Δυο βήματα εμπρός και δύο πίσω

Λίγες  μέρες  μετά  την  υπογραφή  του  μνημονίου  είχα  κάνει  μια «έκκληση»  για  αισιοδοξία  («Ας  αισιοδοξήσουμε»  7/5/2010)  γιατί  πίστευα ( και  πιστεύω )  στις  αντοχές και  τις  δυνατότητες της  χώρας,  γιατί  πίστευα  (και  πιστεύω)  ότι   χρειάζεται να  κάνουμε  λίγο -πολύ  αυτονόητα πράγματα,  γιατί  πίστευα  (και  πιστεύω)  ότι  η  Ευρώπη και  για  το  δικό  της  το  συμφέρον  θα  μας  υποχρεώσει  με  πολλή  προσπάθεια   να  «σωθούμε».

Δέκα  μήνες  μετά   η  αντοχή    και  η  ανοχή  του  κόσμου  έχει  επιβεβαιωθεί. Μπορεί  να  υπάρχει  γκρίνια, θυμός  ή  και  αγανάκτηση,  αλλά  ο  κόσμος,  μπερδεμένος  και  φοβισμένος,   επί  της  ουσίας  υπομένει  καρτερικά   την  υποβάθμιση  του  βιοτικού  του  επιπέδου  «καίγοντας  λίπος».

Από  την  άλλη  και  η  Ευρώπη  δείχνει  διάθεση  να  διευκολύνει  την  «σωτηρία»  μας. Λίγους  μήνες  μετά  την  υπογραφή  του  μνημονίου    βασικοί  όροι   της  δανειακής  σύμβασης   (χρόνος  αποπληρωμής  των  110 δις  και  επιτόκιο) άλλαξαν.Για  την  μετά  το  2013  περίοδο  θα  υπάρξει  μηχανισμός  στήριξης  ,  εφ΄ όσον  χρειασθεί  (και  θα  χρειασθεί). Όλα  έχουν  μείνει  ανοιχτά  και  για  το  ευρωομόλογο  ή  άλλους  τρόπους  στήριξης  ταλαιπωρούμενων   ευρωπαικών οικονομιών. Η  Ευρώπη  κινείται,  αντιδρά  στην  κρίση  που   βέβαια  δεν  αφορά  μόνο  εμάς.

Ομως η  υπομονή  και  η  αναμονή  της  «εξ  ύψους  βοήθειας»  δεν  είναι   αρκετά.

Πρώτον  επειδή  η  Ευρώπη  ως  κάτι  μη  αφηρημένο  και  απρόσωπο-  από  ανεξάρτητα  κράτη  αποτελείται  που  φροντίζουν  για  τα  εθνικά  τους  συμφέροντα και πολύ  καλά  κάνουν – μπορεί  να  σε  υποχρώσει  να  «σωθείς» (ώστε  να  μην  κινδυνεύσει  το  ευρώ ή  το  πρεστιζ  της  Ε.Ε.) , αλλά   καθόλου   δεν  την  πειράζει,  αν το  «ταβάνι»  των  φιλοδοξιών  σου  είναι  μια  μίζερη «σωτηρία». Μπορεί  και  να  την  βολεύει.

Δεύτερον    επειδή  το  μνημόνιο  και  η  επιμήκυνση   σήμερα  δεν  αποτελούν  λύσεις   αλλά  ΜΟΝΟ  ευκαιρίες,  ΜΟΝΟ  κέρδος  χρόνου  και  μάλιστα  ΟΧΙ  ΧΩΡΙΣ  ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ . Τις  ευκαιρίες  αυτές  πρέπει  να  τις  αξιοποιήσεις. Εσύ  ως  χώρα.

Σε  αυτό  το  σημείο  πάσχουμε  δραματικά. Καθυστερούμε  απελπιστικά. Σχεδόν  η  μισή    θητεία   της  κυβέρνησης  τελείωσε  κι  αυτό  που  βλέπω  είναι  κατά  βάση  παραγωγή  νόμων  που  μισοεφαρμόζονται.  Διακηρύξεις  προθέσεων  που  δεν  γίνονται  πράξεις.  Σχεδιασμοί  επί  χάρτου,  σεμινάρια  στη  διάρκεια  Υπουργικών  Συμβουλίων (χθες  άκουσα  και  για  κάτι  σαν  ξαφνικό  σχολικό  διαγώνισμα  στους  Υπουργούς)  και  μια  μόνιμη  δυσκολία  των  στελεχών  του ΠΑΣΟΚ  να  στηρίξουν  την  κυβέρνηση  τους  και   την πολιτική  της. Τα  μόνα  που  υλοποιήθηκαν   και  μάλιστα  άμεσα   ήταν  οι  οριζόντιες   περικοπές  μισθών, συντάξεων  και η  αύξηση   της  φορολογίας.  Αποτέλεσμα; H εκτίναξη   της  ανεργίας, πτώση  των  φορολογικών  εσόδων,  αύξηση  του  πληθωρισμού και  δραματική  ύφεση!

Κατά  τα  λοιπά;  Τα  προγραμματιζόμενα   για  το  2010  έσοδα    2,5  δις  απο  αποκρατικοποιήσεις  ήταν  ακριβώς  0  (μηδέν), οι  μετατάξεις  στον  Ο.Σ.Ε.  ΘΑ   γίνουν,  οι  300-400-500-700  «άχρηστοι»  Οργανισμοί   που  επρόκειτο  να  συγχωνευθούν  ή  να  καταργηθούν   απεδείχθη  ότι  δεν  ήταν  άχρηστοι (;) και  γι   αυτό  έγιναν  5-6    συγχωνεύσεις  με  αμφίβολη  μείωση  των  δαπανών  τους,  η  «μηδενική  ανοχή  στη  λαθρομετανάστευση»  κατέληξε  στο  ρεζιλίκι  της  Νομικής,  και  αφού  δεν  καταργήσαμε  κακώς-κάκιστα  δεκάδες    απίθανες  και  υπολειτουργούσες  σχολές  σε  απίθανες  γωνιές  της Ελλάδας (καταργήσαμε  πάντως  τη  βάση  του   «10»)  αποφασίσαμε  να  ιδρύσουμε  Αρχιτεκτονική  Σχολή  στην…  Καστοριά. Δεν   θέλω  να  πω  ότι  δεν   γίνεται   τίποτα, αλλά  η  αίσθηση  μου  είναι   ότι  πάμε  δυό  βήματα  μπροστά  και … δύο  πίσω. Kι  έτσι  συνεχώς  ανακαλύπτουμε  «τρύπες» 1-2-3  δις  που  προσπαθούμε να  «βουλώσουμε»  με  λάθος  τρόπους.

Αν  το  καλοσκεφθούμε  είναι  φυσικό. Η  κυβέρνηση  δεν  πιστεύει  την  πολιτική  που  πρέπει  να  εφαρμόσει προκειμένου  ο  τόπος  να  φύγει  ΓΡΗΓΟΡΑ  ΚΑΙ  ΜΕ  ΤΟ  ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ  ΔΥΝΑΤΟ  ΚΟΣΤΟΣ  από  την  κρίση . Οι  ιδιωτικοποιήσεις  της  προκαλούν  αλλεργία. Η μείωση  των  φορολογικών  συντελεστών  είναι  αμάρτημα. Συγχέει  τα  δυσάρεστα  μέτρα  με  τα  αποτελεσματικά  μέτρα.  Το  να   διευκολύνει   την  επιχειρηματικότητα  που  φυσικά  συνεπάγεται  κέρδος   είναι  εκτός  των  ιδεολογικών  της  πλαισίων.  Δεν  μπορεί  να  συγκρουσθεί  με  τα  «σπλάχνα  της» (περί  «σπλάχνων»  μίλησε  ο κ Παπακωνσταντίνου  δεν  το  είπα  εγώ),  τους  συνδικαλιστές  του  δημόσιου  τομέα. Το  ενδεχόμενο   πώλησης  δημόσιας  γης  της  προκάλεσε  τέτοιο  «αποτροπιασμό»  που  έσπευσε  να  διακηρύξει  την  δια  νόμου  απαγόρευση  της.   Μπερδεύει  τους  «έχοντες»  με  τους  » μή δηλώνοντες»  ότι  έχουν. Το  να     ελέγξει  και να επιβάλει  την  εφαρμογή    κανόνων -που  η  ίδια  θεσμοθετεί  ή  ήδη  υπάρχουν-  το  αισθάνεται  «αντιδημοκρατικό».

Τα  «must»  της  κυβέρνησης  είναι  η  αναδιανομή  ενός  ανύπαρκτου  πλούτου ,  η  (καινούργια  καραμέλα  που  λέγεται)  πράσινη  ανάπτυξη και  η  πολυπολιτισμικότητα. Τα  στελέχη  του  ΠΑΣΟΚ   προσπαθούν  να  εξηγήσουν    στους  ψηφοφόρους  τους  γιατί  -ενώ  πολύ  θα  το  ήθελαν-  δεν  μπορούν  να  ξανααγοράσουν   την  «Ολυμπιακή»,  αντί  να  τους  εξηγούν   πόσο  λάθος  ήταν  το  ότι  δεν  μπόρεσαν  να  την  πουλήσουν  εγκαίρως. Συνεχίζουν   να  χαιδεύουν  αυτιά. Με  ελάχιστες  ίσως  εξαιρέσεις  περιμένουν  να  περάσει   όπως-όπως  το  «τσουνάμι»  της  κρίσης  για  να  επανέλθουν  ανοικτά  πλέον  στις  παλιές  αγαπημένες  πρακτικές  τους  που  μας  έσυραν  ως  εδώ  και  που  ποτέ  δεν  έβγαλαν  απ’  το  μυαλό  και  την  καρδιά  τους.

Το  πρόβλημα  είναι ο  τόπος   κάποτε  ακόμα  άντεχε. Σήμερα  όχι.  Η  μίζερη  και  ακριβοπληρωμένη  «σωτηρία»  που    διαφημίζει   ο κ Παπανδρέου  –  «σωτηρία»  που  ο ίδιος  κατέστησε  απαραίτητη- δεν    φτάνει. Για  να  υπάρξει   πραγματική  λύση  και  να  μην  μας  ρουφήξει  η  δίνη  στην  άκρη  της  οποίας  βαδίζουμε …  σημειωτόν,  πρέπει   ή  να  αλλάξει  πολιτική  η  κυβέρνηση  ή  να  αλλάξει  η  ίδια  η  κυβέρνηση. Και  τα  δύο  μου  μοιάζουν  δύσκολα. Απλώς  δεν  υπάρχει  τίποτα  ευκολότερο.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s