Ο Ρουσόπουλος, το «τίποτα» και οι …τιποτένιοι.

Aν  και  το  σημερινό  post  είναι  (?) για   το Βατοπέδι  το  θεωρώ  λιγάκι  συνέχεια  του  χθεσινού  «περί  φθόνου  και  άλλων  τινών» Λοιπόν  στο  Βατοπέδι  πιθανώτατα  δεν  έγιναν  όλα  καλά (όταν  διαβάζω  για  συναλλαγές  με Torcaso , την  εξωχώρια  που εμπλέκεται με τα  ακίνητα Τσοχατζόπουλου,  κουμπώνομαι)  αλλά  είναι  σχεδόν   σίγουρο  ότι  δεν  υπήρξαν κυβερνητικοί  που  έδρασαν  με  στόχο  τη  βλαβη  του  Δημοσίου, την  οποία  ακόμα  ψάχνουμε να  βρούμε  ΑΝ  υπήρξε  και πόση  ήταν, και  είναι  απολύτως  βέβαιο  ότι  κανείς   υπουργός  δεν  χρηματίσθηκε. Υπήρξε  προσπάθεια  να  διευκολυνθούν  οι  κατοικοι  των παραλιμνίων  περιοχών,  υπήρξε  προσπάθεια  ίσως  να  βοηθηθεί  η Μονή  (Νομικό ΠρόσωποΔΗΜΟΣΙΟΥ Δικαίου-  μην  το  ξεχνάμε) και  ίσως  εμμέσως  να  εξυπηρετηθούν θέματα  σχετικά  με  το Πατριαρχείο, αλλά  η    τότε κυβέρνηση » δεν  τα  πήρε»  όπως » δεν  τα  πήραν»  και οι  υπουργοί  του  ΠΑΣΟΚ  που  ξεκίνησαν  την  τελευταία  φάση  της  υπόθεσης (γιατί  η  υπόθεση  ξεκινάει στις  αρχές  του  αιώνα  με  τις  ρίζες  της  να  βρίσκοντα;ι  στις  αρχές  της  προηγούμενης  …χιλιετίας).

Πέραν  της  όχι  εντελώς  πρωτότυπης  ανακάλυψης  ότι  τα  Δημόσια  πράγματα  στην Ελλάδα   τα  βλέπουμε  μέσα  από  τα κομματικά  γυαλιά  μας  και  βασικό  μας  μέλημα  είναι  να  πληγεί ο  κομματικός  «εχθρός»  το  Βατοπέδι  ανέδειξε  και  κάτι  άλλο. Την  πλήρη  απουσία  παραταξιακής  αλληλεγγύης  στον  χώρο  της  ΝΔ. Και  δεν  μιλαώ  φυσικά  για «κουκούλωμα»  λόγω  κομματικής  συστέγασης.  Μιλάω  για  στοιχειώδη  αλληλεγγύη  προς ομοιδεάτες  οι  οποίοι    διασύρονται   ΧΩΡΙΣ  ΣΤΟΙΧΕΙΑ επειδή  έχουν  τις  ίδιες ιδέες  με  εσένα.

Με  το που  «έσκασε»  η  υπόθεση  άρχισαν  τα  εσωκομματικά  πισώπλατα  μαχαιρώματα , που  κάποια  στιγμή έπαψαν  να  είναι  πισώπλατα  και γινόταν  πλέον  μπροστά στις  κάμερες. Γαλάζιοι  βουλευτές  ζητούσαν  παραιτήσεις  και  αποκεφαλισμούς  χωρίς,  όπως  αποδεικνύεται  σήμερα,   να  ξέρουν  ή  να  έχουν στοιχεία όχι ποιος  τα πήρε  αλλά  ούτε  κι αν κάποιος  τα  πήρε. Και  για  βουλευτές  της  ίδια  εκλογικής περιφέρειας  μπορώ να  «καταλάβω»  τις μικροκομματικές  στοχεύσεις. Θυμηθείτε  όμως  ποιος  ήταν  από  την  πρώτη  στιγμή  ο κύριος  στόχος! Ποιος  ήταν  ο  πρώτος  και μεγάλος Βατοπεδινός!  Μα  ο κ Ρουσόπουλος. το  δεξί  χέρι  του  Καραμανλή.

Πέραν  της  απόλυτης  ηλιθιότητας ΧΩΡΙΣ  ΚΑΠΟΙΟ  ΣΤΟΙΧΕΙΟ να  χτυπάς  τον Ρουσόπουλο  υπονομεύοντας  στη  ουσία  τον  αρχηγό  σου, άρα  την  παράταξη  σου (τα  αποτελέσματα  τα  είδαμε  στις 4 Οκτωβρίου)  πως  μπορεί  να  εξηγηθεί  αυτή  η  στάση?

Λυπάμαι  που θα καταφύγω  σε  ψυχολογικές  ερμηνείες  και  αναγκαστικά θα  κάνω  ίσως  δίκη  προθέσεων (?) αλλά  νομίζω-  ξαναγυρίζοντας  στο  χθεσινό  post- οτι ο λόγος  για  αυτή τη στάση  συγκεκριμένα  προς  τον κ Ρουσόπουλο ήταν  η ΖΗΛΟΦΘΟΝΙΑ. Βλέπετε  ο  Ρουσόπουλος  ήταν   ο  εξ  απορρήτων  του Καραμανλή. Και  μάλιστα  ούτε  από  την κομματική  ιεραρχία προερχόταν ούτε  καν παρελθόν  μέσα  στην  παράταξη  είχε. Ηταν  μια  επιλογή/έκπληξη  του Καραμανλή,  ενός  ανθρώπου  καταξιωμένου  στη  δουλειά  του, κομματικά  «απο το πουθενά», που  φαινόταν ότι   έχαιρε    της  προσωπικής  εκτίμησης  κι  εμπιστοσύνης  του Καραμανλή (ας μην προσθέσω και άλλες  «αφορμές» ζηλοφθονίας). Ο  Ρουσόπουλος  φοβάμαι  ότι  ποτέ  δεν  συγχωρέθηκε  γι  αυτό.  Οπως  δεν  του  συγχωρέθηκε  το ότι  έκανε  τη  δουλειά  του  καλά (κανείς  δεν  είναι  σε θέση  να πει  αν κάποιος  θα  την  έκανε  καλύτερα ,  αλλά  αν   κρίνω  απο  τις  επικοινωνιακές  επιδόσεις  των  περισσοτέρων  και  των  αρμοδιοτέρων  στελεχών  της  ΝΔ  «μάλλον  όχι» θα  απαντούσα). Και  ο κ  Ρουσόπουλος  το  πλήρωσε (μαζί  βέβαια  με  τους  ηλίθιους  που  ΧΩΡΙΣ  ΛΟΓΟ πριόνιζαν  το  κλαδί  που και οι ίδιοι  καθόταν).

Τώρα   βέβαια   βγαίνει  ο κ Μανώλης – πρωτοπόρος   ως  βουλευτής  της  ΝΔ στους  εντοπισμό  σκανδάλων (δικιά του ανακάλυψη  το  «σκάνδαλο   Γερμανός») ,  στο  κάρφωμα  συναδέλφων  και στην  αυτουπονόμευση  και  μας  λέει  ότι  αν δεν αποδειχθεί ότι πρόκειται για σκάνδαλο «βεβαίως έχουν θέση στο κόμμα τα στελέχη που κατηγορήθηκαν για το Βατοπέδι». Μόνο  που  αγαπητέ εν  τω  μεταξύ  τα  στελέχη  αυτά   έχουν  περιθωριοποιηθεί,  απαξιωθεί ,  καρατομηθεί  πριν  μερικους  μήνες  στο πεζοδρόμιο (!)  της Ρηγίλλης  απο  τον κ Σαμαρά,  διασυρθεί  και  μαζί  μ΄ αυτά  κ Μανώλη,  δεν  ξέρω  αν  το πήρατε  χαμπάρι,   διασύρθηκε  μια  ολόκληρη  παράταξη. Κι  επειδή  δεν  είμαι  πολύ  ευαίσθητος  στο  θέμα  της προστασίας προσωπικών  δεδομένων  δεν  θα  είχα   μεγάλη  αντίρρηση  αν  κατηγορείτο  κάποιος  με  βάση  έστω  κάποια  στοιχεία. Αλλά  τα  στοιχεία   (όχι  αποδείξεις- στοιχεία !)  ακόμα  τα  ψάχνουμε.

Και  … (το  έχω  ξαναγράψει  ριν 3-4 μήνες  αλλά  το επαναλαμβάνω)

«Προσωπικά  θα  το  ευχαριστηθώ αν η  διερεύνηση  της  υπόθεσης  του  Βατοπεδίου  αποδείξει  ότι  ένας  Υπουργός  της  ΝΔ  “τα  πήρε” κι έκανε  την προίκα  της  κόρης  του   ή  την  βίλλα  που  πάντα  ονειρευόταν,   διευκολύνοντας  την  Μονή  ή  κάποιον  επιχειρηματία  να  κάνει  τη  “μπάζα”  του.  Και  θα  είμαι  ικανοποιημένος  γιατί  θα  ξέρω  ότι  μέσα στην  κυβέρνηση της  ΝΔ υπήρξε ένα   κάθαρμα  που  “τα πήρε” και  λόγω  αυτού  του  καθάρματος –για  το  οποίο  δεν  μπορεί  να είναι  ανεύθυνη  η παράταξη (κάθε  παράταξη  είναι  υπεύθυνη για τα  καθάρματα  της  ακόμα  και  όταν  τα  διαγράφει) –  η  ΝΔ εχασε  τις  εκλογές (και  αν  νομίζετε  ότι  υπήρξε  άλλο θέμα  που  έφθειρε  περισσότρο  την πρώην κυβέρνηση  να  μου  το πείτε).

Αλλιώς  θα  μου  μείνει  το  παράπονο   ότι  η   ΝΔ     διεσύρετο  επί  μήνες  στην  τηλεόραση  και τα  πρωτοσέλιδα   για  ένα  τίποτα. Και  τώρα  που  βγήκαν τα πορίσματα   και θα  συσταθεί  και “προανακριτική”    αυτό  το  “τίποτα”  μοιάζει  ολοένα  και  πιθανότερο. » (16/6 «Οι  βουβουζέλες  του Βατοπεδίου»)

Τίποτα? Οχι  ακριβώς! Γιατί  αυτο  το  «τίποτα» περιλαμβάνει  φθόνο, προσωπικές ανασφάλειες, πολιτική  ηλιθιότητα , μικροκομματικές  σκοπιμότητες, κυβερνητικές φιλοδοξίες της  τότε Αντιπολίτευσης και  τον  αμοραλισμό  των  ΜΜΕ και  των  υπαλλήλων  τους!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

16 Responses to Ο Ρουσόπουλος, το «τίποτα» και οι …τιποτένιοι.

  1. Ο/Η Φωτεινή λέει:

    φθόνο, προσωπικές ανασφάλειες, πολιτική ηλιθιότητα , μικροκομματικές σκοπιμότητες, κυβερνητικές φιλοδοξίες της τότε Αντιπολίτευσης και τον αμοραλισμό των ΜΜΕ και των υπαλλήλων τους!

    Καί γι΄ αὐτό τό ΤΙΠΟΤΑ ὑποφέρει ὄχι μόνο ἡ πράταξη, ἀλλά καί ὁλόκληρη ἡ Ἑλλάδα!!!

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Φωτεινή από την Αλαμπάμα? Καιρό είχα να σε δω είτε εδώ είτε αλλού Πολύ χάρηκα!
    Αν είσαι άλλη Φωτεινή …καλώς όρισες!
    Οντως υποφέρει η Ελλάδα, αλλά γιατριά δεν βλέπω. Δεν βλέπω να αλλάζουν νοοτροπίες. Κάτι που (αφελώς?) με ενδιαφέρει περισσότερο από το να αλλάζουν κυβερνήσεις.

  3. Ο/Η Φωτεινή λέει:

    Αὐτοπροσώπως!!! Μόνο πού πήραμε μετάθεση γιά Βρυξέλλες (περίχωρα).

    Φιρίκι, διαβάζω τίς ἀναρτήσεις σου καί τά σχόλια σου καί σ΄ ἄλλες ἱστοσελίδες. Σέ παρακολουθῶ στενά!!!

    Ἡ ἀρρώστεια δέν εἶναι ἀνίατη πάντως καί ὁ ἀσθενής θα γίνη καί πάλι περδίκι!!!!!

  4. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Mία νότα αισιοδοξίας και μάλιστα από την καρδιά της Ευρώπης είναι ιδιαίτερα καλοδεχούμενη.

  5. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Συμφωνώ με την περί φθόνου ανάλυση. Ούτε εγώ μπορώ να κατανοήσω την τόση αντιπαλότητα προς τον Ρουσόπολο.

    Όμως, για να την πάω σε άλλο επίπεδο την κουβέντα, δεν καταλαβαίνω την επιλογή του Καραμανλή. Ο Ρουσόπουλος υπήρξε ένας δημοσιογράφος, επιτρέψτε μου να πιστεύω μετριότατος. Δηλαδή τα κείμενα του (έγραφε; δεν ξέρω) και ο λόγος του δεν είχε την αναλυτική δύναμη ενός Λυγερού ή ενός Κύρτσου ούτε τα εμπεδωμένα κριτήρια ενός Ιορδανίδη.

    Επίσης είχε καταγραφεί, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, σαν ένας άνθρωπος που εργαζόταν για το MEGA με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Τέλος, αν το γνωρίζετε, θα ήθελα να μάθω τι συνέβη μετά την επιλογή Ρουσόπουλου και τη σύγκρουση της ηγεσίας της Ν.Δ. με τον Κύρτσο. Το τελευταίο θεωρώ σε πολλά αξιόλογο και μένει ανεξήγητο να διώχνει η παράταξη τους άξιους για να κρατά (ανθυπο)μετριότητες.

  6. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Οταν έγινε η επιλογή Ρουσόπουλου κι εγώ απόρησα. Φαντάζομαι ότι ο Καραμανλής κάτι εκτίμησε ιδιαιτέρως και του ανέθεσε αυτό το καίριο πόστο. Νομίζω ότι τα πήγε καλά. Με τον Κύρτσο δεν ξέρω τι συνέβη.Μια αίσθηση μονάχα θα σου μεταδώσω. Ενας πολύ ικανός άνθρωπος που ισως επειδή πιστεύει για τον εαυτό του ότι είναι ακόμα ικανότερος έχει τηνντάση να υποτιμά τους άλλους .
    Η τελευταία σου φρασούλα «μένει ανεξήγητο να διώχνει η παράταξη τους άξιους για να κρατά (ανθυπο)μετριότητες» απεικονίζει μια από τις 2-3 βασικές κατάρες της παράταξης. Η άποψη μου είναι ότι δεν υπάρχουν διαδικασίες ανάδειξης και αξιολόγησης στελεχών (σχεδόν τα πάντα βασίζονται στις δημόσιες σχέσεις) Συνέπεια? Οι μετριότητες έχουν κάθε συμφέρον να θάβουν τους άξιους, οι άξιοι αισθάνονται ότι δεν μπορούν να λειτουργήσουν στο κλίμα που δημιουργούν οι μετριότητες και αυτοπριθωριοποιούνται και η βάση εθίζεται και βολεύεται με μετριότητες (που έχουν συν τοις άλλοις και το «χάρισμα » να «χαιδεύουν αυτιά») .
    Είμαι ανοιχτός να ακούσω και άλλες εξηγήσεις.

  7. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Κατ’ ουσίαν κι εγώ θα το έθετα με παρεμφερείς όρους.

    Δηλαδή η Νέα Δημοκρατία είναι μία ελίτ παραδοσιακά αυτονομημένη από το σύνολο σώμα της παράταξης. Όσο είχε τη δυνατότητα να ασκεί την εξουσία ελέγχοντας τον κρατικό μηχανισμό αλλά και συγχρόνως να μιλά στο όνομα ιδεωδών που συγκινούσαν την κοινωνία γενικότερα ήταν σε θέση να αντλεί αξιόλογα στελέχη.

    Μετά το 1995, κι όσο παρατείνεται η αδυναμία της παράταξης να αρθρώσει ηγεμονικό λόγο και να επανέλθει στην εξουσία, το επίπεδο των στελεχών φθίνει ολοένα και περισσότερο. Η παρακμή γίνεται ολοένα και πιο αισθητή σε πολλαπλά επίπεδα (βλ. τον τύπο για παράδειγμα. Ακόμη και η Καθημερινή δεν είναι αυτή της Βλάχου, του Κοτζιά, του Λιγνάδη αλλά του Παπαδημητρίου και του Παπαχελά ή του Μπουκάλα).

    Και για να κάνω και μία υπόθεση εργασίας για ένα, σίγουρα, επιμέρους σημείο που όμως, πιστεύω, εκφράζει με ενάργεια μιαν ορισμένη στάση: υπάρχει ένας κακώς νοούμενος ελιτισμός στην πολιτική ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας του τύπου «αυτά θέλει ο λαός. Βλέπει ειδήσεις στο Star, ψήφιζε μια ζωή τους λαϊκιστές» κ.λ.π. Αποτέλεσμα είναι ούτε αυτόν τον λαϊκισμό να μην μπορούν να αντιγράψουν πιστά. Κατέληξαν να είναι ανερμάτιστοι.

  8. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Και σε συνέχεια του παραπάνω σχολίου. Είναι λογικό σε ένα κόμμα που αποτελείται από φατρίες προυχόντων να ευδοκιμούν πρακτικές αναξιοκρατίας. Σαν αυτές που περιέγραψες στο σχόλιό σου. Κι εδώ το «αμάρτημα» είναι καταγωγικό. Στο σημείο αυτό ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα όσα αναφέρονται στην λεγόμενη «κίνηση της Βόλβης».

  9. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Δεν νομίζω ότι η ΝΔ «είναι ελίτ παραδοσιακά αυτονομημένη από το σύνολο της παράταξης» , ούτε «φατρίες προυχόντων» και το πρόβλημα άντλησης στελεχών (εννοώ αξίων στελεχών) δεν έχει να κάνει με την απομάκρυνση από την εξουσία. Γιατί αν αντλείς στελέχη ΕΠΕΙΔΗ κατέχεις την εξουσία ή ΕΠΕΙΔΗ είσαι κοντά σε αυτήν φοβάμαι ότι θα αντλήσεις στελέχη ….μετριότητες.
    Το πρόβλημα μάλλον είναι διαφορετικό: Η εισβολή του ΠΑΣΟΚ στην πολιτική σκηνή και στη συνέχεια στην εξουσία έφερε νέες «αξίες» και αποθέωσε νοοτροπίες που διαπότισαν ολόκληρη την κοινωνία ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης. Η ΝΔ προσπάθησε να προσαρμοσθεί παθητικά. Υιοθέτησε ακόμα και στην οργάνωση της ΠΑΣΟΚικές δομές και βέβαια στον πολιτικό της λόγο προσπάθησε να γίνει πιο ευχάριστη στους ψηφοφόρους. Αυτά δεν νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικά «ελίτ αυτονομημένης απο το σύνολο της παράταξης». Είναι χαρακτηριστικά κόμματος που δεν λειτουργεί σαν πολιτικός οργανισμός που προτείνει και προσπαθεί να πείσει, αλλά σαν οργανισμός που προσπαθεί να γίνει αρεστός για να κερδίσει την εξουσία. «Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω» ή οπως έγραψες εσύ “αυτά θέλει ο λαός. Βλέπει ειδήσεις στο Star, ψήφιζε μια ζωή τους λαϊκιστές”. Σταμάτησε δηλαδή να μιλά στο όνομα κάποιων ιδεωδών που (περιστασιακά ίσως) ΔΕΝ συγκινούσαν την κοινωνία.
    Για να δούμε όμως και την άλλη πλευρά είναι γεγονός ότι όσες φορές η ΝΔ είπε αλήθειες και προσπάθησε να αλλάξει πράγματα ο λαός την έστειλε στην αντιπολίτευση κι η πλάκα είναι ότι στη συνέχεια οι απόψεις της (λόγω των οποίων περιθωριοποιήθηκε) δικαιώθηκαν πανηγυρικά.
    Πως αλλάζουν αυτά? Σιγά-σιγά και με πολλή προσπάθεια. Βλέπεις μακριά. Δεν υποτιμάς την παιδευτική λειτουργία της Πολιτικής. Δημιουργείς θεσμούς. Ακολουθείς διαδικασίες. Χτυπάς αρρωστημένες έστω και δημοφιλείς νοοτροπίες. Στηρίζεις πολιτικές με βάση το περιεχόμενο και όχι με βάση την προέλευση τους. Μερικές φορές χρειάζεται «να στεγνώσεις την ψυχή σου» Ζόρικα πράγματα.!

  10. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Νομίζω πως εκλαμβάνεις την πραγματικότητα της εξουσίας αρκετά μονοσήμαντα. Η υφή της εξουσίας, στον βαθμό που αντιστοιχεί προς τις κοινωνικές πραγματικότητες, διαδραματίζει σημαντικότατο ρόλο. Μέχρι το 1981 η Νέα Δημοκρατία διάθετε καταφανώς ανώτερο πολιτικό προσωπικό έναντι του ΠαΣοΚ. Το αυτό συνεχίστηκε και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Και τούτο δεν συνέβαινε μόνον στην πολιτική, εκτιμώ ότι συνέβαινε και σε όλα τα πεδία του κοινωνικού βίου. Για παράδειγμα η ακαδημαϊκή διανόηση. Κι αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί ήσαν μετριότητες. Το αντίθετο. Και δεν νομίζω ότι μπορεί να αποκοπεί κι από αυτό το ίδιο το γεγονός της εν γένει ηγεμονίας της Δεξιάς αλλά και του Κέντρου. Ίσως για να γίνω κατανοητός θα πρέπει να βάλουμε την έννοια «ισχύς» κι όχι εξουσία. Άλλωστε την εξουσία μπορεί να την έχει κάποιος δίχως να μπορεί να διαμορφώσει όρους ηγεμονίας (βλ. 1990-93 και 2004-2009).

    Όμως όταν το ΠαΣοΚ ανέλαβε την εξουσία δόμησε της προϋποθέσεις μιας μακρόβιας κυριαρχίας και τούτο το έπραξε παρεμβαίνοντας πρωτίστως στο θεσμικό επίπεδο. Και πάλι σαν παράδειγμα τα Πανεπιστήμια. Σε αυτά δόθηκε η δυνατότητα, σε άξιους και ανάξιους βοηθούς, να εκτοπίσουν τους παραδοσιακούς καθηγητές. Επίσης, μέσω του «εκδημοκρατισμού» του νόμου πλαισίου του 1982, οι φοιτητές είχαν γνώμη για ζητήματα διοικητικά και ανέλιξης καθηγητών. Ακόμη και οι διοικητικοί υπάλληλοι μπορούσαν να έχουν ψήφο για διοικητικά ζητήματα. Αυτό είναι εξουσία. Μάλιστα μακροπρόθεσμα παρήγαγε και υψηλού επιπέδου στελέχη, ανεξάρτητα αν συμφωνεί κανείς με τις απόψεις τους (βλ. περίοδο Σημίτη).

    Από την άλλη πλευρά, η Νέα Δημοκρατία οργανώθηκε κατά τα πρότυπα του ΠαΣοΚ αλλά τούτο δεν οδήγησε στη διαμόρφωση μιας κινητικότητας στο επίπεδο της ηγεσίας της. Οι ηγετικές ομάδες της Ν.Δ. παραμένουν οι αυτές με το παρελθόν ή σε έναν μεγάλο βαθμό είναι πολιτικοί απόγονοι προσωπικοτήτων του παρελθόντος ή έχουν ακόμη και οικογενειακές σχέσεις με αυτούς. Ακριβώς το γεγονός ότι «είναι μία ελίτ παραδοσιακά αυτονομημένη από το σύνολο σώμα της παράταξη» κάνει εφικτή τη διαπίστωσή σου ότι «δεν υπάρχουν διαδικασίες ανάδειξης και αξιολόγησης στελεχών (σχεδόν τα πάντα βασίζονται στις δημόσιες σχέσεις)».

    Η αποκοπή από την σύνολο σώμα της παράταξης εκφράζεται και με πολλούς τρόπους. Ένας από αυτούς για παράδειγμα είναι η απεμπόληση του όρου «Δεξιά». Μολονότι ένα πολύ μεγάλο μέρος της εκλογικής βάσης της Ν.Δ. αυτοκατανοούνταν ως τέτοιο, τουλάχιστον μέχρι το 1981 αλλά και έπειτα, η πολιτική ελίτ όχι μόνον έπαψε, σχεδόν στο σύνολό της, να το χρησιμοποιεί αλλά και δεν έκανε καμία προσπάθεια να εκλεπτύνει την έννοια και να το μεθερμηνεύσει στις νέες, μετά το 1974, συνθήκες. Αποτέλεσμα: «η μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη» που δεν ξέρω τι λέει στην βάση ακόμη και μετά από 26 χρόνια παραμόνιμης χρήσης της.

    Τώρα για την αλλαγή που θέτεις ως ζήτημα ο λόγος σίγουρα είναι μακρύς.

  11. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Τεράστια και πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση
    Οσο μπορώ πιο συνοπτικά:
    1.Η απεμπόληση του όρου «δεξιά» (ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε μιλήσει πρώτος – σχεδόν προφητικά – για «ξεπερασμένες ετικέτες Δεξιάς και Αριστεράς») που εσύ θεωρείς σαν δείγμα αποκοπής απο την βάση προσωπικά το βλέπω σαν μια σωστή προσπάθεια της ηγεσίας να μιλήσει στον κόσμο και να τον ωθήσει να σκεφτεί με άλλους πιο σύγχρονους και λειτουργικούς όρους. Πέτυχε η προσπάθεια? «…. ένα πολύ μεγάλο μέρος της εκλογικής βάσης της Ν.Δ. αυτοκατανοούνταν ως τέτοιο (ως δεξιά), τουλάχιστον μέχρι το 1981 αλλά και έπειτα…» γράφεις Φαντάζομαι ότι ο παρατατικός υπονοεί ότι μετά από 30 χρόνια δεν αυτοκατανοείται απλώς ως «δεξιά» αλλά τοποθετείται πολιτικά με πιο σύνθετους όρους , έστω κι αν όντως δεν έπιασε η ταμπέλα της «μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης».
    2 Η ΝΔ δεν είναι αποκομμένη από τη βάση της (που ούτως ή άλλως στην πλειοψηφία της δεν είναι οικεία στην πολιτική συμμετοχή). Είχε στρεβλές διαδικασίες επικοινωνίας με αυτή κι αυτο καθιστούσε εύκολο από τη βάση να αναρριχώνται στην κορυφή ΚΑΙ μετριότητες. Και το ΠΑΣΟΚ έχει και μετριότητες ( για άλλους ίσως λογους)
    3 Η ανάδειξη μετριοτήτων (όπως σωστά αναφέρεις ) σε όλα τα επίπεδα του κοινωνικού βίου είναι αποτέλεσμα (το πιο βλαβερό ίσως) της πολιτικής αρχικά ηγεμονίας ΠΑΣΟΚ που οδήγησε σε μια πλήρη ανατροπή αξιών και σ΄ ένα θλιβερό «εκπασοκισμό» της κοινωνίας που απέτυχε η ΝΔ να αντιστρέψει.
    4 Κινητικότητα στο επίπεδο ηγεσίας της ΝΔ προφανώς δεν υπάρχει όση θα έπρεπε, αλλά «τζάκια» και οικογενειοκρατία υπάρχουν και στο ΠΑΣΟΚ . Απλώς σαν νεώτερο κόμμα κάποια «τζάκια» είναι υπό διαμόρφωση
    5 Τέλος όντως η ΝΔ όταν είναι κυβέρνηση έχει πρόβλημα να ασκήσει εξουσία και να εφαρμόσει τις πολιτικές της (90-93 & 2004-2009) Γιατί ως αντιπολίτευση κάνει –όσο καλά μπορεί (και δεν τα πολυκαταφέρνει)- αυτά που χρειάζονται για να κερδίσει τις επόμενες ή τις μεθεπόμενες εκλογές. Δεν φροντίζει να κερδίσει τις εκλογές ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΤΣΑΚΙΣΕΙ τις ιδέες και τις πρακτικές του αντιπάλου και ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΕΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ότι έρχεται να κυβερνήσει για να αλλάξει πράγματα που πρέπει να αλλάξουν. (Μην αρχίσω να λέω και για το παραδοσιακό επικοινωνιακό έλλειμμα.)

    ΥΓ Οταν στο 2) και στο 4) αναφέρω ότι περίπου τα ίδια συμβαίνουν και στο ΠΑΣΟΚ ΔΕΝ αθωώνω τη ΝΔ

  12. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Η συζήτηση είναι σίγουρα ενδιαφέρουσα και τεράστια. Επί τη ευκαιρία να αναφέρω ότι το ιστολόγιο σας είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον γενικότερα και από τα λίγα που καταπιάνονται με τη Νέα Δημοκρατία (και με άλλα πιθανόν, επικεντρώνω στις μέριμνές μου) με τρόπο κριτικό και ενδιαφέροντα, πράγμα σπάνιο στο διαδίκτυο, αλλά και γενικότερα.

    Αν δούμε την ιδρυτική διακήρυξη στην οποία αναφέρεσαι θα δούμε να λέει ότι η Νέα Δημοκρατία: «θα υπηρετεί πάντα και μόνο τα αληθινά συμφέροντα του έθνους, που βρίσκονται πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς». Είναι λοιπόν τα συμφέροντα του Έθνους κι όχι μιαν ορισμένη ιδεολογική αντίληψη που υπόσχεται η Νέα Δημοκρατία να υπηρετεί. Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι εκπρόσωποι της φιλελεύθερης πτέρυγας, μετά την αποχώρηση του Καραμανλή, άσκησαν κριτική στην παραπάνω αντίληψη στη βάση της λογικής ότι συνιστά κατ’ ουσίαν μία μεταμόρφωση της «εθνικοφροσύνης». Διαφωνώ ριζικά με μιαν τέτοια ανάγνωση, όπως επίσης θεωρώ ότι είναι ακριβώς η πεμπτουσία της Δεξιάς να προσανατολίζεται με κριτήριο τα συμφέροντα του Έθνους, ασχέτως αν καταφέρνει είτε να τα συλλάβει στην εκάστοτε χρονική συγκυρία είτε να τα υπηρετήσει. Με άλλα λόγια δεν εμφανίζεται στην αυτοσυνειδησία της ως ταξικό κόμμα ή βασισμένο σε μιαν άλλη μερικότητα. Συνιστά βέβαια μέρος (κόμμα, μολονότι στην ιδρυτική της διακήρυξη εμφανίζεται ως παράταξη· φυσικά παραμένει ένα μέρος) που αξιώνει να προσανατολίζεται έχοντας σας κριτήριο την προαγωγή του όλου (έθνος). Η προσωπική μου εκτίμηση για την απεμπόληση το όρου κινείται προς την κατεύθυνση ορισμένων εικασιών: Πιθανόν ο Καραμανλής υιοθέτησε αντιλήψεις της αμερικανικής πολιτικής επιστήμης της δεκαετίας του 1960 περί «τέλους των ιδεολογιών» ή ακόμη προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί από το παρελθόν προκειμένου να καταδείξει ότι η Νέα Δημοκρατία είναι όντως «νέα» κι όχι η συνέχεια της Ε.Ρ.Ε. Πάντως η άποψη περί τέλους των ιδεολογιών έχει άλλα προαπαιτούμενα στα οποία δεν γίνεται να υπεισέλθει κανείς εδώ.

    Νομίζω ότι η σημειολογία του λόγου σου παραπέμπει σε μία αποκοπή από τη βάση: «στην πλειοψηφία της δεν είναι οικεία στην πολιτική συμμετοχή», «στρεβλές διαδικασίες επικοινωνίας με αυτή». Εδώ να διευκρινίσω ότι, κατά την άποψή μου πάντα, οι δημοκρατικές διαδικασίες, από μόνες τους, δεν εγγυώνται την επιλογή αξίων. Χρειάζεται πολιτική κουλτούρα, να θέλουν και οι ικανοί να μπούν στη πολιτική και οι άλλοι να το αναγνωρίζουν κ.λ.π. Συμφωνώ απόλυτα με τον εκπασοκισμό που περιγράφεις. Με άλλους όρους, από το 1981 κι έπειτα δομήθηκε ένα κομματικό σύστημα με ένα κυρίαρχο κόμματο (διαφωνώ ότι υπήρξε δικομματικό το κομματικό μας σύστημα). Λέγοντας κυρίαρχο κόμμα εννοώ ότι υπερισχύει σαφώς επί των αντιπάλων του για μια ολόκληρη περίοδο και ταυτίζεται με το σύνολο του έθνους: οι θεωρίες του, οι ιδέες του και το στιλ του συμπίπτουν με τα αντίστοιχα της περιόδου. Η συμμόρφωση της Νέας Δημοκρατίας ιδίως από τα μέσα της δεκαετίας του 90 κι εντεύθεν μοιάζει αυτονόητη. Έχεις δίκιο για το ΠαΣοΚ και για τα τζάκια. Μόνο που η πραγματικότητα παραμένει. Η ρήση του Κατσιφάρα (αν θυμάμαι καλά) ότι «αν δεν ήταν ο Παπανδρέου δεν θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας» (περίπου) είναι ενδεικτική. Και στο ΠαΣοΚ η τάση αυτονόμησης από την κομματική βάση (κι εδώ δεν εννοώ τις δημοκρατικές διαδικασίες, οι οποίες στο εν λόγω κόμμα ποτέ δεν λειτούργησαν. Απλώς υπήρχαν «ζυμώσεις» και τούτο είναι σημαντικό) κατά την περίοδο Σημίτη έγιναν εμφανείς. Το κενό όμως το αναπληρώνουν τα ΜΜΕ που στηρίζουν αναφανδόν το ΠαΣοΚ. Τα ΜΜΕ παράγουν αφειδώς του κοινούς τόπους για τις μάζες κι εδώ για την κεντροδεξιά οι συνθήκες είναι το λιγότερο δύσκολες.

    Η καταληκτική παρατήρησή σου με βρίσκει καθόλα σύμφωνο. Εξηγείς την αδυναμία της Ν.Δ. να ασκήσει εξουσία και να εφαρμόσει τις πολιτικές αφού «Δεν φροντίζει να κερδίσει τις εκλογές ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΤΣΑΚΙΣΕΙ τις ιδέες και τις πρακτικές του αντιπάλου και ΕΧΟΝΤΑΣ ΠΕΙΣΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ότι έρχεται να κυβερνήσει για να αλλάξει πράγματα που πρέπει να αλλάξουν». Αλλά αυτό δεν είναι το θέμα της συζήτησής μας;

  13. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Eυχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, που έχουν ακόμα μεγαλύτερη αξία επειδή «αποδεικνύονται» εμπράκτως και συνοδεύονται από σχόλια που (πέραν της χαράς του διαλόγου που με ωθεί να «χώνομαι σε άλλα blogw για να «συζητήσω») δίνουν αφορμή να πάμε την σκέψη μας ίσως ένα βηματάκι παραπέρα έστω και ετεροχρονισμένα πχ χθες κι ενώ είχα αναρτήσει το τελευταίο σχόλιο απάντηση στις παρατηρήσεις σου συνέχισα να προβληματίζομαι για το θέμα «αποκοπή από τη βάση» και να αναρωτιέμαι μήπως η δική σου προσέγγιση είναι σωστότερη από τη δική μου («στρεβλες διαδικασίες επικοινωνίας»)
    Επί της ουσίας του σχολίου λόγω πίεσης χρόνου … το απόγευμα.
    Και πάλι ευχαριστώ

  14. Ο/Η firiki2010 λέει:

    «Υπηρέτηση των συμφερόντων του Εθνους.» Η φράση αυτη λέει προφανώς κατι το αυτονόητο ιδίως για εκείνη την εποχή (σήμερα ας πούμε ο Πρωθυπουργός μας δεν μπορεί ούτε καν να την σκεφθεί ) και εκτός του ότι απηχεί τον γνωστο πραγματισμό του Κωνσταντίνου Καραμανλή εχω την εντύπωση ότι μπαίνει εκεί για να τονισθεί η αντίθεση με μικροκομματικά,βραχυπρόθεσμα και κοντόφθαλμα κομματικά συμφέροντα Αριστεράς, Δεξιάς κλπ
    Την κριτική της «φιλελεύθερης πτέρυγας» (τα εισγωγικά γιατί πιστεύω ότι στη ΝΔ ΟΛΟΙ είναι φιλελεύθυροι-όχι βέβαια με την έννοια που επικράτησε στην Ελλάδα τα χρόνια του μεσοπολέμου και μεταπολεμικά) δεν την γνωρίζω. Θα ήταν δικαιολογημένη αν η «υπεράσπιση των συμφερόντων του έθνους» ήταν η μόνη και βεβαίως αόριστη κατευθυντήριος. Αλλά το πως νοούνται και πως μπορούν να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του Εθνους θίγεται και στην ιδρυτική διακήρυξη, αλλά και στα κείμενα του Συνεδρίου της Χαλκιδικής και φυσικά αργότερα.

    «…θεωρώ ότι είναι ακριβώς η πεμπτουσία της Δεξιάς να προσανατολίζεται με κριτήριο τα συμφέροντα του Έθνους…» Απόλυτα σωστός! Μήπως όμως γι αυτό ακριβώς εκείνος ο «δεξιός» πολίτης που δεν έχει αν θέλεις ξεκάθαρη άποψη για το πως θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα του Εθνους και δεν έχει και «ιδεολογικό εξοπλισμό» είναι πιο ευάλωτος στον κίνδυνο να συνταχθεί με ανθρώπους που μόνο το Εθνος δεν τους νοιάζει ή βλεπουν το συμφέρον του… αλλού? (κάτι τέτοιο θα εξηγούσε ενμέρει και την εμμονική άποψη που έχω ότι το 90% των Ελλήνων επιθυμούν να ζουν και ζουν «δεξιά» απαιτώντας από όλους τους άλλους πλην του εαυτού τους να ζουν «αριστερά»)

    Οι δημοκρατικές διαδικασίες μόνες τους δεν εξασφαλίζουν την επιλογή των αξίων. Ολόσωστος. Και να δώσω ένα παράδειγμα από το πολύ πρόσφατο παρελθόν: Εσωκομματικές εκλογες στη ΝΔ για τοπικές και Νομαρχιακέ επιτροπές. Ψήφισε η βάση. Δημοκρτικότατο! Ελα όμως που στις περισσότερες περιπτώσεις η βάση δεν ήξερε αυτούς που ψήφιζε! Ούτε τη φάτσα τους, ούτε πολύ περισσότερο το παρελθόν τους και καθόλου τις απόψεις τους. Γιατί δεν προβλέφθηκαν και ποτέ δεν υπήρξαν διαδικασίες όπου πχ ο κάθε υποψήφιος θα παρουσιάζει τις απόψεις του και θα απαντά σε ερωτήσεις των ψηφοφόρων.

    Για την «αποκοπή από τη βάση» σου ομολόγησα από το προηγούμενο σχόλιο τον προβληματισμό μου για την πιθανότητα να έχεις περισσότερο δικιο απ΄όσο αρχικά νόμιζα. Ισως από κοινού κάποια στιγμή βρούμε τον καταλληλότερο όρο για περιγραφή του φαινομ’ενου.

  15. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Αιρετικέ, συγγνώμη για το καθυστερημένο του σχολίου μου, αλλά δεν είχα τον απαραίτητο χρόνο στο διάστημα που μεσολάβησε.

    Η φιλελεύθερη κριτική στην οποία αναφέρομαι είναι διάχυτη στις σελίδες 232-248 της διδακτορικής διατριβής του Εμμανουήλ Αλεξάκη, Η Ελληνική Δεξιά. Δομή και Ιδεολογία της Νέας Δημοκρατίας, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα 2001, ο οποίος παραπέμπει ιδιαίτερα στον Λούλη αλλά και άλλους. Μία από τις λίγες εργασίες πάνω στη Νέα Δημοκρατία. Δεν θα διαφωνήσω ότι οι νεοδημοκράτες είναι φιλελεύθεροι με μία όμως προσθήκη: είναι και αυτό. Η έλλειψη ιδεολογικού εξοπλισμού, όπως ωραία αναφέρεις είναι και αυτή δείγμα της έλλειψης ζυμώσεων στο εσωτερικό της παράταξης.

    Χαίρομαι για την φράση σου «από κοινού» και θα τα ξαναπούμε και σε άλλες αναρτήσεις του ιστολογίου σου. Να περνάς καλά!

  16. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Eμείς πάντως κάναμε μια προσπάθεια «ζύμωσης» και ίσως κάτι κερδήθηκε και από μας και όσους τυχόν την παρακολούθησαν… σιωπηλοί.
    Θα ξαναβρεθούμε σίγουρα! Να ΄σαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s