Ποιανού είναι οι έδρες ?

Με  αφορμή  τις  αναταράξεις  που  παρατηρούνται  τις  τελευταίες  μέρες  στη  Νέα  Δημοκρατία   λόγω  των -ποιος   δεν   τις περίμενε?     –  διαγραφών/ αποχωρήσεων ξανατέθηκε  το  περίφημο  θέμα. Αποχωρούντες  και  διαγραφόμενοι  βουλευτές  πρέπει  να  παραδίδδουν  ή  όχι  την  έδρα  τους?

Κατ’  αρχήν  το νομικό  και  βαρετό  μέρος

1.Σύνταγμα  της Ελλάδος [αρθρο51]: «Οι  βουλευτές  εκπροσωπούν  το  Εθνος» [άρθρο 60]:  «Οι  βουλευτές  έχουν  απεριόριστο το  δικαίωμα της  γνώμης  και ψήφου  κατά  συνείδηση»

2. Πουθενά  στο  Σύνταγμα  ή  σε  άλλο  νομοθέτημα  δεν  προβλέπεται  ούτε  προκύπτει  υποψία  σκέψης   ότι  βουλευτής  διαγραφόμενος  ή  αποχωρών έχει  υποχρέωση  να  παραδώσει  την  έδρα  του  στο πρώην    κόμμα   του παραιτούμενος.

Η  συζήτησα  θα  μπορούσε  λοιπόν  να  σταματήσει  εδώ.  Ο  διαγραφόμενος ή  αποχωρών   από  το κόμμα  του  βουλευτής  ΔΕΝ οφείλει  να  παραδώσει  την  έδρα  του γιατί   τέτοια  υποχρέωση  δεν  προβλέπεται  από  το  νόμο (στη  συγκεκριμένη  περίπτωση  και  από  το  γράμμα  και  από  το  πνεύμα  του)

Ας  αφήσουμε  στην  άκρη  τα  νομικά   κι  ας  πάμε  ένα  βήμα  παραπέρα κι  ας  υποθέσουμε  ότι  ο  κάθε  διαγραφόμενος  βουλευτής  είχε  υποχρέωση  να  παραδώσει  την  βουλευτική  του  έδρα. Τι  θα  συνέβαινε?  Ο Πρόεδρος κάθε  κόμματος  μέσω  κάποιου Πειθαρχικού Συμβουλίου  του  κόμματος  ή  και  αυτοπροσώπως   στην  ουσία  θα  είχε  τη  δυνατότητα  να  αλλάζει  τη  σύνθεση  της  Βουλής όπως  και  όσο  ήθελε.   » Δεν  μου  άρεσε  η  ψήφος  σου, δεν  μου  άρεσε  η  συνέντευξη  σου, θεωρώ  ότι  δεν  βοηθάς  αρκετά  το  κόμμα? Ε,  λοιπόν  σε  διαγράφω, μου  παραδίδεις  την  έδρα  σου και  στη  θέση  σου  έρχεται  ο  επόμενος  κι αν  δεν  μου  αρέσει  κι  αυτός    τον  διαγράφω  κι  έρχεται ο  μεθεπόμενος!»  ΤΡΑΓΕΛΑΦΟΣ!

Ας  περάσουμε   τώρα  και  στην   περίφημη  «ηθική»  πτυχή  του  ζητήματος.«Δεν  είναι  ηθικά  σωστό» λένε  κάποιοι  «να  βγαίνεις  με  βουλευτής  με  τη  σημαία  του Χ  κόμματος  και  στη  συνέχεια  να  πολιτεύεσαι  ως  ανεξάρτητος   ή  πολύ  περισσότερο  με  τη  σημαία  του  Ψ».

Η  απαίτηση  συμμόρφωσης  με   την  ηθική  και  όχι   με  το  νόμο  είναι  επικίνδυνη. Διότι  ο  καθένας  μας  έχει  τις  δικές  του  ηθικές  ευαισθησίεςκαι  αν  προτάσσαμε  την  ηθική  του  νόμου  «ο  καθένας  θα  απαιτούσε  και ο  ισχυρός  θα  επέβαλλε  τους  δικούς  του “ηθικούς” κανόνες».

Παρά  ταύτα  ας  δούμε  και  την  ουσία  της  δήθεν    «ηθικής»  πλευράς  του  θέματος  που  πατάει  στην  υπόθεση  ότι  ο  βουλευτής  «χρωστάει»  στο  κομμα αφού αν  δεν  τον  είχε  στο  ψηφοδέλτιο  του  δεν  θα  έβγαινε  βουλευτής. Και  μπορεί  όντως  ο κ Φουφουτίδης  ως  «ανεξάρτητος»  να  μην  έβγαινε  βουλευτής. Αλλά…. Κάθε   κόμμα  περιλαμβάνει  στο  ψηφοδέλτιο  του  τον  κ Φουφουτίδη  επειδή  θεωρεί  ότι ο κ Φουφουτίδης  εκπροσωπεί  κάτι  που  και  το  κόμμα  θέλει  να  εκπροσωπήσει  ή  να  εκμεταλλευτεί (πχ ο κ Φουφουτίδης  είναι  νέος  και  ωραίος ή έχει πολλές συμπάθειες  επειδή  ως  γιατρός  βοήθησε  κόσμο ή  έχει ιδιαίτερες  σχέσεις  με  την Εκκλησία κ.ο.κ.) Επομένως καθόλου  σίγουρο  δεν  είναι  αν χωρίς  τον κ Φουφουτίδη το  όποιο  κόμμα  θα  έπαιρνε  τον  ίδιο  αριθμό  ψήφων.  Πολύ  περισσότερο  αν ο κ Φουφουτίδης  κατέβαινε  με  συνδυασμό   άλλου  κόμματος.  Δια  της  παρουσίας λοιπόν    του  κ Φουφουτίδη  στα  ψηφοδέλτια  του   το  κόμμα   περνάει   στον  κόσμο   μια  συγκεκριμένη  εικόνα    για  το  ίδιο  το  κόμμα. Και  όταν  ο κ Φουφουτίδης  διαγράφεται  ή  αποχωρεί  η  γενικότερη   εικόνα  του  κόμματος   διαφοροποιείται. Θα  ήταν  χρήσιμο   επίσης  να  επισημανθεί    ότι  κάποιες  φορές    η  παρουσία  στους  συνδυασμούς  ενός  κόμματος    κάποιου  υποψηφίου  μπορεί  να  επηρεάσει  θετικά ή  αρνητικά  τους  ψηφοφόρους  πανελλαδικά  και  όχι  μόνο  στην  εκλογική  περιφέρεια  που  κατεβαίνει  και  ίσως  σε  βαθμό  πολύ  μεγαλύτερο  των  σταυρών που παίρνει.(Ολα  αυτά  ισχύουν  ακόμα  και  αν  οι  εκλογές  διεξάγονται  με  «λίστα»)

Τα  παραπάνω  εννοείται  ότι  αφορούν όλους  τους  βουλευτές  και    όλα  τα  κόμματα που  υποκριτικά  μόλις  φύγει   «δικός  τους» βουλευτής  από  το  «δικό  τους» «μαντρί»   ευαισθητοποιούνται  και  άλλοτε  διακριτικά  άλλοτε  «φόρα -παρτίδα»  ζητάνε  να  τους  παραδώσει  την  έδρα  «τους».

Οι έδρες  «τους»  είναι  βουλευτικές  έδρες  και  πολύ  περισσότερο  δεν  είναι  έδρες  του  εκάστοτε  Αρχηγού. Αλλιώς  να  την  καταργήσουμε  την  Βουλή  και  στις  ψηφοφορίες  να  πηγαίνουν  οι  5-6  αρχηγοί  και  να  λαμβάνονται  οι  αποφάσεις  βάσει  των  εδρών  που ο καθένας  «έχει».

Ειδικότερα  για  το  θέμα  των  πρόσφατων   διαγραφών/αποχωρήσεων  από  τη  ΝΔ ασφαλώς  και  θα  υπάρξει  σύντομα  ανάρτηση. Νομίζω  ότι  τροφή  θα  δώσει  και  η  σημερινή  συνεδρίαση  της  Κοινοβουλευτικής  της  Ομάδας.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

YΓ  Για  τους  «μελετηρούς»  αναγνώστες  του  blog: Κάποια  πραγματάκια  σχετικά  με  τον  ρόλο  των  βουλευτών  και  την  σχέση  κόμματος – βουλευτή είχα  γράψει  στις  25/9   στο  «Με  αφορμή  μια (ακόμη) διαγραφή«

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Ποιανού είναι οι έδρες ?

  1. Παράθεμα: Ο Κρίτων και η έδρα του : Θέμα αυτογνωσίας. | firiki2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s