Ζάππειο 2 και συναίνεση

Ακούγοντας  και  διαβάζοντας  τις  αντιδράσεις  για  το  Ζάππειο 2  η  αίσθηση  μου  είναι  ότι  για  μια  σειρά  ζητήματα  συναίνεση  «εν  τοις  πράγμασι»  υπάρχει. Η ίδια  η   κυβέρνηση ισχυρίζεται    ότι   πολλές  από  τις  προτάσεις  Σαμαρά  υλοποιούνται  ή  έχουν  δρομολογηθεί  ήδη. Κάποιες  άλλες  θα  τις  εξετάσει.  Αρα…..;   Σαφώς  και  υπάρχουν   και  άλλες  προτάσεις  -όπως  η  μείωση της  φορολογίας  φαντάζομαι-  που  προκαλούν  αναφυλαξία  στην  κυβέρνηση ή  όπως  η  επιμονή   της  ΝΔ  στην  ανάγκη   επαναδιαπραγμάτευσης  του  μνημονίου,  αλλά – τι  να  γίνει  ;- συναίνεση    δεν   σημαίνει  συμφωνία    στα  πάντα. Ούτε  αποτελεί  συναίνεση  η  αυτοκατάργηση    των  κομμάτων  και  των  ιδεολογικών  τους  διαφορών.

Η  συναίνεση ξεκινάει  από   το  να  μην  αμφισβητείς  το  δικαίωμα  σε  μια  εκλεγμένη  κυβέρνηση  να  κυβερνήσει  τον  τόπο   όπως  αυτή  νομίζει,   συναίνεση   είναι  να  ακούς,  να  καταλαβεαίνεις  και  να  μην  διαφωνείς  απλώς  για  να  διαφωνήσεις  ενώ  επί  της  ουσίας  συμφωνείς,  συναίνεση  είναι  να  «βάζεις  πλάτη»  σε  μέτρα  που   θεωρείς   χρήσιμα  για  τον  τόπο  ακόμα  κι  αν  σου  στοιχίζει   κομματικά.  Η  συναίνεση  δεν  αναιρείται  ούτε  από  την  κριτική   σου  για   το  «τι» ,  ούτε  πολύ  περισσότερο    από  τη  διαφωνία  σου για  το  «πότε»  και  το  «πως»  (καθόλου  ασήμαντα  αυτά  τα  τελευταία  ιδίως  για τα θέματα  της  οικονομίας).

Οσο  για  τις  δηλώσεις  του  κ Ολι Ρεν:  «Η Ελλάδα πρέπει με σοβαρότητα να ενισχύσει την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων και να πετύχει μια επανάσταση στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων… Είναι απολύτως αναγκαίο και επείγον να μπουν στην άκρη οι εσωτερικές διαφορές και να διαμορφωθεί μια …διακομματική υποστήριξη για την ανάρρωση της Ελλάδας»

έχω  την  εντύπωση   ότι  απευθύνεται   τυπικά  σε  όλες  τις  πολιτικές  δυνάμεις  της  χώρας   αλλά  επι  της  ουσίας    μάλλον    σε  εκείνες   που  εκδηλώνουν  εμπράκτως  την  αντίθεση  τους  και   (ακόμα  και  απο  κυβερνητικές  θέσεις)  υπονομεύουν ,  καθυστερούν  ή  βάζουν  εμπόδια  ή   αντιδρούν  «δυναμικά»  και  πολλές  φορές  εκτός  των  ορίων  του  νόμου    στα  όποια  μέτρα  παίρνει  η  κυβέρνηση.  Στις  δυνάμεις  αυτές  δεν  βλέπω  πως  μπορεί  να  καταταχθεί  η  Νέα Δημοκρατία.

Kαι  δυο  κουβέντες  ακόμα    (του  Σαμαρά)  από  το Ζάππειο 2

«Εύκολες  λύσεις  και  ευχάριστες  δεν  υπάρχουν  πια»

«Δεν  υποστηρίζω  ότι  θα  βγούμε  χωρίς  να  βραχούμε. Θα  βγούμε  όμως  και  θα  γίνουμε  καλύτεροι…  Μπορούμε  και  αξίζουμε  καλύτερα  και  θα τα  καταφέρουμε»

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

7 Responses to Ζάππειο 2 και συναίνεση

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Σωστά το θέτεις, θα πρόσθετα όμως ότι ακόμα και αν υπήρχε απόλυτη ταυτότητα απόψεων για την αντιμετώπιση της κατάστασης σήμερα, θα έπρεπε να γίνονται σαφείς οι διαφορές ιδεολογικής και πολιτικής φύσης διότι το αύριο πλησιάζει επικίνδυνα. Εκείνο πάντως που λείπει απελπιστικά, και δεν θα βαρεθώ να το επαναλαμβάνω, είναι ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος. Οι μακροσκελείς και βαρύγδουπες ανακοινώσεις των ηγετών, δεν πρόκειται από μόνες τους να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν σε ένα καλύτερο μέλλον…

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Ταύτιση απόψεων για την αντιμετώπιση της κατάστασης δεν θα μπορούσε να υπάρξει γιατί αυτό θα σήμαινε ότι οι πολιτικές διαφορές είναι απλώς για το «θεαθήναι». Και διαφορές υπάρχουν και είναι απολύτως θεμιτό.
    Σε διάφορα βέβαια θέματα υπάρχουν ταυτίσεις που διατρέχουν τα κόμματα οριζοντίως. Ας πούμε θεωρώ πιθανότερο ο Λοβέρδος ή η Διαμαντοπούλου περισσότερο να συμφωνούν με τη Γιαννάκου ή τον Χατζηδάκη παρά με τον Καρχιμάκη και τον Παπουτσή. Και αντίστοιχα νομίζω ότι ο Χατζηδάκης δεν θα αισθάνεται ότι έχει πολλά κοινά με τον Μανώλη.
    Ο δημόσιος διάλογος μεταξύ πολιτικών γίνεται κυρίως για να πεισθούμε εσύ κι εγώ και … άλλοι. Σπανίως λοιπόν μπαίνουν τα θέματα στις σωστές τους διαστάσεις αλλά πάντοτε υπεισέρχεται το στοιχείο της υπερβολής, η επιθετικότητα, η εξυπνακίστικη ατάκα. Βλέπεις δεν μας θεωρούν έτοιμους να δεχθούμε κάτι σοβαρότερο και δεν είναι διατεθειμένοι να μας «εκπαιδεύσουν» ώστε να ωριμάσουμε. Κι αν μου πείς ότι είναι αυτοί που αρνούνται να σοβαρευτούν και να ωριμάσουν μάλλον θα έχεις δίκιο.

  3. Ο/Η drsiebenmal λέει:

    Καλημέρα,

    Προσπαθώ να καταλάβω ποια είναι η λύση σε μια απορία μου, αλλά δεν βλέπω πουθενά ούτε να την ρωτάνε, ούτε να την απαντούν.

    Από όσα κατάλαβα, πολύ χοντρικά, το σχέδιο Ζ-2 προβλέπει την επανεκκίνηση με επιστροφή στην αγορά κάποιων από τα χρήματα που της έχουν αφαιρεθεί τώρα (με φόρους, περικοπές μισθών και εισοδημάτων, στέρηση δανείων κλπ) ώστε από τον τζίρο που θα δημιουργηθεί να επιστρέψουν καταρχήν πρώτα αυτά τα λεφτά (που θα έχουν επιστραφεί στην αγορά) στο δημόσιο ταμείο και μετά να δημιουργηθούν και τα παραπανίσια που πρέπει να πληρώνουμε για τα εξωτερικά δάνεια.

    Από όσο κατάλαβα πάλι, χοντρικά, οι φόροι θα κατέβουν και θα είναι γύρω στο 20%. Επομένως, για να επιστραφούν στο δημόσιο ταμείο αυτά που θα δοθούν (ή δεν θα εισπραχθούν) για την επανεκκίνηση, θα χρειαστούν τουλάχιστον πενταπλάσια σε πραγματικό τζίρο.

    Να το πω πιο απλά: Έστω ότι δεν αφαιρούμε από την αγορά ή την επιδοτούμε ή οτιδήποτε με 10 δις. Για να τα ξαναπάρουμε πίσω, με 20% φόρο, χρειάζονται να βρεθούν (πραγματικά λεφτά, όχι χάρτινα, όχι δανεικά) 50 δις.

    Ε, αυτή είναι η απορά μου: Πού είναι αυτά τα λεφτά σήμερα; Πώς θα εμφανιστούν ξαφνικά αύριο;

    Χώρια που για να πληρώνουμε τα έξω δανεικά, πρέπει να εμφανιστούν πολύ περισσότερα…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Πολύ πρωινός Dr !
      Τα οικονομικά δεν είναι το forte μου αλλα επειδή στην ανάρτηση τοποθετήθηκα εμμέσως πλην σαφώς υπέρ της μείωσης της φορολογίας (παλιότερες σχετικές αναρτήσεις 12.9 «Πολύ-πολύ απλές κουβέντες περί φόρων» 19.10 «Υπερ εμμέσων φόρων») θα το προσπαθήσω.
      1 Το Ζ-2 προβλέπει ΔΕΣΜΗ μέτρων για τα οποία ο Σαμαράς τουλάχιστον 2 φορές επανέλαβε ότι πρέπει να εφαρμοσθούν παράλληλα ώστε να υπάρξει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
      2 Νομίζω ότι έχει μεγάλη σημασία το ΠΩΣ δημιουργείται ρευστότητα στην αγορά. Είναι εντελώς διαφορετικό «ρευστότητα» μέσω μείωσης φορολογίας , μέσω αύξησης όλων των μισθών, μέσω στοχευμένων αυξήσεων, μέσω προσλήψεων,πιστωτικής επέκτασης κλπ. Το καθένα από αυτά έχει διαφορετικές επιπτώσεις και το μείγμα που θα ακολουθήσεις έχει τη σημασία του
      3. Σ΄ ένα κλιμα μειωμένης φορολογίας, σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος και περιορισμένης γραφειοκρατίας (ενδιαφέρουσα η πρόταση περί επιλογής του επαγγελματία αν θα φορολογηθεί βάσει τεκμαρτού ή κατόπιν λογιστικού ελέγχου) α)θα έρθουν ευκολότερα επενδύσεις από το εξωτερικό β) θα ενεργοποιηθεί «κοιμώμενη» εγχώρια ρευστότητα (εχω την αίσθηση ότι αν πριν την κκρίση μπορούσαμε να καταναλώνου/επενδύουμε 10 και σήμερα μπορούμε 8 τελικά ξοδεύουμε 7 φοβούμενοι τα χειρότερα) γ) θα περιορισθεί το κίμητρο φοροδιαφυγής δ0 αλλάζει το «κλιμα»
      Η βασική σκέψη δηλαδή είναι ότι η μείωση των φορολογικών συντελεστών άμεσα μεν δεν θα δημιουργήσει μείωση φορολογικών εσόδων στη συνέχεια δε θα οδηγήσει σε αύξηση τους.
      4 Για να κάνω τον δικηγόρο του διαβόλου ένα ερώτημα θα ήταν που θα βρείς ως Δημόσιο εκείνο το κομμάτι από τα τα » 10δις» που σχηματικά αναφέρεις και που δεν είναι ρευστότητα που θα προελθει από μείωση φορολογίας αλλά από «αποκατάσταση» εισοδημάτων (πολύτεκνοι,χαμηλοσυνταξιούχοι κλπ) για να τα ρίξεις στην αγορά τη στιγμή που έσοδα – έξοδα δεν πάνε καλά.Την απάντηση θα την έβλεπα στις περικοπες σπατάλης (όχι δαπανών γενικώς) κι ένα χαλάρωμα του μνημονίου (όχι ακίνδυνο γιατί δεν θέλουμε πολύ για να εφησυχάσουμε). Το Ζ-2 προτείνει και κάποιες αλλες πηγές εσόδων (νομιμοποίηση αυθαιρέτων κλπ)

      Το δικό μου ερώτημα: Συνεχίζοντας αυτά που κάνουμε μήπως βυθιζόμαστε περισσότερο στο πρόβλημα; Μήπως η ύφεση που δημιουργήσαμε εν ονόματι της δημοσιονομικης εξυγίανσης (και ως ένα σημείο καλώς την δημιουργήσαμε) έγινε τόσο βαθειά ώστε δεν επιτρέπει την δημοσιονομική εξυγίανση μας;

  4. Ο/Η the elf at bay λέει:

    Είναι τόση η ασσυνενοησία μεταξύ των 2 κομμάτων, τόση η λύσσα για εξουσία που δεν αισιοδοξώ για κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ασυνεννοησία υπάρχει και στο εσωτερικό των 2 κομμάτων. Πολύ εντονότερη βέβαια στο ΠΑΣΟΚ που υφίσταται της συνέπειες των Οβιδιακών του μεταμορφώσεων. Επειδή είναι κυβέρνηση φαίνεται περισσότερο και μας κοστίζει περισσότερο.
      Αναρωτιέμαι τη λύσσα τουλάχιστον της ΝΔ για εξουσία που την είδες; Δεν γατζώθηκε στην εξουσία το 2009 (και καλώς έκανε) και σήμερα ασκεί μάλλον μετριοπαθή αντιπολίτευση και δεν ζητάει εκλογές (και καλώς κάνει)

  5. Ο/Η Dyer λέει:

    Αν κατάλαβα καλά στο Ζάππειο 2 ο Σαμαράς, πέραν των άλλων για την αναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, θεωρεί πρωταρχικό την επανεκκίνηση λειτουργίας της πραγματικής οικονομίας ώστε από την ανάπτυξη που θα δημιουργηθεί να διορθωθούν όλα τα προβλήματα. Σαν στόχο κατ αρχήν τον θεωρώ σωστό και οι περισσότεροι θα συμφωνούν είτε το λένε είτε όχι.
    Το πρόβλημα όμως κατά τη γνώμη μου είναι τι είδους ανάπτυξη θα φέρουν τα μέτρα που προτείνει, στο υποθετικό σενάριο που η κυβέρνηση υιοθετεί τα μέτρα. Δυστυχώς η ανάπτυξη που διαισθάνομαι είναι μια από τα ίδια. Μια ανάπτυξη που βασίζεται στην κατανάλωση και στην οικοδομή. Μα με τέτοια ανάπτυξη τα ελλείμματα κτύπησαν κόκκινο, η παραγωγή συρρικνώθηκε, ζήσαμε τη φούσκα της οικοδομής και η φαινομενική ανάπτυξη οφείλετω στα δάνεια που απλόχερα προσέφεραν οι τράπεζες.
    Αν η ανάπτυξη δεν στοχεύει στην παραγωγή εμπορευσίμων αγαθών και όχι παγίων αν η κατανάλωση και οι χρηματοδοτήσεις δεν στηρίξουν την ελληνική παραγωγή δυστυχώς θα έχουμε κάνει μια τρύπα στο νερό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s