Οι διδαχές του κ Παπουτσή

Αν  υπάρχει  μια  δημοκρατική  και  ευαίσθητη  ψυχή  μέσα  στο  ΠΑΣΟΚ    αυτή  είναι  αναμφισβήτητα  του  κ Παπουτσή. Το  απέδειξε  για  μία  ακόμη  φορά   με  την  εκπληκτική  δήλωση  του  «Προτιμώ  ένα  σπασμένο  μάρμαρο  παρά  ένα  σπασμένο  κεφάλι…»   που  έκανε    απαντώντας  στις  επικρίσεις  για  τις  καταστροφές  που  έγιαναν    κατά  την    διαδήλωση  που  γίνεται  εθιμικά  πλέον   σε  κάθε  επέτειο  του  θανάτου  του  «Αλέξη».

Από  το  μυαλό  του   «ευαίσθητου»  Υπουργού  φαντάζομαι  πως  ούτε  καν  πέρασε  η  ιδέα  ότι    το    «σπάσιμο    του  κεφαλιού»   δεν  αποτελεί  τη  μόνη  εναλλακτική    απέναντι  στο  «σπάσιμο  του  μαρμάρου». Η  δουλειά  της  Πολιτείας  δηλαδή  του  κ  Παπουτσή   είναι  να  φροντίζει  ώστε  να  μην  σπάσει  το  μάρμαρο  (κοινώς : η  προστασία  και    της  δημόσιας  περιουσίας)  και  όταν  «σπάσι  το  μάρμαρο»  να  συλλάβει  τον  υπεύθυνο   και  να  τον  στείλει  στη  Δικαιοσύνη.  Εάν   αυτή  η  διαδικασία    προϋποθέτει    την  ανάληψη  κινδύνου  σπασίματος  κάποιου  κεφαλιού,      πρέπει  ή   η  διαδικασία  να  αλλάξει  ή    πρέπει  να  αναληφθεί  το  σχετικό  ρίσκο–  και  από  αυτόν    που  θα   κάνει  την  σύλληψη και  από   αυτόν    που  αποφάσισε   να  σπάσει  το  μάρμαρο  είτε  επειδή  αγανάκτησε  είτε  επειδή  θέλει    να  φτιάξει  «πυρομαχικά»   για  να  ανοίξει  κάποιο  κεφάλι.  Αυτό που  είναι  απαράδεκτο    είναι  να  «σπάσει  το  μάρμαρο «,  εμείς  να  σφυρίζουμε  αδιάφορα   κι  ο  Υπουργός  να  περηφανεύεται    για  την  ευαισθησία  και  την  δημοκρατικότητα  του.

Ισως  κάποιοι  πραγματικά  ευαίσθητοι  (όχι  σαν  τον  κ Παπουτσή)  αναγνώστες  σκέφτονται    ότι  η  ανάληψη  αυτού  του  ρίσκου του  «να  σπάσει  κάποιο  κεφάλι»  παραείναι   μεγάλο.

Ας  επιτραπεί  σε  εμένα  τον  «ανάλγητο»  να  υπενθυμίσω  μερικά  πραγματάκια.

Τις  καταστροφές  της  δημόσιας  περιουσίας,  τους  βανδαλισμούς    (επί  δεκαετίες)  σε  σχολεία  και  Πανεπιστήμια  τις  πληρώναμε  και  τις  πληρώνουμε  εσείς  κι  εγώ. Τις πληρώνουν  και  οι  μισθωτοί  και  οι  συνταξιούχοι  και  οι  … άνεργοι  με  μείωση    εισοδημάτων  και  φορολογίες. Τις  συνεχείς  και  μάλιστα  βίαιες  εκδηλώσεις  τις  πληρώνει  η  χώρα  (δηλαδή  πάλι  εσείς  κι  εγώ)  με   καταστροφή  της  εικόνας  της  στο  εξωτερικό,    καταστροφή  δυσανάλογα  μεγάλη  τις  περισσότερες  φορές  σε  σχέση  με  το  μέγεθος  των  επεισοδίων  ή   τον  αριθμό   των  συμμετεχόντων  σε  αυτά.  Ακόμα  και  οι  καταστροφές  ιδιωτικών  περιουσιών    μη  νομίζετε  ότι  δεν  έχουν  κάποιο  αντίκτυπο  και  σε  εμάς  που  –  μέχρι  στιγμής-  την  γλιτώσαμε. Γιατί  το  μαγαζί  που  θα  το  κάψουν  και  θα  το  πλιατσικολογήσου  2-3  φορές  ή  που  δεν  θα  μπορεί  να  σταυρώσει  πελάτη,    επειδή  κάποιοι  έχουν  ερημοποιήσει  το  κέντρο  της  Αθήνας  κάποια  στιγμή    απλά  θα  βάλει  λουκέτο  αφήνοντας  κάποιους  άνεργους  με  ό,τι  αυτό  συνεπάγεται.

Αλλά  το    χωρίς  συνέπειες   «σπάσιμο  του  μάρμαρου»  για  το  οποίο  τόσο  περήφανος  είναι  ο κ  Παπουτσής  έχει   ένα  ακόμα  επακόλουθο. Αυτός  που  σήμερα  έσπασε  το  μάρμαρο    υπό  την  προστασία  του  κ  Υπουργού  αύριο  θα  πετάξει  και  την  μολότωφ  και  μεθαύριο  θα » απαλλοτριώσει»    το  ρευστό  μιας  Τράπεζας (» ληστεία»  το  λένε)για  τις  ανάγκες  του  «αγώνα»  και   παραμεθαύριο    θα  εκτελέσει    τον  αστυνομικό   ή  τον  όποιο  «ταξικό»  του  αντίπαλο. Αυτός  που  σήμερα  «σπάει  το  μάρμαρο»   για  να  σπάσει  το  κεφάλι  του  «άλλου»   ή  επειδή  έτσι  γουστάρει  είναι  αυτός   που  θα  μάθει   και  θα  διδάξει  και  άλλους – δια  του  παραδείγματος  και  με  την  αμέριστη  συμπαράσταση   του  κ  Υπουργού –  ότι  μπορεί  να   επιβάλλει  το  δικό  του  ατιμωρητί. Οπουδήποτε. Στη  δουλειά  του,  στη   οικογένεια  του,  στην  κοινωνία.  Αυτός  που  «σπάει  το  μάρμαρο»   είναι  αυτός  που  πάνω  από  νόμους,  πάνω  από   τα  δικαι’ωματα  των  άλλων, πάνω  από  τις  υποχρεώσεις  τις  δικές  του,   πάνω  από  τις  ανάγκες  του  τόπου, πάνω  από  τον  σεβασμό  στον  διπλανό  του,  τοποθετεί  το  τεράστιο  ανικανοποίητο  συμπλεγματικό  «ΕΓΩ»  του . Κι  αυτό  το  «ΕΓΩ»  θα  του  το  έχει  καλλιεργήσει      και    ο  «ευαίσθητος»,  «δημοκράτης»  Υπουργός  μας.

Δεν  ισχυρίζομαι  ότι ο κ Παπουτσής  είναι  ο  μόνος ,  ούτε  ο  πρώτος  που  εκφράζει  μια  τέτοια  «φιλοσοφία».  Απλώς  ο κ Παπουτσής  το  έχει  κάνει  κατ΄ επανάληψη  ως  Υπουργός     δια  δηλώσεων ,  πράξεων και  παραλείψεων   κι  έχει  επί   πλέον  τόσο   θράσος   που  του  επιτρέπει       την  ανικανότητα  του ,     την  αναποτελεσματικότητα  του    και  την  στρεβλή  του  αντίληψη    περί  του  τι  σημαίνει  «Προστασία  του  Πολίτη»»  να  τα  βαφτίζει  «ευαισθησία»  και  «δημοκρτικότητα».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ  Κάποιοι  που  έχουν  ίσως  την  δικιά  μου  «αδυναμία»  στο  είδος  της  «ευαισθησίας»    του  κ  Παπουτσή   ίσως  βρουν  ενδιαφέροντα  το  «Ο ευαίθητος, ο  εφευρετικός και ο  θυμωμένος»  (15/3/11)  και  το  «Ομιλίας  Παπουτσή… ανάλεκτα» (15/5/11)

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s