Το «τσιγαρόσημο» κι ο …. Γκλέτσος

Φαινομενικά  είναι  δυο  επίκαιρες   άσχετες  ιστορίες,  που  όμως  έχουν  ένα  κοινό  παρονομαστή. Την » ιδιαίτερη» σχέση  μας  (ως  άτομα, ως  κοινωνία, ως  Πολιτεία  )   με  τους  νόμους.

Ο κ  Γκλέτσος  προφανώς  παρανόμησε. Συνελήφθη  (καλώς)  και  θα  δικασθεί  τον  Απρίλιο.  Την  επομένη  της  συλλήψεως  του  η  Πολιτεία   μοίρασε    πάνω  από  1.000 κάρτες  ελεύθερης  διέλευσης  στους  δημότες  του κ  Γκλέτσου  που  μέχρι  τότε  έπρεπε  να  πληρώνουν  διόδια  για  να  πάνε  στα  …χωράφια  τους.   Το  αίτημα  του  κ  Γκλέτσου  ικανοποιήθηκε.  Εάν  οι  κάρτες  δόθηκαν  καλώς γιατί  δεν    είχαν  δοθεί  μέχρι  τότε? (Εκτός  αν  ο κ  Γκλέτσος ήξερε  ότι θα  εδίδοντο   και  είπε  να  προλάβει,  ώστε  να  αποδείξει  την  αποτελεσματικότητα  του  τσαμπουκά  του.)  Εάν  οι  κάρτες  δόθηκαν  κακώς  ή  δεν  έπρεπε  να  δοθούν  ακόμα ,   επειδή  ας   πούμε  επρεπε  να  ελεγχθούν  οι  δικαιούχοι  ή  να  καθορισθούν   οι  όροι   χρήσης  τους  γιατί  δόθηκαν   υπό  την  πίεση  της  μαγκιάς  του  κ  Γκλέτσου? Και  κάτι  ακόμα  … Μόνο  οι  δημότες  της  Στυλίδας  από  όλη  την  Ελλάδα  αντιμετωπίζουν  αυτό  το  πρόβλημα? Ή  απλώς  είναι  οι  μόνοι  που  το  έλυσαν ….  κατά  προτεραιότητα?

Η  Πολιτεία  θεσμοθέτησε  για  την  προστασία  της  Δημόσιας  Υγείας  την  απαγόρευση  του  καπνίσματος. σε    (κλειστούς) εργασιακούς  χώρους, ταβέρνες,  καφενεία, μπαρ κλπ. Με  την  λογική  του  νόμου  είμαι  αντίθετος (είχα  γράψει  σχετικά  στις  1/9/2010 στο «Υπευθυνότητα ,ελευθερία  και  κάπνισμα»  τόσο  για  την  αντίθεση  μου  στη  λογική  του  όσο  και  για  τις  τεχνικές  δυσκολίες  εφαρμογής)  παρά  ταύτα   ως  καπνιστής  -αλλά  «νομολάγνος»-  τον  εφαρμόζω.  Και  να  που  έρχεται  μέσα  σε  4  μήνες η   Πολιτεία  που  έδωσε  και  μερικά  εκατομμύρια  για  την    διαφήμιση  της αντικαπνιστικής  της  εκστρατείας   και  εξετάζει  την  προοπτική  αλλαγής  του  νόμου ….  επί  το  χαλαρότερο με  θέσπιση κάποιου  φόρου  στα  μαγαζιά  που  θα  επιτρέπετε  το  κάπνισμα  ή  κάτι  τέτοιο.  Γιατί?  Επειδή   το  νόμο   που  ψήφισε   δεν    φρόντισε    να  τον  εφαρμόσει! Και-  τι  να  κάνουμε  –    εφαρμογή  του  νόμου   χωρίς    έλεγχο  αν  εφαρμόζεται  και  χωρίς   συνέπειες  γι  αυτούς  που  τον   παραβαίνουν   (συνέπειες  στη  πράξη,συνέπειες  και  πρόστιμα  που  επιβάλλονται όχι  απλώς  προβλέπονται)   δεν  γίνεται! (Αφήνω  κατά  μέρος  το  τραγικό  γεγονός  ότι  με  αυτή  την  «κωλοτούμπα»  είναι  σαν  να  λέει   «ΟΚ  μπορείς  να  βλάψεις  τη  Δημόσια  Υγεία ,  αρκεί   να  πληρώσεις  το  κατιτίς  σου»)

Τι  μας  λένε  αυτές  οι   δυο   άσχετες(?)  ιστορίες ?  Η  Πολιτεία  αντιλαμβάνεται  την  εφαρμογή  του  νόμου  ως  κάποιου  είδους  δικαίωμα  το  οποίο-όπως  κάθε  δικαίωμα-  μπορεί  να  το  ασκεί  ή  όχι. Δεν   αντιλαμβάνεται  την  εφαρμογή   του  νόμου  ως  ΚΑΘΗΚΟΝ. Οπου  μπορεί  να  τον  εφαρμόσει,  τον  εφαρμόζει.  Οπου   δεν  μπορεί,  όπου  δεν  την  βολεύει  «κάνει  τα  στραβά  μάτια» ή  «σηκώνει  τα  χερια  ψηλά».    Αποτέλεσμα ? Εκπαιδεύει  τους  πολίτες   στην  παραβίαση  του   νόμου. Κι   αν   νομίζετε  ότι  εκπαιδεύει  μόνο  «Γκλέτσους»  που  θα  μας  εξασφαλίσουν  «κάρτες  ελευθέρας  διέλευσης»  ή  το  δικαίωμα  να  καπνίζουμε  όπου  θέλουμε   μη  χαίρεστε  ιδιαίτερα.

Κατ΄ αρχήν   ΟΛΑ   τα  πράγματα  έχουν  κόστος. Τις  κάρτες  ελευθέρας  διέλευσης  (ακόμα  και  αυτών  που  δεν  τις  δικαιούνται) κάποιος  τις    επιβαρύνεται,  και  το  «τσιγαρόσημο»  (όπως  και  το  κάπνισμα)  επίσης.

Και  βέβαια     με  τέτοια  εκπαίδευση   κάθε  μέρα  αυξάνονται  οι  πιθανότητες   να  βρείτε  μπροστά  σας  κάποιο  «Γκλέτσο»   που  θα  θελήσει  να  σας  επιβάλει  το  -μη  προβλεπόμενο  από  το  νόμο-  «δίκιο»  του. Αν  είστε  τυχεροί,    θα  περάσει  το  δικό  του, χωρίς  να  σας  αρχίσει  στις  «φάπες» όταν  θα  ξεκινήσετε   να  του  εξηγήσετε  το  τι  προβλέπει  ο  νόμος.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Το «τσιγαρόσημο» κι ο …. Γκλέτσος

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Μήπως όλα αυτά δείχνουν τουλάχιστον την προχειρότητα με την οποία νομοθετούν οι αρμόδιοι. Μήπως ζώντας σε ένα αποστειρωμένο και καλά προστατευμένο χώρο δεν έχουν ιδέα για την καθημερινότητα του απλού πολίτη.
    Όταν επεμβαίνουν στη ζωή σου νομοθετώντας με προσχήματα που δεν μπορείς να ελέγξεις το πρόχειρο και παράλογο τα αποδέχεσαι, όταν όμως ο παραλογισμός και η αυθαιρεσία του νομοθέτη είναι καταφανέστατη η αντίδραση είναι αναμενόμενη.
    Κανένας για παράδειγμα δεν αντέδρασε στην απαγόρευση του καπνίσματος για τους χώρους που υποχρεωτικά βρίσκετε κάποιος. Όμως όταν κανείς γενική απαγόρευση επεμβαίνεις στη ζωή κάποιου επιβάλλοντας δικτατορικά ένα άλλο τρόπο ζωής που δεν τον αποδέχεσαι, δεν είναι έτοιμος αν θες.
    Το «στιγαρόσημο» δεν το σχολιάζω γιατί ξεσκεπάζει το πώς βλέπει ο νομοθέτης τους πολίτες. Ο Γκλέτσος όμως δεν ήρθε σε ρήξη με το κάποιο νόμο αλλά με την αυθαιρεσία μιας εταιρείας για την οποία έχει φροντίσει ο νομοθέτης μονοπωλιακά να παρέχει ένα κοινωνικό αγαθό. Εκμεταλλευόμενη αυτό το μονοπωλιακό δικαίωμα η εταιρεία έκανε κατάχρηση εξουσίας, αλλα ο εισαγγελέας απουσίαζε.
    Όταν λοιπόν ο υπεύθυνος για την τήρηση της νομιμότητας αλληθωρίζει η παρανομία γιγαντώνεται. Γιαυτό έσπευσαν να ξανά μοιράσουν τις κάρτες.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Για την προχειρότητα μπορώ να συμφωνήσω. Το θέμα μου είναι όμως τι γίνεται όταν δεν εφαρμόζεις αυτό που – έστω προχείρως – νομοθέτησες.
    Στην περίπτωση της Στυλίδας ή ανέχθηκες (ως Πολιτεία) την παρανομία της εταιρείας ή επιβράβευσες την παρανομία του Γκλέτσου.
    Στην περίπτωση του καπνίματος μοιάζει να παραιτήθηκες εξ αρχής απο την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ σου για εφαρμογή του νόμου.
    Και στις δύο περιπτώσεις έδωσες με τον ένα ή τον άλλο τρόπο λάθος παράδειγμα στους πολίτες.
    Στη συλλογιστική σου θεωρώ πως το πρόβλημα είναι το » από ποιον, πως και με ποια διαδικασία κρίνεται ότι υπάρχει αυθαιρεσία ή παραλογισμός του νομοθέτη» Γιατί αν ο καθένας μπορεί και να το αποφασίζει και -«ως κάτοχος πάντων των φώτων» – ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ να αντιδρά ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΠΛΑΙΣΙΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ τότε πάμε σε μια ζούγκλα , όπου χάνουν μάλλον οι -σωματικά,οικονομικά, κοινωνικά- αδύνατοι.

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Για τη περίπτωση της Στυλίδας αφού η κατασκευαστική εταιρία έσπευσε να δώσει κάρτες είναι φανερό ότι παρανόμησε. Γιατί όμως πριν το Γκλέτσο δεν επιλήφθηκε του θέματος ο εισαγγελέας ή όποιος άλλος ήταν αρμόδιος;
      Όταν δεν λειτουργούν οι θεσμοί τι περιμένει καλύτερο;
      Για την περίπτωση του καπνίσματος ίσα-ίσα ανέφερα την απόλυτη τήρηση του νόμου εκεί που υπήρχε λογική και την αντίδραση στο παράλογο. Γιατί μη μου πεις ότι είναι λογικό, όταν έχεις το κάπνισμα νόμιμο, ένας καπνιστής να πάει ένα βράδυ στο BAR και να μη του επιτρέπεις να καπνίσει.
      Υποχρέωση του νομοθέτη είναι όταν νομοθετεί να λαμβάνει υπ όψιν του την κοινωνική πραγματικότητα διαφορετικά ο νομοθέτης προκαλεί την παρανομία. Και για να είμαστε ειλικρινείς πολλές φορές επιδιώκει την ημιπαρανομία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s