Υπέρ εμμέσων φόρων.

Πριν  4-5  μέρες  έγραφα  στα  «Μικρά κι  επίκαιρα  (4) »  για  το  «θάψιμο»  από  τα  ΜΜΕ  της  βράβευσης Πισσαρίδη  με  το Νόμπελ Οικονομίας  προφανώς  λόγω  της  ασυμβατότητας   των  απόψεων  του  με  τιν  επικρατούσα  στην Ελλάδα αριστερόσροφη   πολιτική  ορθότητα. Το  θέμα  το  ξαναθυμήθηκα  γιατί  χθες  σχολιάζοντας  στις  «Αναζητήσεις»                                                 (  http://mitsosms.blogspot.com/  )     ήρθε  η  κουβέντα  στο  θέμα  των εμμέσων  φόρων,  οι  οποίοι  στην  Ελλάδα  στα  πλαίσια  του  προαναφερθέντος  «πολιτικού  καθωσπρεπισμού»  θεωρούνται  εξ  ορισμού  άδικοι.

Η  δημοφιλής  αυτή  άποψη  βασίζεται   χονδρικά   στο  επιχείρημα : «Αν  αυξηθεί   η  τιμή  του  τυριού   λογω  αύξησης  του ΦΠΑ  κατά  10 λεπτά  το  ίδιο  ποσό  θα  πληρώσει  και  ο  φτωχός  και ο πλούσιος»  Το  επιχείρημα / σόφισμα  αγνοεί  2-3  άβολες  πραγματικότητες  α)Κατά  πάσα  πιθανότητα   φτωχός  και  πλούσιος  δεν  θα  αγοράσουν  το ίδιο είδος τυριού   (ο  φτωχός  θα  πάρει  φέτα,   ο πλούσιος  θα  πάρει  «μετσοβόνε»   ή  και «μετσοβόνε»  β) Είναι  βέβαιο  ότι  ο φτωχός   έχει  κατανάλωση  πολύ  μικρότερη από  ένα  πλούσιο  (Ο    ένας  θα  πάει  μια  φορά  την  εβδομάδα  στο  σουβλατζίδικο  της  γειτονιάς  του- ο  άλλος  3 φορές  την  εβδομάδα  σε  εστιατόριο  «γκουρμέ»   και γ) ( ιδιαίτερα  σημαντινό   για  εμας  τους  Δανούς  του Νότου)  στην  Ελλάδα  ο  καθένας  πληρώνει  φόρο  εισοδήματος  όχι  βάσει  αυτών  που  βγάζει  αλλά  βάσει  αυτών  που  ισχυρίζεται  ότι  βγάζει!

Ας  δούμε  μια  φανταστική ιστορία  για  να  γίνω  αντιληπτός

Ο  Κώστας  βγάζει    12.000€  ,άρα  δεν  πληρώνει  φόρο  εισοδήματος (καλώς)  και  ας  υποθέσουμε  ότι  καταναλώνοντας  αυτά  τα  12 χιλιάρικα πληρώνει  έμμεσους  φόρους 20%  δηλαδή  2.400€

Ο Νίκος βγάζει  60.000,  δηλώνει 12.000  και  ΔΕΝ πληρώνει (κακώς) φόρο  εισοδήματος. Από  το  εισόδημα  του ο Νίκος  καταναλώνει  50.000 (ας  υποθέσουμε  ότι 5.000  αποταμιεύει  και  άλλες 5.000 καταναλώνει  στα  ταξίδια  του  στο  εξωτερικό).  Ετσι  σε  φόρους  κατανάλωσης  πληρώνει  50.000χ 20%  =   10.000€

Αν  ο  συντελεστής  του  φόρου  κατανάλωσης  αυξηθεί   από  20%  στο 25%  ο  μεν  Κώστας  θα  πληρώνει  3.000€   δηλ.   600€   παραπάνω , ο δε Νίκος   12.500 €  δηλ  2.500€  παραπάνω.  Αυτό  σημαίνει  ότι  αυτά  τα   ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ ΕΣΟΔΑ που  έχει  το  κράτος,    μπορεί να  τα  χρησιμοποήσει  για  την  στήριξη  των  πραγματικά   χαμηλών  εισοδημάτων ,  πχ   αυξάνοντας    το  αφορολόγητο   ή   δίδοντας  εισοδηματικές  ενισχύσεις   ή  προσφέροντας  υπηρεσίες    που  ενισχύουν  τον   πενιχρό  προυπολογισμό  του  Κώστα  και  που  λογικά  λόγω  της οικονομικής  του  άνεσης  δεν  χρησιμοποιεί ο Νίκος.

Και  βεβαίως  μην  ξεχνάμε  ότι  στους  έμμεσους  φόρους α) μπορείς  να παίξεις  με  τους  διαφορετικούς  συντελεστές (δεν  είναι  καθόλου υποχρεωτκό  μακαρόνια  και  χαβιάρι  να  επιβαρύνονται με  τον  ίδιο  ΦΠΑ-άρα  πιθανώς  ο  φόρος  καταν΄λωσης  του Νίκου  ανεβαίνει  στο  26 Ή  27%)  β) τους  εισπράττεις  ευκολότερα γ)    υπάρχουν  μικρότερα   περιθώρια  περίεργων  ιδιωτικών    συναλλαγών

Σκοπός  της  ανάρτησης  δεν  είναι  να  αποδείξει  ότι  οι  εμμεσοι  φόροι   μόνοι  τους αποτελούν  πανάκεια,  γιατί ΔΕΝ  ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ   και  όσο  το κράτος  αδυνατεί  να  φορολογήσει  αυτά  που  βγάζει  ο κάθε  Νίκος   και  φορολογεί  μόνο   αυτά που  δηλώνει  η αδικία  θα  συνεχίσει να  υφίσταται. Και  βεβαίως  σκοπός  της  ανάρτησης  δεν  είναι  να  υποδείξει  όλους    εκείνους  τους   σύνθετους  τρόπους   που  θα  μπορούσε  να  χρησιμοποιήσει  η Πολιτεία  προκειμένου  να  αξιοποιήσει  το  εργαλείο  των  εμμέσων  φόρων.

Μοναδική  μου  φιλοδοξία  ήταν  να  δείξω  ότι   οι  έμμεσοι  φόροι  δεν  είναι  αναγκαστικά  άδικοι   και  ιδίως   στην  Ελλάδα    της…. νομιμοποιημένης  και  σταθερά  επιβραβευόμενης   φοροδιαφυγής    μπορούν  να   αποδειχθούν    πολύ πιο  δίκαοι  και πολύ πιο αποτελεσματικοί. Τουλάχιστον  μέχρι    τη  στιγμή  που ο  κάθε  Νίκος  θα   αρχίσει να  φορολογείται   …κανονικά  και  θα  σταματήσουν  να  πληρώνουν  διαρκώς  περισσότερα  οι  ειλικρινείς  φορολογούμενοι.

Α, ναι! Η  ανάρτηση  υπηρετεί  και  μια  άλλη  …  παράπλευρη  φιλοδοξία. Να  υπενθυμίσει   ότι  διάφορες  δημοφιλείς  απόψεις  που  κυκλοφορούν  στη  χώρα  μας  σαν  αδιαπραγμάτευτα  δόγματα ή  αυτονόητες  αλήθειες (τα περί  Πανεπιστημιακού  «ασύλου»  ας  πούμε  ή  τα  περί   κοινωνικής  ευαισθησίας  της  «αριστεράς»  ή  τα  περί «δικαιώματος  «των μαθητών  να  «καταλαμβάνουν»  τα  σχολεία  τους κ.ο.κ. )   είναι  ή  απλώς  ανοησίες (λόγω  των  οποίων   είμαστε  εδώ που  είμαστε)  ή  αποτέλεσμα   ενός  άκριτου και  βέβαια  βολικού  πολιτικού  «κομφορμισμού».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s