Αγγελιοφόροι , βασιλιάδες και στρατιώτες

Λόγω ( μικρής;/μακράς; –  θα  δείξει)  απουσίας  , οι  φίλοι  αναγνώστες  θα  πρέπει  να  αρκεστούν  σε  κάποιες  περσινές  αναρτήσεις. Ευκαιρία  να  δοκιμαστεί  η  αντοχή  τους  στον  χρόνο.

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΙ , ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΚΑΙ  ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ ( Αρχική  δημοσίευση  24/4/2010)

“Ουδείς  στέργει άγγελον κακών  επών” Αυτά τα λόγια  βάζει  ο Σοφοκλής  στο  στόμα  του αγγελιοφόρου  που  φέρνει  στον  βασιλιά Κρέοντα  τα  άσχημα   νέα  και προσπαθεί να προφυλάξει  τον  εαυτό  του απο  τίς   δυσάρεστες  συνέπειες που  υφίσταντο  και  υφίστανται  εδώ και  χιλιετηρίδες οι κομιστές   κακών  ειδήσεων .  Πέρασα  κάποια  ώρα στο  Google  ανακαλύπτοντας  καταγεγραμμένους  από  την ιστορία και  τη λογοτεχνία  αγγελιοφόρους  που  έχασαν  μεταφορικά ή  κυριολεκτικά  το  κεφάλι  τους,   επειδή  απλώς  είπαν  αυτό  που  ήταν  ήδη πραγματικότητα. Τελικά σκέφτηκα  ότι  η παράθεση  των περιπτώσεων θα ήταν  μάλλον κουραστική  για  τον  αναγνώστη κι έτσι  έρχομαι  στην ουσία.

Χθες  διαφώνησα με ένα  φίλο ” Δούλεψα, δεν λουφάριζα, δεν λαδωνόμουνα, πλήρωνα  τους  φόρους  μου. Τι  ευθύνη  έχω  εγώ? Να πάρουν  πρώτα τα λεφτά  από  αυτούς που  τα  έκλεψαν και  μετά  να  ασχοληθούν  με  εμένα, το Ασφαλιστικό, το μισθό μου και τα εργασιακά μου δικαιώματα. Το  ξέρουν  ποιοι  τα έφαγαν και τα έκαναν βίλλες και καταθέσεις  στην Ελβετία” μου  είπε.

Εχω πολλές  αμφιβολίες  για  το  πόσο  τεχνικά είναι  δυνατό  να  βρείς  και  κυρίως  να  αποδείξεις  ποιοι ” τα έφαγαν”.  Ακόμα  δυσκολότερο  εως  αδύνατο  νομικά  είναι  να τα πάρεις πίσω.  Σίγουρα  είναι  εξαιρετικά  χρονοβόρο.  Εχω  επίσης  πολλές  αμφιβολίες για  το  πόσοι είναι  οι συμπολίτες  μας που  σαν  τον  φίλο  μου -δεν έχω  λόγους  να  τον  αμφισβητήσω –   δεν διορίστηκαν με  μέσο, δεν έβαλαν  την κόρη  τους  με  μέσον  στο  Δημόσιο, δεν λάδωσαν για να κτίσουν όπως ήθελαν το  εξοχικό  τους, δεν λαδώθηκαν, ως  επιχειρηματίες  ή ελεύθεροι  επαγγελματίες  δεν φοροδιέφυγαν και  ως  εργαζόμενοι  δεν λούφαραν, δεν εξασφάλισαν   με  τους  “αγώνες”  των  συνδικαλιστικών  τους  ηγεσιών    αδικαιολόγητα  προνόμια ( επιδόματα, επιδοτήσεις,  ενισχύσεις, ανοχή  για καραμπινάτες παρανομίες κλπ). 1.000- 10.0000- 80.000?  Ο φίλος μου μόνο, εγώ κι εσύ  αγαπητέ  αναγνώστη?  Κοινώς  δεν  ξέρω  πόσοι  μπορεί  να  είναι  αυτοί  που  δεν  συμμετείχαν  στο “πάρτυ”.

Η συνευθύνη ΟΛΩΝ ΜΑΣ   που ισχυρίζομαι  ότι  υπάρχει-σε  διαφορετικό βέβαια  βαθμό- για  τη σημερινή  κατάσταση  (πάγια θεση μου  για  όσους  έχουν  διαβάσει  παλιότερες  αναρτήσεις)πάει  και  σε  ένα άλλο  επίπεδο. και μας  γυρνάει  στο  θέμα  των….  αγγελιοφόρων.

Τους  “αγγελιοφόρους”   που  μας  είπαν  κατά  καιρούς  δυσάρεστα  πράγματα  – μεταφορικά-  τους ….  αποκεφαλίσαμε. Πολλά  ονόματα  μπορώ να  αναφέρω  και  από  τα  δύο  κυβερνητικά  κόμματα  που  τόλμησαν  να  γίνουν ” άγγελοι  κακών  επών”.  Τους  στείλαμε…  σπίτι  τους. Ούτε  καν  στους πολιτικούς  χώρους που  ανήκουν  δεν  είναι  ιδιαίτερα  δημοφιλείς.  Μητσοτάκης….  Γιαννίτσης…   Μάνος…   Α.Παπαδόπουλος …..  (ακόμα και ) Σημίτης…  Αδριανόπουλος… Δίπλα  σε  αυτους  και άλλους επώνυμους  δεκάδες μικρά  και μεσαία  στελέχη  είτε  υποχρεώθηκαν  σε  σιωπητήριο είτε  πήγαν  σπίτι  τους,  όταν μας  ενόχλησαν  με  τις  δυσάρεστες  επισημάνσεις  τους.

Θα  μου πείτε  ότι   δεν  μπορεί  όλοι  αυτοί  να  είχαν  δίκιο  ταυτοχρόνως    αφού  κινούνται  σε  διαφορές πολιτικές  φιλοσοφίες.  Πόσο  διαφορετικές  τελικά? Και  πόσο μεγάλο  ρόλο παίζουν  θεωρητικού χαρακτήρα  διαφοροποιήσεις αν  μιλάμε   για πράγματα  απλώς  αυτονόητα ? Μεγάλη  συζήτηση!    Το γεγονός πάντως  είναι   όμως  ότι  κάποια  στιγμή   μας  είπαν  δυσάρεστα  πράγματα .  Και  τους  μεταχειριστήκαμε  αναλόγως.

Πρόσφατο παράδειγμα  ο Καραμανλής. Ασχετά  από  τις  υπαρκτές  και  αντικειμενικές  ευθύνες  του  είχε  το θάρρος να κάνει προεκλογική εκστρατεία  εξαγγέλοντας λιτότητα. Τον  φιλοδωρήσσμε  με  ένα  33% και  αποκτήσαμε  ένα … αισιόδοξο και ……….πολλά  υποσχόμενο (μεταφορικά και κυριολεκτικά) Πρωθυπουργό. Τι  να  κάνουμε  λοιπόν? Ευθύνες   έχουμε  συλλογικά  σαν  κοινωνία  και  για  το ποιους  επιλέγουμε – και  δυστυχώς  δεν  το κάνουμε  πάντοτε ούτε  με  αγνά  κριτήρια  ούτε  με  μεγάλη  οξυδέρκεια. Το πληρώνουμε.

Γιατί  άραγε  δεν  επιβραβεύσαμε   ποτέ (ή  σχεδόν ποτέ)  τους   πολιτικούς- αγγελιοφόρους  των κακών  ειδήσεων?

Ισως γιατί οι πολιτικοί  δεν  δικαιούνται  να  είναι  απλώς αγγελιοφόροι. Πρέπει  να  έχουν  την  ικανότητα  να  διαβάσουν τα μέλλοντα  και  στη  συνέχεια  να  ισορροπήσουν μεταξύ  τριών υποχρεώσεων :  να πούν  την  αλήθεια, να  πείσουν  για  την  αξιοπιστία τους  και  να    δώσουν λύσεις  επί  της  ουσίας. Πρέπει  να  είναι  δηλαδή  ταυτόχρονα   αγγελιοφόροι, (εκλεγμένοι) βασιλιάδες και ….  στρατιώτες. Ζόρικα πράγματα

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s