Η «ανεύθυνη» για την κρίση «Αριστερά»

Επειδή  εσχάτως   τόσο  η  ΝΔ   όσο  και  το  ΠΑΣΟΚ    αποφάσισαν  με  αρκετή  βέβαια  καθυστέρηση  να  ασχοληθούν  με  την  «Αριστερά»  και  τις  ευθύνες  της  για  την  πορεία  του  τόπου  τις  τελευταίες  δεκαετίες   είπα  να  αναδημοσιεύσω    έτσι  για  πλάκα   τι  έγραφα  πριν 2  σχεδόν  χρόνια (26/4/2010)  στο  blog.   Προ  μνημονίου. Οταν  ακόμα   ελάχιστοι  τολμούσαν  να  ενοχλήσουν  τις  ιερές  αγελάδες  της  «Αριστεράς»,  που  και  τότε  όπως  και  τώρα  κουνούσε  επιτιμητικά  το  δάχτυλο  στον  «τρισκατάρατο   δικομματισμό».

Η   «ΑΝΕΥΘΥΝΗ»  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΚΡΙΣΗ  «ΑΡΙΣΤΕΡΑ»

      ”Οταν  συζητιούνται  τα  της  παρούσας  και  σοβαρότατης οικονομικής  κρίσης  είθισται οι μεν  Νεοδημοκράτες να  επικεντρώνονται  στις  ευθύνες  του ΠΑΣΟΚ, οι ΠΑΣΟΚοι στις  ευθύνες  της ΝΔ,   οι  δε της “Αριστεράς” στις  ευθύνες  και  των  δύο που  κυβέρνησαν  επί 36  χρόνια  την  χώρα. Ετσι  συνήθως   και  προς  μεγάλη  ικανοποίηση  της “Αριστεράς”  ξεχνιέται και  δεν  τίθεται  καν  στο  τραπέζι  το  θέμα  των  δικών  της ευθυνών.Σαν  αθώες περιστερές  οι  εκάστοτε  (μερικές  φορές και  άτυπα) εκπρόσωποι  ΚΚΕ και  ΣΥΡΙΖΑ  κριτικάρουν, κατηγορούν, καταγγέλουν  χωρίς  τις περισσότερες  φορές  οι  εκπρόσωποι  του  “δικομματισμού”  (άλλη  ανοησία και  αυτή) ή  κάποιος   άλλος  να  τους  θέτει  προ  των  δικών  τους  καθόλου  αμελητέων  ευθυνών. Ισως  επειδή  υπάρχει ο  φόβος  του χαρακτηρισμού  ως “αντικομμουνιστή” (έσχατη-και  απολύτως  ακατανόητη για  μένα –  άμυνα  του  ΚΚΕ όταν  στριμώχνεται), ίσως  επειδή   η “Αριστερά”  έχει  “περάσει”  την άποψη  ότι  για  κάποιο  περίεργο λόγο  έχει  την  αποκλειστικότητα  του φωτοστέφανου  της  κοινωνικής  ευαισθησίας και  δικαιοσύνης, ίσως  επειδή κάποιοι  θεωρούν  τον περίεργο   αυτό πολιτικό  χώρο ως πιθανή  δεξαμενή άντλησης ψηφοφόρων  (δική  τους  ή του  αντιπάλου)   και  ως  εκ  τούτου  δεν  πρέπει  να τον “αγριεύουν”.

Επί  της  ουσίας  όμως κανένας  δεν  τους  δείχνει  με  το  δάχτυλο και  δεν  τους  λέει  ότι  κατ΄ εξοχήν  αυτοί ήταν που  τροφοδότησαν μαξιμαλιστικές προσδοκίες και έθεσαν  και  στήριξαν  “αγωνιστικά” μαξιμαλιστικά αιτήματα. Αυτοί  ανακάλυψαν  ότι  “νόμος  είναι  το  δίκιο  του  εργάτη”,   το  δίκιο  του  εργάτη  όπως  αυτοί  βέβαια-  και  όχι  ο  εργάτης – το εννοούσαν. Αυτοί  ήταν  πρώτοι  σε  απεργίες  για  την ικανοποίηση  αιτημάτων  που  όταν ικανοποιήθηκαν  αποδεικνύεται  σήμερα ότι  μας  έφεραν πιο κοντά στο χείλος   του γκρεμού και  η σθεναρή  αντίσταση  της Πολιτείας  σε  άλλα,   είναι  αυτή που μας  κρατάει “εν ζωή”. Δικό  τους  δημιούργημα  είναι  το εξάμβλωμα  που  λέγεται Πανεπιστημιακό Ασυλο, δικό  τους  αίτημα  η “μη εντατικοποίηση”  των σπουδών . Δικιά  τους  “επιτυχία” το ότι κάποιες  επιχειρήσεις  Ελληνικές ή ξένες  “την  έκαναν με  ελαφρά πηδηματάκια” αφήνοντας  πίσω  τους  μερικές  χιλιάδες άνεργους.Δικό  τους  κατόρθωμα  το ότι   ένας  επενδυτής  το  σκέφτεται και  2 και 3  φορές πριν   ξεκινήσει  να κάνει  μια σοβαρή  δουλειά  στον  τόπο  μας. Δικό  τους  κατόρθωμα ,  αλλά και  της  εκάστοτε  Πολιτείας   που -στα πλαίσια  της  μη  εφαρμογής  των νόμων που  αποτελεί εδώ κάτι σαν “δημοκρατικό  δικαίωμα” – τους εξασφάλιζε  ασυλία. Δικό  τους  παράσημο  η  αντίσταση  σε κάθε  μέτρο που  αποσκοπούσε  στο  να  εξυγιάνει μια  επί  χρόνια  προβληματική  οικονομία  Δικιά  τους πρακτική  το “χαιδεμα” τρομοκρατών και  η δικαιολόγηση  απλώς  παράνομων  πράξεων (καταστροφές, βανδαλισμοί, επιθέσειςκλπ),  επειδή  δήθεν ήταν προιόν  κοινωνικής  αγανάκτησης.

Η “Αριστερά “  βεβαίως  έχει  τους  λόγους  της . Δεν επιθυμεί  αντιμετώπιση προβλημάτων, δεν  επιθυμεί  την λύση  τους, δεν  επιθυμεί καν  την άμβλυνση  των  συνεπειών  τους.  Γι  αυτήν  κάθε πρόβλημα  είναι μια  απόδειξη της  αποτυχίας   του “συστήματος”. Κι  αισθάνεται  ότι    πετυχαίνοντας  την  όξυνση  του  κερδίζει  πόντους  κι έρχεται  πιο  κοντά στην Επανάσταση  και  την  αφελή και τυραννική  ουτοπία  της.

Γνωστή, παλιά και αναποτελεσματική  πρακτική και  δικαίωμα  του ΚΚΕ και  του ΣΥΡΙΖΑ να πορεύονται όπως  θέλουν. Αλλά  ΜΕΣΑ  ΣΤΑ  ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΩΝ   ΥΠΑΡΧΟΝΤΩΝ ΝΟΜΩΝ. Και  τους νόμους  η Πολιτεία  πρέπει  να  τους  εφαρμόζει. Εναντι όλων.  Και  καμμιά  φορά   θα πρέπει  οι  εκπρόσωποι του περίφημου  “δικομματισμού”   όταν  τίθεται  το θέμα  των  ευθυνών  για τις όποιες  αποτυχίες  μας  ως  χώρα    να  μην ” ξεχνάνε”  την  “Αριστερά” και το παρελθόν  της.  Ούτως ή άλλως   η άποψη  της  για  το μέλλον  είναι “σαφής”.   Για το ΚΚΕ  το μέλλον μας  βρίσκεται  στο 1917.  Για  τον  ΣΥΡΙΖΑ … εξαρτάται  από το… ποια   “Συνιστώσα” μιλάει.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Θα  μπορούσα  να  επικαιροποιήσω  το  άρθρο  παραθέτοντας  όσα  ασυνάρτητα   είπαν  και  όσα  έκαναν  αυτή  την  διετία  οι  διάφορες  «Αριστερές».   Αντ΄  αυτού  προτίμησα  να  παραθέσω  ένα  απόσπασμα  από  ένα  πρόσφατο  κείμενο  του  Ανδρουλάκη-  κείμενο  στήριξης  και  νουθεσιών  προς  τον  Βενιζέλο-  το  οποίο  αναφέρεται  και  σε  μια   «πρόσκληση»  (ακατανόητη  για  τις  πνευματικές  μου  δυνάμεις)   προς  τις  δυνάμεις  της  «κομμουνιστογενούς   Αριστεράς».

«…Ο Βαγγέλης Βενιζέλος διατυπώνει μια φιλική αλλά αυστηρή κριτική πρόσκληση – πρόκληση προς τις πέραν του ΠΑΣΟΚ δυνάμεις της κομμουνιστογενούς Αριστεράς. Ειδικά προς εκείνες που στήριξαν την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ, με αυστηρούς και τότε όρους (κατάργηση δασμών, ελευθερία διακίνησης κεφαλαίου – εμπορευμάτων – ανθρώπων), υπερψήφισαν τη συμφωνία του Μάαστριχτ για το κοινό νόμισμα η οποία περιείχε δυσβάσταχτες δεσμεύσεις, πολλαπλάσιες των σημερινών δανειακών συμβάσεων όπως το “3% έλλειμμα – 60% χρέος – ασφυκτική εποπτεία των Βρυξελλών”. Και τώρα ρητορεύουν υπέρ του ευρωομολόγου και μιας άνευ προϋποθέσεων δανειακής βοήθειας, φαντασιώνονται σ΄ ένα αμόκ ψευδαισθήσεων μια Ευρώπη κι έναν κόσμο “δωρεάν γεύματος”. Αντικειμενικά εξαπατούν τον εαυτό τους και την κοινωνία ενώ σ΄ ορισμένες περιπτώσεις επενδύουν στο “όσο χειρότερα τόσο καλύτερα”, ελληνοποιούν και “αριστεροποιούν” ακαδημαϊκά καταστροφολογικά σενάρια γνωστών αναλυτών του αγγλοσαξονικού τύπου που στοιχηματίζουν υπέρ των κερδοσκόπων στη χρεοκοπία της Ελλάδας και στην έξοδό της από το ευρώ. Είναι καιρός οι αριστερές δυνάμεις ειδικά του ευρωπαϊκού τόξου να επανατοποθετηθούν στο “τι να κάνουμε;” που αποτελεί την ουσία της πολιτικής, στις δυνητικές, πιθανές εναλλακτικές λύσεις, στη συγκεκριμένη ανάλυση της συγκεκριμένης κατάστασης, στις δυνατές προγραμματικές συγκλίσεις για ένα Εθνικό Σχέδιο Ανάπτυξης και Συνοχής, που αποτελεί τον μόνο ρεαλιστικό δρόμο για τη θετική υπέρβαση των σημερινών περιορισμών. Τα άλλα περί μιας “άλλης” μεταφυσικής Ευρώπης αποτελούν στην καλύτερη περίπτωση πολιτική θεολογία που αναπαράγει την υπεκφυγή και την αμφισημία που λέει στον καθένα ό,τι θέλει να ακούσει και διακινεί την αυταπάτη ότι η φούσκα μπορεί να διαιωνιστεί. Μιλά για δικαιώματα αλλά αγνοεί τις υποχρεώσεις. Υπερασπίζεται μη βιώσιμες, κλειστές προνομιακές καταστάσεις που πλήττουν πρώτα τους πιο παραγωγικά εργαζόμενους και γενικότερα μια διανομή αποσυνδεμένη από την παραγωγή και την παραγωγικότητα της εργασίας. Δηλαδή δίνουν μια μάχη οπισθοφυλάκων για τη συντήρηση μιας σειράς παθογενειών που σημαδεύουν όλες τις πολιτικές δυνάμεις της μεταπολίτευσης, εξουσίας και μη. Αγνόησαν κι οι δυνάμεις της άλλης αριστεράς τις έγκαιρες προειδοποιήσεις κινδύνου, αποκαλούσαν με ελαφρότητα “παραμύθια με δράκους” την επερχόμενη κρίση και ζητούσαν εκατοντάδες χιλιάδες νέους διορισμούς και στη συνέχεια διακινούσαν την ψευδεπίγραφη ελπίδα για προνομιακό δανεισμό εκτός Ευρωζώνης από τους Κινέζους και τους Ρώσους….»

Δε  λέω…. ο κ Ανδρουλάκης  και  πάλι  επιεικής  είναι  για  τους  πρώην  συντρόφους  του. Αλλά  δικαιολογείται …. ως  προιόν  και  αυτός  της  «κομμουνιστογενούς  Αριστεράς».

(Ολόκληρο  το  κείμενο  του  Ανδρουλάκη  το  βρήκα   στο  http://papaioannou.wordpress.com/2012/03/13/%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%B5%CE%B9-%CF%8D%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B2%CE%B5%CE%BD/ )

This entry was posted in ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s