Η κ Μπακογιάννη και ο «λύκος».

Να  πω  την  αμαρτία  μου  δεν  υπήρξαν  πολλά  πράγματα από  αυτά  που   περιλαμβάμει  η  διακήρυξη  του  νέου  κόμματος  της  κ Μπακογιάννη , με  τα  οποία  θα  μπορούσα  να  διαφωνήσω. Ούτε   και  στην  χθεσινή  συνέντευξη  της  κατάλαβα  να  λέει  κάτι  που  δεν  θα  μπορούσε  να  προσυπογράψει   ο  μέσος  κεντροδεξιός  ψηφοφόρος. Ακόμα  και  για  το  μνημόνιο- η υπερψήφιση  του  οποίου  ήταν  η  αφορμή  της  εξόδου  από  τη  ΝΔ- η κ Μπακογιάννη  είπε   σχετικά  με  την  πορεία  προς  αυτό    και την  «διαπραγμάτευση»  του   ότι  το  ΠΑΣΟΚ  το  «χειρίσθηκε  άθλια «.  Και  για  τους  εν  συνεχεία  χειρισμούς  του  ΠΑΣΟΚ  μόνο  καλά  λόγια  δεν  είχε να  πει   και  στην  ουσία  η  κριτική  της  ελάχιστα  διέφερε  απο  αυτην  του   κ Σαμαρά.

Ετσι  η  απορία  μου  έμεινε. Προς  τι  το  νέο  κόμμα? Το  να  διακηρύσσεις  ίσες  αποστάσεις απο  ΝΔ και  ΠΑΣΟΚ    και μάλιστα  στον  ήδη  περιορισμένο  χώρο  του  Κέντρου  δεν  μου  μοιάζει  πειστικό. Το  να  επικαλείσαι    την  διαφοροποίηση  τακτικής  στο θέμα υπερψήφισης – καταψήφισης  του μνημονίου μου  φαίνεται  ανεπαρκές. Το  να  επικαλείσαι   την  διάθεση  σου  για  «πολιτικό  λόγο  με  γωνίες» και  να  πολιτευθείς  «λέγοντας  αυτά  που  θα  προκαλέσουν»  μου  φαίνεται  ενδιαφέρον,  αλλά  αυτά  είναι  απαιτήσεις  που  μπορεί  να  έχεις  από  ένα  blog  (ή  γενικώς  από κάποιον  που  σχολιάζει), από  πολιτικούς έχεις  την  απαίτηση  για  αποτελέσματα. Το  ότι  «απομυθοποίησε  την  εξουσία»  και  το  ότι  «στόχος  της  δεν  είναι  η  καρέκλα» προφανώς  δεν  δικαιολογεί  την  ίδρυση  κόμματος. Αρα….?

Όταν  ζορίζουν  τα  πράγματα (συνήθως  μετά   από  εκλογικές  ήττες)  η  Κεντροδεξιά  θεωρεί  ότι  χρωστάει  στον  εαυτό  της  μια  διάσπαση. Και  την πραγματοποιεί.  Δεν  νομίζω ότι οι  κατά  καιρούς   διασπάσεις  ωφέλησαν  την  παράταξη  και  τις  ιδέες  τις  οποίες  εκπροσωπεί. Θα  έλεγα  ότι     μάλλον  προεοίμασαν  τις  επόμενες διασπάσεις   και   κυρίως  δεν βοήθησαν  την  ανάπτυξη  μιας  κουλτούρας  » ενδοπαραταξιακής  δημιουργικής  διαφωνίας»  και  τελικά  σύθεσης. Οι  κατά  καιρούς  διαφοροποιήσεις   πάντως ωφέλησαν  μακροπρόθεσμα   τους  κατα  καιρούς  αποχωρήσαντες  προσωπικά. Για  σκεφθείτε  το!  Ο Στεφανόπουλος  έγινε Πρόεδρος  Δημοκρατίας, ο Σαμαράς  αρχηγός  της  Νέας  Δημοκρατίας, ο  Αβραμόπουλος  ο  Αντιπρόεδρος  της. Τη  στιγμή  της  αποχώρησης    κανείς   τους  και  κανείς  μας   δεν  μπορούσε  να  φανταστεί  τέτοια  εξέλιξη.Ακόμα  και ο κ Καρατζαφέρης   μακροημερεύει  ως  Πρόεδρος ενός  αξιοπρεπούς   εκλογικά  κόμματος  και  «συνιδιοκτήτης» μιας  φαντασιακής  γαλάζιας  πολυκατοικίας.

Αντίθετα  με  την  ρήση  του   μακαρίτη  του   Αβέρωφ  αποδεικνύεται  πως      » όποιον  φεύγει  από  το  μαντρί  ΔΕΝ τον  τρώει  ο λύκος» (υποχρεωτκά  τουλάχιστον).      Μένει  να  δούμε   αν  θα  τον  διαψεύσει  και  η     «προσωρινή  Πρόεδρος  »  της  Δημοκρατικής Συμμαχίας».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-FIRIKI2010

ΥΓ  Αξιοσημείωτο  είναι  ότι  απο  τους  κατά  καιρούς  αποχωρήσαντες  που  επιχείρησαν  αυτόνομη  πορεία  τον  μόνο  που  για  την  ώρα φαίνεται  να  «έχει  φάει  ο  λύκος» είναι ο κ Μάνος, η  διαφοροποίηση  του  οποίου  είχε  τα  εντονότερα  ιδεολογικά  (και  τα  λιγότερα  «προσωποπαγή»)    χαρακτηριστικά. Τυχαίο?

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Η κ Μπακογιάννη και ο «λύκος».

  1. Ο/Η Λεωνίδας λέει:

    Αιρετικέ, νομίζω, ας μου επιτρέψεις, ότι εξομοίωσες λίγο τα πράγματα.

    Κανένας δεν τα κατάφερε εκτός κόμματος με την εξαίρεση Καρατζαφέρη. Κι αυτός είναι μόλις ένα χρόνο με τη Ν.Δ. στην αντιπολίτευση. Θα δούμε και τη συνέχεια, όσο μένει στην αντιπολίτευση η Ν.Δ. Ο Στεφανόπουλος έγινε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για λόγους τακτικής του ΠαΣοΚ, αλλά μην ξεχνάς ότι «κατέβηκε» με το κόμμα του, κι αφού πήρε εκλεκτά στελέχη της Ν.Δ. μαζί του, δίχως καμία επιτυχία.

    Ο Σαμαράς απέτυχε παταγωδώς με την Πολιτική Άνοιξη. Επανήλθε στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας. Ο δε Αβραμόπουλος με την ίδρυση κόμματος απλώς διαπραγματεύτηκε την επιστροφή του στη Ν.Δ. με προσφορότερους, γι’ αυτόν, όρους.

    Η φατριαστική δομή της Ν.Δ., η οποία, εν πολλοίς, παραμένει κόμμα προυχόντων, θα φέρνει συγκρούσεις, αφού στο εσωτερικό της δεν επικρατούν διαδικασίες αλλά ηγετικές ομάδες. Δυστυχώς..

    Εν κατακλείδι, όχι μόνον δεν έχει διαψευσθεί Αβέρωφ αλλά, όπως προσωπικά πιστεύω – κι ελπίζω βάσιμα – δεν θα διαψευσθεί ούτε στην περίπτωση Μπακογιάννη. Κι ας είναι όντως άλλοι οι καιροί αυτή τη φορά.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Λεωνίδα
    Είναι λιγάκι όπως το πάρεις. Εκτός κόμματος όντως κανείς δεν τα κατάφερε, αλλά σε προσωπικό επίπεδο σίγουρα «δεν χάθηκαν».
    Τα προβατα έφυγαν από το μαντρί, ο «λύκος δεν τα έφαγε» και είτε ευνοήθηκαν από τις συγκυρίες είτε επέστρεψαν στο μαντρί… και αναβαθμίσθηκαν.
    Δεν μπορώ να προβλέψω την εξέλιξη της περίπτωσης Μπακογιάννη. Το μόνο που (δυστυχώς) προβλέπω είναι ότι η παράταξη μπαίνει σε περιπέτεια. Δεν είναι οι αποχωρήσεις αυτές καθ΄ εαυτές . Είναι η αίσθηση που περνάει στον κόσμο ότι υπ΄ αυτές τις συνθήκες δεν υπάρχει προοπτική. Με εκλογικούς όρους ….η παράσταση νίκης.
    Τι να κάνουμε …»Ας ελπίσουμε ότι (και ας προσπαθήσουμε ώστε …) όταν αρχίσει η αντιστροφή της σημερινής πορείας της φιλελεύθερης παράταξης δεν θα είναι είναι πολύ αργά» όπως έγραψα στις 20/11 στο «Εν όψει του κόμματος Μπακογιάννη».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s