O «ανασχηματισμός» της ΝΔ

Μην  περιμένετε  να  εμπλακώ  στην  ονοματολογία  σχετικά  με  τον  «ανασχηματισμό»  της  ΝΔ   και  να  αρχίσω  τις  κρίσεις  και  τις  επικρίσεις. Για  κάποιους  δεν  έχω  άποψη  για κάποιους  έχω  ήδη  γράψει  διακριτικά  ή  λιγότερο  διακριτικά,  θετικά  ή  αρνητικά. Εχω  την  φριχτή  υποψία πως ούτως  ή  άλλως  ο  Σαμαράς  έκανε  τις  επιλογές  του  λαμβάνοντας  υπ΄ όψη  του  και  πράγματα  που  προσωπικά   αγνοώ  όπως  και  όλοι  όσοι  γκρινιάζουν  με  την  Α  ή  Β  επιλογή  ή  μη  επιλογή .   Ούτως  ή  άλλως  στην  πολιτική  τα  πάντα  (σχεδόν)   κρίνονται  εκ  του  αποτελέσματος.

Ποιο  είναι  το  ζητούμενο  αποτέλεσμα  από  το  νέο  οργανωτικό  σχήμα ?   Οι   καινούργιοι  τομεάρχες  δεν  καλούνται   να  υλοποήσουν κάποια  πολιτική    και  αυτό  είναι  το  καλό  νέο  γι΄   αυτούς. Θα   έχουν  τη  δυνατότητα  να  ασκούν  κριτική  και  η  κριτική  όλοι  το ξέρουμε    είναι  πολύ  πιο  εύκολη  από  την  εφαρμογή.  Κι  ακριβώς  επειδή  είμαστε  όλοι  υποψιασμένοι   για  την  ευκολία  της  εκ  του  ασφαλούς  κριτικής,  η  κριτική  τους  θα  πρέπει ,   για να  είναι  πειστική   ,  να  είναι  ιδιαίτερα  τεκμηριωμένη   και  να  ακολουθείται  απο  προτάσεις. Ρεαλιστικές  και  κατανοητές. Κι  αυτό  είναι  το  άσχημο  νέο  για  τους   νεόυς  τομεάρχες.    Ο  κόσμος  είναι  δύσπιστος  απέναντι  στο  σύνολο  του  πολιτικού  κόσμου.  Δεν  πιστεύει  τις  κυβερνητικές  «παρόλες» και  ταυτόχρονα  είναι  δύσπιστος  απέναντι  στην  κριτική  της  αντιπολίτευσης  ιδίως  όταν  αυτή  υπονοεί  την  ύπαρξη  εύκολων  λύσεων.

«…πρέπει να κερδίσουμε πολιτικά αυτούς που ακόμα μας αντιμετωπίζουν με επιφυλακτικότητα.Το ΠΑΣΟΚ τους έχασε οριστικά.Εμείς δεν τους έχουμε κερδίσει ακόμα…»

Ετσι  το  έθεσε  αναγγέλλοντας  τον  «ανασχηματισμό»  του  ο Σαμαράς. Δεν  ξέρω  αν  «το  ΠΑΣΟΚ  τους  έχασε  οριστικά» –  το  «ποτέ»  και  το  «για  πάντα»  στην  πολιτική (  και  αλλού)   μάλλον  «δεν  παίζει».  Ξέρω  όμως  ότι  υπάρχει  ένα  πολύ  ρευστό  πολιτικό  τοπίο,  με  πολίτες  μπερδεμένους,  φοβισμένους,  απαισιόδοξους   και  θυμωμένους….  με  όλους ! Κι  όποιος  φιλοδοξεί   να  τους  κερδίσει  έχει  μπροστά  του  πολύ  δύσκολο  έργο.  Πολύ  περισσότερο  όταν  ο …. φιλόδοξος   ανήκουν   στην  κεντροδεξιά  παράταξη  που  σπανίως    είχε  την  ευκαιρία  (ούτε  τώρα  την  έχει)  να  δράσει  σε  ευνοικό  επικοινωνιακά  περιβάλλον.

Για  να   κερδίσει  λοιπόν  σήμερα    η   Νέα  Δημοκρατία   αυτούς  τους  μπερδεμένους  και  φοβισμένους πολίτες  υπάρχουν  2-3  προυποθέσεις

1 Ο  πολιτικός  λόγος  της    να  είναι  ξεκάθαρος   και  συγκρουσιακός. Και   δεν  εννοώ    ως  σύγκρουση   το  να  «σκοτώνεσαι»    αναγκαστικά  με  τα  άλλα  κόμματα. Εννοώ  σύγκρουση  με  συγκεκριμένες  νοοτροπίες   και  συγκεκριμένες  απόψεις. Και  σ΄ αυτή  τη  σύγκρουση  να  μην  σε  ενδιαφέρει   ποιοι  συμμερίζονται  τις  απόψεις  σου (μπορεί  να  είναι  και  «αντίπαλοι»)  ούτε  ποιοί  τις  αντιπαλεύουν   (μπορεί  να  είναι  και  «δικοί  σου»).Να  μην  σ΄ ενδιαφέρει  αν    οι  απόψεις  σου   σήμερα  μπορεί  και  να  ξενίζουν. Να  μην  σε  ενδιαφέρει  να  φανείς  ευχάριστος.   Ούτως  ή  άλλως   εδώ  που  φτάσαμε    τα  υπερβολικά » καλά  νέα»   κανείς  δεν  θα  τα  πιστέψει. Η  πείρα  του  παρελθόντος   έχει  δείξει   ότι  όταν  προσπαθείς    μη  συγκρουόμενος  να  τους  έχεις  όλους  ευχαριστημένους  τελικά   προκύπτει   όλοι  να    αισθάνονται …  δυσαρεστημένοι. Με  κάποιους  θα  συγκρουστείς,  κάποιους  θα  χάσεις,  κάποιους  θα  κερδίσεις.  Θα  τους  κερδίσεις  όμως   λέγοντας  αυτά  που  εννοείς χωρίς  στρογγυλέματα  και  υπεκφυγές . Και  θα  τους  έχεις  πείσει.  Αυτούς  που  έχασες  σήμερα  μπορείς  να  τους  κερδίσεις  αύριο   όταν  η  πραγματικότητα  και  η  δική  σου  συνέπεια  και  επιμονή  θα  τους  ωριμάσει.

2 Η  αίσθηση  της  «πανστρατιάς» που  βγάζει  το  συγκεκριμένο  οργανωτικό  σχήμα  να  προχωρήσει  στη  βάση  της  παράταξης  και  στη  κοινωνία. Πρέπει να   δημιουργηθούν  καινούργιοι  δίαυλοι  επικοινωνίας  με  τον  κόσμο. Στα  ΜΜΕ   η  παράταξη  παίζει  «εκτός  έδρας»  και  το  κυριότερο  με  διαιτητή  που  τον  «έχουν  πιάσει». Προφανώς  και  θα  το  παλέψει   και  στα  ΜΜΕ  ,  αλλά  δεν  φτάνει!   Ποιοί  μπορούν  να  είναι  οι  καινούργιοι  δίαυλοι? Το  διαδίκτυο?  Ίσως!  Τα  «πεθαμένα»  σήμερα   Τοπικά  Γραφεία?  Μπορεί ,    αλλά  μόνο αν  ξαναστηθούν  από  την  αρχή    και  σε  καινούργια  βάση!Αυτοοργανωμένες  συλλογικότητες  σε  τοπική  ,  επαγγελματική  ή  άλλη  βάση ? Είναι  μια  σκέψη! Ο,τι και  να  είναι, χρειάζεται  πολλή  δουλειά  αλλιώς  υπάρχει  ο  κίνδυνος  οι   ιδέες  να  μείνουν   διανοητικά  γυμνάσματα  που  δεν  θα  γνωρίσουν  εφαρμογή.

3.   Το   ΠΑΣΟΚ   έχει  φέρει  την  χώρα  σε  τέτοια  κατάσταση (θυμηθείτε  λιγο  το  παραμυθάκι  με  τον  Χότζα  και  το  γείτονα  του  που  δεν  μπορούσε  να  κοιμηθεί  καλά, επειδή  σε  μία  κάμαρη κοιμόταν  αυτός,  η γυναίκα  του,  τα  τέσσερα  παιδιά  τους  και  η  πεθερά  του),  ώστε  ο  «πήχυς»  της  επιτυχίας  του  και  της  επιτυχίας  της  χώρας    να  είναι  παρα  πολύ  χαμηλά.  Οσο  λοιπόν   η  χώρα  δεν  χρεωκοπεί – ΕΣΤΩ  ΚΑΙ  ΑΝ  ΜΕΡΑ  ΜΕ  ΤΗ  ΜΕΡΑ,  ΜΗΝΑ  ΜΕ  ΤΟ  ΜΗΝΑ  ΟΙ  ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ  ΤΗΣ  ΠΕΡΙΟΡΙΖΟΝΤΑΙ – το  ΠΑΣΟΚ  το  περνάει   σαν  επιτυχία   του Ε,  αυτός  ο  πήχυς   πρέπει  να    φροντίσει  η  ΝΔ   να  ψηλώσει! Σε  ύψος  ρεαλιστικό μεν,  σε  ύψος  που  να  απαιτείται  προσπάθεια για  να  τον  περάσουμε,  αλλά  και  σε  ύψος  που  να  ανταποκρίνεται  στις  πραγματικές  και  όχι  αμελητέες  δυνατότητες  της  χώρας. Το  ότι  ο  «πήχυς»  σέρνεται  στο  έδαφος  δεν  είναι  απλώς   στρατηγικό  πλεονέκτημα  του  ΠΑΣΟΚ,  αλλά   είναι  και  ένας  από  τους  λόγους   που  η  χώρα δεν  μπορεί  να  αποκτήσει ένα  ρεαλιστικό  όραμα   και  μια  αισιοδοξία  που  είναι  απαραίτητη  για  την  έξοδο  από  την  κρίση.

Και  κάτι  τελευταίο  με  αφορμή  τον  «ανασχηματισμό»

Πολύς  θόρυβος  γίνεται   για  το   τι  έκανε ο  Σαμαράς   με  τους  «Μπακογιαννικούς»,  τι  με  τους  «Καραμανλικούς»,    πως  αξιοποίησε  τους  «Σαμαρικούς» κλπ.    «Μπακογιαννικοί  » και  «Σαμαρικοί»  στη  ΝΔ πριν  τις   4/10/2009  δεν  υπήρχαν,  ούτε  κανένας  τους  εκπροσωπούσε  κάποιο  διακριτό  ιδεολογικό  ρεύμα. Ολοι  «Καραμανλικοί»  ήταν. «Σαμαρικοί»  και  «Μπακογιαννικοί» προέκυψαν   από  την  διεκδίκηση  της  αρχηγίας. Αυτή  τελείωσε  στις  29/11   και  ο  διαχωρισμός  έχασε  οποιοδήποτε  νόημα  από  τη  στιγμή που  η  κ Μπακογιάννη  τράβηξε  τον  δρόμο  της.     Κατανοητό   το   ότι  κάποιοι  έχουν  κάθε  συμφέρον    να  κρατήσουν ζωντανό  τον  διαχωρισμό.  Το  ότι   το  συμφέρον  τους  είναι  κατανοητό  δεν  κάνει  την  προσπάθεια  τους  λιγότερο  ανόητη.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to O «ανασχηματισμός» της ΝΔ

  1. Ο/Η nafpliotis λέει:

    ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΧΕΛΑΚΗ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟΥΣ ΔΥΣΑΡΕΣΤΗΜΕΝΟΥΣ? Μ’ΕΝΑ ΛΑΙΚΙΣΤΗ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΑ?

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    1.Μη με παρασύρεις σε ονοματολογία.
    2. Ειναι προφανές και από άλλες επιλογές ότι ο Σαμαράς προσπαθεί να βρει άκρες με τα ΜΜΕ.
    3.Οι δυσαρεστημένοι είναι διαφόρων ειδών και δεν γίνεται να τους ευχαριστήσεις όλους. Πολύ περισσότερο βέβαια δεν τους παίρνεις βάζοντας τον Α ή τον Β ως εκπρόσωπο.
    4. Περί λαικισισμού (γενικώς) ΚΑΙ σ΄ αυτή την ανάρτηση νομίζω ήμουν σαφής «… Να μην σε ενδιαφέρει να φανείς ευχάριστος…» γράφω κάπου.

    Ασε να δούμε πως θα πάει το νέο σχήμα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s