Η υποκρισία και το πολιτικό σύστημα

Στη προηγούμενη  ανάρτηση  υπερασπίσθηκα  την  άποψη  ότι  κανένας  δεν  έχει  δικαίωμα  να  παίρνει  το  νόμο  στα  χέρια  του  και  να  αποφασίζει  ποιος  φταίει  και  ποιος  δεν  φταίει  και  να  …ξυλοφορτώνει  αναλόγως. Η   ενσταση που  αντιμετώπισα  και  από  σχολιαστές  και  αντιμετωπίζω  σε  εκτός  διαδικτύου  συζητήσεις   μπορεί  να  συνοψισθεί  στο  εξής  » Ο  κόσμος  είναι  οργισμένος,  επειδή  οι  πολιτικοί  τα  έκαναν  σκ…  και  ξεσπάει» Θα  αφήσω  κατά  μέρος  την  σταθερή  άρνηση  μου  να  αναγνωρίσω  δικαίωμα  «ξεσπάσματος»  και  ξυλοφορτώματος  στον  κάθε  «χλιμίτζουρα»  ή  σε  πολλούς  «χλιμίτζουρες »  μαζί   και  θα  σταθώ  στο  θέμα  της  οργής.

Οργή  υπάρχει. Και στενοχώρια.  Και  πτώση  του  βιοτικού  επιπέδου.Και  αγωνία  για  το  μέλλον. Υπάρχουν  όμως  και  2-3  άλλα πραγματάκια.  Υπάρχει  ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Πολλή  ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ.  Και  ΑΓΝΟΙΑ. Και  ΚΟΝΤΗ  ΜΝΗΜΗ.  Και  βεβαίως  το  μεγάλο  πρόβλημα   είναι ότι   ΔΕΝ  ΕΙΜΑΣΤΕ  ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ ΟΛΟΙ  ΜΕ  ΤΑ  ΙΔΙΑ  ΠΡΑΓΜΑΤΑ.

Και  κατ΄ αρχήν  η  ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ. Καθένας  μας  έχει  τις πολιτικές  του  απόψεις.  Οι  πολιτικές  απόψεις  κάποιων  βρίσκονται  πολύ  μακριά  από  αυτό που  επί 36  χρόνια  επιλέγει  η    συντριπτική  πλειοψηφία.  Το  μεγαλύτερο  κομμάτι  της  ποικιλώνυμης  «Αριστεράς»  ζει  με  τις  εμμονές  της  και  φαντασιώνεται  τον  τόπο  σαν  Κούβα  της  Μεσογείου   ή  Αλβανία  του   1980. «Σοσιαλιστική»  και  απομονωμένη  από  οτιδήποτε » Δυτικό».  Περί  ορέξεως…κολοκυθόπιττα. Το  θέμα  είναι  ότι  την  παρούσα  κρίση  η  «Αριστερά»  προσπαθεί  να  την  παρουσιάσει σαν  χρεωκοπία  του  καπιταλιστικού  συστήματος,  να  την  οξύνεινα  την  οδηγήσει  σε  αδιέξοδα ώστε  στην  λογική  της  αυτοεπιβεβαιούμενης  προφητείας  να   την   δεί   να  καταλήγει   σε  επιβεβαίωση  των  προσδοκιών  της.  Η  όξυνση  λοιπόν   υλοποιείται   μέσω   όλων  αυτών   των  κατά  καιρούς  «επαναστατικών»   πρακτικών  ( καταλήψεις, αποκλεισμοί  κλπ) ,  τις  σε  τακτά  χρονικά  διαστήματα  εμφανίσεις  των  κουκουλοφόρων   και  τις  εσχάτως  εμφανισθείσες   τραμπουκικες  επιθέσεις  σε  ανθρώπους  του  «συστήματος»  που  καμμιά  σχέση  δεν  έχουν  με  την  (υπάρχουσα  επαναλαμβάνω )  λαική  οργή, αλλά  με  τους  διάφορους  εμονικούς  οραματισμούς  της «Αριστεράς».

Η   ποκιλόχρωμη  «Αριστερά»,   κάθε  τμήμα  της  με  διαφορετικές  μεθόδους,  προσπαθεί  να  εκμεταλλευθεί  την  κρίση  και  την  δυσαρέσκεια  του  κόσμου,  να  την  διερύνει,  να  απαξιώσει  και  κυρίως  να  εμφανίσει  απαξιούμενο  το  πολιτικό  σύστημα,  να  κερδίσει  «πόντους»  αγωνιστικότητας ,  να  περάσει  το  «όλοι  ίδιοι  είναι» ,  να  αποκοιμίσει  τον  κόσμο  και  να αμβλύνει   ακόμα  περισσότερο  τα  ήδη  όχι  ιδιαίτερα  οξυμένα  κριτήρια   μεγάλου  μέρους   του.

Οι  προσπάθειες  αυτές  δεν  θα  είχαν  κανένα  αποτέλεσμα:

1. Αν  τμήματα  του  υπολοίπου  πολιτικού  συστήματος   δεν  είχαν  μια  εντελώς  στρεβλή    και  κοντόφθαλμη  αντίληψη  περί  πολιτικής  αντιπαράθεσης. Προσπάθησαν  και  προσπαθούν  να  εκμεταλλευθούν  τις  «αγωνιστικές  δράσεις»  της  «Αριστερας»   προκειμένου  να  φθείρουν  τους  πολιτικούς  τους  αντιπάλους. Δεν  θέλησαν  εγκαίρως  να  σταθούν  απέναντι  σε-  βολικές  βραχυπρόθεσμα  και  καταστροφικές  σε  βάθος  χρόνου-  νοοτροπίες  και  πρακτικές.  Πριόνισαν  (ή    επέτρεψαν να  πριονίζεται) το  κλαδί  στο  οποίο  όλοι  καθόμαστε.

2.  Αν  το  εφησυχασμένο  πολιτικό  σύστημα  είχε  φροντίσει  να  αυτοπροστατευθεί  με  διαδικασίες   που  θα  εξαφάνιζαν  σκιές   και  εύλογες  αμφισβητήσεις. Αν είχε  καταλάβει  ότι  προς  το  συμφέρον  του  είναι  να  μην  επιτρέπει   σε  μετριότητες  , φελλούς  και  λαμόγια να  παίζουν  ρόλο  ταγών. Αν  είχε  αντιληφθεί   την  ζημιά  που  κάνουν   διάφοροι  παρατρεχάμενοι, παράγοντες, κομματαρχίσκοι  και  δήθεν  έμπιστοι . Και  αν  είχε  πεισθεί   το  κάθε  κόμμα  ότι  όσοι » βάζουν  το  χέρι  στο  μέλι»  καταχρώμενοι  την  εμπιστοσύνη  των  πολιτών  (ή  του  όποιου   κόμματος) ακόμη  και  αν  είναι » δικοί του»  (εγώ  θα  έλεγα ΙΔΙΩΣ  αν  είναι  «δικοί  του» ) είναι… αντίπαλοι.

Υπάρχει  ακόμα  μία – η  κυριότερη – ευθύνη  του  πολιτικού  συστήματος . Την  κάνω  copy-paste   από  το  «Περί  ευθυνών  (2)»  που  ανέβασα  στο  firiki2010  στις  28/5 :  «…  θεωρώ   ότι   υπάρχει   ένα  βασικό  λάθος   που  μοιράζεται  η πλειοψηφία  των  πολιτικών  μας.   Δεν  λένε  την  αλήθεια  στον κόσμο. ‘Η αν  θέλετε  δεν λένε την αλήθεια  τους στον  κόσμο.  Εν  ονόματι  του περίφημου πολιτικού  κόστους,  εν ονόματι  του  ότι  “ο  κόσμος  δεν  καταλαβαίνει”  (που λειτουργεί  σαν  αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία) δεν  προσπαθούν  να πείσουν  απευθυνόμενοι   στη  λογική  του,  αλλά να χειραγωγήσουν  στοχεύοντας  το  θυμικό  του. Δεν   του  λένε  παρά  αυτά  που θέλει  να  ακούσει. Τρομαζουν  όταν  νομίσουν   ότι πηγαίνουν  κόντρα  στο  ρεύμα. Κι  εκείνη  τη  στιγμή    αντί  να προσπαθήσουν  με  θάρρος  να  πείσουν   για  την  άποψη  τους “υποκύπτουν”   σε  μια   εικαζόμενη  λαική  βούληση και  αφήνονται  να παρασυρθούν  σ΄ ένα ποτάμι  συναισθηματικών  αντιδράσεων. Ξεχνούν  ότι  είναι  πολιτικοί  που  εκλέγονται  βάσει  κάποιων  θέσεων  και  ΔΕΝ   είναι  υπάκουοι   εκτελεστές   της  εκάστοτε  λαικής  βούλησης, πολύ περισσότερο  όταν   αυτή  δεν  μπορεί  να  διαπιστωθεί , πολύ περισσότερο όταν  ως  λαική  βούληση  ερμηνεύεται  συχνά   η θορυβώδης  αντίδραση   κάποιων μειοψηφιών…..»

Απαραίτητη  επισήμανση:  Για  το  προβληματικό  πολιτικό  σύστημα  δεν  είμαστε  άμοιροι  ευθυνών  κι  εμείς,  οι  πολίτες  που ζητάμε  ή  και  πιέζουμε  για  «διευκολύνσεις»  και  «βολέματα»  σε  συλλογικό  ή  ατομικό  επίπεδο.  Και  κυρίως   δεν   είμαστε  άμοιροι  ευθυνών  γιατί  τις  πολιτικές,  τους  πολιτικούς  (και  τους  συνδικαλιστές)  εμείς  τους  ψηφίζουμε (Κάπου  εδώ  κολλάνε  και  τα  περί  άγνοιας  και  κοντής  μνήμης και  των  διαφορευικών  αντικειμένων  της  οργής  μας που έγραφα  στην  αρχή,  αλλά  επειδή  η  ανάρτηση  παραμάκρυνε θα  επανέλθω….  προσεχώς)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Η υποκρισία και το πολιτικό σύστημα

  1. Παράθεμα: Η υποκρισία και το πολιτικό σύστημα « Το μεγαλύτερο blog της πόλης

  2. Ο/Η Dyer λέει:

    Επειδή πολλές φορές διαφώνησα να τονίσω ότι συμφωνώ απολύτως με το 1 όπως και με το 2, μόνο θα συμπλήρωνα ότι η ανοχή στα λαμόγια τους καθιστά συνυπεύθυνους.
    Για το υπογραμμισμένο κατ΄ αρχήν συμφωνώ, όμως έχω την άποψη ότι το πρωτεύον των πολιτικών δεν είναι η υλοποίηση των θέσεων αλλά η διατήρηση της θέσης τους. Γι΄ αυτό οι μεταστροφές ή η αδράνεια.
    Αυτό που ζούμε όμως αυτή τη περίοδο είναι έξω από συνηθισμένα. Σίγουρα δεν αδρανούν ούτε και αλλάζουν τις θέσεις τους για να εξασφαλίσουν τη θέση τους. Έχουμε μια κυβέρνηση που εκτελεί ξένες επιταγές. Κάτι σαν κατοχή χωρίς όμως πόλεμο. Λογικά θα έπρεπε να υπήρχαν τουλάχιστον 144 “οργισμένοι” βουλευτές όμως δεν υπάρχει ούτε ένας και αυτό μας “εξοργίζει”.

  3. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Οι διαφωνίες δεν είναι κακό πράγμα. Τις περισσότερς φορές βοηθάνε. Να ξεκαθαρίσεις τις θέσεις σου? Να τις αναθεωρήσεις? Να τις προβάλεις? Να τις πάς ένα βήμα πιο περα? Ολα μπορεί να συμβούν.
    Σήμερα ζούμε μια όντως ιδιαίτερη περίοδο στην οποία οι «οργισμένοι» μπορούν να προσφέρουν ακόμα λιγότερα από τα λίγα που προσφέρουν οι οποιοιδήποτε » οργισμένοι». Δεν είναι μόνο θέμα προσώπων ή μόνο προσωπικών κινήτρων. Και μην τους «τσουβαλιάζεις» όλους
    Εξαιρετικά αφιερωμένο -τέτοια ώρα που είναι κιόλας- το κλείσιμο από το «Περί ευθυνών(2)» που ανέβασα 28/5
    «….Αν δεν έχεις ιδέες ή αν δεν είσαι έτοιμος να τις υπερασπίσεις ή αν δεν έχεις την ικανότητα να πείσεις γι αυτές και να τις εφαρμόσεις ή αν δεν είσαι έτοιμος να διαβείς μια πολιτική έρημο μέχρι να πείσεις ή αν δεν είσαι έτοιμος να αποδεχθείς την πιθανότητα ότι στο τέλος μπορεί να φάς τα μούτρα σου δεν κάνεις για πολιτικός. Κάθεσαι στη δουλειά σου, στις εταιρείες, στο ιατρείο, στο γραφείο στην οικογένεια σου – στο σπίτι σου βρε αδερφε! Αν πάλι μέσω της πολιτικής επιζητάς την κοινωνική καταξίωση, τα “κονέ” , την αναγνωρισιμότητα , να φτιάξεις τέλος πάντων τη ζωή σου, κ Καραχατζηπαπάρογλου να είσαι έτοιμος να ακούς αυτά που ακούγονται τελευταία και ακόμα χειρότερα στο εγγύς μέλλον.»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s