Οι αυτοδιοικητικές εκλογές, το μνημόνιο κι εμείς.

Καθε  φορά  που  έχουμε  δημοτικές  εκλογές  το  ίδιο δήθεν  βασανιστικό  ερώτημα  πλανάται  πάνω  από  τα  τηλεοπτικά  πάνελ  και  σέρνεται   ανάμεσα στις  σελίδες  των  εφημερίδων «Είναι  οι  εκλογές  αυτές  πολιτικές  ή αυτοδιοικητικές?» Φέτος  το  ερώτημα  διανθίζεται  και  από  ένα  ακόμα. » Θα   τοποθετηθούν  οι  πολίτες  στις  αυτοδιοικητικές  εκλογές  και  απέναντι  στο  μνημόνιο?»

Ας  αρχίσπουμε  από  τα  αυτονόητα

Στις  7 Νοεμβρίου   θα  εκλέξουμε  τον  Δήμαρχο  της  πόλης περιοχής   που  ζούμε.  Αν   ο  δήμος που  ζούμε  είναι  σχετικά  μικρός,   τα  προβλήματα ,  τους  ανθρώπους,  τις  δυσκολίες, τις  δυνατότητες  τις  ξέρουμε  από  πρώτο  χέρι. Αυτόν  που  θεωρούμε (καλώς  ή  κακώς)  πχ  απατεώνα  ή  ανίκανο   δύσκολα  τον  ψηφίζουμε  ακόμα  κι αν  είναι ο  εκλεκτός  του  κόμματος,  εκτός  αν  περιμένουμε  κι  εμείς  το » κατιτίς » μας. Στίς μεγάλες  πόλεις,   που   τα  πράγματα  είναι  πιο  απρόσωπα  και  στην  επίλυση  των  προβλημάτων  εμπλέκεται  υποχρεωτικά  και  αποφασιστικά    και η  Κεντρική  Διοίκηση,  το  ας  πούμε  αυστηρά   αυτοδιοικητικό  μας  κριτήριο  ατονεί και  παίρνουν  το  πάνω  χέρι  η  εικόνα (ενδεχομένως  απατηλή)  των  υποψηφίων  και  φυσικά  η  πολιτική  τοποθέτηση.

Στις  7 Νοεμβρίου  έχουμε  όμως  και  Περιφερειακές  εκλογές. Τί  είναι  τούτο  πάλι? Μας  λένε  θα  εκλέξουμε  13  μικρούς  πρωθυπουργούς. Είναι  προφανές  το  πρόβλημα  όλων  μας  νομίζω   ανεξαρτήτως  κομματικών  προτιμήσεων  να  φαντασθούμε   τον κ Κικίλια ή  τον κ Σγουρό  ή  τον κ Δημαρά  ή τον  Ψωμιάδη ή  τον κ  Τατούλη ή  τον κ Μπόλαρη  σαν  μικρό  πρωθυπουργό (έστω  και πολύ  μικρό). Είναι  επίσης   προφανές  ότι  ενώ  μπορεί  να  αισθάνομαι  Ροδίτης, Κερκυραίος , Σαλονικιός  ή  έστω  Θεσσαλός  δύσκολα  μπορώ  να  αισθανθώ  Δυτικοελλαδίτης ή  Ανατολικομακεδονοθρακιώτης.  Η Περιφέρεια  τεχνητό  και  χωρίς  ρίζες   κατασκεύασμα  απλά  δεν  μας  λέει  τίποτα  και  μας  λέει ακόμα  λιγότερα  όταν  την  διεκδικούν  ο κ Φούφουτος  και ο  κ  Φουφουτίδης. Στην  περιφέρεια λοιπόν μετράει   αποφασιστικά το  ποιο  κόμμα  «στηρίζει»   ποιον  και  φυσικά  ποιο  κόμμα  θέλεις  να  τιμωρήσεις. Σε  ποιο  κόμμα  θέλεις  «να  την πείς»  και  σε ποιο  θέλεις  να  δώσεις «αέρα  νίκης».

Μέσα  λοιπόν  σε  αυτό  το πλαίσιο  των Περιφερειακών  (και  πολύ  λιγότερο  των δημοτικών)  εκλογών  εκ  των  πραγμάτων  θα   τοποθετηθούμε  ως  πολίτες   και απέναντι  στο  μνημόνιο. Μόνο  που   η  τοποθέτηση  μας  αυτή  δεν  μπορεί  να  έχει  τον  δημοψηφισματικό  χαρακτήρα  που τα  κόμματα-  κάποια  «φόρα  παρτίδα»  και  κάποια  συγκαλυμμένα – επιδιώκουν  Γιατί?    Επειδή….

1   Στις  8   Νοεμβρίου   το  μνημόνιο  θα  είναι  ακόμα  εδώ και  μπορείτε  να  είστε  σίγουροι  ότι  θα    συνεχίσει  να  είναι  εδώ  για  αρκετά  χρόνια  φτιασιδωμένο  ίσως,  κρυμμένο  κάτω  από  άλλο  όνομα, με  λιγότερο  ίσως  ΔΝΤ   αλλά  θα  είναι  εδώ-  ακόμα  και  αν  στις  8 Νοεμβρίου  με κάποιον μαγικό  τρόπο αλλάξει  η  η  κυβέρνηση.

2   Οι    «αντιμνημονιακές   δυνάμεις »  δεν  αποτελούν  κάποιου  είδους  ενιαίο  μέτωπο. Τους  ενώνει μια  δηλούμενη  απαρέσκεια  προς  τα  αποτελέσματα  του μνημονίου.  Τους  χωρίζουν  το  ΓΙΑΤΙ φτάσαμε  στο   μνημόνιο, το  ΠΩΣ θα  απαλλαγούμε από  αυτό, το ΠΟΣΑ θα  πληρώσουμε  για  να  βγούμε , το  ΑΠΟ  ΠΟΥ θα  τα βρούμε, ΠΟΥ θα  πάμε  μετά   και  το  ΠΩΣ δεν  θα  ξαναγυρίσουμε   σε κάποιον  άλλο  μηχανισμό  στήριξης.

3 Αντίστοιχες  διαφοροποήσεις υπάρχουν  και   ανάμεσα  και  στους  πολιτικούς  φορείς  και  τα  πρόσωπα  που  τον Μαιο  υπερψήφισαν  το  μνημόνιο, με  διαφορετικά  όμως  σκεπτικά  (κάποιες  φορές  με το ίδιο  σκεπτικό που άλλοι το καταψήφισαν)

Πρακτικά     επομένως δεν  μπορούμε  (ούτε   και  χρειάζεται)  να  πούμε   ένα  ξερό  «ΝΑΙ» ή  «ΟΧΙ»   στο  μνημόνιο.   Αναγκαστικά  θα  αναζητήσουμε  και  θα  επιλέξουμε  εκείνους  τους  πολιτικούς  φορείς (που  στη  συγκεκριμένη  περίπτωση  θα  εκφράζονται  από  ένα….υποψήφιο Περιφερειάρχη ) που  προτείνουν   ένα  τρόπο  εξόδου  από  το  μνημόνιο  πιο  κοντά  στην δικιά  μας  αντίληψη.

Θα  μου  πείτε  βέβαια  ότι  κάτι  τέτοιο  είναι  στρεβλός  τρόπος  για   να  επιλέγεις Περιφερειάρχη. Συνφωνώ. Αλλά  «μικροι  πρωθυπουργοί» χωρίς   ακόμα  αρμοδιότητες, χωρίς πόρους,  χωρίς  πρόγραμμα  και  προφανώς  -προφανέστατα-  his  master΄s  voice με  αφήνουν  παγερά  αδιάφορο.

Θα  μου  πείτε  ότι  το  βράδυ  των  εκλογών   αυτός  που  πήρε  την  ψήφο  μας  θα  προσπαθήσει  να  την  ερμηνεύσει  κατά  τρόπο  διαφορετικό  από  αυτον  που  εμείς  υπονοήσαμε όταν  του  την  δώσαμε. Συμφωνώ  και πάλι. Μόνο  που  Ο,ΤΙ  ΚΑΙ  ΝΑ  ΨΗΦΙΣΟΥΜΕ  ο  καθένας  ερμηνεύει  την  ψήφο  μας    κατά  πως  τον  βολεύει ή  έστω  στα πλαίσια  των  δικών  του  νοητικών  λειτουργιών.  Βλέπετε  η   ψήφος  δεν  συνοδεύεται  από …αιτιολογική  έκθεση.

Θα  μου  πείς   ακόμα φίλε  αναγνώστη   ότι  την  δικιά  σου  αντίληψη περί  εξόδου  απο  το μνημόνιο  δεν  την  εκπροσωπεί  κανένα  κόμμα. Ούτε  την  δικιά  μου (χωρίς  αυτό  να  σημαίνει,  φίλε  αναγνώστη,  ότι  μεταξύ μας  αναγκαστικά  συμφωνούμε).  Ομως  αισθάνομαι  ότι  δεν  έχω  δικαίωμα   να  μην  επιλέξω.  Εστω  κι  αν  αυτό που  θα  επιλέξω  είναι  η λιγότερο  αναξιόπιστη  λύση. (Κι  αυτό  μας  φέρνει  στη  γνωστη  συζήτηση  περί  πολιτικής  ως  «επιλογής  μεταξύ  δυσαρεστων  και  καταστροφικών λύσεων»  ως  «τέχνης του  εφικτού» κλπ)

Μετά  από  όλα  αυτά  καταλαβαίνετε  ότι   στις  7 Νοεμβρίου  ψηφίζουμε     για  Δημάρχους  και  ταυτόχρονα  στις  Περιφερειακές -ας  μην  κρυβόμαστε πίσω  από  το  δάχτυλο μας-   για  να  ενισχύσουμε  εκείνους  του πολιτικούς  φορείς   που  προτείνουν  λύση  πιο  κοντά  στα  δικά μας  «πιστεύω» .

Το μνημόνιο – όπως  είπαμε –  ο,τι  και να  ψηφίσουμε   στις  8 Νοεμβρίου,  θα  συνεχίσει να  είναι  εδώ. Κι  αν  νομίζουμε ότι  το  να  γίνουμε  μια  κανονική Ευρωπαική  χώρα (χωρίς  δηλαδή  μηχανισμούς  στήριξης  αλλά  και  χωρίς  τις  χαζοχαρούμενες  ιδεοληψίες  που  μας  οδήγησαν  στην  αγκαλιά  τους) είναι     θέμα ΜΟΝΟ της  ψήφου  μας  στο  Α  ή  στο Β  κόμμα (στις  8 Νοεμβρίου  ή  σε  2-3  χρόνια )  ή   ευθύνη ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ της   οποιαδήποτε   κυβέρνησης, και  όχι  και δικιά μας, ΑΤΥΧΗΣΑΜΕ .  Και  δεν  θα  είναι  η  πρώτη  φορά.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

«

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s