Ευκαιρία… (δεν είναι λίγο… δεν είναι η λύση…)

Ο κ Παπανδρέου  έγινε  δεκτός  με   χειροκροτήματα  από  το  Υπουργικό  του  Συμβούλιο.  Φαντάζομαι    γιατί  όπως  είπε  λίγο  αργότερα  ο  Πρωθυπουργός: «…Απαλλάχτηκε ο λαός μας από το βραχνά της χρεοκοπίας….».  Ο  Πρωθυπουργός κι οι  χειροκροτητές  του  καμώνονται  ότι  δεν  καταλαβαίνουν  μήπως  και  ξεγελάσουν    τους  αφελείς  όπως  τότε  με  το  «Λεφτά  Υπάρχουν».   Σήμερα   προσπαθούν  να  «πουλήσουν»  την    δήθεν απαλλαγή  από  τον  βραχνά  της  χρεωκοπίας  Τον  βραχνά  της  χρεωκοπίας  που  οι  ίδιοι   με  απόλυτη  ανευθυνότητα  δημιούργησαν,  τον  βραχνά  με  τον  οποίο  πνίγουν  την  Ελληνική  Οικονομία  εδώ  και   1,5  χρόνο,  τον  βραχνά  με  τον  οποίο  εκβιάζουν  σταθερά    τον  Ελληνα  πολίτη. 

Κι  αυτό  είναι  το  δράμα !  Οτι   προσπαθώντας  να  εκμεταλλευθούν  κομματικά   την  προχθεσινή  συμφωνία  στις  Βρυξέλλες     της  αποδίδουν   χαρακτήρα… σωτηριολογικό.  Ο  πολίτης  για  μια  ακόμη  φορά  καλείται  να  ενθουσιασθεί  με  χάντρες  και  καθρεφτάκια  αντί   να  επικεντρωθεί   στις  ευκαιρίες  που  δίνει  η  συμφωνία   (που  πρέπει  όμως  να  αξιοποιηθούν),   στους   πιθανούς  κινδύνους  και    τα προβλήματα,  στις  «εξηγήσεις»   που  δίνει  η  προχθεσινή  συμφωνία   στα  όσα   γίνονται  στον  τόπο  μας  το  τελευταίο  20μηνο.

Αν  και » ο  διάβολος  κρύβεται    στις  λεπτομέρειες»   και  οι  λεπτομέρειες  δεν  έχουν  ακόμα  ξεκαθαρίσει   2-3  πραγματάκια   είναι    εξαιρετικά  σαφή  για  την  προχθεσινή  συμφωνία:

1. Σήμερα  οι  προοπτικές  της  χώρας  λόγω  της  απόφασης  στις  Βρυξέλλες   είναι  πολύ  καλύτερες    από  ότι  ήταν  πριν   από  αυτήν.  Εξασφάλιση   χρηματοδοτικής  στήριξης…  δεκαετής  περίοδος  χάριτος ….   τεράστια  «επιμήκυνση»…  περιορισμός  του  επιτοκίου  …  ανακάλυψη  της  ανάγκης  για  ένα  νέο  «σχέδιο   Μάρσαλ»…    διακριτικό  «κούρεμα»  του  χρέους … διευκόλυνση  της   δυνατότητας  του  να  εξυπηρετηθεί…Θα  πρέπει  να  είναι  κανείς  τρελλός   για  να  μην  αναγνωρίσει   ότι  τα  παραπάνω   αποτελούν  τεράστια  διευκόλυνση  για  την  παραπαίουσα Ελληνική οικονομία.

2.  Αν  αυτό  που  συμφωνήθηκε  προχθές  ήταν  σωστό  αυτά  που  συμφωνήθηκαν  με  το  Μνημόνιο  τον  Μαϊο  του  2010   δεν  μπορεί  παρά  να  ήταν  λάθος!   Οχι  γιατί  έβαζε   λάθος  δημοσιονομικούς  στόχους,    αλλά   γιατί  βάζοντας  απελπιστικά    και    όπως  αποδεικνύεται  σήμερα αχρείαστα σφιχτές  προθεσμίες    οδήγησε   σε  ελάχιστα  μελετημένες  πολιτικές   (οριζόντιες  περικοπές  αντί  περικοπής  σπατάλης, προσπάθεια  αύξησης  φορολογικών  εσόδων  μέσω  αύξησης  φορολογικών  συντελεστών,  απουσία  οποιουδήποτε  αναπτυξιακού  στοιχείου  κλπ)  πανικόβαλε  την  κοινωνία και  βύθισε  την  οικονομία  σε   δραματική ύφεση.

3. Oι  προχθεσινές  αποφάσεις  της  Ευρώπης  δεν  θα  έχουν  καμμία  απολύτως  αξία  και  δεν  θα  λύσουν  κανένα  απολύτως  πρόβλημα  αν   η  κυβέρνηση   συνεχίσει  να   αρνείται  να  κυβερνήσει,  αν  εφησυχάσει,  αν  παραμείνει  προσκολλημένη  στις  σοσιαλιστικές  εμμονές της  (  κι  ας  την  κατηγορούν  κάποιοι  για  … νεοφιλελεύθερη),  αν  συνεχίσει  να  επιδεικνύει  αυτή  την  αδυναμία   να  υλοποιήσει  τις    αποφάσεις  της.  Καλό  το  «μπλα…μπλά…» , βοιλικό   να  τα  ρίχνουμε  στην  Ευρώπη  ( που – κατά  τον  «δανειστή» – «επιτέλους  ξύπνησε»), αλλά  δεν  φτάνει . Κάποιος πρέπει  να  ασχοληθεί   με  καθημερινά,  πρακτικά ,   αλλά  απολύτως  απαραίτητα   πράγματα.  Κάποιος  πρέπει  να  αξιοποιήσει   την  ευκαιρία   που  μας  δόθηκε. Κοινώς    κάποιος  πρέπει να  κυβερνήσει. Και  μάλιστα  αποτελεσματικά!

4. Οταν   στο  οικονομικό  πρόβλημα  δίδεται  μια  πολιτική  λύση,   όπως  στην  προκειμένη  περίπτωση,   δημιουργούνται  σιωπηρές  δεσμεύσεις  και εξαρτήσεις  και  οι  «υποχρεώσεις»  κάποια  στιγμή  εξοφλούνται. Οταν  λοιπόν   κάποια    εθνικά  θέματα   που  θα  είναι  και  ευρωπαικού  ενδιαφέροντος  ή  θα  απαιτούν  την  ευρωπαϊκή  εμπλοκή  (από  τη  λαθρομετανάστευση  μέχρι  το  Κυπριακό  και  τα  προβλήματα  με  την  Τουρκία)  θα  «στραβώσουν» , θα  ξέρουμε  το  γιατί.

Για  να   συνοψίσουμε: Από  προχθές  έχουμε  μια  ακόμα    ευκαιρία.    Την  ανάγκη  υπαρξης  αυτής  της  ευκαιρίας   την  κατέστησαν   απαραίτητη  οι  ανοησίες,  οι  εφησυχασμοί,  και  οι   ανευθυνότητες   των  προηγουμένων  μηνών. Μπορούμε  να  την  εκμεταλλευθούμε , μπορούμε  και  όχι.  Μπορούμε  να    φανταστούμε   ότι    παράγεται  πλούτος   απλά  επειδή   σου  διασφαλίζεται μεγάλο  διάστημα  αποπληρωμής   των  δανείων  σου  ή  ότι   η  μείωση  του  επιτοκίου  δανεισμού  υποκαθιστά  την  ανάγκκη  περιστολής  της  δημόσιας  σπατάλης. Μπορούμε   ακόμα  να  υποθέσουμε  ότι  το  πρόβλημα    δεν  θα    το  λύσουΜΕ  (με  προσπάθεια  και  κόστος)  εμείς ,  αλλά  θα  μας  το  λύσει  κάποιος  άλλος.  Και  να  συνεχίσουμε  ως  χώρα,  ως  κυβέρνηση,  ως  κόμματα,  ως  πολίτες   να  «διεκδικούμε» ,  να  «αγανακτούμε»  και  να  «παλεύουμε». (Πολλά εισαγωγικά)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to Ευκαιρία… (δεν είναι λίγο… δεν είναι η λύση…)

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Νομίζω ότι και το blog πρέπει να επικεντρωθεί στις ευκαιρίες που δίνει η συμφωνία και στις αλλαγές που χρειάζονται για να βγει από το τέλμα η Ελληνική κοινωνία. Να πείσουμε την κυβέρνηση να κυβερνήσει και τα άλλα θα κριθούν στις βουλευτικές εκλογές, όποτε και αν έλθουν. Στα πανεπιστήμια πχ έχουμε ομόφωνη άποψη των πρυτάνεων κατά των αλλαγών, τόσα χρόνια όμως που γινόταν της επί χρήμασι εκδιδομένης το κιγκλίδωμα, το κάνανε γαργάρα μη χάσουν τις ψήφους των υποστηρικτών τους. Βέβαια η αντίδραση των πιο έντιμων είναι εν μέρει και για να μην τους κτίσουν τις πόρτες των γραφείων…

  2. Ο/Η Dyer λέει:

    Από προχτές λοιπόν έχουν μια ευκαιρία οι δανειστές μας (αν είμαστε καλά παιδιά) να χάσουν μόνο ένα 10% από τα δανεικά τους προς την Ελλάδα.
    Ούτως ή άλλως όπως είχαμε πει από καιρό για να τα πάρουν στις κανονικές ημερομηνίες ήταν φύση αδύνατον. Φυσικά τα θέματα ανεξαρτησίας ή εθνικής κυριαρχίας στον τόπο μας είναι πλέον δευτερευούσης σημασίας.
    Σαν προτεκτοράτο της Γερμανίας πλέον θα πορευθούμε τα επόμενα τριάντα χρόνια. Όσα δε έχουν να κάνουν με το «σχέδιο Μάρσαλ αλά Γερμανικά» πήραμε μια πρώτη γεύση. Δεν υπάρχει ενδιαφέρον ούτε για μια καθαρά παραγωγική επένδυση, μια επένδυση που θα παράγει ανταγωνιστικά εμπορεύσιμα προϊόντα και θα δημιουργήσει τεχνογνωσία στον τόπο. Αυτά για τα φωτοβολταικά, την διαχείριση αποβλήτων και τον τουρισμό μου θυμίζουν την ανάπτυξη τύπου ΠΑΣΟΚ. Γεγονός είναι ότι πίσω από τον μανδύα των επενδύσεων υπάρχει μόνο η αποικιοκρατική εκμετάλλευση του τόπου, για το 10% από το κούρεμα!

  3. Ο/Η Kostas λέει:

    Μας το είπαν οι δανειστές : Εάν δεν εφαρμοστεί το πρόγραμμα, δεν υπάρχει σωτηρία. Αλήθεια, πιστεύει κανείς ότι το σύστημα που σχεδιασμένα έδωσε τη τελική ώθηση στο γκρεμό, μπορεί να μας γυρίσει πίσω ; Πιστεύει κανείς ότι μετά 30,40,50 χρόνια ή Ελλάδα θα ξανακτίσει τη παραδομένη της κυριαρχία; Θα ξαναγοράσει ή έστω θα ελέγχει τα ασημικά της; Τις πηγές ενέργειας, τον ορυκτό της πλούτο; Θα ανεχθεί κανείς βέτο σε εθνικής σημασίας θέματα από ένα μη κυρίαρχο κράτος;. Όσο για αξιοπρέπεια; Την επόμενη μέρα ήταν πλέον σαφής η απαίτηση επί της κυριαρχίας μας. Όσο το πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με πολιτικούς αλλά με λογιστικούς όρους , δεν υπάρχει λύση υπέρ του ανθρώπου. Και δεν εννοώ μόνο της Ελλάδος, αλλά το παγκόσμιο πρόβλημα των πλουτοκρατών ατόμων και ομάδων της μη πραγματικής οικονομίας. Η πολιτική παραδόθηκε για ίδια συμφέροντα καστών ή ανικανότητας ηγεσιών στην ανικανοποίητη οικονομία .

  4. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Φθάσαμε εδώ που φθάσαμε, από συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές του παρελθόντος (μεγάλη συζήτηση). Πιστεύεις λοιπόν φίλε Πέτρο ότι η πολιτική λύση δεν θα έχει επιπτώσεις στην εθνική κυριαρχία και στον άνθρωπο; Οι μόνοι που στηρίζουν με άποψη της άρνησης του χρέους, την επιστροφή στη δραχμή, την έξοδο από την ΕΕ κλπ, είναι οι διάφοροι αριστεριστές τύπου ΣΥΡΙΖΑ που ευελπιστούν ότι η «λύση» αυτή θα προκαλέσει τελικά την αυτόματη κατάρρευση του καπιταλισμού. Γι αυτό αντιτίθενται και σε οποιαδήποτε διαρθρωτική αλλαγή που θα βελτίωνε την ελληνική κοινωνία…

    Άλλο θέμα είναι οι κυβερνητικές αδυναμίες, προχειρότητες και ανακολουθίες και άλλο η εθνική στρατηγική.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s