Παπανδρέου: Με ποιους θα κάνει τη δουλειά

Πριν  από  κάτι  μέρες  ήταν  ο  Λοβέρδος : “…σε νεφελώδεις και αντιφατικές πολιτικές δεν έχω θέση”, “…“Ενοχικές τάσεις και αμφισημίες δεν χωρούν. Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος….”

  Μετά η  η κ Διαμαντοπούλου; “…Σε αυτό το πέλαγος αυτό το καράβι δεν μπορεί να το πάει μόνος του ο πρωθυπουργός και στο πλήρωμα να υπάρχει σπαραγμός…” , “…..Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο που δεν χωράει λαϊκισμός ούτε εύκολες παρατηρήσεις σε όλα τα επίπεδα….”

Ακολούθησε ο κ  Βενιζέλος   που  μίλησε  για  «ανάγκη  ανάκτησης  της  ικανότητας  πολιτικής  διεύθυνσης»

Χθες  ήταν  ο κ Φλωρίδης  » Ο πρωθυπουργός  χρειάζεται  να  πάρει  περισσότερες  πρωτοβουλίες»,  «…  4-5  υπουργοί  προσπαθούν   και  οι  υπόλοιποι  αδιαφορούν  ή  είναι  αντίθετοι», «. ..  έχουμε  αργήσει  πολύ  στην  εφαρμογή…»,   » …συμμετοχή  σε  ένα  σχέδιο  που  μερεμετίζει  μια  κατάσταση  δεν  έχει  νόημα…», «… το  σύστημα  μας  δεν  επιτρέπει  να  διορίζεις  τον  κηπουρό  σου  υπουργό...», »  λείπει  σαφές  σχέδιο, άνθρωποι  που  πιστεύουν…»  «..να  πιστέψει  ο  κόσμος..»

Πως  μας  προέκυψε  αυτό  το  μπάχαλο;

Γιατί από  το  στόμα πια    πρωτοκλασάτων  στελεχών  του  ΠΑΣΟΚ   επιβεβαιώνεται   ότι το  μνημόνιο   μπορεί  να     έχει  εγγενείς  αδυναμίες  ΤΟ  ΜΕΓΑΛΟ  ΠΡΟΒΛΗΜΑ  ΟΜΩΣ   ΤΟΥ  ΤΟΠΟΥ  ΕΙΝΑΙ  Ο ΤΡΟΠΟΣ  ΠΟΥ  ΠΟΛΙΤΕΥΕΤΑΙ  Η  ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ  ΤΟΥ  ΠΑΣΟΚ;

Αφήνω  τον  οικτρό  βίο  και  την  πολιτεία  του    τους  4-5  πρώτους  μήνες  της  διακυβέρνησης  του  και  έρχομαι   κατ΄ ευθείαν  στην  μετά  μνημόνιο  εποχή. Η  χώρα  υπέγραψε  ένα  μνημόνιο  από  τα  αποτελέσματα  εφαρμογής  του  οποίου   σε  μεγάλο  βαθμό  (αλλά  όχι  αποκλειστικά)    εξαρτάται  η   συνέχιση  της δανειοδότησης  της  χώρας  μέσω  του   τριμερούς  μηχανισμού  στήριξης. Το  μνημόνιο   αυτό  προσπαθεί  να  το  εφαρμόσει  και  να  το  υπερασπισθεί    η  μισή  και  λιγότερη  κυβέρνηση  κι  ένας  περιορισμένος  αριθμός  στελεχών. Οι  υπόλοιποι  καθ΄ ότι  «πούροι  σοσιαλιστές»   που  δεν  μπορούν  να  φύγουν  από  τα  «ιδεολογικά  τους  πλαίσια»  υπονομεύουν, κωλλυσιεργούν, κριτικάρουν, λαικίζουν    και  δίνουν  προτεραιότητα  στις  δικές  τους  εμμονές  και  ψευτοευαισθησίες (και  βέβαια  στα  «ψηφαλάκια»  τους). Με  την  πρώτη  ευκαιρία  οι  μεν  καρφώνουν  τους  δε. Οι  ευκαιρίες  πληθαίνουν   όσο  μεγαλύτερες  είναι  οι  καθυστερήσεις    και  όσο  συχνότερη  είναι   η  ανάγκη  λήψης  επι  πλέον μέτρων… λόγω  των  καθυστερήσεων.

Μέσα  σε  αυτό  το   μπάχαλο   υπάρχει  και  ένας  πρωθυπουργός. Με  τις  δικές  του   διεθνιστικές   και  οικολογικές  εμμονές  και  δυστυχώς  με  περιορισμένες  ικανότητες  «πολιτικής  διεύθυνσης», ανεπάρκεια  που  προσπαθεί   να  κρύψει  πίσω  απο  αερολογίες  του  τύπου » οι  υπουργοί  επιβάλλεται  να  λένε  τη  γνώμη  τους» (Ναι,  να  την  λένε  αλλά  όταν  αποφασίζεται  κάτι να  το προχωράνε  και να  το  στηρίζουν).

Επι  της  ουσίας  ο Παπανδρέου   ανήκε  και  ανήκει   σε  αυτό  που  θα λέγαμε  «εκσυγχρονιστικό»  ΠΑΣΟΚ.  Στην  κούρσα  διαδοχής  του  πατέρα  του   στήριξε  -και  προς  τιμήν  του-  αυτόν  που  για  τον  πατέρα  του  ήταν  κόκκινο  πανί . Τον Σημίτη,  του  οποίου  υπήρξε  υπουργός  επί σειρά  ετών. Ο  Σημίτης  του  έδωσε  το » δαχτυλίδι».  Αλλά  ο «Κινέζος»  ουδέποτε  εκτιμήθηκε  ιδιαίτερα  από  το  «βαθύ  ΠΑΣΟΚ». Ο  «Γιώργος»  ήταν  ανεκτός  κυρίως  λόγω  ονόματος. Για  να  χτίσει  γεφυρες  με  το  «βαθύ ΠΑΣΟΚ  ο Παπανδρέου   «φρόντισε»  να  συγκρουστεί  με  τον  Σημίτη .  Από  σπόντα λοιπόν    βρέθηκε  απέναντι  και  στο  εκσυγχρονιστικό  ΠΑΣΟΚ  στο  οποίο  κατά  βάση  ανήκε.  Αποτέλεσμα;  Στην  εσωκομματική  εκλογή  του  2007  το  «βαθύ»  και  βαθύτατα  Ανδρεϊκό   ΠΑΣΟΚ    ήταν  δίπλα  στον  «πατροκτόνο»  -«εκσυγχρονιστή»   Παπανδρέου   και  οι  εκσυγχρονιστές   ως  επι  το  πλείστον  δίπλα  στο  Βενιζέλο   που  είχε  έρθει  στο  ΠΑΣΟΚ   την  εποχή  που   αυτό  και  ο Ανδρέας  ήταν  σε  πολύ  δύσκολη  θέση.Τι  συμβαίνει  λοιπόν  σήμερα;   Τα στελέχη  που  προσπαθούν  να  προχωρήσουν  το  κυβερνητικό  έργο   είναι  ως  επί  το  πλείστον  οι  «εκσυγχρονιστές»  πρώην  συνεργάτες  του  Σημίτη  που  όμως  δεν  στήριξαν  το  2007  «Γιώργο».  Στηρίζουν  όμως  σήμερα  την  πολιτική  του,  αυτά  που  ΛΕΕΙ  ότι  θέλει  να  κάνει . Αυτοί  που  είναι  «απέναντι»,  αυτοί  που  καθυστερούν , υπονομεύουν  και  πάντων  δεν  στηρίζουν   είναι    είναι  ακριβώς  αυτοί  που  τον  στήριξαν  στην  εσωκομματική  εκλογή  του 2007 ,  με  πρώτους   και  καλύτερους   τους  συνδικαλιστές.

Ο Παπανδρέου (ποιος  είναι  απαλλαγμένος  από προσωπικές  φιλοδοξίες;)  είναι  σ΄ ένα  διαρκές  δίλημμα. Νομίζει  ότι  το  δίλημμα  είναι:  Με ποιους  θα  πάει  και  ποιους θ΄ αφήσει .  Λάθος!  Το   ερώτημα   είναι  με  ποιους  μπορεί  «να  κάνει  τη  δουλειά». Αν  τυχόν  την  κάνει,   αυτοί  τους  οποίους  θα  έχει  «αφήσει»  θα  ακολουθήσουν  ούτως  ή  άλλως.

Μέχρι  να  πάρει  την  απόφαση ο  πρωθυπουργός ,  η Ελλάδα θα  συνεχίσει  να  πληρώνει ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ  ΑΚΡΙΒΑ   το  «σημειωτόν»  της  κυβέρνησης. Και  κάποιοι  θα  προσπαθούν  να  μας  πείσουν  ότι  το  πρόβλημα   είναι  η  έλλειψη  συναίνεσης. Σε  τι;  Σε     «αντιφατικές πολιτικές» ,  «μερεμετίσματα» «λαικισμούς»,  «καθυστερήσεις»   στη  «μη  εφαρμογή  όσων  αποφασίζονται»,  «στην  έλλειψη  σχεδίου»;  Ή  μήπως  «στους  κηπουρούς  που  γίναν  υπουργοί»;

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010


Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

6 Responses to Παπανδρέου: Με ποιους θα κάνει τη δουλειά

  1. Ο/Η drsiebenmal λέει:

    Εξαιρετική ανάλυση! Δεν αφήνεις τίποτε για τους σχολιαστές σου… 🙂

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ευχαριστώ πολύ! Περιθώριο για σχόλια πάντα υπάρχουν
      Οπως «Και ποιος είσαι εσύ ρε μ… που μας το παίζεις ΠΑΣΟΚολόγος;» ή «Αντε χάσου από δω πληρωμένο τσιράκι του Σαμαρά/ του Παπανδρέου/ του Λοβέρδου/ της τρόικας/ του οποιουδήποτε»:-)
      Για να το σοβαρέψω λιγάκι για «ανάλυση» ήταν κάπως σχηματική, μπορούσαν να θιγούν και κάποια άλλα πραγματάκια, αλλά…

  2. Ο/Η Dyer λέει:

    Άψογος!!! αποτύπωσες την πραγματική κατάσταση που βρίσκεται το κυβερνών κόμμα.
    Και βέβαια συναίνεση δεν μπορεί να υπάρξει ….. όμως την ζητά η τρόικα!
    Κάτι φοβάται!
    Η ΝΔ μπορεί να μη συναινεί επίσημα, όμως στην πράξη δεν δημιούργησε κανένα πρόβλημα στο κυβερνητικό έργο, στην κατά το δυνατόν δηλαδή εφαρμογή του μνημονίου.
    Γιατί λοιπόν ζητούν τη συναίνεση Σαμαρά;
    Κάτι σχεδιάζουν οι τροικανοί και θέλουν και τον Σαμαρά στο παιχνίδι, ενεργό. Ο Σαμαράς όμως, άσχετα αν διαφωνώ, σίγουρα σχεδιάζει χωρίς τη συγκατάθεση της τρόικας. Δεν είχε ψηφίσει και το μνημόνιο 1 και τώρα που βλέπουν τον ΓΑΠ να απαξιώνεται καθημερινά, σε συνδυασμό με την λαϊκή αγανάκτηση τον θέλουν όσο ποτέ!
    Θέλω να ελπίζω ότι δεν θα συναινέσει σε ένα μνημόνιο 2, και ότι θα αγωνιστεί να εφαρμόσει το Ζάππειο 2 που με κάποιες αναμορφώσεις μπορεί να ενεργοποιήσει τον παραγωγικό ιστό της χώρας.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ευχαριστώ! Μερικές φορές πάντως αναρωτιέμαι μήπως οι Ευρωπαικές πιέσεις για συνεννόηση μεγαλοποιούνται και δραματοποιούνται συνειδητά όχι για να «συναινέσει» ο Σαμαράς αλλά για να εμφανισθεί ότι δεν συναινεί σε απαραίτητα για την «σωτηρία» μέτρα.
      Για το Ζάππειο 2 επιφυλάσσομαι να σχολιάσω το «Dancing with the ΣΑΜ» στην έδρα σου http://dyer-dyers.blogspot.com/ «

  3. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Λίγο καθυστερημένα σχόλια για μια κατά τα άλλα εξαιρετικά εμπεριστατωμένη ανάλυση.

    1. Πενία τέχνας κατεργάζεται και πενία ψηφαλακίων βουλευτών και στελεχών, κατεργάζεται ψευτοϊδεολογικές εμμονές. Μη μασάμε τη ρητορική των «αντιμνημονιακών» πασόκων, για το πολιτικό τους μέλλον και μόνο ενδιαφέρονται.

    2. Αν ο ΓΑΠ αποφασίσει ποτέ να παρουσιάσει τη σκληρή πραγματικότητα στους Έλληνες αποδεχόμενος χωρίς περιστροφές το μέρος της ευθύνης που αντιστοιχεί στον ίδιο και στους πρώην κυβερνώντες του ΠΑΣΟΚ, θα προσφέρει μέγιστη υπηρεσία στον τόπο, αδειάζοντας κι εκείνους που πατάνε σε δύο βάρκες.

    3. Το πιο δύσκολο φοβάμαι ότι είναι να εμπνεύσει ελπίδα για το μέλλον. Αν δεν τα καταφέρει, ακόμα κι αν νικήσει, τον περιμένει το σύνδρομο του Τσώρτσιλ που κέρδισε τον πόλεμο και έχασε τις εκλογές…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Νικο
      Ευχαριστώ κατ αρχήν για τα καλά λόγια
      1 Δεν αποκλείω καθόλου και το θεωρώ φυσιολογικό κάποια στελέχη του ΠΑΟΚ γαλουχημένα επί δεκαετίες με συγκεκριμένες νοσηρές κατα την άποψη μου νοοτροπίες καλοπροαίρετα και πέρα από προσωπικά συμφέροντα να μην μπορούν να «χωνέψουν» κάποια αναγκαία και σε αντικρατικίστικη κατεύθυνση μέτρα. Ας κατέβουν από το τραίνο ή εφ΄ όσον εμποδίζουν το κυβερνητικό έργο ας τους κατεβάσει ο πρωθυπουργός.
      2 Συμφωνώ απόλυτα
      3 Δεν είμαι καλός στις προβλέψεις. Ωστόσο με ένα φοβισμένο εκλογικό σώμα και απογοητευμένους από το πολιτικό σύστημα πολίτες νομίζω ότι οι επόμενες εκλογές θα κριθούν απο το κατά πόσο θα μπορέσει ο Παπανδρέου να εμφανισθεί ως υπεύθυνος της «σωτηρίας » μας και κατά πόσον η αντιπολίτευση θα καταφέρει να πείσει ότι η «σωτηρία» ήταν -επιμένω στην έκφραση – ΑΧΡΕΙΑΣΤΑ ΑΚΡΙΒΟΠΛΗΡΩΜΕΝΗ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s