Αν ο κ. Παπανδρέου……

"... ανέτρεψε τις προβλέψεις για σκληρά μέτρα"

Οπως  ήταν  φυσικό  τα  όσα  είπε  ο  Χρυσοχοίδης  και  την  Δευτέρα  στο   ΣΚΑΙ  και  λίγες  μέρες  προηγουμένως  στο  MEGA  (σχετικό  άρθρο   στις  20/12/11)  προκάλεσαν  την  οργή  του  συστήματος  ΠΑΣΟΚ  και  όχι  μόνο.     Αρθρογράφοι, bloggers,   σχολιαστές  του  «την  έπεσαν «,  μόνο   που   στις  περισσότερες  περιπτώσεις  όχι  για  να   ασχοληθούμν   με  τ ην   ουσία  των  λεγομένων  του , αλλά  για  να  απαξιώσουν  τον  ίδιο  ασκώντας  κριτική  ad  hominem.  «Και  που  ήταν  ο   κ Χρυσοχοίδης  τόσο  καιρό;», «Γιατί  σιωπούσε;» » Τώρα  που  πάει  για  αρχηγός   θυμήθηκε  να  γίνει  αντιμνημονιακός;»,   «Πόσες  φορές  παντρεύτηκε  και  χώρισε  ο  κ Χρυσοχοίδης;» (και  αυτό  το  διάβασα!), «Τί  πέτυχε  ο  κ  υπουργός  στον  τομέα  ευθύνης  του; Τίποτα!»

Δεν  αισθάνομαι  κάποια  ανάγκη  να  υπερασπστώ  τον  κ Χρυσοχοίδη. Αλλά  θα  πρέπει  να  παραδεχθούμε   ότι  δεν  είναι  ο  πρώτος  ούτε  ο  τελευταίος  που  εν ονόματι    του  κομματικού  πατριωτισμού  του  σιώπησε  ή  υπερασπίσθηκε  πολιτικές  με  τις  οποίες  δεν  συμφωνούσε. Στο  κάτω  -κάτω  η  τακτική  αυτή    είναι  πλήρως  αποδεκτή  και  απο  το  πολιτικό  σύστημα  γενικώς  και  από  την  κοινωνία.  Οι  αντιρρήσεις  διατυπώνονται  κατ΄ ιδίαν  εντός  του  όποιου  κόμματος ,    αλλά   όταν  ληφθεί  μια  απόφαση   την  υπερασπίζονται  ΟΛΟΙ    ακόμα  και  οι  διαφωνήσαντες. Δεν  συζητώ αν    η  άποψη  αυτή  είναι  σωστή   ή  υπό    ποιες  προυποθέσεις  είναι  σωστή  ή  λάθος ,   είναι  όμως  σίγουρα  η  κρατούσα. Λησμονήθηκε  όμως  για  να  » την   πούνε »  κάποιοι  στο  Χρυσοχοίδη  και  να  μην  ασχοληθούνε  με  τις  ομολογίες  του  .  Γιατί;  Γιατί  ΟΛΑ  ΑΥΤΑ  ΠΟΥ  ΕΙΠΕ  Ο  ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ   ΤΑ  ΕΧΟΥΝ  ΠΕΙ  ΠΟΛΛΕΣ  ΦΟΡΕΣ  ΚΑΙ  ΠΟΛΥ  ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ  ΚΑΙ  ΑΛΛΟΙ.  Αλλοι,  οι  οποίοι  γι  αυτές  ακριβώς  τις  απόψεις  τους  λοιδωρήθηκαν   και  θεωρήθηκαν    κακόπιστοι, «κολλημένοι»  και  εκτός  πραγματικότητας.

Υπάρχει  όμως  μια  καλόπιστη πολλές  φορές   απορία  που  εγείρουν   οι  επισημάνσεις  Χρυσοχοίδη.

Αν  είχε λάβει  εγκαίρως  μέτρα  ο Παπανδρέου,  αν  είχε  δανεισθεί  νωρίτερα,  αν  δεν    τριγυρνούσε  την  Ευρώπη   μιλώντας  για  την  διεφθαρμένη  χώρα  του  ΘΑ  ΤΗΝ  ΕΙΧΑΜΕ  ΓΛΙΤΩΣΕΙ  ΤΗΝ  ΚΡΙΣΗ;;;;;  Και  γιατί  θα  την  είχαμε  γλιτώσει    αφού    οι  περισσότεροι    (περιλαμβανομένου  και  του  γράφοντος)  θεωρούν  ότι  στι  ρίζα  της  σημερινής  κρίσης   υπάρχουν   παθογένειες  που  είχαν  αναπτυχθεί  στη  διάρκεια  δεκαετιών;

Ε, λοιπόν,  όχι!  Την  κρίση  δεν  θα  την  είχαμε  γλιτώσει.  Αλλά  κρίση  από  κρίση  έχει  διαφορά.

Αν  λοιπόν  ο κ Παπανδρέου είχε  πάρει  από  την  αρχή  μετρα  (που  σε  σχέση  με  τα  σημερινά  θα  έμοιαζαν    παράδεισος) πχ  πάγωμα  αυξήσεων,  πάγωμα  προσλήψεων  στο  Δημόσιο,  απαγόρευση  πρόωρων  συνταξιοδοτήσεων…..

Αν  ο κ  Παπανδρέου    αντί  να  δυσφημεί  προέβαλλε  τον  πλούτο  και  τις  δυνατότητες  της  χώρας  (ας  θυμηθύμε   πχ ότι  το  σύνολο  του  χρέους  της  χώρας -δημόσιο  και  ιδιωτικό- ως  ποσοστό  του  ΑΕΠ  είναι    ήταν από  τα  χαμηλότερα  της Ευρώπης και  σχεδόν  ίδιο  με  της  Γερμανίας….)

Αν  ο κ Παπανδρέου    εξασφάλιζε  τις  δανειακές  ανάγκες  της  χώρας  για  το  2010   (ή  έστω  μεγάλο  μέρος  τους) από  το  Γενάρη  που  τα  speads  ήταν  στο  140  …

Αν ο  κ  Παπανδρέου  ασχολιόταν  άμεσα  με    την  αναδιάρθρωση  της  δημόσιας  διοίκησης  και  την  αξιοποίηση  της  κρατικής  περιουσίας……

Τότε…

1. Θα  έστελνε  μήνυμα  στην  Ευρώπη  και  στις  αγορές  ότι  είναι  αποφασισμένος  να  βάλει  τάξη  στα  του οίκου  του   όπως  προεκλογικά  ακόμα  είχε  ζητήσει  ο  Αλμούνια. Προτίμησε  αλαζονικά  να  δηλώνει ότι  θα  εφαρμόσει  παρά  τα  προβλήματα  το  προεκλογικό  του  πρόγραμμα  «Λεφτά  υπάρχουν»  και  να  «αυτοτραυματισθεί» προσελκύοντας     βλακωδώς  τους  «καρχαρίες  των  αγορών.

2. Εχοντας  εξασφαλίσει  τις  δανειακές  ανάγκες  της  χώρας    θα  είχε  όλο  το  χρόνο  να  διαπραγματευθεί  με  την  Ευρώπη   την  τυχόν  απαιτούμενη  χρηματοδοτική  στήριξη  της. «Προτίμησε»   με  το  μαχαίτρι  στο  λαιμό    για  ένα  ομόλογο  8 δις (νομίζω)  να  υπογράψει  ένα  μνημόνιο  φτιαγμένο  -όπως  απέδειξε  η  εξέλιξη  των  πραγμάτων-  κυριολεκτικά   «στο  πόδι».

3. Δεν  θα  είχε  πανικοβάλλει  τους  Ελληνες  πολίτες   που  έστελναν  τις  καταθέσεις  τους  στο  εξωτερικό  ή  στα  μπαούλα  τους,  ανέστειλαν  οποιαδήποτε  οικονομική  δραστηριότητα  κι  όσοι  μπορούσαν  έσπευσαν  να  συνταξιοδοτηθούν. Προτίμησε  με  ανά  δεκαήμερο καθησυχαστικές  δηλώσεις που  στις  επόμενες  τρείς  μέρες  διεψεύδοντο  να  σπείρει  παντού   φόβο  και  αβεβαιότητα.

4.Θα  είχε    την  άνεση να    ξεκινήσει  τις   διαδικασίες  για    ΜΕΛΕΤΗΜΕΝΕΣ   διαρθρωτικές  αλλάγές  και  αξιοποίηση  της  δημόσιας  περιουσίας. Προτίμησε  να  τις  βάλει  στο  «ράφι»   (θυμηθείτε  και  την    παρόλα    του  για  συνταγματική  κατοχύρωση  της   απαγόρευσης  πώλησης  δημόσιας  γης)  για  να  τις  επαναφέρει στο  προσκήνιο  εσχάτως  και  πάλι  υπό  κατάσταση  πανικού.

5.  Και  το  κυριότερο….    Θα  κέρδιζε    χρόνο   ώστε  όταν  η  κρίση  θα  χτύπαγε  την  Ευρωπαίκή  πόρτα  (όπως  την  χτύπησε)  η  Ελλάδα   θα  ήταν  ένας  από  τους  αδύνατους  κρίκους  ΜΑΖΙ   μαζί  με  την  Πορτογαλία,  την  Ιρλανδία, Ιταλία  κλπ   Θα  ήταν  απλώς  ένα  κομμάτι  του  Ευρωπαϊκού  προβλήματος  το  οποίο  η  Ευρώπη  θα  αντιμετωπίζαΜΕ  συνολικά.  Προτίμησε  να  γίνουμε  » ΜΙΑ  ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ  ΜΟΝΟΙ  ΜΑΣ»,  το  δακτυλοδεικτούμενο   «μαύρο  πρόβατο»  της  Ευρώπης. Αποτέλεσμα;  Η  ΕΕ  και  το  ΔΝΤ   πειραματίσθηκαν  μαζί  μας  (δεν  γινόταν  κι  αλλιώς  αφού  η  κατάσταση  που  έπρεπε  να  αντιμετωπίσουν  ήταν  πρωτόγνωρη), απέτυχαν,  μας  χρησιμοποίησαν  σαν  παράδειγμα  προς  αποφυγή  και  βεβαίως  μας  αξιοποίησαν  σαν  εργαλείο  εκφοβισμού  των  υπολοίπων  προβληματικών  χωρών.

Λοιπόν, ναι!  Κρίση    θα  είχαμε.  Μόνο  που  σε   σύγκριση    μ΄ αυτό  που  περνάμε  σήμερα  θα  έμοιαζε  με  ανοιξιάτικη  βόλτα  στην  εξοχή. Και  οι  προοπτικές  μας   θα  ήταν   πολύ  καλύτερες  απ΄ ότι  σήμερα.   Γιατί  σας  υπενθυμίζω  ότι  σήμερα     το  «καλό  σενάριο»  προβλέπει    το  2021  να  είμαστε  από  πλευράς  χρέους  (όχι  από  πλευράς  βιοτικού  επιπέδου)    στα  επίπεδα  του….  2009 !!!  Επαναλαμβάνω: «το  καλό  σενάριο».

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Αν ο κ. Παπανδρέου……

  1. Ο/Η kostas λέει:

    Το πρόβλημα προκύπτει όταν , όπως διαπιστώνουμε από πρόσφατες δηλώσεις, οι περισσότεροι πρωτοκλασάτοι του κόμματος, και όχι μόνο αυτοί, διαφωνούσαν με τις επιλογές του ΓΑΠ και της ομάδας του. Άρα, με ποιες διαδικασίες λήφθηκαν οι αποφάσεις τότε; Διατύπωσαν ποτέ τις αντιρρήσεις τους και σε ποιους; Αφού διαφωνούσαν για την πιο σοβαρή απόφαση του κόμματος, γιατί δεν αποχώρησαν; Πως υποστήριζαν κάτι που δεν πίστευαν; Τα εκ των υστέρων κλάματα γελοιοποιούν τους ίδιους και υποβιβάζουν εμάς που τα δεχόμαστε, έτοιμοι για συγχωροχάρτια.
    Όλοι αυτοί αποδείχθηκαν λιγότεροι των περιστάσεων και κατ’ επανάλειψη ψεύτες. Φοβάμαι οτι δεν μπήκαν στο κόπο να σκεφθούν, να αναλύσουν, να εξετάσουν εναλλακτικές λύσεις, αν και υπήρχαν σημαντικές φωνές και παραδείγματα.

    Κάνουν λάθος αν νομίζουν ότι μπορούμε να εμπιστευτούμε ξανά τις ελπίδες μας και τη προοπτική της πατρίδας μας, στέλνοντάς τους πάλι στη βουλή. Απατώνται ότι η τιμωρία τους θα είναι μόνο πολιτική. Δεν αρκεί, δεν αντιπροσωπεύει το κακό που έκαναν στους έλληνες. Αυτό απαιτεί η Δημοκρατία : τον ουσιαστικό έλεγχο και αποτελεσματική τιμωρία των υπευθύνων. Όχι μόνο των πολιτικών αλλά και των δημοσίων υπαλλήλων, που πρόδωσαν την εντολή του ελληνικού λαού. Αυτό πρέπει να έχει υπόψιν του ο επόμενος που θα κυβερνήσει. Αυτός πρέπει να είναι ο αγώνας μας , όλων των υπολοίπων. Διαφορετικά , δεν θα αλλάξει επί της ουσίας τίποτε, όσο σύντομα κι αν λυθεί το οικονομικό πρόβλημα.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    kostas
    Δεν με απασχολεί παρά ελάχιστα αν διαφώνησαν, με ποιες διαδικασίες, γιατί δεν παραιτήθηκαν κλπ.

    Με ενδιαφέρει η ουσία των λεγομένων τους , τα οποία δικαιώνουν απολύτως όσα κάποιοι άλλοι λέγαμε εδώ και πολύ καιρό. Με ενδιαφέρει το ότι ομολογούν αυτά ακριβώς τα λάθη για τα οποία τους εγκαλούσαμε σχεδόν 2 χρόνια. Με ενδιαφέρει ότι ομολογούν ανικανότητα , διάλυση της δημόσιας διοίκησης και αποτυχημένη διαχείριση της κρίσης.
    Προφανώς η ομολογία της αποτυχίας δεν εξασφαλίζει κάποιου είδους συγχωροχάρτι, τους κατατάσσει όμως σίγουρα σε άλλη κατηγορία από αυτούς που επιμένουν να υπερασπίζονται και να προσπαθούν να δικαιώσουν μια καταστροφική πολιτική.

    Σχετικά με το θέμα της τιμωρίας: Κατά την άποψη μου η τιμωρία για λαθεμένες ή και καταστροφικές αποφάσεις δεν μπορεί παρά να είναι πολιτική. Αλλου είδους τιμωρίες μπορούν να υπάρξουν μόνον εαν υπάρχει παράβαση του νόμου, Οι εμπειρίες πάντως από την ποινικοποίηση της πολιτικής (πολύ περισσότερο από αδικαιολόγητη ποινικοποίηση όπως αυτή που ζήσαμε και πολύ πρόσφατα με το Βατοπέδι ) δεν είναι θετικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s