» Τιτανικού» … διδάγματα

O  Τιτανικός  έγινε  γνωστός,  επειδή  – τέτοιες  μέρες   πριν  100  χρόνια –   βυθίστηκε  (15  Απριλίου  1912).  Αν  ο  καπετάνιος  είχε  αλλάξει  λίγο  την  ρότα  και  είχε  καθυστερήσει      την  άφιξη  του  στην  άλλη  άκρη  του  Ατλαντικού  κανείς  δεν  θα  θυμόταν  τον  Τιτανικό,  όπως  κανείς  δεν  θυμάται   όσα  κατά  καιρούς  υπήρξαν  τα  μεγαλύτερα  υπερωκεάνεια  του  κόσμου.   Αν  το  πλοίο  έφτανε  στον  προορισμό  του,  κανείς  (και  μάλιστα  δικαιολογημένα)  δεν  θα  ισχυριζόταν   ότι  ο  καπετάνιος  Εντουαρντ  Τζον  Σμιθ   είχε γλιτώσει  τον  Τιτανικό  από  ναυάγιο  και  είχε  σώσει  μερικές   εκατοντάδες  ανθρώπινες ζωές.  Θα  σχολίαζαν    το  γεγονός  ότι   ο  Τιτανικός    δεν  ήταν  και  τόσο  γρήγορος, ο καπετάνιος   πιθανώς  θα  είχε  χάσει  τη  δουλειά  του  λόγω  της  καθυστερημένης  άφιξης  και  το  Χόλλυγουντ  θα  μετρούσε  μια  υπερπαραγωγή  λιγότερη.

Ανάλογα  περιστατικά   στα  οποία    δεν  αναλαμβάνεται  σήμερα  ένα  κόστος  και  πληρώνεται    αργότερα  ένα  πολύ  μεγαλύτερο  έχουμε  άφθονα  στην  παγκόσμια  ιστορία.  Ενα  χαρακτηριστικό  παράδειγμα   είναι   η  άνοδος  και  ισχυροποίηση   στη  Γερμανία του  Χίτλερ  ,    του  οποίου  κανείς  «δεν  του  έκοψε  τον  βήχα »   εγκαίρως. Ούτε  όταν  μπηκε  στην  αποστρατικωποιημένη  Ρηνανία,  ούτε  όταν προσάρτησε  την Αυστρία, ούτε  όταν   εισέβαλε  στην  Τσεχοσλοβακία. Οι  Αγγλογάλλοι  δεν  ανέλαβαν  να  πληρώσουν  το  κόστος   της  εξουδετέρωσης  του,   όταν  ακόμα  ήταν  ανέτοιμος και  προτιμούσαν   τις   συνεχείς   υποχωρήσεις    προκειμένου  να  διασφαλίσουν  την  ειρήνη (νόμιζαν).  Λίγο  αργότερα  πλήρωσαν  μαζί  με  τον  υπόλοιπο  κόσμο  ένα  πολύ  υψηλότερο  κόστος  . Αυτό  του  Β΄Παγκοσμίου  Πολέμου.  Αλλά  για  να  είμαστε   και  δίκαιοι    αν  ο  Τσάμπερλαιν  και  ο  Νταλαντιέ  αντι  να  υπογράψουν  με  τον  Χίτλερ     τη  συμφωνία  του  Μονάχου   τον είχαν  αρχίσει  στα  «χαστούκια»   (όπως  ζητούε  ο  «φιλοπόλεμος »   Τσώρτσιλ)  θα  είχαν  περάσει  στην  ιστορία  σαν  κάποιοι  πολεμοκάπηλοι  ιμπεριαλιστές  ίσως  και  εγκληματίες  πολέμου.

Αντιθέτως  η  ιστορία  δεν  μπορεί  εκ  των  πραγμάτων  να  μας  εφοδιάσει  με  παραδείγματα   πρόληψης  καταστροφών.  Βλέπετε η πρόληψη  μιας  καταστροφής,  με   την  πληρωμή  του  σχετικού  κόστους,  σπανίως  εκτιμάται  και  ουδέποτε  αποδεικνύεται.  Αυτό  που  μένει    είναι  το  κόστος  που  πληρώθηκε. Η  καταστροφή   που  δεν  υπήρξε  ποτέ ,  για  κάποιους  (πολλούς)  είναι    απλώς  κάποιο  αφηρημένο,  μακρινό  και   ίσως  απίθανο  ενδεχόμενο.  Η  ύπαρξη  του  κινδύνου  της  καταστροφής  επιβεβαιώνεται    όταν  αυτή  έρθει. Και  τότε  βέβαια  είναι  αργά! Και  για  να  πάμε  ένα  βήμα  παραπέρα:  όσο  μεγαλύτερη    είναι  η  καταστροφή  που  αποτρέπεται  ,  επειδή  κάποιοι  την  πρόλαβαν,  όσο  πιο  απίστευτη  μοιάζει  τόσο  σκληρότερα  είναι  και  τόσο  σκληρότερα  και  αναίτια  φαντάζουν  τα  όποια  προληπτικά  μέτρα.

Αν  θέλετε    μπορείτε  όσα  συνέβησαν  τα  τελευταία  χρόνια  , συμβαίνουν  και  θα  συμβούν  στη  χώρα  μας   να  τα  δείτε  και  κάτω  από  αυτό  το  πρίσμα .

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to » Τιτανικού» … διδάγματα

  1. Ο/Η wwww λέει:

    Πόσο πιο τραγικό φαντάζει κάνοντας παραλληλισμό κάποιων φράσεων με την κατάσταση στην Ελλάδα σήμερα.

    Ελλάδα, ένας Τιτανικός σε λάθος ρότα, με λάθος κυβερνήτη περιμένει τι; Τη διάσωσή του από το «Καρπάθια»; Πότε; Μετά το Ναυάγιο; Μετά την καταστροφή;

    (Παρ’ όλες τις προσπάθειες που έγιναν) να αποφύγει την σύγκρουση,(πίσω ολοταχώς, στροφή αριστερά) το μοιραίο δεν άργησε να γίνει καθώς το πλοίο είχε αναπτύξει την μέγιστη ταχύτητα γιατί ήθελαν να φτάσουν στο λιμάνι της Ν.Υόρκης (πιο γρήγορα από το αναμενόμενο). Το ναυάγιο αυτό θεωρείται ένα (από τα τραγικότερα «εν καιρώ ειρήνης») ναυάγια. Μάλιστα, αρκετοί δεν αποδέχονται να προβάλλεται ως ήρωας ο καπετάνιος που ενώ γνώριζε πόσοι ήταν οι επιβάτες και πόσες οι σωστικές λέμβοι (δεν διαχειρίστηκε σωστά) την επιχείρηση εγκατάλειψης, με αποτέλεσμα αρκετές βάρκες να φεύγουν μισογεμάτες. Δεν έδωσε εντολή εγκατάλειψης αμέσως ώστε αρκετοί επιβάτες (να μη γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση), δεν υπήρχε σαφές σχέδιο εγκατάλειψης, (καμία βοήθεια από το προσωπικό του πλοίου… )Σημειώνεται ωστόσο πως αν και το πλοίο έπρεπε να έχει σωστικές λέμβους για όλες τις τάξεις, (δεν είχαν μελετηθεί καθόλου βάρκες για την Τρίτη).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s