H εξοργιστική ομιλία του κ Παπανδρέου

Το  βράδυ  της  Παρασκευής  ο  κ  Παπανδρέου  διεκδικώντας  ψήφο  εμπιστοσύνης  (ή αν  θέλετε    ψήφο   εντολής  για  να  …φύγει)  μας  χάρισε  μια   πραγματικ  εξοργιστική   ομιλία . Δεν  ήταν  η  ατέλειωτη  περιαυτολογία ( θα  μπορούσα  να  την  συγχωρήσω  μια  και  επί  της  ουσίας   η  όλη  υπόθεση   ήταν  μομφή  προς  το  πρόσωπο  του) …  Δεν  ήταν   η   συνεχής  ανάδειξη   του  «πόσο  μπροστά  ήταν  και  είναι  από  την  εποχή  του»  μιλώντας  για  πρωτοβουλίες   που  ανέλαβε    και  για  τις  οποίες –  όπως  είπε –  χαρακτηρίστηκε  «ανεύθυνος  και  επικίνδυνος»  (ξέχασε  βέβαια    να  μας  πει  για  τα  αποτελέσματα  αυτών  των  «πρωτοβουλιών»  του     κάποιες  απ΄ τις  οποίες  ούτε  πρωτοβουλίες  του  ήταν,  και  άλλες  οδήγησαν  στο …πουθενά) …  Δεν  ήταν   η   για  μια  ακόμη  φορά   προσπάθεια   να  φορτωθεί  η  ΝΔ    με  ευθύνες    που  δεν  της  ανήκουν…..

Δυο   άλλοι  άξονες  της  ομιλίας  του   ήταν  ιδιαίτερα  ενοχλητικοί .

Ο  πρώτος  ήταν    η  σφοδρή  καταγγελία  των….  κακώς  κεμένων.   Μίλησε  για  ανομία,   ψηφοθηρία ,  λαϊκισμό,  υποκρισία,  εξαπάτηση  του  πολίτη,  οσμή  διαφθοράς ,  χορηγούς  που  έκαναν  κουμάντο,  εύκολα  δανεικά , μικροπολιτική….. Μια  χαρά ! Μόνο  που    σ΄ αυτό  το  κάδρο  δεν  υπήρχε  ο  εαυτός  του!!! Επί  τρεις  δεκαετίες  ενεργό  μέλος  της  πολιτικής  ζωής και  μάλιστα  σε  υψηλότατο  επίπεδο  ο  κ Παπανδρέου  αισθάνεται  ότι  τίποτα  απ΄ όσα  κατήγγειλε  δεν  τον  αφορά. Ούτε  ο  λαϊκισμός, ούτε  η  εξαπάτηση  τπου  πολίτη ούτε  η  ψηφοθηρία…..  Είχε  μάλιστα  το  θράσος  να  εγκαλέσει  αυτούς    που  διαμαρτυρήθηκαν   ότι   » επλήγη το κύρος του πολιτικού συστήματος από τις δικές μου πρωτοβουλίες, ότι η ασφαλής πορεία της χώρας στο ευρώ κινδυνεύει από την διαχείριση αυτών των ημερών». Με  θράσος «χιλίων  πιθήκων » ο  κ Παπανδρέου  τους  προκάλεσε  «Δεν τους είδα, όμως, να φωνάζουν, όταν έμπαιναν τα θεμέλια της κρίσης»   Λες  και   ο κ Παπανδρέου  πολιτευόταν  τόσα  χρόνια  στο … Μαλάουι.   Λες  και  η  σιωπή  κάποιων (γιατί  ΔΕΝ  ΕΙΜΑΣΤΕ  ΟΛΟΙ  ΙΔΙΟΙ) ή  και  η  συμμετοχή  τους  στη  δημιουργία  της  κρίσης  του  δίνει  άλλοθι  για  να  κάνει  όλα  αυτά  τα  απίθανα  που  έκανε  αυτή  την  εβδομάδα   ΜΕ  ΤΕΡΑΣΤΙΟ  ΚΟΣΤΟΣ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ,  ΤΗΝ  ΕΘΝΙΚΗ  ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ  ΚΑΙ  ΤΗΝ  ΕΙΚΟΝΑ  ΤΗς  ΕΛΛΑΔΑΣ.

Ακόμα  πιο  εξοργιστική    ήταν  η    δεύτερη   κατευθυντήρια  γραμμή  της  ομιλίας  του .  Η   επίμονη   υπεράσπιση    της  έμπνευσης  του   για  το  δημοψήφισμα.  Καμμία  μεταμέλεια,  καμμία  συναίσθηση   ότι  έβαλε  την  χώρα  του  στη  γωνία, ούτε  υπόνοια  ότι  την  οδήγησε  σε  εθνικό  εξευτελισμό, ούτε  σκέψη    ότι  για  πρώτη  φορά  και  σε  υψλότατο  ευρωπαϊκό  επίπεδο    αμφισβητήθηκε-  όχι  η  δυνατότητα – αλλά  η θέληση  των  Ελλήνων  να   παραμείνουν  στο  ευρώ. Και  δεν  είναι    ότι  ο κ Παπανδρέου  υπερασπίσθηκε    μια   ηλίθια    έμπνευση  που  πληρώνει   και  θα  πληρώσει  ότι  και να  γίνει  από  εδώ  και  πέρα  ο  τόπος.  Ο  απίθανος  κ.  Παπανδρέου   επιτέθηκε  σε  αυτούς  που  τοποθετήθηκαν    ενάντια  στην  ακατανόητη  για  νορμάλ  ανθρώπους  επιλογή  του.  «…Τι φοβόντουσαν, λοιπόν; Ότι θα έχαναν τη διαμεσολάβησή τους, το προνόμιο να λένε ότι εκφράζουν οι ίδιοι την πραγματική βούληση του Ελληνικού λαού.Και ενώ μας κατηγορούσαν, ότι εμείς ακούμε τα κελεύσματα των ξένων, μόλις πήραμε αυτή τη δημοκρατική απόφαση, που συντάραξε την Ευρώπη και τις αγορές, μια απόφαση που έλεγε ευθέως στις αγορές, «ακούστε, υπάρχει και ο Ελληνικός λαός, που τελικά πρέπει να αποφασίσει», πολλοί από τη Δεξιά και από την Αριστερά, μας κατακεραύνωναν, ότι ενοχλήσαμε τους εταίρους μας και έπεσαν και τα Χρηματιστήρια!»  Βέβαια  ο κ Παπανδρέου  καταφέρνει    σε  πέντε  (5!!!)  γραμμές   να   χωρέσει    τέσσερα   ψέμματα .

1.Με  την  απόφαση  του  δεν  διεφώνησαν  απλώς  η  Δεξιά  και  η  Αριστερά  , αλλά  και  το  ίδιο  του  το  κόμμα (το  μισό  τουλάχιστον  υπουργικό  συμβούλιο  του  περιλαμβανομένου  και  του  πρωθυπουργεύοντος  Αντιπροέδρου  και    τα  3/4  της  κοινοβουλευτικής  ομάδας)

2. Την  δημοκρατική  απόφαση  δεν  την  «πήρανε». Την απόφαση  την  πήρε  μόνος  του  ο κ πρωθυπουργός (εκτός  αν  το  «πήραμε»  αναφέρεται  στον  αδελφό  και  στην  μαμά  του)

3. Δεν  διαμαρτύρεται  κανένας  «επειδή  ενοχλήσαμε  τους  εταίρους  μας». Διαμαρτύρονται  όλοι  επειδή   προκαλέσαμε  τους  εταίρους  μας  να  μας  αρχίσουν  στα  χαστούκια  και  δεν    είπαμε  και  κουβέντα  γιατί  ξέραμε  πως  είχαν  δίκιο.

4. Το  ότι  η  απόφαση  «συντάραξε»  την  Ευρώπη  δεν  αποτελεί  κάποιου  είδους  «παράσημο». (Είναι  σαν  να  «συνταράξω» εγώ  τη  γειτονιά  μου   γυρνώντας  στο  δρόμο  …ξεβράκωτος).

Θα   μου  πείτε   ότι  όλα αυτά     έχουν  μικρή  πια   σημασία,  μια   και    σήμερα    αλλάξαμε  σελίδα.    και    ο   κ.Παπανδρέου    αποσύρεται  από  την  πρωθυπουργία. Ναι, αλλά  όλα   έχουν  την  σημασία  τους. Και    δεν  πρέπει  να  ξεχνάμε .

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to H εξοργιστική ομιλία του κ Παπανδρέου

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Είναι αστείο αλλά έχω την εντύπωση ότι η ιστορία με το δημοψήφισμα που δεν έγινε και η οποία κινήθηκε μεταξύ φάρσας και τραγωδίας, ανέδειξε και ορισμένα στοιχεία που συνήθως (και κακώς) τα ανάγουμε στο χώρο της ρητορικής και όχι της πολιτικής ουσίας:

    1. Την ειλικρινή αγωνία ως και τρόμο των Ευρωπαίων σχετικά με τις εξελίξεις στην Ελλάδα.

    2. Το περίφημο δημοκρατικό έλλειμμα της ΕΕ.

    3. Την ανεπάρκεια των διαπραγματεύσεων που είχε διεξάγει η κυβέρνηση ΓΑΠ με την τρόικα, γεγονός που δικαιώνει αναδρομικά το Σαμαρά.

    Ας ελπίσουμε ότι η νέα κυβέρνηση συνεργασίας θα είναι καλύτερης ποιότητας και δεν θα πάσχει από έλλειψη συνεννόησης στη λήψη αποφάσεων και αναποφασιστικότητα στην εφαρμογή τους, δύο από τις κύριες μάστιγες της γαπικής διακυβέρνησης.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Συμφωνώ και με τις τρεις επισημάνσεις σου με την διευκρίνιση ότι δεν θα συμφωνούσα με μια διαπραγμάτευση του στιλ «Αν καταστραφούμε θα σας πάρουμε μαζί μας. Οχι επειδή είμαστε μεγάλο οικονομικό μέγεθος αλλά γιατί θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας» Αυτό υπήρχε στο μυαλό των Ευρωπαίων. Θα έπρεπε να υπάρχει και στο μυαλό (το ποιο;) μυαλό του «Γιώργου» ώστε ιδίως τον Μάιο του 2010 να εξασφαλίσει μια ρεαλιστικότερη βοήθεια και κυρίως μεγαλύτερη άνεση χρόνου. Δεν ξέρω αν θα τα εκμεταλλευόταν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.
    Ελπίδες από τη συγκυβέρνηση δεν έχω πολλές . Συντήρηση, να κάνει τα απαραίτητα ώστε να πάμε όρθιοι στις εκλογές. Η μακρά προεκλογική περίοδος δεν βοηθάει ούτε αυτή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s