Υπευθυνότητα,ελευθερία και …κάπνισμα.

Καλό  φθινόπωρο!  Δύσκολα  να  πιάσει  η  ευχή  μια  και   έχουμε  μπροστά μας  μεγάλα  ζόρια αλλά  οι  ευχές  κακό  δεν  κάνουν  και  τέλος  πάντων  είναι τζάμπα. Και  μια  και  σήμερα  είναι – για  άλλη  μια  φορά-  η πρώτη  μέρα  απαγόρευσης  του  καπνίσματος  σε  κλειστούς  δημόσιους  χώρους  μερικές  σκέψεις  και  ερωτήματα  (μερικά  ίσως θα  σας  παραφανούν  αιρετικά) που  όλως  περιέργως  δεν  τους  λείπουν  και  οι  ….πολιτικές  προεκτάσεις.

Κατ΄ αρχήν  το  αυτονόητο και  το πιο  σημαντικό.  Το  κάπνισμα  κάνει  μεγάλο  κακό  στην  υγεία  του  καπνιστή. Οποιος  καπνίζει  καλό  είναι  να  το  κόψει. Οποιος   δεν  καπνίζει  ας  μην  το  αρχίσει. Με  λίγη   τύχη  (βλέπετε δεν  «πηγαίνουμε»  όλοι  από  το  κάπνισμα ) θα  κερδίσει  μερικά  χρόνια ζωής  επί πλέον και  θα  κερδίσει  και  μια  καλύτερη ποιότητα  ζωής.

Και  μερικά  ερωτήματα που  δεν αναιρούν  σε  τίποτα  το  πιο  πάνω  αυτονόητο και  κάποια  μάλιστα  το  ενισχύουν

Α  Εχει  κάποιος  δικαίωμα  να  θέτει  σε  κίνδυνο  ή  να  βλάπτει  την  υγεία  του?

Γι  αυτούς  που  θα  βιαστούν  να  απαντήσουν  «ναι» ιδού  μερικά  επι πλέον  ερωτήματα….  Ποιον  επιβαρύνει  μια μακροχρόνια  επώδυνη  ασθένεια  εκτός  από  τον  ίδιο? Μα   τους  οικείους  του! Και  ποιον  άλλον? Μα  το  σύστημα  υγείας και  σε  τελευταία  ανάλυση  το  κοινωνικό  σύνολο  που  θα  επωμισθεί  το οικονομικό  βάρος  της  θεραπείας  της  βλάβης  που  μόνος  του  προκάλεσε  ο ασθενής! Πόσο  δίκαιο  είναι  άραγε  να  συνεισφέρει στο  σύστημα  υγείας  εξ  ίσου  αυτός  που  λαμβάνει  τα «προσήκοντα  μέτρα» για  την  υγεία του  και  αυτός  που  την  αντιμετωπίζει «ο,τι  φάμε  κι  ό,τι  πιούμε κι…. αύριο  έχει ο Θεός»?

Ερωτήματα υπάρχουν  και  για  όσους  εξ  ίσου  αυτονόητα  απαντήσουν  «όχι». Υπάρχουν  χιλιάδες  άλλα  πράγματα  που  βλάπτουν  ή  μπορούν  να βλαψουν  την  υγεία. Το  μπεικον, η ζάχαρη, το  αλκοόλ,  η  παχυσαρκία…χιλιάδες ….  Σκέφθηκε  κανείς  να  τα  θέσει  υπό  διωγμό? Σκέφθηκε  κανείς  να  απαγορεύσει  σε  υπέρβαρους  κυρίες  και  κυρίους  κα  τρώνε παιδάκια σε  ταβέρνες? Και  αν  τέλος  πάντων  δεν  δικαιούμαστε   να  κάνουμε  κουμάντο ούτε  στο  σώμα μας   η προσωπική  μας  ελευθερία   δεν  τελειώνει  εκεί  που  αρχίζει  η  ελευθερία  του  άλλου. Απλώς  δεν  υπάρχει… ΄Η  όχι?

Β  Μια  και  η  απάγόρευση  του  καπνίσματος  έχει  δικαιολογητικό  λόγο  κυρίως  την  προστασία  των  παθητικών  καπνιστών…. Υπάρχουν  σοβαρές  έρευνες  που  να  αποδεικνύουν  την  βλάβη  (και  την  έκταση  της)  της  υγείας  των  παθητικών  καπνιστών? Διότι  αν  λες  (διότι  αυτό  λένε  οι  έρευνες)  ότι  οι  παθητικοί  καπνιστές  παρουσιάζουν    30%  μεγαλύτερη πιθανότητα  να προσβληθούν  μοιραία  από  καρκίνο  του  πνεύμονα  από  ότι  οι  μη  παθητικοί  καπνιστές  μπορεί  να  εντυπωσιάζεις,  δεν  λές  όμως  τίποτα  αν  δεν  μιλήσεις  και  για  απόλυτους  αριθμούς.  Κι  επειδή  μεταξύ 100.000 μη παθητικών  καπνιστών  από  καρκίνο του  πνεύμονα  πεθαίνουν  6  , οι  αντίστοιχοι  θάνατοι μεταξύ  παθητικών  καπνιστών  είναι  8!  Οπως  καταλαβαίνετε  στην  ουσία  είμαστε  στα  όρια  του  στατιστικού  λάθους  ακόμα  και  αν  δεχθούμε  την  απόλυτη  ακρίβεια  της  έρευνας  ακόμα  και  αν  δεχθούμε   ότι  τα  αντικείμενα  της  έρευνας  έζησαν  κάτω  από  τις  ίδιες  συνθήκες    ( από αυτές  που  μπορεί  να προκαλέσουν  καρκίνο  του  πνεύμονα) ή  είχαν  την  ίδια  προδιάθεση.

Γ  Εχει  κάποιος δικαίωμα κάποιος  να  ενοχλεί  τον  διπλανό  του, να  επηρεάζει ή να  ταράζει  την  ζωή  του    με  το  έτσι  θέλω? Οχι!  Το  ερώτημα  που  ακολουθεί  είναι.. Τώρα  που  αποκλείσαμε  τους  καπνιστές  από  τους  κλειστούς  δημόσιους  χώρους  θα  πάρουμε  μέτρα  ανάλογης αυστηρότητας   και  για  τους  υπόλοιπους  που  ενοχλούν  επειδή  «δεν  ξέρουν»,  «έτσι  συνήθισαν»,  » δεν  τους  ενδιαφέρει», «ωχ  βρε  αδερφέ!» κτλ? Μήπως  η  αυστηρότητα   είναι δυσανάλογη  με  την  ενόχληση  που  στο  κάτω-κάτω  αντιμετωπίζει ένα  καλό  σύστημα   εξαερισμού? Μήπως  πρόκειται  για  μια  ακόμα  μεταφερθείσα  εξ  Αμερικής  υποκριτική  «υπερευαισθησία»? (Προσωπικά  μου  φέρνει  στο  μυαλό  με  ΜΚΟ  που  επειδή  τους  έρχεται  δύσκολο να  ασχοληθούν  με  παραβιάσεις  ανθρωπίνων  δικαιωμάτων  εκεί  που  γίνεται  χαμός, στην  Κίνα, στη Καμπότζη,στη Νιγηρία, στο Ιράν στο  Πακιστάν -ατέλειωτος  ο  κατάλογος- ψάχνουν  να  βρούν -ή  να  εφεύρουν-  και  να  κυνηγήσουν παραβιάσεις  στην…Σουηδία)

Δ Και  μερικά  τεχνικά  ερωτήματα. Οι  χιλιάδες  ανά  την  Ελλάδα κλεισμένοι   με  τέντες, μόνιμες  ή  ημιμόνιμες  κατασκευές, πέργκολες  εξωτερικοί  χώροι   σε ταβέρνες , καφετέριες  κτλ  είναι  κλειστοί  ή  ανοιχτοί  δημόσιοι  χώροι? Παίζει  ρόλο η  νομιμότητα  της  κατασκευής ή  όχι? Τα  επι  τόπου  επιβαλλόμενα  πρόστιμα   έχει  ληφθεί  πρόνοια, ώστε  να  μην  αποτελέσουν αφορμή  συναλλαγής? Πως  αποδεινύεται ότι  κάπνιζα ή  ότι  δεν  κάπνιζα? Τι ακριβώς  κάνει ο καταστηματάρχης  όταν  παρά  τις  συστάσεις  του ο  πελάτης  αποφασίζει  με  το  έτσι  θέλω  να  καπνίσει?

Κι  ας το  ξαναπούμε. Το  κάπνισμα  κάνει πολύ  κακό στην  υγεία. Η  απαγόρευση ευκαιρία  για  τους  καπνίζοντες  αν  δεν  το  κόψουμε  να  το  περιορίσουμε. Είναι  θέμα προσωπικής  ευθύνης (Επειδή  το  παρόν  συντάσσεται  σε  internet-cafe , θα  είχα  κάνει  ήδη  τρία  τσιγάρα  αντί  του  ενός  που  έκανα  φυσικά  … έξω).

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Υπευθυνότητα,ελευθερία και …κάπνισμα.

  1. Ο/Η xtsanos λέει:

    Νομίζω ότι οποιαδήποτε προσωπική δραστηριότητα που επηρεάζει αρνητικά τον συνάνθρωπο πρέπει να περιορίζεται. Το να τρώει και να πίνει κανείς τα άντερά του είναι μια καθαρά προσωπική υπόθεση – αυτό δε σημαίνει ότι τους αφήνουμε έρμαια των παθών τους, αλλά εκεί το πρόβλημα είναι καθαρά προσωπικό. Όμως το να με αναγκάζει κανείς να εισπνέω τον καπνό του είναι πραγματικά εγκληματικό. Δεν έχουν σημασία τα νούμερα, δεν κρίνεται εκ του αποτελέσματος η αναγκαιότητα της απαγόρευσης. Δηλαδή αν μελέτες έδειχναν ότι το παθητικό κάπνισμα δεν συνδέεται με θανάτους μη καπνιστών θα ήμασταν υποχρεωμένοι να δεχόμαστε στα πνευμόνια μας και στα ρούχα μας τον καπνό του κάθε φουγάρου; Δε νομίζω.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    To να βλάπτει κάποιος την υγεία του δεν νομίζω ότι είναι καθαρά προσωπικό πρόβλημα ΤΟΥ. Τις συνέπειες τις πληρώνουν με διάφορους τρόπους και άλλοι. (Α)
    Στο αν κάποιος έχει δικαίωμα με την συμπεριφορά του να με ενοχλεί απαντώ στο (Γ).. ΟΧΙ! Απλώς ανρωτιέμαι μήπως σε εξ ίσου ή και περισσότερο ενοχλητικές συμπεριφορές ή στάσεις (η ενόχληση ξέρεις είναι και κάτι υποκειμενικό… υπάρχουν μη καπνιστές που δεν ενοχλούνται από το κάπνισμα) είμαστε δυσανάλογα ανεκτικοί?
    Η ανάρτηση σε καμμία περίπτωση δεν τοποθετείται υπέρ του καπνίσματος ή υπέρ της «αντίστασης» στο νόμο. Προβληματισμούς θέτω (που ίσως αφορούν και το γενικότερο θέμα των ορίων της προσωπικής μας ελευθερίας) για τους οποίους μάλιστα δεν έχω απαντήσεις.
    Και για να μην ξεχνιόμαστε.. ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s