Ας δούμε πρώτα… και μετά ας συγκρίνουμε!

Σήμερα  είναι  μια  ακόμα  κρίσιμη  μέρα.  Εχουμε  συνηθίσει  στην  «κρισιμότητα»  2  χρόνια  τώρα  ώστε   υποψιάζομαι   ότι   η  Κυριακάτικη  ρουτίνα  της  συντριπτικής  πλειοψηφίας  των  Ελλήνων  δεν  πρόκειται  να  διαταραχθεί (εμένα μου  μοιάζει  θετικό).  Υπάρχουν  βέβαια  μεγάλες  πιθανότητες  σήμερα   να είναι   Η    κρίσιμη  μέρα. Να  αποφασιστεί  το  μεγάλο  «ναι»  ή  το  μεγάλο  «όχι».  Στο  κούρεμα  και  στη  νέα  δανειακή  και  τους  όρους  της.

Διαβάζω  κι    ακούω  γύρω  μου   μέρες,  βδομάδες  τώρα  παθιασμένα  «ναι»  και  ακόμα  περισσότερο  παθιασμένα  «όχι». Τα  πρώτα  πασπαλισμένα  με  πολύ  τρόμο,  τα  δεύτερα  να  ηχούν  τις  περισσότερες  φορές  σαν  πολεμικοί  παιάνες («Μολών  λαβέ», «Ελευθερία  ή  θάνατος» «Καλύτερα  μιας  ώρας…»- κι  αυτά  τα  διάβασα)   Σπανίως  διαβάζω  κι  ακούω  προϋποθέσεις  γι  αυτό  το  «ναι»  ή  για  το  «όχι».Γιατί  μέχρι  στιγμής  υπάρχει  μια  διαπραγμάτευση  σε  εξέλιξη.  Οσα  ξέρουμε  εμείς  είναι  διαρροές,  είναι  «καλά πληροφορημένοι  κύκλοι», είναι  «έγκυρες  πληροφορίες»,  είναι  «πηγές»  που  εκπροσωπούν  τον  Χ  ή  τον  Ψ. Σε  τελευταία  ανάλυση  αυτά  που  ξέρουμε  για  το περιεχόμενο  της  διαπραγμάτευσης  είναι  όσα  θέλουνε  να  ξέρουμε  οι  διαπραγματευόμενοι ,   οι  δημοσιογράφοι,  οι  έχοντες  συμφέροντα  κλπ  Την  ουσία  την γνωρίζει  ο  κ  Παπαδήμος,  ο   κ Παπανδρέου,    ο κ Σαμαράς, ο κ Καρατζαφέρης  και  οι  στενοί  τους  συνεργάτες. Αυτοί  θα  «αποφασίσουν» σε  πρώτη  φάση   πριν    το  θέμα  έρθει    στη  Βουλή.

Προς  τι  λοιπόν  οι   βεβαιότητες  και  το  μέγα  πάθος;;; Δεν  μας  αρκεί  η  σταθερή    διάψευση  τους  επί  μια  διετία;;;

Το  δράμα είναι  ότι οποιαδήποτε  απόφαση  θα  έχει  βραχυπρόθεσμα  τουλάχιστον   δυσάρεστες  συνέπειες. Και  το  θέμα  είναι   να  καταφέρουμε  να  διακρίνουμε  ποιες  είναι  οι  δυσάρεστες  και  ποιες  οι  πολύ  δυσάρεστες.  Ποια  απόφαση   μας  δίνει  προοπτικές  και  ποια  όχι.  Και  κυρίως  να  καταλάβουμε  ότι  όποια  απόφαση  και να  παρθεί  σήμερα  ή  σε λίγες  μέρες  -ακόμα  κι  αν  είναι  η  σωστή  απόφαση-  δεν θα  λύσει  η  απόφαση   από  μόνη  της  τα  προβλήματα  μας. Θα  χρειαστούν  προσπάθειες  ετών.  Αλλά  είπαμε…  Ας  δούμε  κατ΄ αρχήν  τι συγκεκριμένα  είναι  αυτό  που  μας  «προσφέρεται»   για  να  μπορούμε   και  στη  συνέχεια  να  το  συγκρίνουμε (απαραιτήτως)   με   τις  συνέπειες  της  απόρριψης  του

Και  κάτι  ακόμα.  Ο  κ Παπανδρέου  ήθελε  να  κάνουμε  κάπου  εκεί  στις  9 Δεκεμβρίου    δημοψήφισμα  για  τη  συμφωνία  της  27ης  Οκτωβρίου,  την  οποία  όπως  βλέπετε  ακόμα  διαπραγματευόμστε.  Τι  θα  ψηφίζαμε  οι  δόλιοι  στις  9 Δεκεμβρίου;  Για  ποιο  πράγμα  θα  αποφασίζαμε;;   Θα  ψηφίζαμε  χωρίς  να  ξέρουμε  τους  όρους  της   συμφωνίας  που  εδώ  και  3μήνες  δεν  έχουν  ακόμα  καθορισθεί;;  Στην  πραγματικότητα   η  ουσία  του  ερωτήματος   θα  ήταν  «Συμφωνείτε  να  διαπραγματευθούμε;»,  το  «ναι» θα  λειτουργούσε   σαν  λευκή  επιταγή   και  υποψιάζομαι  ότι  η  «διαπραγμάτευση»  θα  είχε   ήδη   κλείσει.     Κι  αν  σήμερα     απειλείται ο  13ος  και  14ος,  με τον  Γιώργο  να  «διαπραγματεύεται »  θα  είχε  παραδοθεί  εν  μέσω  πανηγυρισμών  για  την  εκ  νέου  «σωτηρία»  μας  και ο  12ος  και ο  11ος!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s