Αυτές είναι οι δικές μας εκλογές !

      Τα  εκλογικά  αποτελέσματα   της  6ης  Μαίου  τα  παρακολουθήσαμε –  παραδοσιακά – μαζί  μια  παρέα  επτά  ανθρώπων  που  το  2004  (οι  περισσότεροι  και  παλιότερα)  είχαν  ψηφίσει  Νέα Δημοκρατία.  Ενα  γρήγορο  γκάλοπ   έδειξε  ότι   την  Κυριακή  οι  δύο  είχαν  επιμείνει  στη  ΝΔ, οι  δύο  είχαν  ψηφίσει  ΑΝΕΛ, οι  δύο  Τζήμερο  και  ένας  ΔΗΣΥ. Για  να  κάνω  πιο  ενδιαφέρον  το  παζλ  να  προσθέσω  ότι  στις  εσωκομματικές  του 2009  οι  δύο  δεν  είχαν  ψηφίσει, τρεις  είχαν  ψηφίσει  Μπακογιάννη  και  δυο  Σαμαρά.

Για  ποιο  λόγο  η  μικρή  αυτή (απολύτως  πραγματική  και  φαντάζομαι  διόλου  πρωτότυπη   )  ιστορία; Σιγουρα  η  παρέα  μου  δεν  είναι    αντιπροσωπευτική   ενός   (πρώην) Νεοδημοκρατικού   δείγματος,  η  σύνθεση  της  όμως  σας  δίνει  μια  ιδέα  των  μετακινήσεων  που  έγιναν  στις   τελευταίες  εκλογές , την  κατεύθυνση  τους    και  πόσο   ανατρέψιμες  ενδεχομένως  είναι.  Ανατρέψιμες  γιατί  ο   κόσμος  της  πάλαι  ποτέ  μεγάλης  φιλελεύθερης  παράταξης   μετακινήθηκε  σε  όμορους  χώρους    εκφράζοντας    την  αντίθεση    του  όχι  στον  πυρήνα    του  αξιακού  πλαισίου  της  ΝΔ  ή  στις  στρατηγικές  επιλογές  της     αλλά   σε    επι  μέρους  τακτικές   και  πρόσωπα.

Ο  κόσμος  που  την  Κυριακή  αρνήθηκε  την  ψήφο  στη  Νέα  Δημοκρατία  είναι  άνθρωποι  που  είναι  υπερ  της  ελεύθερης  (όχι  ασύδοτης) οικονομίας,  υπερ  του  ευρώ,  υπέρ  της  δραστικής  μείωσης  των  λαθρομεταναστών  στη  χώρα,  υπέρ  της  ανάγκης  να  μην  κάνουν  κουμάντο  στα  Πανεπιστήμια   φασιστικές  μειοψηφίες  τραμπούκων,  υπέρ ενός  μικρότερου   Κράτους  που  θα  λειτουργεί  ορθολογικά,  υπέρ  των  επενδύσεων  που  είναι  και ο μόνος  τρόπος  να  δημιουργηθεί  πλούτος  και  να  χτυπηθεί  ουσιαστικά  η  ανεργία,  υπέρ  της  εκμετάλλευσης  της  αναξιοποίητης  χειμάζουσας  δημόσιας  περιουσίας,  υπερ  της   αποφασιστικής  προστασίας  της  έννομης  τάξης  (είτε  αυτή  απειλείται    από  απατεώνες  υπουργούς  είτε  από    «αγωνιστές»  που  καίνε  ατιμωρητί  την  Αθήνα   απολαμβάνοντας   την  υψηλή  προστασία  συγκεκριμένων  πολιτικών  χώρων). Αυτό  που  αμφισβήτησαν  οι  μετακινηθέντες  είναι  η  δυνατότητα    του  συγκεκριμένου  κόμματος  να  υπερασπίσει   και  να  εφαρμόσει  τα  «πιστεύω»  του  που  είναι  και  δικά  τους.

Ομως  αυτό  που  αμφισβητείται   σήμερα,  αυτό  που  θα   παιχτεί   στις  επόμενες  εκλογές    είναι      η   ίδια  η  ουσία    αυτών  των    «πιστεύω». Ελεύθερη  οικονομία  ή   ασφυκτικά   ελεγχόμενη; Περισσότεροι   λαθρομετανάστες   με  επιδόματα  ανεργίας ,  πλήρη  ιατροφαρμακευτική  περίθαλψη  και  διευκόλυνση  (!!!)  επανένωσης  οικογενειών   ή   μέτρα  δραστικής  μείωσης  τους;  Λιγότερο  κράτος   ή  κρατικοποίηση   ακόμα  κι  αυτών  των  Οργανισμών,   από  τους  οποίους  με  πολύ  κόπο  και  κόστος   απαλλαγήκαμε; Εφαρμογή  του  νόμου   προς  κάθε  κατεύθυνση   ή  επιλεκτική  εφαρμογή  του ; Διευκόλυνση    επενδύσεων  ή   κυνήγημα  της  επιχειρηματικότητας ; Χτύπημα  του  τραμπουκισμού  ή   επισημοποίηση  του;  Απομόνωση    από  την  Ευρώπη     με    πολιτική  και  εθνική  αποδυνάμωση   της  χώρας  ή  προσπάθεια  μέσα  στην  Ευρώπη (που – για  πολλοστή  φορά  επαναλαμβάνω – αλλάζει)  να  ανακτήσουμε  με  προσπάθεια  το  χαμένο  έδαφος;  Ισοπέδωση  ή  επιβράβευση  της  αριστείας; Ανάληψη  ευθυνών  ή  κρυφτούλι  πίσω  από  τους  «άλλους»; Αναδιανομή   και  αναπαραγωγή   μιζέριας  ή  δημιουργία  πλούτου  για  όλους;

Αυτά  είναι  τα  ουσιαστικά  ερωτήματα  και  οι  απαντήσεις  σε  αυτά  βάζουν    τις  πραγματικές  διαχωριστικές  γραμμές.  Οι  απαντήσεις  σε  αυτά  τα  ερωτήματα-   και  σε  όχι  ανοησίες   τύπου   «μνημόνιο  ή  αντιμνημόνιο»-  μας  αφορούν  άμεσα.  Αφορούν  την    δικιά μας  ζωή,  την  ζωή  των  παιδιών  μας,  την  ζωή  των  συμπολιτών  μας,  το  μέλλον  της  χώρας. Είμαι  βέβαιος  ότι  όλος  αυτός  ο  κόσμος  που  σκορπίσθηκε  σε  σχήματα,  όπως  αυτά  που    επέλεξαν  κάποιοι  από  την Κυριακάτικη    παρέα  μου, αλλά  ακόμα  και  άνθρωποι   που  επέλεξαν   άλλους  σχηματισμούς  ακόμα  και  τον  ΣΥΡΙΖΑ   αναζητώντας  κάποια  ελπίδα,  δίνει   στη  συντριπτική  πλειοψηφία  του  τις  ίδιες  απαντήσεις  στα  πιο  πάνω   κρίσιμα-  κατα  τη  γνώμη  μου-  διλήμμτα.

Κι  όλος  αυτός  ο  κόσμος  στις  17 Ιουνίου  πρέπει  να  δώσει  αυτές  τις  απαντήσεις  με  την  ψήφο  του. Κι  εδώ  υπάρχει    ένα  πρόβλημα. Κάθε  ψήφος  είναι  ένα  ΝΑΙ  ή  ένα  ΟΧΙ. Δυστυχώς  τα  πράγματα  ήρθαν  έτσι   ώστε  δεν  υπάρχουν  περιθώρια  για    λεπτές  διαφοροποιήσεις,  δεν  υπάρχει   η  πολυτέλεια  για  προσωπικές  συμπάθειες  ή  αντιπάθειες,  δεν  υπάρχουν  δυνατότητες  επιλογής  τακτικών.   Μπορεί  να  ακούγεται  παρατραβηγμένο   και  «δραματικό»  αλλά   στις  18  Ιουνίου  ως  χώρα  και  ως  πολίτες  θα  είμαστε  απο  την  μία  ή  απο  την  άλλη  μεριά   της    διαχωριστικής  γραμμής   που   θέτουν  τα  πραγματικά  διλήμματα  που  προανέφερα.

Ο  καθένας  μας  θα  δώσει  στις  17 Ιουνίου  την  απάντηση  του  και  την  ψήφο  του. Δεν  αρκεί.  Σ΄ αυτές  τις  εκλογές,  ιδίως  σ΄ αυτές  τις  εκλογές , και  μέχρι  τις  17  Ιουνίου   η  συμμετοχή  του  απλού  πολίτη,  του  πολίτη  που  αγωνιά  για  το  μέλλον  του, θα  είναι  καθοριστική. Θέλετε  επειδή   οι  πολιτικές  ηγεσίες  είναι  κατώτερες  των  περιστάσεων,  θέλετε  επειδή  το  κύρος  τους  (για  λόγους  που  δεν   είναι  του  παρόντος)  έχει  τρωθεί,  θέλετε   γιατί  τα   ΜΜΕ   με  την  περιορισμένη  αξιοπιστία  τους  κάνουν  τα  δικά  τους   παιχνίδια,  θέλετε  γιατί   η  ψήφος  όλων  μας  είναι  εξαιρετικά  ευαίσθητη  (ένα  «σκούντημα»  μπορεί  να  σε  στείλει  από  την  μια  ή  από  την  άλλη  πλευρά  της  διαχωριστικής  γραμμής) σ΄ αυτές  τις  εκλογές    θα  παίξουμε  ρόλο … εμείς. Οι  ανώνυμοι  συνειδητοποιημένοι  ψηφοφόροι.  Θα  παίξει  ρόλο  το  τι  θα  κουβεντιάσει  ο  Κώστας  με  τον  Γιώργο.  Θα  μετρήσει  ο  προβληματισμός  που  θα  βάλει  η  Μαρία  στον  Νίκο. Θα  μετρήσει  η  απάντηση  του   Μιχάλη  σε  αυτά  που  απασχολούν  την  Καίτη. Θα  μετρήσει   η  θαρρετή  και  ξεκάθαρη  κουβέντα   του  Δημήτρη  στην  παρέα  του.

Δεν  θα  το  κάνουμε  για  κανένα  κόμμα,  δεν  θα  το  κάνουμε  για  κανένα  αρχηγό δεν  θα  το  κάνουμε  για  κανένα  πολιτευτή   ή   παρατρεχάμενο. Δεν  τους  ξέρουμε  , δεν  μας  ξέρουν   και  δεν  πρόκειται  να  μας  μάθουν. Ούτε  καν  θα  πανηγυρίσουμε  μαζί  τους  .  Θα  το  κάνουμε  όμως  για  εμάς.   Είναι  η  δικιά  μας  η  ζωή. Κι  αυτές  είναι  οι  δικές  μας  εκλογές. Δεν  θα  αφήσουμε  λοιπόν    «κουβέντα  να  πέσει  κάτω».   Δεν  θα  αφήσουμε  ανοησία  αναπάντητη. Δεν  θα  χάσουμε    ευκαιρία   να   θυμίσουμε  τι παίζεται  σ΄ αυτές  τις  εκλογές.  Δεν  θα  σταματήσουμε   να  θίγουμε  τα  κακώς  κείμενα  όποιους  και  αν  αφορούν, αλλά  και  δεν  θ΄ αφήσουμε  η  κριτική  να  θολώσει  τις  προτεραιότητες. Θα  μιλήσουμε, θα  συγκρουστούμε, θα  διαφωνήσουμε, θα  δυσαρεστήσουμε αλλά  σίγουρα  δεν θα  σιωπήσουμε. Και    κυρίως  θα  βάλουμε  τα  σωστά  διλήμματα

Στις  16  θα  πέσουμε  να  κοιμηθούμε    ήσυχοι γιατί  κάναμε  ό,τι  μπορούσαμε. Στις  17  θα  πάμε  να  ψηφίσουμε. Το  βράδυ  θα   καθήσουμε   να  παρακολουθήσουμε   παρέα  με  τους  φίλους  μας  τα  αποτελέσματα   (πίτσες  ,  μπύρες,  σουβλάκια  ίσως  και  κάτι  πιο  «γκουρμέ»)

Μετά  από  πολλά  χρόνια  ως  σοφοί  παππούδες  ή  σοφές  γιαγιάδες  θα  λέμε  σε  «ανιστόρητους  νεανίες»  ότι  στις  εκλογές  του  2012 (που  θα  τους  φαίνονται   τόσο  μακρινές  όσο  σε  μας   σήμερα   οι Βαλκανικοί  Πόλεμοι)    είχαμε  συμμετάσχει  κι  εμείς. Οχι  απλώς   ψηφίζοντας  ή  κουνώντας   βλακωδώς   σημαίες ή  προσφέροντας  τη  σωματική  μας  παρουσία  σε  ανούσιες  συγκεντρώσεις.  Αλλά  κερδίζοντας   μια  ψήφο  (από  τις  πολλές  που  προσπαθήσαμε) «Και  τι  έγινε  ; Κερδίσατε;  Χάσατε; »  «Κερδίσαμε .. » θα  λέμε  «…κι  ευτυχώς  κερδίσαμε  όλοι!»

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ  Δεν  μπορώ  να  μην  υποκύψω  στον  πειρασμό  να σας  παραπέμψω  στο : «Το  μπόνους  στις  εκλογές  της 17ης Ιουνίου  του  «σχολιαστή»  στο  http://panosz.wordpress.com/2012/05/25/sxoliasths-to-bonus-kai-oi-ekloges/

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Αυτές είναι οι δικές μας εκλογές !

  1. Ο/Η Μηχανικός λέει:

    Αγαπητέ firiki2010,
    έτσι ακριβώς.
    Δεν θα το κάνουμε για κανένα κόμμα, δεν θα το κάνουμε για κανένα αρχηγό…
    Θα το κάνουμε για εμάς, για την πατρίδα και το μέλλον της.
    Δεν διακαιούμαστε να αποδειχθούμε κατώτεροι των περιστάσεων.
    Και μετά την 17η πρέπει να συνεχίσουμε αυτό που ξεκινήσαμε μετά την 6η. Να συμμετέχουμε, να μιλάμε να παλεύουμε όσο μπορούμε για να διορθώνουμε αυτά που δεν μας αρέσουν.
    Να είσαι καλά γιατί με την ανάρτηση σου, με έκανες να νιώσω, και πάλι, λίγο περήφανος για τα ¨πιστεύω¨ μου.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Φίλε Μηχανικέ
    Η προσπάθεια προφανώς και δεν πρέπει να σταματήσει στις 17/6 όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα. Αλλά αυτές οι 20 ημέρες που ακολουθούν είναι πολύ-πολύ ιδιαίτερες. Και όλοι- κι όταν λέω όλοι εννοώ όλοι- μπορούμε ο καθένας μόνος του να κάνει πολλά.

    Λίγο περήφανος; Γιατί λίγο; Εκτος αν μετά το λίγο ξέχασες ένα «πιο» (χα,χα χα)

    Ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s