Το «μέχρι…» και το «μετά τις εκλογές»

Πόσα χρόνια αναπλάθεται το Πεδίον του Αρεως ?

Σε  δυο  μήνες  πάμε  σε Αυτοδιοικητικές  εκλογές. Καθόλου  μικρής  σημασίας  αν  αναλογισθούμε  -όχι  μόνο την  γενικώτερη  πολιτική  κατάσταση- αλλά  το  γεγονός  ότι  οι  Δήμοι είναι  – όχι    απλώς  κατά  την  άποψη  μου –   αλλά  σύμφωνα  με  όσα  έχουν  επισημάνει   κατ΄ επανάληψη Ανεξάρτητες Αρχές   το  πιο  διεφθαρμένο    και  ασύδοτο τμήμα  του  δημόσιου  τομέα. Οι Δήμαρχοι  -με  λίγες  φωτεινές  εξαιρέσεις –  κάνουν  ό,τι  θέλουν. Εν  ονόματι  του  ότι  είναι  εκλεγμένοι  και  εν  ονόματι  της  εξυπηρέτησης  των  δημοτών  τους  αυθαιρετούν, παρανομούν (ή  ανέχονται  παρανομίες),  προσλαμβάνουν, αναθέτουν, σπαταλούν πόρους  που  δεν  έχουν  και  στέλνουν  στο  τέλος  τον  λογαριασμό  στο  κράτος. Και  μόνο  η  ανάγκη  ανατροπής  αυτής  της  κατάστασης  θα  ήταν  αρκετό  για να κάνει   τις  εκλογές τεράστιας  σημασίας  και  να  δώσει  μια  καλή  αφορμή  για  να  συζητηθεί  τι  και  πως  πρέπει  να  αλλάξει.

Μέχρι  στιγμής  πάντως  η  συζήτηση  γίνεται  για  το  ποιος  στηρίζει  ποιον. Μερικές  φορές  η   «στηριξιολογία»  έχει  και  πλάκα.Ο  ΣΥΡΙΖΑ   ήθελε  τον Τσακνή  (τι  έμπνευση  κι  αυτή!)  ,  αλλά  του  τελευταίου  του  τράβηξε  το αυτί το ΚΚΕ  και το  ξανασκέφθηκε. Η  ΝΔ   « δεν  έχει  χώρο  για  υποκρισία  και  οικογενειοκρατία.  Παρά  ταύτα…..»  σύμφωνα  με  την  δήλωση  του  κ Μιχαλολιάκου ,  απ΄ ότι  κατάλαβα ,  θα  υποκριθεί  ότι  στηρίζει για  τον Δήμο Καρπενησίου  τον  γιο  του  Παύλου Μπακογιάννη, ανεξάρτητα  από  την  καταλληλότητα  του , μη  κατεβάζοντας  άλλον  υποψήφιο. Ο  ΛΑΟΣ   είπε  αρχικά  να  στηρίξει  Ψωμιάδη,  ύστερα  το  μετάνιωσε ,  αλλά  μέχρι  τις  εκλογές  έχει  ο Θεός. Οσο  για  το  ΠΑΣΟΚ  αγωνίζεται  να  πείσει  πρωτοκλασσάτους  να  κατέβουν  για  Περιφερειάρχες, κάνει  τοπικές  εκλογές  για  να   συμφωνήσει  σε υποψηφίους  Δημάρχους και  τείνει  «ευήκοον  ους»  στις  προτάσεις  για συνεργασίες  της  ΔΑ. (Οπως  βλέπετε για  το  ΚΚΕ  κουβέντα  δεν  έχω  να  πω  σήμερα),

Από  τα  παραπάνω  αλλά  και  από  το  γεγονός  ότι  ως  κριτήρια  για  την  ανάδειξη κάποιου   ως  υποψηφίου  θεωρούνται  η «αναγνωρισιμότητα»,  αν   «μπορεί  να  επικοινωνήσει  με  τους  νέους»  και  άλλα  παρόμοια  μου  δημιουργείται  η  αίσθηση – και  μακάρι  να  κάνω  λάθος  – ότι  τα  κόμματα   σκέφτονται   το  «μεχρι  τις  εκλογές» και   όχι  το «μετά  από  αυτές» Σκέφτονται  το  ποιος  είναι καταλληλότερος  να  κερδίσει ή  να  φέρει  ένα  καλό  αποτέλεσμα  σ τις  εκλογές  και  λιγότερο  το  «ποιος  μπορεί να  κάνει  την  δουλειά». Και  αν  πάμε  με  αυτά  τα  μυαλά  θα  φτάσουμε  σε  επιλογές   ανάλογες  της  προ  τετραετίας  επιλογής  Φασούλα  ο  οποίος  ως  «αναγνωρίσιμος»   κέρδισε  άνετα  τις  εκλογές   στον  Πειραιά  για  το ΠΑΣΟΚ,  αλλά  ως  Δήμαρχος ….. (το  κόμμα  του  μάλλον  τον  αποσύρει … τιμητικά).

Υπάρχει  κάτι  ακόμα  που  θα  ήθελα  να  θίξω  από  τώρα  πριν  μας  κατακλύσουν  οι  δημοσκοπήσεις ,οι  προβλέψεις  και  οι  προφητείες. Οταν  ένα  κόμμα  έχει  κερδίσει  πριν  ένα  χρόνο  τις  βουλευτικές  εκλογές  με  10,5  μονάδες  διαφορά  από  το  δεύτερο  κι  έχει  σταθερά  την  στήριξη  των  ΜΜΕ   θα  ήταν  περίεργο  αν  δεν  πλειοψηφούσε  και  στις  13  ΕΥΡΥΤΑΤΕΣ  περιφέρειες  ή  τουλάχιστον σε  11-12  από  αυτές.  Τα  πολιτικά  συμπεράσματα  θα  βγουν  λοιπόν  όχι  από  το  αν  θα  πρασινίσει   ή  όχι  ο  χάρτης  των  περιφερειών ,  αλλά    από  άλλα  μεγέθη   λιγότερο  ευδιάκριτα    από  το πρασίνισμα  του  χάρτη. Πόσοι  θα  πάνε  να  ψηφίσουν? (Κυρίως  στα  μεγάλα  αστικά  κέντρα  όπου  η  ψήφος  στις  Δημοτικές  είναι  πιο  απρόσωπη  απ΄ ότι  σ ΄ ένα  Δήμο  30.000 κατοίκων) Ποιες  θα  είναι  οι  διαφορές  των  δύο μονομάχων? Οι  διάφοροι  «αντάρτες»  τι  σκορ  θα  φέρουν?  Πως  θα  λειτουργήσουν  οι  «φίλα  προσκείμενοι»  στην  κ Μπακογιάννη? Και  -κυρίως –  γιατί  (κι  αυτό  είναι  το πιο  δύσκολο  να  «διαβάσουμε»)  θα  έχουν  κερδίσει  οι  διάφοροι  νικητές?

Αυτά   για  την  ώρα! Με  την  ελπίδα  ότι  κάποια στιγμή   με  αφορμή  έστω  τις  εκλογές  θα  συζητηθούν  επί  της  ουσίας  και  δημοτικά  προβλήματα  (  πολλών  από  τα  οποία   η  επίλυση   για  να  είμαστε  και  απολύτως  ειλικρινείς  δεν  είναι  εφικτή  χωρίς  αντίστοιχη  βούληση  και  αρωγή  της  κεντρικής διοίκησης)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s