Ο προς κατάργηση σταυρός

Ο  προυπολογισμός  ψηφίστηκε  τελικά  χωρίς  μη  αναμενόμενα  «όχι».   Οι  156  βουλευτές  του  ΠΑΣΟΚ   υπερψήφισαν.  Στη  διάρκεια  του  πενθημέρου  που  προηγήθηκε  πολλοί  έβαλαν  τις  ενστάσεις  τους  αλλά  στο  τέλος  κάναν  όλοι  «την  καρδιά  τους  πέτρα»  και  υπερψήφισαν.

Μάθαμε  κάτι  καινούργιο  απο  την συζήτηση?  Οχι!  Απλώς  όσοι   και  όσο  την  παρακολούθησαν  μαύρισε  η  ψυχή  τους.  Λογικά  δεν  πρέπει  να  ήταν  και  πολλοί.

Ετσι  είπα  ν ΄ ασχοληθώ  σήμερα   με  την  χθεσινή   προειδοποίηση  του κ Πάγκαλου (που   επιδόθηκε  σε  μια  μαχητική  υποστήριξη  του  πολιτικού  συστήματος)  πως  η παρούσα  Βουλή  είναι  η  προτελευταία  με  σταυρό  προτίμησης,  στον  οποίο  έριξε  όλο  το  φταίξιμο  για  το  πελατειακό  σύστημα.

Οι  θεσμοί  και  οι  διαδικασίες  και  οι  νόμοι  έχουν  σημασία.  Ακόμα  μεγαλύτερη σημασία  όμως    έχει  το  πως  τους  εφαρμόζεις. Οπως   δεν    σου  φταίει  το  Σύνταγμα   κι  ο  Νόμος  αν  εφαρμόζεις  τον  θεσμό  των  Εξεταστικών Επιτροπών  όπως  τον  εφαρμόζεις   άλλο  τόσο  δεν  σου  φταίει  ο  σταυρός  προτίμησης   για  το  πως  τον  διεκδικεί  ο  πολιτικός   και  πως  τον  βάζει  ο πολίτης.  Η  σχεδιαζόμενη  κατάργηση  του  μου  θυμίζει  απλώς  την  παροιμία  «να  κάψουμε  το  πάπλωμα  να  μη  μας  τρων  οι  ψύλλοι».
Ποιο  υποτίθεται  ότι  είναι  το  πρόβλημα  του  σταυρού?  Οτι   ευνοεί  τη  συκαλλαγή  μεταξύ  υποψηφίου  και  ψηφοφόρου: «Ψήφισε  με    κι  εγώ  θα  σε  φροντίσω»   ή  «Θα  σε  ψηφίσω, αλλά  μη  με  ξεχάσεις»   Η  κατάργηση  του   σταυρού  προτίμησης   άρα  η ύπαρξη  ενός  και  μόνο  υποψηφίου  στις  μονοεδρικές  περιφέρειες  που  σχεδιάζει  το  ΠΑΣΟΚ  κα  κατανείμει  εκλογικά  την  χώρα  τι  θα  εξυπηρετήσει?   Τι  θα  εμποδίσει τον   υποψήφιο  βουλευτή να  αναπτύξει «ιδιαίτερες»  σχέσεις με  τους  υποψήφιους  ψηφοφόρους  του  που  μάλιστα – αφού  μιλάμε  για  μονοεδρικές – θα  τους  ξέρει  με  τα  μικρά  τους  ονόματα?  Τίποτα! Δεν  θα  έχει  ανάγκη  τον  σταυρό  τους.  Το  ψηφοδέλτιο  τους  όμως?

Η  κατάργηση  του  σταυρού  εκτός του  ότι  είναι   ενας  προφανής  περιορισμός  της  λαικής  κυριαρχίας προΰποθέτει  και  αναδεικνύει  ως  δεδομένη   την  «σοφία»  του  κόμματος.  Διότι  προφανώς    τον  μοναδικό  υποψήφιο  της  μονοεδρικής  ή  την  σειρά  εκλογής  των  βουλευτών  στο    εκτεταμένο  ψηφοδέλτιο Επικρατείας  ή  Περιφερειών  που   σύμφωνα  με  τους  σχεδιασμούς  του ΠΑΣΟΚ  θα  υπάρχουν  θα    την  καθορίζει  το  κόμμα ή  ακριβέστερα  η  εκάστοτε  ηγετική  ομάδα  ή   ακόμα  καλύτερα  ο  εκάστοτε  αρχηγός.  Αρα  οι  όποιες  αποφάσεις  θα  λαμβάνονται  στο  παρασκήνιο με  ότι  αυτό  συνεπάγεται.

Θεωρητικά  η  κατάργηση  του  σταυρού  παρουσιάζει  κάποια  πλεονεκτήματα. Περιορισμό  των  προεκλογικών  εξόδων  άρα  μικρότερη  εξάρτηση  από  χορηγούς  ή  «χορηγούς».  Τα  έξοδα  σε  μεγάλο   βαθμό   είναι  συνάρτηση  του  μεγέθους   κάποιων  «φαραωνικών»  περιφερειών,  άρα  η  κατάτμηση  τους  και  μόνο  θα  ήταν  αρκετή  για  την  απεξάρτηση  υποψηφίων  από  περίεργες  «χορηγίες».  Και  αναρωτιέμαι  η  εξασφάλιση  από  ένα  ποψήφιο  μιας  γενναίας  χορηγίας  για  το  «πάνσοφο»  κόμμα  δεν  θα  μπορούσε  να  είναι ένας  καλός  λόγος  για  την  επιλογή  του  συγκεκριμένου  υποψηφίου  σε  μια  σίγουρη  μονοεδρική?

Ενα  άλλο   επιχείρημα  υπερ  της  κατάργησης  του  σταυρού  θα  μπορούσε  να  ήταν  ότι   ένα  κόμμα  θα  ήταν  δύσκολο  να  κατεβάσει και  μάλιστα  σε  μια  μονοεδρική  έναν  άχρηστο  γιατί  θα  κινδύνευε  να  την  χάσει. Και  τι  εμποδίζει  τα  κόμματα  και  σήμερα , που    υπάρχει  ο  σταυρός  προτίμησης, να  κατεβάζουν  άξιους  ανθρώπους  και  όχι   «επώνυμους»  ή  εντυπωσιακές   ξανθές  ή  προβληματικούς  γόνους   (ίσως  και  προβληματικότερων)  επιφανών  γονέων? Και  μήπως  η  κατάργηση  του  σταυρού  προτίμησης    υπάρχει  κίνδυνος  να  οδηγήσει  τα  κόμματα  σε  επιλογές  ανθρώπων  με  κύριο  αν  όχι  αποκλειστικό  κριτήριο   το  πόσο  πιθανό  είναι  να  κερδίσουν  την  συγκεκριμένη  έδρα ?

Πολλά  θα  μπορούσαν  να  λεχθούν  ακόμα  για  το  θέμα  του  σταυρού  προτίμησης  και  σίγουρα  θα  υπάρξει  και  στο  μέλλον  η  ευκαιρία.

Καλοί  είναι   και οι  θεσμοί  και  οι  διαδικασίες  και  προσωπικά  στο  blog έχω  αναφερθεί  στην  ανάγκη  αλλαγών, βελτιώσεων  κτλ  αλλά  οι  αλλαγές  δεν  πρέπει  να  αντιμετωπίζονται  σαν  κάποιου  είδους  πανάκεια  και  κυρίως   πρέπει  πριν  τις  αλλαγές   να   εξετάζουμε  αν  φταίει  η  διαδικασία   ή  οι  τρόποι  εφαρμογής  της  και  αν  η  καινούργια  διαδικασία  δεν  εμπεριέχει  μεγαλύτερους  κινδύνους   από  αυτούς  τους  οποίους  -με  την  αλλαγή-  αντιμετωπίζουμε.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s