1 Απριλίου 1955

Για  εμάς  τους  Ελλαδίτες   η  1η  Απριλίου  είναι  μια  ξεχασμένη  επέτειος. Ισως  να  φταίνε  οι  ενοχές  μας  για  το  ότι  τότε  δεν  μπορέσαμε  να  βοηθήσουμε, ίσως  γιατί  η  κατάληξη  του  Κυπριακού  Αγώνα   δεν   ήταν  η  επιθυμητή,  ίσως  γιατί  εκείνη  η  «κατάληξη » ακολουθήθηκε    μετά  από  κάποια  χρόνια   από  μια  καταστροφή ,  ένα  αιματοκύλισμα  και  τη  διχοτόμηση  της  Κύπρου,  ίσως  γιατί    συναισθανόμαστε    εκ  των  υστέρων  πόσο  λάθος  χειρισμούς  κάναμε.  Ισως  πάλι   απλά    γιατί  τα  χρόνια  περνάνε  , το  αίμα  στεγνώνει, οι  πληγές  επουλώνονται    και  οι  ήρωες    περνάνε  στη  σφαίρα  του  μύθου ,  εξαϋλώνονται     και  γίνονται – από  πρόσωπα  με  σάρκα  και  οστά ,  με  ιδέες  και  αισθήματα  –  απρόσωπα  σύμβολα.

Την  1  Απριλίου  1955    λοιπόν  ξεκίνησε  ο  Κυπριακός  ένοπλος  αγώνας  για  την  αποτίναξη  του  Βρετανικού  αποικιακού  ζυγού.  Πενήντα  επτά  χρόνια  μετά  η  Κύπρος  δυστυχώς  είναι  διχοτομημένη . Ο  Παλληκαρίδης, ο  Μάτσης, ο  Αυξεντίου  κι  όλοι  αυτοί  που  έπεσαν   στον  αγώνα   δεν  θα  ήταν  ασφαλώς  ευτυχείς  από  τη  σημερινή  κατάσταση.  Ισως  όμως  θα  μπορούσαν    ένα  μισό  γελάκι    αν  ήξεραν  ότι  οι  Ελληνες  της  Κύπρου  στην  κολοβωμένη  έστω  πατρίδα  τους  είναι  ελεύθεροι,  έχουν  επουλώσει  τις  πληγές  τους  (όσο  επουλώνονται  οι  πληγές  που  έχουν  να  κάνουν  με  τον  χαμό  ανθρώπων)  και  απολαμβάνουν  ένα  επίπεδο  ζωής  που    την  εποχή  του   «ΜΟΝΟ  ΕΛΛΑΔΑ  ΚΙ  ΑΣ  ΤΡΩΓΟΜΕΝ    ΠΕΤΡΕΣ»  (γιατί ,  Θεέ  μου,  κάθε  φορά  αυτή  η  ανατριχίλα;)  δεν  μπορούσαν  να  φαντασθούν.

Στην  Κύπρο  η  μέρα  θα  γιορτασθεί.  Εδώ   όχι.  Θα  έχουμε   ίσως   κάποιες    σποραδικές  αναφορές,  κάποιοι  θα  τις  βρουν  γραφικές,   κάποιες  θα  είναι,  μπορεί  και  κάποιοι  ηλίθιοι    να  μπλέξουν  τον  Κυπριακό  Αγώνα  με  τους …. τροϊκανούς κι  από  αύριο  όλα  θα  πάρουν  πάλι    το  δρόμο  τους.  Η  1η  Απριλίου  θα  προκαλούσε  ενδιαφέρον  μόνο  αν  ήταν ….  αργία.

Τι  να  προσφέρει  επομένως   μια   επετειακή  ανάρτηση;  Μόνο  προσωπική  εκτόνωση. Ελάχιστα  χρήσιμη.  Απλώς  για  να   δηλώσει (σε  ποιον;)   μια  παρουσία.  Ενα  «ευχαριστούμε»  και  ταυτόχρονα  ένα  «»συγγνώμη  αδέρφια!»

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΙΝΩΝΙΑ and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to 1 Απριλίου 1955

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Η Ελληνική πολιτική για την Κύπρο είναι μια ιστορία από απίστευτες βλακείες, όπως η απόρριψη του σχεδίου Harding το 1956. Την πληρώσαμε όλοι και πήραμε αυτό που μας άξιζε.

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Σε παρακαλώ Σοφία εξήγησε τι εννοείς γιατί δεν είμαι ιδιαίτερα καλός στα αινίγματα, ούτε στις θεωρίες συνωμοσίας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s