Καραμανλής: Ενας χρόνος σιωπής

Μετά... σιωπή.

Πριν ένα  χρόνο το  ΠΑΣΟΚ έγινε  κυβέρνηση  και  ο Καραμανλής  παραιτήθηκε από  την  αρχηγία  της  Νέας Δημοκρατίας. Ενα  χρόνο μετά  μοιάζει να  περνάμε από το στάδιο της  πλήρους   απαξίωσης  του    σε  μια  ιδιόμορφη   υποβαλλόμενη νοσταλγία.  Πολλοί – για  διαφορετικούς λόγους  ο καθένας-  προσπαθούν  να   εμφανίσουν  τον Καραμανλή  ως  επανερχόμενο   στο  προσκήνιο  και  μάλιστα  παρά την επίμονη  σιωπή του.

Ας  πιάσουμε το νήμα  από τις  4/10/2009.

Παρά  την  δύσκολα  αποκρυπτόμενη  απο  προηγούμενα  posts  συμπάθεια προς  το  πρόσωπο  του οφείλω  να  ξεκινήσω με  ένα  μεγάλο  λάθος  του.  Οχι  απλώς παραιτήθηκε  το  βράδυ  των  εκλογών,  αλλά σταμάτησε  να  ασκεί  τα  καθήκοντα  του  γενικώς! Ούτε  καν δευτερολόγησε  στη  συζήτησε  των  προγραμματικών  δηλώσεων της  κυβέρνησης. Το  αποτέλεσμα  αυτής  της  πλήρους  «αποχώρησης»   το  πληρώνει  ακόμα  ακριβά  η ΝΔ, ίσως  κι ο  τόπος.  Επί  δύο μήνες   τουλάχιστον  το  ΠΑΣΟΚ   «αλώνιζε» χωρίς  να  υπάρχει αντίλογος  και  κατάφερε  να  εμπεδώσει  στον κόσμο  την άποψη  ότι » για  όλα  φταίει  ο Καραμανλής  και η ΝΔ»  Και η υπόλοιπη  Νέα  Δημοκρατία ? Βυθισμένη στις  διαρκώς  τροποποιούμενες-  κατά  την βούληση  των  υποψηφίων- διαδικασίες  για  εκλογή  νέου  αρχηγού, παρασυρμένη  στη  δίνη  μιας    εσωκομματικής σύγκρουσης   που  δεν είχε πολιτικά  χαρακτηριστικά, απλώς  δεν διανοήθηκε  ποτέ  ότι  κύριο μέλημα  της  ΠΡΙΝ   ΑΠΟ  ΤΟ ΠΟΙΟΝ  ΘΑ  ΕΚΛΕΞΕΙ  ΑΡΧΗΓΟ  θα έπρεπε ήταν  να  υπερασπισθεί  τις  ιδέες  και τις πολιτικές  της.

Τα  πράγματα  θα  ήταν πολύ  διαφορετικά  αν ο Καραμανλής  δεν  είχε  παραιτηθεί  ή  αν  έθετε  και   τον  εαυτό  του   στην  κρίση   των οργάνων  ή  της  βάσης  της ΝΔ  (θα  υπήρχε  άραγε  σε  αυτή  την περίπτωση  άλλος  υποψήφιος και  αν υπήρχε,  τι πιθανότητες θα  είχε να πάρει  πάνω  από  10%?)  ή έστω   ασκούσε  πλήρως  μεχρι  την εκλογή νεας  ηγεσίας τα  καθήκοντα  του υπερασπιζόμενος και το  έργο της  κυβέρνησης του   και  τις προεκλογικές  «υπσχέσεις» για δύσκολες μέρες και  ανάγκη  λήψης  μέτρων , «υποσχέσεις» για τις   οποίες   βεβαίως δικαιώθηκε.

Στη  συνέχεια-και με  τον  Καραμανλή και τυπικά  εκτός ηγεσίας-  άρχισε να  τίθεται  ένα  άλλο  θέμα. «Γιατί  σιωπά  ο Καραμανλής?», «Γιατί δεν  υπερασπίζεται τα πεπραγμένα του?»   Απλά  γιατί   ήταν  «σωστός».  Τα κόμματα  είναι  «συλλογικότητες». Δεν είναι  ιδιοκτησία  κάποιου  προσώπου. Εχουν συνέχεια  και  συνέπεια. Το  έργο  τους,  τις  ιδέες,  το  παρελθόν τους την πορεία τους   στο μέλλον    αρμόδια   να  τα  υπερασπισθεί   είναι η  εκάστοτε  ηγεσία.  Αυτή  καθορίζει  αν και  τι θέλει  να  αποκηρύξει  από  το παρελθόν  τους, αν  και  ποιες  απόψεις  θα  αναθεωρήσει, σε ποιο  μέλλον θα  πορευθεί.  Επί μήνες  η  νεα  ηγεσία   πορευόταν  εκφράζοντας   αναίτιες  «συγγνώμες» και  μιλώντας  για  «βαρίδια  του  παρελθόντος»  σπανίως  κατονομαζόμενα  και παρεμπιπτόντως  καρατομούμενα.  Οποιαδήποτε  παρέμβαση  Καραμανλή, οποιαδήποτε  προσπάθεια  του   να   υπερασπισθεί  το  έργο  της  κυβέρνησης  του της  Νέας Δημοκρατίας  εύκολα  μπορούσε  ανά  πάσα  στιγμή  να  θεωρηθεί  σαν  «αυτονόμηση»  ,  «άδειασμα Σαμαρά»,  «αντάρτικο»  κλπ και  προβαλλόμενο  κατάλληλα  από  τα  τόσο  «φιλικά »  προς  τη ΝΔ   ΜΜΕ     να   πολλαπλασιάσει  τα  προβληματα  της   ούτως ή άλλως  διαταραγμένης  συνοχής  του κόμματος.

Ποιοί   όμως σήμερα  προσπαθούν    να   εμφανίσουν τον Καραμανλή  ως  επανερχόμενο  στο προσκήνιο?

Πρώτα  απ΄ όλα  τα ΜΜΕ. Ενας  πρώην αρχηγός  που   ηττήθηκε , παραιτήθηκε και επανέρχεται φτιάχνει ένα  ωραίο  story. Ενα  παραμυθάκι που μπορείς  άκοπα  να  γεμίζεις  λευκές σελίδες  και  τζάμπα  τηλεοπτικό  χρόνο.  Κι αν  αυτός  επιμένει  να  σιωπά  ακόμα  καλύτερα. Χαρακτηρίζεις  την σιγή του  «εκκωφαντική» ,την  ερμηνεύεις κατά το δοκούνφτιάχνεις σενάρια.  Μια  χαρά.

Μαζί και  το ΠΑΣΟΚ. Ο πρώην  αρχηγός  του  αντιπάλου κόμματος που «επανέρχεται»  σημαίνει  αυτόματα   οτι ο  νυν  αρχηγός   δεν τα πάει καλά.  Με  δεδομένο μάλιστα   ότι το ΠΑΣΟΚ σε μεγάλο βαθμό  έχει περάσει στον κόσμο το «για όλα φταίει ο Καραμανλής», τον οποίο   τον έχουν  υποψήφιο  και για 2-3  Ειδικά Δικαστήρια μία  «επάνοδος» ή έστω  «επανεμφάνιση Καραμανλή»    θα ήταν βούτυρο στο  ψωμί του.

Για  τους  ίδιους περίπου λόγους  θέλουν  τον  Καραμανλή  «επανερχόμενο» και   αυτοί  που  στον «δεξιότερα»  του  ΠΑΣΟΚ  χώρο   θέλουν  να  φθείρουν  τον  Σαμαρά  και  τη ΝΔ και  προσβλέπουν στην  επάνοδο  του   Καραμανλή   σε  ένα  ρόλο  όμως   «χρήσιμου  ηλίθιου». Θέλουν ένα Καραμανλή,  που θα  λειτουργεί   είτε  σαν  απόδειξη   ανεπάρκειας της  ΝΔ,  είτε  σαν  απόδειξη  μη  αποκοπής  της  απο το  δήθεν φαυλο παρελθόν της.

Οσο περίεργο και  αν  εκ πρώτης  όψεως  φαίνεται   υπάρχουν και  οι  «σαμαρικότεροι»  του Σαμαρά   «Σαμαρικοί» που  θέλουν  να  εμφανίζουν τον  Καραμανλή  επανερχόμενο. Βλεπετε ο Σαμαράς   μέχρι τις  4/10   ούτε  κάποια  διακριτή τάση  εκπροσωπούσε  μέσα στη ΝΔ   ούτε είχε  τους  δικούς του  μηχανισμούς.  Εξελέγη   αρχηγός.   Κάποιοι  περί τον Σαμαρά   που  (υποψιάζομαι πως)  ούτε Νεοδημοκράτες  υπήρξαν  ποτέ   και σήμερα  φαντασιώνονται   μια  Νέα  Νέα Δημοκρατία   (δηλαδή μια Νεα Δημοκρατία  χωρίς  τις  ιδέες  που  εκπροσωπούσε και  εκπροσωπεί)  θέλουν  να  ελέγξουν  την κατάσταση,    τις  φυσιολογικές  σε  περιόδους κρίσης  τάσεις αποστασιοποίησης, τις  διαφορετικές  απόψεις   και  τελικά  τον  ίδιο  τον Σαμαρά. Τίποτα  πιο ενοποιητικό   από την  ύπαρξη  ενός «εχθρού (αν  είναι εσωτερικός  ακόμα  καλύτερα ) .  Τίποτα  πιο  βολικό  από  το  να  πείσεις  τον  αρχηγό ότι  όλοι τον    υποβλέπουν  και τον  υποσκάπτουν.    «Ντορικοί»  χθες, «καραμανλικό  κατεστημένο» και  οι  ίδιοι  οι  συνεργάτες του (που αυτός  επέλεξε)  σήμερα,   ο  ίδιος  ο Καραμανλής  αύριο. Το κακό είναι  ότι  το  σχέδιο  μπορεί να λειτουργήσει  σαν αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία. Η επινόηση   εχθρών μπορεί  να  τους  δημιουργήσει. Α, και κάτι άλλο!  Το να  επινοείς εχθρούς  λειτουργεί σαν άλλοθι για τις δικές σου ανεπάρκειες.

Νομίζω  ότι ο Καραμανλής  θα παραμείνει σιωπηλός εκτός  απο τις περιπτώσεις  που δεν θα μπορεί να κάνει  αλλιώς (επιστολή  στην  προανακριτική για  το Βατοπέδι). Είμαι  βέβαιος   ότι    θα  κάνει  ότι περνάει από το  χερι του   για να βοηθήσει   την παράταξη   στην οποία ανήκει και  τον  τόπο. Είμαι ακόμα πιο βέβαιος  ότι  ούτε  παλιά  οδηγήθηκε  ούτε  πολύ  περισσότερο τώρα   οδηγείται  από  προσωπικές  φιλοδοξίες. Και είμαι βέβαιος ότι το μεγαλύτερο κομμάτι της  ΝΔ  θα τον  περιβάλλει  με μια  εντελώς ιδιαίτερη  αγάπη.

Τέλειωσε  λοιπόν  ο Καραμανλής? Οριστικά στο  περιθώριο?  Το τι  θα  γίνει σε 1-2-5 ή 15 χρόνια  θα εξαρτηθεί από τις  τότε συνθήκες. Οσοι  πιστεύουν ότι   τις  διαμορφώνουν απο  σήμερα  φτιάχνοντας   απλώς  σενάρια   αποπροσανατολίζουν, αποπροσανατολιζονται  και  αυτουπονομεύονται. Και κάποτε ας  το  αντιληφθούμε.!  Η  πολιτική δεν  είναι  απλώς θέμα προσώπων!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Καραμανλής: Ενας χρόνος σιωπής

  1. Ο/Η Μάρκο Τ λέει:

    Αγαπητέ φίλε, γράφεις – και εσύ και πολλοί άλλοι νοήμονες άνθρωποι του κεντροδεξιού χώρου – ένα ολόκληρο κείμενο, αφιερώνοντας ενέργεια και χρόνο, για να αναλύσεις τί;
    Εναν άνθρωπο που άσκησε τα πρωθυπουργικά του καθήκοντα με οκνηρία και με απροθυμία και που, όπως φάνηκε, δεν πολυσκοτίζεται για την παράταξη; Δεν ξέρω αν σχετίζεται και για τον τόπο.
    Θα μπορούσε να είχε μιλήσει και να είχε καταδείξει όλη την ασυνέπεια του ΓΑΠ, να είχε πει πράγματα για το ασύστατο αυτού του ανθρώπου που δεν θα μπορούσε να τα είχε πει ως πρωθυπουργός. Να τον αποδομήσει, κυριολεκτικά.
    Δεν το κάνει από μεγαθυμία, το κάνει από νωθρότητα και αδιαφορία.
    Οπότε, προς τι να ασχολούμαστε μαζί του;

  2. Ο/Η Μάρκο Τ λέει:

    Διόρθωση: «Δεν ξέρω αν σκοτίζεται και για τον τόπο» (και όχι «σχετιζεται»).

  3. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Εχοντας ομολογήσει την συμπάθεια μου στο πρόσωπο του Καραμανλή θα μπορούσα να υποκύψω στον πειρασμό να τον υπερασπισθώ ή να ψάξω ελαφρυντικά για τα λάθη του. Δεν θα το κάνω γιατί δεν ήταν αυτός και ο σκοπός της ανάρτησης και της ενασχόλησης μαζί του.
    Σκοπός ήταν
    1 Να επισημάνω το λάθος της άρνησης του να ασκήσει πλήρως τα καθήκοντα του ως αρχηγού μέχρι να παραδώσει στον επόμενο (οπότε θα είχε τη δυνατότητα και θα έπρεπε να κάνει και όλα αυτά που εύστοχα περιγράφεις στο σχόλιο σου)
    2 Να εξηγήσω την σιωπή του που επιμένω πώς είναι για το καλό της παράταξης και του τόπου (άρα μάλλον «σκοτίζεται)
    3 Να αιτιολογήσω γιατί άνθρωποι από διαφορετικούς χώρους προσπαθούν να τον εμφανίσουν ως «επανερχόμενο» παρά την σιωπή και τις περί του αντιθέτου δηλώσεις «κύκλων» του.

    Εσύ πιστεύεις ότι το να σπάσει την σιωπή του πχ » τώρα» , θα κάνει καλό στην παράταξη? Και γιατί κάποιοι τον εμφανίζουν ως «επανερχόμενο»?

  4. Ο/Η Μάρκο Τ λέει:

    Πιστεύω πως αν μιλήσει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για το θέμα της οικονομίας, με ειλικρίνεια, αναλύοντας το πώς πορεύτηκε ο ίδιος, με τα θετικά και τα αρνητικά της οικονομικής του διαχείρισης (να μην κρύψει την αλήθεια) και ταυτόχρονα εκθέτοντας την ασύλληπτη ανευθυνότητα του ΓΑΠ, δεν θα δημιουργούσε κανένα εσωκομματικό πρόβλημα στον Σαμαρά. Απολύτως.
    Ως άνθρωπος μου είναι συμπαθής ο ΚΚ. Αλλά ακατάλληλος για πρωθυπουργός, δεν είχε τη στόφα, πώς να το κάνουμε… Του φόρεσαν ένα κοστούμι που δεν του έκανε.
    Χωρίς να περιαυτολογώ, δες σε παρακαλώ στο ιστολόγιό μου, έχω γράψει για την ακαταλληλότητα του Καραμανλή από το 2007, πριν από τις εκλογές. Θεωρώ πως διαισθητικά το είχα αντιληφθεί.

  5. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Μάρκο Τ
    Δύσκολο να μιλήσεις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ για οικονομία. Πως μπορείς να αφήσεις έξω τις εξωτερικές σχέςεις? Πώς μπορείς να μιλήσεις για Οικονομία, να πείς για τα μέτρα που δεν πήρες μετά την μη παρασχεθείσα συναίνεση του Παπανδρέου την άνοιξη του 2009 και να μην πεις για το τι προβλήματα θα δημιουργούσαν στον τόπο (ανάλογα με αυτά του Δεκεμβρίου2008), οπότε πιθανώτατα δεν θα απέδιδαν? Και τι γίνεται αν για κάποια πράγματα ή ανθρώπους έχεις διαφορετική άποψη απ΄ ότι ο Σαμαράς? Και στο κάτω-κάτω γιατί όλα αυτά (κι ακόμα περισσότερα) να μην τα πει ο Σαμαράς? Επιμένω βλέπεις ότι «τα κόμματα έχουν συνέχεια».
    Στο ιστολόγιο σου βρήκα αρχείο μέχρι 2008. Προφανώς δεν ψάχνω σωστά? Είδα πάντως τα άρθρα του 2008 για τον Καραμανλή ( ας τα συνοψίσω : Καραμανλής: Αποθεούμενη και βαριεστημένη «Ιφιγένεια» με δική του επιλογή που αντί ουρίου ανέμου έφερε θύελλα) Σε κάποια συμφωνώ,σε άλλα όχι, σε κάποια απλά δεν ξέρω . Οφείλω να παραδεχθώ ότι από το 2008 (τουλάχιστον) χτυπούσες ….καμπανάκι ? ….όχι !… καμπάνα και δη πένθιμη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s