Αυτοδυναμία, κυβερνητική συνεργασία, συναίνεση κλπ

Να  ξεκαθαρίσουμε    από  την  αρχή  ένα πράγμα:  Αλλο    αν  η  αυτοδυναμία  ενός  κόμματος  είναι  εφικτή  και  εντελώς  άλλο  αν  είναι  επιθυμητή.  Και  στο  δικό  μου  το  μυαλό    δεν  μπορεί  να    χωρέσει    το  γιατί  ένα  κόμμα – οποιοδήποτε- που  πιστεύει  στο  πρόγραμμα  του  και    θέλει  να  το  υλοποιήσει  δεν  θα  πρέπει  να  επιδιώκει  την  αυτοδυναμία.  Γι  αυτό  μου  φαίνεται  απίστευτα  βλακώδης  η  «κατηγορία»  που  απευθύνει  ο  Βενιζέλος  και  άλλα  στελέχη  του  προς  τη  ΝΔ «Ο  Σαμαράς  επιδιώκει  την  αυτοδυναμία!»  Ε,  και;  Πολύ  καλά  κάνει ! Και  για  να  είμαστε  και  απολύτως  ειλικρινείς  αν  τα    δημοσκοπικιά  ποσοστά  του  ΠΑΣΟΚ  δεν  ήταν  τόσο  τραγικά,  και ο κ Βενιζέλος  για  αυτοδυναμία  θα  μιλούσε  και  πολύ  καλά  θα  έκανε.  Εδώ  φαίνεται   ότι  ισχύει  η  παροιμία  «Οσα  δεν  φτάνει  η  αλεπού…»

Η  αυτοδυναμία  -οποιουδήπoτε  κόμματος, επαναλαμβάνω-   έχει  ένα  τεράστιο  πλεονέκτημα . Η όποια  κυβέρνηση  έχει  την  ευκαιρία  χωρίς  συμβιβασμούς, καθυστερήσεις  και  αμφιταλαντεύσεις  να  εφαρμόσει  το  πρόγραμμα  της,   να  το  υπερασπιστεί,  να  πετύχει  ή  να  αποτύχει  και  να  κριθεί    στη  συνέχεια  από  τον  λαό.  Σε  μια   κυβέρνηση  συνεργασίας    εκ  των  πραγμάτων  τα  δύο  μέρη  της  θα  πρέπει  να  συνεννοηθούν,    να  συμβιβαστούν  , να  το    ξανασυζητήσουν ,  ενδεχομένως  να «αλληλοεκβιασθούν»,να  περάσει  το   Χ  μέτρο  της  μιας  πλευράς  και  μετά  να  γίνει  και   το  Ψ  χατήρι  της  άλλης.Κανένας  από  τους  δυο  συγκυβερνώντες   δεν  θα  έχει  την  διάθεση  να  υπερασπιστεί  το  έργο  της  κυβέρνησης  συνολικά  και  φυσικά  ο  ένας  θα  ρίχνει  τις  ευθύνες  για  τις   όποιες   αποτυχίες  στον  άλλο. Αλληλοϋπονόμευση. ασυνεννοησία, αμφιθυμία  και   αργοπορίες .

Στην  περίπτωση  μας  υπάρχουν  και  μερικά  επι  πλέον  στοιχεία  που  καθιστούν   την  κυβερνητική  συνεργασία   ΠΑΣΟΚ-ΝΔ  αντιλειτουργική.

1. Η  κατάσταση  μας  δεν    επιτρέπει  την  πολυτέλεια  καθυστερήσεων  και  «διπλής  γλώσσας». Εδώ  υπονόμευσε  το  «μνημόνιο 1″  η  αμφιθυμία    των  ίδιων  των  υπουργών  του  ΠΑΣΟΚ  (σας  θυμίζω  το  ξέσπασμα  του  Παπανδρεου Νοέμβριο  2010: » δεν  μπορεί  να  συγκρούεται  μόνο  ο  πρωθυπουργός  και  4-5 υπουργοί») Σκεφθείτε  τι  πρόκειται  να  γίνει  ανάμεσα  σε  υπουργούς  ΠΑΣΟΚ  και  ΝΔ   και  παράλληλα  τι  θα  γίνεται  μέσα  στις  κοινοβουλευτικές  ομάδες  τους. Χαμός!

2. Οι  δύο  πιθανοί    μελλοντικοί  συνεργάτες  έρχονται  από  δύο  διαφορετικούς  κόσμους. Κι  αν   την  τελευταία  15ετία  υπήρξε  μια  σύγκλιση,  κυρίως  λόγω  της  προσγείωσης  και  της  «δεξιάς  στροφής»  του  ΠΑΣΟΚ ,   είναι  προφανές  ότι  –  εκτός  του  ότι    το  τελευταίο διακηρύττει  ότι  θεωρεί  ως  φυσικό  σύμμαχο  του  την  «Αριστερά»-   σε  κρίσιμα  θέματα  όπως  του  περιορισμού  του  δημοσίου,  του  ελέγχου  της  λαθρομετανάστευσης,   της  τάξης  και  της  ασφάλειας ,  και  των  ιδιωτικοποιήσεων    έχει  μια  διαφορετική  φιλοσοφία  από  αυτή  της  ΝΔ.  Πως  θα  συνεννοηθεί  λοιπόν  ο κ  Παπουτσής  με  τον  κ Χατζηδάκη  και  η κ Νταλάρα με  τον  κ Βορίδη;

3.Δεν  υπάρχει-  κακώς  αν  θέλετε-  κουλτούρα  συνεργασίας.  Μήπως  είναι  μια  καλή  ευκαιρία  να  την  αποκτήσουμε;  Με  συγχωρείτε, αλλά  η  κουλτούρα  συνεργασίας  δεν  δημιουργείται  από   συνεργασίες  που  επιβάλλονται   αναγκαστικά  και  στο  κάτω-κάτω πριν  η  συνεργασία  φτάσει    στο  κυβερνητικό  επίπεδο  πρέπει  προηγουμένως  να  καλλιεργηθεί  σε  άλλα  «κατώτερα»  επίπεδα. Πριν  φτάσουμε  στην  κυβερνητική   συνεργασία  πρέπει  να  περάσουμε   απο  την  ειλικρινή  συνεννόηση.

Καταλαβαίνω  απολύτως  την  άποψη  ότι  η  σημερινή  κατάσταση  απαιτεί  ευρύτερες  συναινέσεις. Και,  εφόσον  δεν  διατυπώνεται  εκ  του  πονηρού,  την  συμμερίζομαι.  Οι  συναινέσεις  όμως  δεν   πρέπει  να  έχουν  σαν  προύπόθεση  τους  την  συγκυβέρνηση. Οι  συναινέσεις   έχουν  πραγματική  πολιτική  αξία  όταν  δεν  προκύπτουν  ως  αναπόφευκτο    αποτέλεσμα   «εκβιασμού»  ή  της  σκληρής  ανάγκης. Οι  συναινέσεις  μετράνε    όταν  αποτελούν  προϊόν  ελεύθερης  βούλησης ,  κατανόησης  και  επιθυμίας  εν  ονόματι  του  συμφέροντος  της  χώρας  να  παραμερίσεις  το  στενά  κομματικό  σου  συμφέρον.  Και   -προσοχή-   αυτό  ισχύει  τόσο   για  μια  αυτοδύναμη  κυβέρνηση  που  τυπικά  δέν  έχει  ανάγκη  συναίνεσης   από  τους  αντιπολιτεόμενους,  όσο   και  για  μια    αντιπολίτευση  που – τυπικά  και  πάλι  – τίποτα  δεν  την  υποχρεώνει  να  συναινέσει.

Δεν  ξέρω  αν    θα  μας  προκύψει  τελικά    η  συνεργασία  ΠΑΣΟΚ-ΝΔ.  Μια  μη  προβλεπόμενη  σήμερα  αυτοδυναμία  της  ΝΔ   ή  τυχόν  ιδιαίτερα  χαμηλό   συνολικό    ποσοστό  των  δύο   κομμάτων   μπορεί  να  την  αποτρέψει.  Αν  πάντως  υλοποιηθεί,   οι  πρώτοι  που  θα  χαρούν  θα  είναι  όσοι  μείνουνε  εκτός  συγκυβέρνησης (και  σίγουρα  δεν  θα  είναι  πολλοί  αυτοί  που  θα  είναι  πρόθυμοι  να  συμμετάσχουν).  Θα  μπορέσουν  με  την  ησυχία  τους  να  το  ρίξουν  στην  εκ  του  ασφαλούς  κριτική. Και  σίγουρα  αντικείμενο  θα  έχουν,  αφού    τα  επόμενα  2-3  χρόνια  θα  είναι  ούτως  ή  άλλως  ζόρικα. Κι  όταν  η  κυβέρνηση  κάποια  στιγμή  εκμετρήσει  το  ζην,  αυτοί  που  θα  έχουν  μείνει  στην  αντιπολίτευση  με  πρώτες  και  καλύτερες  τις  διάφορες  «Αριστερές»   θα  σπεύσουν  με  αυξημένες  πιθανότητες  να  διεκδικήσουν  την  ψήφο  του  κόσμου.

Αυτό  που  χρειάζεται  ο  τόπος  είναι  μια  καθαρή  λύση. Η  λύση   συνεργασίας  ΠΑΣΟΚ-ΝΔ   βραχυπρόθεσμα  θα  αποδειχθεί  αναποτελεσματική  και  μακροπρόθεσμα (όχι  και  τόσο  «μάκρο-» ) θα  στρώσει  το  χαλί  στις  δυνάμεις  της  ανευθυνότητας  και  θα  τις  καταστήσει  κρίσιμους  παίκτες   του  πολιτικού  παιχνιδιού. Η  λύση  θα  δοθεί  πιθανώτατα  από  την  υπό  εξέλιξη  αναδιάταξη   του  πολιτικού  σκηνικού.  Κι  αν  σήμερα   αυτή  έχει  την  μορφή  της   πολυδιάσπασης,  τα  διαφαινόμενα  αδιέξοδα  αναγκαστικά  θα  αντιστρέψουν   την   συγκεκριμένη  κατεύθυνση    και  θα  οδηγήσουν  σε  νέες  συνθέσεις    πιθανώς  και  απρόσμενες.   Δεν  είμαι  όμως   καθόλου  σίγουρος  αν  διαθέτουμε    αποθέματα  χρόνου και   αντοχής,

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΚΟΜΜΑΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

3 Responses to Αυτοδυναμία, κυβερνητική συνεργασία, συναίνεση κλπ

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Η λύση της κυβερνητικής συνεργασίας έχει κατά τη γνώμη μου αξία και μπορεί να αποδώσει αν:

    α) Διαμορφωθεί ένα σαφές πλαίσιο συνεργασίας με συγκεκριμένες αρχές και στόχους, που θα σέβεται τις διαφορές αντίληψης των συμβαλλομένων. Λαϊκιστές και δημαγωγοί δεν έχουν θέση.

    β) Αναδειχθούν οι προοπτικές εξόδου από την κρίση με ανάπτυξη και ανασυγκρότηση της Ελληνικής κοινωνίας.

    γ) Οριοθετηθεί πολιτικά η κυβέρνηση συνεργασίας προς τις λεγόμενες «αντιμνημονιακές δυνάμεις» ή δυνάμεις ανευθυνότητας κατά την ορολογία σου, κάνοντας σαφή τα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί τη χώρα η λεγόμενη αντιμνημονιακή πολιτική.

    δ) Αποσαφηνισθεί η πολιτική αυτή και οι προοπτικές της στο εσωτερικό των πολιτικών σχηματισμών που θα συμμετάσχουν. Ουσιαστική και έντιμη ενημέρωση του Ελληνικού λαού, χωρίς ενοχικά συμπλέγματα.

    Γενικά ειλικρίνεια και σεβασμός στον πολίτη.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Nικο καλημέρα και καλό μήνα
      Ακούγονται ωραία αυτά που λές αλλά φοβάμαι πως η συνεργασία αυτή για να είναι ειλικρινής και αποτελεσματική προύποθέτει- τουλάχιστον με την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί σήμερα- συγκρούσεις εντός των δύο κομμάτων και περαιτέρω διασπάσεις και πιθανώς μια ομογενοποίηση κάποιων δυνάμεων εντός των δύο κομμάτων που θα θελήσουν να συνεργασθούν . Από μια τέτοια διαδικασία δεν είμαι σίγουρος τι θα προκύψει. Πιθανώτατα ένα ιδιαίτερα πολωτικό κλίμα που νομίζω πως δεν συμφέρει την Δημοκρατία και την χώρα.
      Ξεφεύγοντας λίγο από το σχόλιο σου το οποίο αφορά τη σημερινή κατάσταση να πω πως γενικότερα θεωρώ -στα πρότυπα των όσων συμβαίνουν και στην Ευρώπη- ότι θα πρέπει να προσανατολιστούμε στην ύπαρξη δύο ισχυρών , σοβαρών υπεύθυνων , διακριτών και κατά βάση φιλοευρωπαϊκών κομματων (ένα σοσιαλδημοκρατικό κι ένα φιλελεύθερο) τα οποία θα μπορούν στους κόλπους τους να περιλάβουν και ευρωσκεπτιστικές -όχι αντιευρωπαϊκές – απόψεις. (στο κάτω-κάτω η Ενωμένη Ευρώπη έχει διαφορετικές εκδοχές).

      Βέβαια κάποιες φορές (όπως ίσως και σε λίγες μέρες) σε καταστάσεις ανάγκης η κυβερνητική συνεργασία τους μπορεί να είναι αναπόφευκτη, οπότε καλό είναι να γίνεται με τους όρους ειλικρίνειας και υπευθυνότητας που αναφέρεις που αναφέρεις και με επίγνωση των κινδύνων που νομίζω πως υπάρχουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s