Η Σέχτα,ο Γκιόλιας,η Μαρία,ο Νίκος….

Εντελώς  συμπτωματικά  η  τελευταία    από  τις  αναρτήσεις   παλιότερων  άρθρων  του firiki2010   (προγραμματισμένες  όλες  πριν  αναχωρήσω  για «διακοπές»)  αφορούσε   τους  δημοσιογράφους  και  την  καθόλου  κολακευτική  γνώμη  που  έχω  γι  αυτούς (εξαιρέσεις  πάντα  υπάρχουν).

«….Μεταξύ  ενός  δημοσιογράφου  και  ενός   φερόμενου  ως  παιδόφιλου – συγγνώμη-  αλλά  εγώ  είμαι  κατ΄αρχήν  κατά  του …. δημοσιογράφου!….» Ετσι  έγραφα και  δεν  το  παίρνω  πίσω.  Ούτε  αισθάνομαι  την  ανάγκη  να  αλλάξω  τίποτα  από  όσα  έγραψα  προ  διμήνου   για  την  4η  εξουσία.

Επανέρχομαι  «live»  λοιπόν  ακριβώς  τη  μέρα   που  η  «Σέχτα»   με  την  προκήρυξη  που  δημοσιεύουν  ‘TA  NEA»    αναλαμβάνουν την  ευθύνη  της  δολοφονίας    ενός  δημοσιογράφου,  του Σωκράτη Γκιόλια . Δεν  έχω  γνώμη  για  τον  συγκεκριμένο  δημοσιογράφο. Όποια  γνώμη  και  να  είχα  δεν θα  είχε  καμμία  σημασία.  Δεν  είναι  το  θέμα  μας  αν  ο  Γκιόλιας  ήταν  «καλός»  ή  «κακός»  δημοσιογράφος ή  τι  συμφέροντα  υπηρετούσε. Το  θέμα  δεν  είναι ο  Γκιόλιας  ή  ο κάθε  δημοσιογράφος   που  μπορούμε  να   διαφωνούμε  μαζί  του  να  τον  ειρωνευόμαστε,να  τον  απαξιώνουμε  ή  να  τον  κράζουμε.

Το  θέμα  είναι   ότι  κάποιοι  θεωρούν  ότι  έχουν  το  δικαίωμα  να  εκδίδουν  και  να  εκτελούν  καταδικαστικές  αποφάσεις.   Το  θέμα  είναι  ότι  κάποιοι   αποφασίζουν » με το  έτσι  θέλω»  ποιός  θα  ζήσει  και  ποιος  θα πεθάνει. Κάποιοι  κουρασμένοι  από  «το  κενό  ζωής», κάποιοι  που  έκαναν  τη  «Σεχτα»  «όχημα  διαφυγής   από  τη γαμημένη  ησυχία  του  κόσμου- φυλακή που  ζούσαν», κάποιοι  που  θεωρούν  ότι  έχουν «αντιτεθεί  στη  μοίρα  που  προορίζανε γι  αυτούς» , κάποιοι  που  επιζητούσαν   «το άλμα  για  την  έφοδο  στον  ουρανό» .

Γιατί  ακριβώς  μας  τα  έγραψαν  αυτά?   Και  άλλα  «οραματικά »  περί  «μιας  ζωής νέων  ανθρώπινων  σχέσεων»,  για » νέο πολιτισμό που οι αξίες του βρίσκονται στην ισοτιμία, στην αξιοπρέπεια, στην τιμή, στον αλληλοσεβασμό, στην αλληλεγγύη, στην απελευθέρωση» για  «ανθρώπινες χειρονομίες (που πρέπει)  να αποκτήσουν ξανά τη ζεστασιά τους» .  Για  να  συγκινηθούμε ,  για  ξεκάρφωμα,  για  να  συμπαρασταθούμε, για  να  «οραματισθούμε»  κι   εμείς ? Συγγνώμη, δεν  θα  πάρουμε!

Μπορούσαν  απλά  να  αρκεσθούν   στην  φράση  τους:  «Ο  Γκιόλιας  έκανε  τις  επιλογές του  κι  εμείς  τις  δικές  μας» Στή  θέση  του «Γκιόλιας» βάλτε   όποιο  όνομα  θέλετε  «Γιώργος», «Μαρία», «Νίκος», το  δικό  σας, του  κολλητού  σας… Δεν  έχει  σημασία. Ουδείς  εξαιρείται. Εκτός  από  αυτούς   που  στηρίζουν  ή  έστω  ανέχονται  τις  επιλογές  της  «Σ’εχτας». Οι  υπόλοιποι είμαστε  υποψήφια  θύματα. Απλά επειδή  κάνουμε  διαφορετικές  επιλογές. Τι  διαφορετικό  είναι ο  φασισμός?

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s