  θα  πείς  : «Τα  ρέστα  μου!» χωρίς  να έχεις  τίποτα ο παίκτης  απέναντι  μπορεί  να  σου  πει: «Τα βλέπω!» Και τότε…?

Και  σε  τελευταία  ανάλυση  μήπως  η  οικονομία  της  χώρας  και τα  προβλήματα  της  ειναι πολύ  σοβαρό πραγμα  για  να  αντιμετωπίζεται από  την ηγεσία  της  με τέτοιους όρους?

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s