Υπέρ (;;;) των «μετά Χριστόν προφητών»

Aν  η  κατάσταση  της  χώρας  δεν  ήταν  δραματική  αυτά  που  συμβαίνουν  τον  τελευταίο  καιρό   θα  είχαν  πλάκα!

Ας   δούμε  ένα  από  αυτά.  Την  στάση  των  περισσότερων (δημοσιογράφων,  αναλυτών , πολιτικών) απέναντι  στις  συνεχείς  και  επαναλαμβανόμενες   δηλώσεις  στελεχών  του  ΠΑΣΟΚ   με  τις  οποίες   στην  ουσία  καταδικάζουν   τις  πολιτικές  που  οδήγησαν  στο  μνημόνιο ,  τον  τρόπο  που  (δεν)  το  διαπραγματευθήκαμε  και  το  πως  το  εφαρμόσαμε.

Λογικά    η  δήλωση  της  Κατσέλη  ότι  «απαιτείτο  άλλο  μείγμα  πολιτικών»  ( δήλωση   της  Κατσέλη  επαναλαμβάνω,  όχι  του  Σαμαρά)  θα  έπρεπε  να  αποτελεί   χαστούκι  στον  σχεδιασμό  του  μνημονίου. Η  δήλωση  Χρυσοχοίδη  ότι  δεν διάβασε  το  μνημόνιο  θα  έπρεπε  να  αποτελεί  απόδειξη   ότι  το  μνημόνιο  έγινε  στο  πόδι ,   αφού κανείς   δεν  ήξερε  τι  έγραφε (ο κ Παπανδρέου  και  να  το  διάβασε-κάποιος  να  τον  ρωτήσει  κάποια  στιγμή- είναι βέβαιο  ότι  δεν  κατάλαβε  τίποτα)   και  υπό  τέτοιες  συνθήκες  προφανώς  δεν  ήταν  δυνατή  οποιαδήποτε  διαπραγμάτευση  του. Η  δήλωση  Προβόπουλου  ότι  «η  κρίση  δεν  ήταν  αναπόφευκτη»  θα  επρεπε   να  επαναφέρει  στο  προσκήνιο  την  πολιτική  που  άσκησε  το  ΠΑΣΟΚ   το  κρίσιμο  πρώτο  τετράμηνο  της  διακυβέρνησης  του. Η  δήλωση  Σημίτη   ότι  το  μνημόνιο  ήταν  «μοιραίο  πολιτικό  λάθος»  σε  συνδυασμό  με  το  ότι  σήμερα  η  Ιταλία  δανείζεται  με  υψηλότερα  επιτόκια  από  αυτά  που  μπορούσαμε  να  δανειστούμε  εμείς  όταν  μπήκαμε  στο  μνημόνιο,  θα  έπρεπε  να  προβληματίσει  σοβαρά    για  το  που ,πως  και  γιατί   μπλέξαμε  βλακωδώς  την  χώρα. (Σε  όλες  αυτές  τις  πολύ  πρόσφατες  κριτκές  θα  μπορούσα  να  προσθέσω  και  λίγο  παλιότερες  και  άλλων  κορυφαίων  στελεχών  του  ΠΑΣΟΚ )

Κι  όμως  η  αντίδραση  σε  όλα  αυτά   δεν  είναι    το  να  αναστοχαστούμε  πάνω  στο  πως  και  γιατί  φτάσαμε   εδώ  που  φτάσαμε.  Η  αντίδραση   απο  την  πλειοψηφία   δημοσσιογράφων,  αναλυτών,  πολιτικών  στρέφεται   εναντίον   των  στελεχών  του  ΠΑΣΟΚ    που  έστω  και  σήμερα  ξιφουλκούν  κατά  της  πολιτικής  που  ασκήθηκε  την  τελευταία  διετία.

Η  αντίδραση  θα  μπορούσε  να  συνοψιστεί  ως  εξής: » Δεν  έχετε  δικαίωμα  να  μιλάτε  διότι  είσαστε κι  εσείς  συνυπεύθυνοι. Δεν  παραιτηθήκατε,  δεν  τα  καταγγείλατε, αλλά  συνεχίσατε να  συμμετέχετε  σ΄αυτό  που  σήμερα  χαρακτηρίζετε  «καταστροφή». Και  το  κάνετε  γιατί   θέλετε  να  γίωετε αρχηγοί, Πρόεδροι Δημοκρατίας, θέλετε  να  χτυπήσετε  τον  Παπανδρέου,  το κάνετε  επειδή  γενικώς  είστε  άθλια  και  ποταπά  υποκείμενα. Κι  επι  τέλους  μας  τα  λέτε ως  «μετά  Χριστόν  προφήτες» , εκ  των  υστέρων,  τώρα  που  το  κακό έχει  γίνει»

H  πιο πάνω  αντιμετώπιση   θα  είχε  κάποια  λογική   στο  μέτρο  που    αυτοί  που  κατακρίνουν  σήμερα   τους  «μετά  Χριστόν  προφήτες»  για  ιδιοτελή  κίνητρα  και  άχρηστες  εκ  των  υστέρων  επισημάνσεις,  δεν   είναι    ακριβώς  οι  ίδιοι   που  κατέκριναν  και  αυτούς  που  είχαν  τοποθετηθεί  πολύ  εγκαίρως  πάνω  στα  ίδια  ακριβώς  θέματα.

Οταν  ο  Σαμαράς  έλεγε  στη  Βουλή «Ξεκολλήστε! Πάρτε  μέτρα…»   ήταν  ανάλγητος  και  εκτός  πραγματικότητος.  Όταν  καταψήφιζε  η  ΝΔ  το  μνημόνιο   επειδή  » διαφωνούμε με την πολιτική που μας οδήγησε ως εδώ και με την κυβερνητική οικονομική στρατηγική αντιμετώπισης της κρίσης»  η  ΝΔ   ήταν  ανεύθυνη. Οταν  ο  Σαμαράς  μιλούσε  για «άλλο    μείγμα  πολιτικής»   που  θα  μπορούσε  να  είναι  αποτελεσματικό  βαφτίστηκε  απαξιωτικά  «Χαρυ  Πότερ». Κι  όταν   έλεγε    για «επαναδιαπραγμάτευση»    όρων    και  πολιτικών  του  μνημονίου   ήταν  «έξαλλος»  και  » επικίνδυνος».

Επομένως  στην  πραγματικότητα  τι  έχουμε;  Αυτοί  οι  οποίοι  υπερασπίστηκαν    τις  πολιτικές   που  μας  οδήγησαν  στο  μνηονιο ,  αυτοί  οι  οποίοι  αποθέωσαν  τους  χειρισμούς  και  το  τσαμπουκαλίκι  του  «Γιώργου»,  αυτοί  οι  οποίοι  υπερασπίσθηκαν    τις   αλλοπρόσαλλες     εμπνεύσεις  του,  σήμερα  τα  βάζουν  με  αυτούς   μέσα  στο  ΠΑΣΟΚ   που – έστω  εκ  των  υστέρων –    τα  κατακρίνουν   δικαιωνοντας  έτσι αναδρομικά  και  την  κριτική  που  άσκησε  η  ΝΔ.  Νομίζω  δηλαδή  ότι  το  πρόβλημα  των  περισσοτέρων  απ ΄ όσους  «την  πεφτουν»  στον  Χρυσοχοίδη, στον  Σημίτη,  στην  Κατσέλη  κλπ  δεν  είναι  τα  τυχόν      ιδιοτελή    κίνητρα  των  τελευταίων,   αλλά  ο  πανικός      των    τιμητών  τους    μπροστά  στην  απόλυτη  δικαίωση  της  κριτικής  της  Νέας  Δημοκρατίας.

Υπάρχουν  βεβαίως  και  οι  καλόπιστοι  τιμητές  των όψιμων  ομολογιών τωυ  διαφόρων  στελεχών  του  ΠΑΣΟΚ  (από  τον  Ιούνιο  του 2011  οι    κριτικές προς  το  κόμμα  τους   έχουν  πάρει  μορφή  χιονοστιβάδας)  που    ειλικρινά  αγανακτούν   με  τις   εκ  των  υστέρων  επισημάνσεις  και   παραδοχές.  Μαζί  τους!  Αλλά  ας  αναλογιστούμε  όι  όσο  περισσότεροι –  και  ιδίως  όσο  περισσότεροι  από  την   παράταξη  που  είχε   (και  έχει;;)  την  ευθύνη  διακυβέρνησης  της  χώρας  τους  τελευταίους  26  μήνες-   αντιληφθούν  και  παραδεχτούν  τα  λάθη  που  έγιναν,  τόσο  μεγαλύτερες  είναι  οι  πιθανότητες  μας  να  βγούμε  από  την  κρίση. Οι  «μετά  Χριστόν  προφήτες»  δεν  είναι  πάντοτε  άχρηστοι. Αν  βοηθούν  να  κατανοήσουμε  καλύτερα  το  παρελθόν  μας,  οι  «προφητείες»/ παραδοχές  τους  είναι  ευπρόσδεκτες. Και  πρέπει  να  αξιοποιούνται. Κι  επιτέλους  είναι  προτιμότεροι  από  αυτούς  που  συνεχίζουν  να  υπερασπίζονται  εντός  και  εκτός  συνόρων    απόλυτα   καταστροφικούς  χειρισμούς  που μας  έχουν οδηγήσει  στο  απόλυτο…  μπάχαλο.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Υπέρ (;;;) των «μετά Χριστόν προφητών»

  1. Ο/Η chriszah λέει:

    Αγαπητό φιρίκι καλησπέρα!
    Μια ερώτηση έχω. Αλήθεια πιστεύεις ότι ο Σαμαράς φώναζε επειδή είχε εναλλακτική πρόταση ή φώναζε για να φωνάζει; Και αν ισχύει το πρώτο για το ΕΛΚ τον έχει εδώ και δύο χρόνια στον πάγο;

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Καλησπέρα chris
    Κατ΄ αρχήν δεν είμαι μέσα στο μυαλό του Σαμαρά για να ξέρω γιατί «φώναζε» Ομως…
    Σκέφτομαι ότι αν φώναζε για να φωνάζει θα ήταν «Οχι σε όλα» και δεν θα υπερψήφιζε τα μισά από τα νομοσχέδια του ΠΑΣΟΚ, όσα δεν ψήφισαν όλες μαζί οι εκάστοτε Αξιωματικές Αντιπολιτεύσεις στην Ελλάδα μεταπολεμικά.
    Σκέφτομαι επίσης ότι όσα έλεγε, πως τα επιβαλλόμενα μέτρα θα επιτείνουν το πρόβλημα αντί να το λύσουν δικαιώθηκαν απολύτως κατι που αποδέχονται σήμερα ουσιαστικά και πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ και πολλοί αρμόδιοι στην ΕΕ ( εντάξει δεν λένε: » Είχατε δίκιο κ Σαμαρά τα κάναμε χειρότερα απ΄ ότι ήταν !» γιατί υπάρχει κι ένστικτο … αυτοσυντήρησης)
    Σκέφτομαι επίσης πως τα πράγματα δεν πήγαν καθόλου μα καθόλου έτσι όπως μας τα λέγαν τον Μάϊο του 2010
    Αρα η πραγματικότητα φαίνεται να δικαιώνει τον Σαμαρά
    Για το θέμα της «εναλλακτικής» επίτρεψε μου να μακρηγορήσω λίγο
    1.Τον Οκτώβριο του 2009 ή ακόμα και τον Γενάρη του 2010 εναλλακτική υπήρχε. Υπεύθυνη συμπεριφορά (όχι ανοησίες περί Τιτανικού, πιστολιού στο τραπέζι , διεφθαρμένης χώρας κλπ), λήψη μέτρων εγκαίρως, έγκαιρος δανεισμός Αν μη τι άλλο θα δημιουργούντο χρονικά περιθώρια ώστε αν τελικά χρειαζόταν να γίνουν όσα έγιναν δεν θα γινόταν στο πόδι και θα μπορούσε η κυβέρνηση να τα διαπραγματευθεί.
    2 Τον Απρίλιο και ΛΟΓΩ όλων όσων είχαν προηγηθεί πιθανώτατα λύση εναλλακτική δεν υπήρχε πέραν του να διαπραγματευτούμε καλύτερα αυτό που απ΄ ότι φαίνεται δεν διαβάσαμε καν, έτσι ώστε να εφαρμοσθεί ένα ορθολογικότερο «μείγμα πολιτικής».
    3. Εναλλακτικές υπήρχαν και κατά την εφαρμογή του μνημονίου. Υπήρχαν μέτρα και πολιτικές που καθυστέρησαν αλλά και υπονομεύθηκαν απο τα στελέχη της κυβέρνησης επειδή ήταν «εκτός ιδεολογικών πλαισίων» Υπήρξαν μέτρα που απέτυχαν παταγωδώς, πράγμα που οδήγησε στην εμβόλιμη εφαρμογή και άλλων εξ ίσου δυσάρεστων και αναποτελεσματικών μέτρων.

    Κλείνοντας, να επισημάνω ότι το θέμα μου δεν είναι να υπερασπισθώ τον Σαμαρά. Εξ άλλου κυρίως σε θέματα τακτικής έχω επισημάνει τις κατά καιρούς διαφωνίες μου Αλλά τι να κάνουμε…… Τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που τον τελευταίο καιρό διαφοροποιούνται καταγγέλοντας τις πολιτικές που ακολούθησε το κόμμα τους με κύρια ευθύνη ενός τραγικά ανίκανου πρωθυπουργού δικαιώνουν στην ουσία την κριτική της ΝΔ. Και αυτό κάποιους τους ενοχλεί. Γι αυτό και η προσπάθεια απαξίωσης με ad hominem συνήθως κριτικές.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s