Προεκλογικό (και μη ενθουσιώδες)

Ερχονται ή φεύγουν?

Μην περιμένετε  προεκλογικούς παιάνες,  καλέσματα  σε  αγώνες, συμπορεύσεις  και άλλα τέτοια.  Μήν περιμένετε  επίσης  προγνωστικά, διότι  το  κληρονομικό χάρισμα  για  μυστηριώδεις  λόγους …μου  τελείωσε.  Εξ άλλου  η προσωπική μου  τοποθέτηση   και  γενικώς    αλλά  και  γι αυτές  τις  εκλογές   προκύπτει    από   200τόσες  αναρτήσεις  που  προηγήθηκαν  το  τελευταίο   8μηνο.Μερικές  σκόρπιες  σκέψεις λοιπόν,  αναμασήματα  ίσως  ή  «δια  ταυτα» προηγουμένων  αναρτήσεων.

Για όσους συνεχίζετε το διάβασμα:

Νομίζω  ότι το βράδυ  της Κυριακής  με  μεγαλύτερη  «αγωνία»  από  τα αποτελέσματα  θα  περιμένουμε το  πως θα  τα  εισπράξει  ο Πρωθυπουργός μας. Θα  του  αρέσουν?  Δεν θα  του  αρέσουν?   Θα  του  επιτρέπουν  να  πει  ότι ο λαός  εγκρίνει  την  πολιτική  του  ή  θα    θα  θεωρήσει ότι  έχει αποδοκιμασθεί οπότε  θα  μας  πάει  σε  εκλογές   για  να τον…..  επιδοκιμάσουμε?.

Ο κ  Παπανδρέου  έχει  κρατήσει  όλα  τα  ενδεχόμενα  ανοικτά κι  ακριβώς  γι  αυτό  το  spread   έχει  πάει  πάλι  πάνω  από  τις 900 μονάδες (εποχή  προ  τρόικας) Μπορεί  και  να  έχει  ήδη αποφασίσει ότι  θα  πάει  ή   ότι  δεν  θα  πάει  σε  βουλευτικές  εκλογές.   Σίγουρα  θα  βρεί  ένα  πάτημα  για  να  δικαιολογήσει  την  οποιαδήποτε  τυχόν    προειλημμένη  ή μη   απόφαση  του ακόμα  κι  αν  αυτή  δεν είναι  συνεπής   με  το  δίλημμα  που  έθεσε  ( Το  να  χρησιμοποιείς  την λέξη  συνέπεια  σε  θέματα  σχετικά  με  τον Πρωθυπουργό μας  αποτελεί  αφέλεια αλλά  είπαμε  …ποιος  είναι τέλειος?)

Αποχή – λευκό  και  άκυρο   αναμένεται  σε  ύψη  ρεκόρ  κι  απ΄ ότι  καταλαβαίνω  θα  απόσχουν πάλι  κατά  πλειοψηφία  εν  δυνάμει  ψηφοφόροι  της  Κεντροδεξιάς. Θέμα  πολιτικού DNA?  Και  αυτό, αλλά όχι μόνο. Υπάρχουν  πολλοί   δυσαρεστημένοι  με  τον Σαμαρά   και  τι  να  κάνουμε  δεν  μπορώ  να  φανταστώ  την  κ Μπακογιάννη  (και  όχι  μόνο)  να  ψηφίζει  Κικίλια. Μην  δώσετε  το  βράδυ  της  Κυριακής  τόσο μεγάλη  σημασία  στο  χρώμα  του   χάρτη,ισως  ουτε  και  στα  ποσοστά Δείτε  τον αριθμό  των  ψήφων (Θυμίζω 2009: ΠΑΣΟΚ 3.012.373 – 43.92% , ΝΔ 2.295.967 -33,48% ΚΚΕ 517.154 -7,54% , ΛΑΟΣ 386.152 -5,63%, ΣΥΡΙΖΑ315.627  4,60% Οικολόγοι  173.449 2,53%)

Το διλημμα Παπανδρέου που απευθυνόταν  κυρίως στους  βουλευτές  του μάλλον τους κινητοποίησε  γιατί  δεν θέλουν  να  χάσουν  τις  έδρες  τους (αν  γίνουν  εκλογές  μεχρι  τον Μάρτιο  θα  γίνουν με  λίστα).  Συγκίνησε  και  κάποιους   πολιτικά  ψιλοαδιάφορους   από  αυτούς  που δεν  θέλουν  να  γίνουν εκλογές  που  εύκολα  υπό  άλλες  συνθήκες  θα  καταψήφιζαν  το ΠΑΣΟΚ. Αρα  το  ΠΑΣΟΚ  έχει  μεγαλύτερες  πιθανότητες να  πάει  καλά από  ότι  πριν τη  «διακαναλική»  της  25ης  Οκτωβρίου.

Δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους  ως  πήχυ  επιτυχίας  στη  Ρηγίλλης (που σε  λίγο  θα  γίνει  Συγγρού) αλλά   είμαι σχεδόν βέβαιος  πως  ό,τι  και  να  γίνει  τα  ΜΜΕ  στην συντριπτική  τους  πλειοψηφία   θα    εμφανίσουν   τη ΝΔ  κατά  κράτος  ηττημένη. Αν  πράγματι  δεν  πάει καλά  θα  αρχίσουν  τα  εσωτερικά  προβλήματα. Κατά την άποψη μου κριτήριο επιτυχίας  το πόσο θα  κλείσει  η  ψαλίδα  των 10,5  μονάδων του 2009

Από το ΚΚΕ  δεν  περιμένω  εκπλήξεις. Το  κλίμα  και  η  φύση   των εκλογών (Αυτοδιοικητικές)   είναι τέτοια  που  θα  του  επιτρέψουν μια  καλή  εμφάνιση. Είμαι  περίεργος για  το πόσο  αποδοτικό  εκλογικά  θα  είναι   το  προφίλ  («ενωτικό»  , «σώφρον», «διαλλακτικό»)  του  ΛΑΟΣ  που  πρόσφατα  κέρδισε  και εύσημα  από  τον κ Παπανδρέου. ΣΥΡΙΖΑ  και  Οικολόγοι  δύσκολο  να  «μετρηθούν» αφού  στις περισσότερες  Περιφέρειες κατεβαίνουν συνεργαζόμενοι  με  διάφορους και ο ΣΥΡΙΖΑ  προέρχεται  από  διάσπαση.

Αν ήμουν   ένας  απολύτως    ανεύθυνος  Πρωθυπουργός θα   έβρισκα  αφορμή  (ακόμα και  την μεγάλη  αποχή)   και θα  έκανα  εκλογές με  λίστα. Οχι  όμως  αμέσως. Θα περίμενα  να  οργανωθεί λίγο  το  κόμμα  της  κ Μπακογιάννη  που  εκ  των  πραγμάτων θα  δημιουργούσε  προβλήματα  στη  ΝΔ. Θα είχα  ίσως  εξακομματική Βουλή,  το όριο της  αυτοδυναμίας μου  θα  ήταν στο  39,70%, θα είχα 151 βουλευτές  «δικούς μου» (λίστα  είπαμε) κι αν  δεν τους είχα  η προεκλογική  περίοδος και η  συνεπαγόμενη  ακυβερνησία θα    είχε  φέρει  την   χώρα  σε  τέτοιο χάλι που   κάποιος  θα  βρισκόταν   να  βοηθήσει  στην  διάσωση  της  που  εγώ  θα  είχα   καταστήσει  αναγκαία. Αλλιώς  θα … ξαναπήγαινα  σε  εκλογές προκειμένου  να … σώσω  την  χώρα

Ανεύθυνος  ίσως  και  να  είμαι,  ευτυχώς δεν είμαι  Πρωθυπουργός. Ενας απλός  πολίτης που  «πηγαίνει στήν  τιμή  καί στήν  πεποίθησί του» .

Καλή  ψήφο!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Προεκλογικό (και μη ενθουσιώδες)

  1. Ο/Η drsiebenmal λέει:

    Καλημέρα,
    Και καλό βόλι σε όσους δεν προτίμησαν την καλή βολή τους.

    Οι αριθμοί λένε την αλήθεια σε όποιους θέλουν να ακούσουν. Και η αλήθεια είναι ότι έχουμε μπροστά μας πολλά και δύσκολα χρόνια –όχι για ν’ ανέβουμε πιο ψηλά, αλλά για να μην γλιστρήσουμε πολύ πιο χαμηλά.

    Οι αριθμοί θέλουν όμως προσοχή στο διάβασμά τους. Κυρίως επειδή μιλάμε με ποσοστά και ξεχνάμε την άλλη διάστασή τους, την απόλυτη.

    Και σε όποιον τους διαβάζει πολιτικά, οι αριθμοί λένε ότι το πολιτικό σύστημα θα αναδιοργανωθεί ραγδαία τα επόμενα χρόνια. Σε κόμματα μνημονιακά («αριστερά» και «δεξιά») που θα ασκούν την κυβέρνηση (ας ελπίσουμε, όχι μόνο εξ ονόματος και πρωταρχικά υπερ των δανειστών μας) και σε κόμματα αντιμνημονιακά (επίσης «αριστερά» και «δεξιά») που θα ασκούν αντιπολίτευση θεσμική ή αντιπολίτευση διαμαρτυρίας.

    Μετά τις περιφερειακές εκλογές, η κυβέρνηση θα προσπαθήσει πρώτα να περάσει τα θεσμικά μέτρα που θα θίγουν τα μονοπωλιακά προνόμια των αριστοκρατικών ελεύθερων επαγγελματιών και πιθανότατα, θα τα καταφέρει, με μικροαπώλειες.

    Και ύστερα θα έρθει η ώρα των κρατικών μονοπωλίων –της ΔΕΗ, των νοσοκομείων, των πανεπιστημίων. Η σύγκρουση με τον σκληρό πυρήνα της συνδικαλιστικής βάσης του ΠΑΣΟΚ. Δεν ξέρω καν αν αυτή η κυβέρνηση μπορεί να διανοηθεί ότι θα ασχοληθεί με αυτά τα θέματα και αν θα έχει στην πράξη την κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

    Κάπου εκεί, πριν από τον Μάρτη του 18μηνου, λίγο πριν από την τέταρτη δόση, είναι η ώρα των νέων εκλογών. Αν έχει ψηφιστεί και το νέο εκλογικό νομοσχέδιο, ακόμη περισσότερο. (Αν ψηφιστεί με 180, με άλλα λόγια, αν το αόρατο κόμμα της Ντόρας αποφασίσει να στηρίξει μια πρωτοβουλία με την οποία η ιδια λίγο πολύ συμφωνεί, οι εκλογές θα γίνουν με τον νέο νόμο.) Καθόλου απίθανο να προσπαθήσει ο Παπανδρέου να αποκτήσει μια ακόμη συμπαγέστερη (εστω και μικρότερη) κοινοβουλευτική αυτοδυναμία ή και να δημιουργήσει ταυτόχρονα μια οικουμενικόμορφη κυβέρνηση συνασπισμού με μικρότερους εταίρους από δεξιά και από αριστερά.

    Θα είναι έτοιμο το κόμμα της Ντόρας να παίξει τον ρόλο της φιλομνημονιακής δεξιάς αντιπολίτευσης και εν δυνάμει κυβερνητικής εταίρου; Θα υπάρξει αντιμνημονιακή διάσπαση στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ; Πόσες αριστερές εκφράσεις θα περάσουν το 3%; Εξακομματική βουλή ή οχτακομματική και βάλε;

    Και ποιος είναι ο πιο εύκολος τρόπος να περάσουν τα δύσκολα μέτρα αν όχι ως «απαίτηση» του «δεξιού κυβερνητικού εταίρου» με ταυτόχρονες κατάρες κατά των διασπαστών που έφυγαν προς τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να δείξουν την υπευθυνότητα του μικροσκοπικού «αριστερού κυβερνητικού εταίρου» της Δημοκρατικής Αριστεράς;

    Και μετά από μια-δύο κοινοβουλευτικές θητείες με κυβερνήσεις συνεργασίας (να μάθουμε και πώς δουλεύει αυτό το σύστημα σε όλον τον κόσμο, μέχρι και στην Αγγλία το εφαρμόζουν πια) βλέπουμε τι θα έχει απομείνει από το σημερινό πολιτικο σκηνικό…

    Εκεί, γύρω στο 2020, που θα ξαναβγούμε στις αγορές να δανειστούμε σαν φυσιολογική, ευρωπαϊκή, μη τριτοκοσμική χώρα…

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Κατ΄αρχήν νοιώθω ανακουφισμένος για την πρόβλεψη σου ότι θα γίνουμε φυσιολογική Ευρωπαική χώρα έστω και αν πρέπει -όχι να περιμένουμε αλλά – να προσπαθούμε μέχρι το 2020 (τα χρόνια περνάνε ενοχλητικά γρήγορα).
    Ο φόβος μου είναι ότι με ένα τέτοιο σενάριο που περιλαμβάνει κυβερνήσεις συνεργασίας, επίρριψη ευθυνών σε «κακούς» εταίρους, εκλογικούς νόμους που θα φροντίζουν να εξυπηρετήσουν κομματικές σκοπιμότητες και συνέχιση της σαπουνόπερας «μνημονιακοί- αντιμνημονιακοί» (ελπίζω να ξεχάστηκες και να μην έβαλες τους σχετικούς όρους σε εισαγωγικά) η χώρα θα πληρώσει την έξοδο από το τουνελ πολυ ακριβότερα απ΄ ότι θα μπορούσε και θα έπρεπε.
    Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα γίνει και πως τελικά θα γίνουμε κανονική Ευρωπαική χώρα. Το μόνο που με κάνει αισιόδοξο είναι ότι στν πραγματικότητα δεν χρειάζεται να εφαρμόσουμε κάποια «σοφία», αλλά απλώς να κάνουμε αυτονόητα -κατά τη γνώμη μου- και ίσως όχι ιδιαίτερα δύσκολα πραγματάκια. Αλλά…

  3. Ο/Η drsiebenmal λέει:

    Φυσικά και δεν ξέχασα τα εισαγωγικά. Ευρωπαϊκή χώρα ήμασταν και πριν από 50 χρόνια, το θέμα είναι σε ποια κατηγορία θα παίζουμε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s