Γιατί είναι κακό η σύγκρουση με την αρλουμπολογία;

Από  τη  στιγμή  που  η  ΝΔ  άρχισε  την  προσπάθεια  για  την  δημιουργία  αυτού  που  η  ίδια  ονόμασε  Πατριωτικό  Ευρωπαϊκό  Μέτωπο (ή  κάπως  έτσι)  και  οξύνθηκε  λόγω  και  του  εκλογικού  αποτελέσματος  η  αντιπαράθεση  της  με  τον ΣΥΡΙΖΑ   από  δημοσιογράφους , δημοσιολογούντες και  αναλυτές  άρχισε  μια  καινούργια  «φάμπρικα».

«Γιατί  η  ΝΔ  πολώνει  το  κλίμα;», «Γιατί  η  ΝΔ  επιτίθεται  διαρκώς  στον  ΣΥΡΙΖΑ;»  «Γιατί  αυτή  η  τεχνητή  επανασυγκόλληση;» , «Γιατί  η  ΝΔ  επιστρέφει  στον  αντικομμουνισμό  παλαιότερων  εποχών;» Το  εκπληκτικό  είναι  ότι   αυτές  οι  αιτιάσεις  ακούγονται  και  απο  ανθρώπους  που  κινούνται  στον  χώρο  της  Κεντροδεξιάς  και  οι  ίδιοι  δεν  έχουν  προφανώς  σε  ιδιαίτερη  εκτίμηση  αυτά  που  εξαπολύει  κάθε  μέρα  ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ας  πάρουμε  τα  πράγματα  με  την  σειρά

1. Σ΄ αυτές  τις  εκλογές  τις  ψήφους  της  Κεντροδεξιά  παράταξης  τις  διεκδίκησαν – και  τις  πήραν-   7 (επτά!!!!)  τουλάχιστον  διαφορετικοί  σχηματισμοί. Το  γεγονός  αποδεικνύει  μεταξύ  άλλων  το  μέγεθος  της  κρίσης   που  διέρχεται  η  παράταξη,  τις  αδυναμίες  της  ηγεσίας  να  επικοινωνήσει  με  τον  κόσμο  της, ίσως  και  τον  μαζοχισμό  του  τελευταίου. Θα  ήταν  αυτοκτονικό  εάν  η  Νέα Δημοκρατία  δεν  έκανε  αυτή  την  προσπάθεια  επανένωσης. Επρεπε  να  είχε  γίνει  πολύ νωρίτερα, όχι  υπό  την  πίεση  της  ανάγκης και  όχι  με  εκλογική  στόχευση, αλλά  στην  κατάσταση  που  βρίσκεται η  χώρα … κάλλιο  αργά  παρά  ποτέ.

2. Εάν  δεν  συγκρουσθεί  με  τον  ΣΥΡΙΖΑ  με  ποιον  θα  έπρεπε  να  συγκρουσθεί  η  ΝΔ; Και   τέλος πάντων  τι  είναι  αυτό  που  καθορίζει  το  με  ποιον  συγρούεσαι  και  την  σφοδρότητα  της  σύγκρουσης,  αν  όχι  το  μέγεθος  των  μεταξύ  σας  διαφορών;  Και  τα  δύο  κόμματα  είναι  «η  μέρα  με  τη  νύχτα». Και  βέβαια  ο  πρώτος  που  το  λέει  είναι  ο ίδιος   ο  ΣΥΡΙΖΑ. Η  σύγκρουση  δεν  είναι  κάτι  που  γίνεται  «χάριν  παιδιάς».Κι  όταν  παίζεται  το  μέλλον  της  χώρας  (εκτός  αν  μου  πεί  κανένας  αναλυτής  ότι  «δεν  παίζεται»)  η  σύγκρουση  είναι  αναπόφευκτη  αν  όχι  απαραίτητη. Και  στο  κάτω-κάτω  της  γραφής δεν  διαπιστώνω   και  τίποτα  φοβερές  επιθέσεις  εκ  μέρους  της  ΝΔ. Μάλλον  ανεκτική  την  βλέπω  για  το  μέγεθος  του  θράσους, της  ανευθυνότητας  και  της  χαζομάρας  που  αντιμετωπίζει.

3. Ποιο  είναι    το  πρόβλημα  των  κυρίων  αναλύτών  με  τον  αντι-κομμουνισμό; Στο  βαθμό  που  κάποιος  είναι  κομμουνιστής -δικαίωμα  του-  και  ως  κομμουνιστής   θεωρεί  -δικαίως –  να  τον  χωρίζει  χάος  από  τα  δικά  μου  φιλελεύθερα/ συντηρητικά/ δεξιά «πιστεύω»  ,   στον  ίδιο  ακριβώς  βαθμό    την  ίδια  απόσταση  και  αντίθεση δικαιούμαι  να  αισθάνομαι  κι  εγώ.  «Μα  ο ΣΥΡΙΖΑ  δεν  είναι  κομμουνιστικός  σχηματισμός !»  λένε  κάποιοι.   Για  το   ποιες  είναι  οι  σχέσεις   του   ΣΥΡΙΖΑ   με  τον  κομμουνισμό

μπορεί  να  ρίξει  κανείς  μια  ματιά  στο  πρόγραμμα  του,

μπορεί  να  πάει  να  χαζέψει  στο  διαδίκτυο  τα  εμβλήματα  και  τις  απόψεις  των  συνιστωσών  του,

μπορεί  να    σκεφτεί  γιατί    5  από  τα  17  μέλη  της  Πολιτικής Εοιτροπής  του  νεοπαγούς  κόμματος  ήταν  μάρτυρες  υπεράσπισης  της   17Ν,

μπορεί  να  ρίξει  μια  ματιά  στο  πολύ  πρόσφατο  παρελθόν  των  στελεχών  τους  στην  ρητορική  και  στις  πρακτικές  τους

μπορεί  να  σκεφτεί  με  ποιους  συζήτησε  κι  από  ποιυς  βρήκε  συμπαράσταση  στην  Ευρώπη  (με  τον     Μελανσόν  στην  Γαλλία      και  την  Linke  στη  Γερμανία  ένα  κόμμα   ομπρέλλα  για  τους  νοσταλγούς  του  Ανατολικογερμανικού  καθεστώτος),

μπορεί  να  δεί    ποιο  είναι  το  κόμμα   στην  Ελλάδα  με  το  οποίο  αισθάνεται    τη  μεγαλύτερη  συγγένεια  και  πόσο  «αβρά»  το  μεταχειρίζεται (το  ΚΚΕ  φυσικά!),

«Για  να  το  πούμε  ξεκάθαρα  και  απερίφραστα   το  πρόγραμμα  του  ΣΥΡΙΖΑ  είναι  το πρόγραμμα  ενός  κομμουνιστικού  κόμματος, κάτι  ανάμεσα  σε  μπροσούρα  μεταφρασμένη   από  γλώσσα  του  υπάρξαντος σοσιαλισμού  και  σε  προκήρυξη  ντόπιας  αριστερίστικης  φοιτητικής  παράταξης»  γράφει  στο  χθεσινό  ΒΗΜΑ  ο καθηγητής του  Πανεπιστημίου  Κρήτης  Α  Καλοκαιρινός.

Κι  επί  τέλους  γιατί  είναι  υποχρεωτικά    «αντικομμουνισμός» η  αντιπαράθεση    με  την    αρλουμπολογία ;  Γιατί  είναι  υποχρεωτικά   » αντικομμουνισμός»  η  ανάδειξη  της  επικίνδυνης  ανευθυνότητας  κάποιου  κόμματος;

Τέλος  στα  πλαίσια    αυτών  των  αναλύσεων  που  θέλουν  – και  απαιτούν   από  τη  ΝΔ-   ένα  λιγότερο πολωτικό  δήθεν  κλίμα  κυκλοφορεί  και  η  καθησυχαστική  άποψη: «Ελα  μωρέ! Ο  ΣΥΡΙΖΑ  και  κυβέρνηση  να  γίνει   δεν  πρόκειται  να  κάνει  τίποτα  από  αυτά  που  λέει. Οπως  ο Ανδρέας  το  1981!» Προς  μεγάλη  μου  έκπληξη  άκουσα  να  την  εκφράζει  και  ο  κ Αδριανόπουλος.   Πέρα  από    το  ότι  η  άποψη  αυτή  είναι   ένας  επικίνδυνα  αφελής    στρουθοκαμηλισμός  θα  θυμίσω  ότι   α)  το  1981  η  χώρα  είχε  περιθώρια  να  κάνει  μ…..κίες  ( και  τις  έκανε),  ενώ  σήμερα   έχει  πέσει  από  τον  έκτο  όροφο  βρίσκεται  στον  τέταρτο  και  πηγαίνει  με  φόρα  προς  τον  τρίτο  και   στη  συνέχεια …..  το  πεζοδρόμιο  και  β)  τον  Ανδρέα  τον  πληρώνουμε  ακόμα  ,  δεν είναι  ανάγκη  τα  επόμενα  30  να  πληρώνουμε  τον… Αλέξη.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ -firiki2010

Advertisements
This entry was posted in ΠΟΛΙΤΙΚΗ and tagged , , . Bookmark the permalink.

12 Responses to Γιατί είναι κακό η σύγκρουση με την αρλουμπολογία;

  1. Ο/Η Φωτεινὴ λέει:

    Love the new look of your site! Easier to read!

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Φωτεινή μου , μου το έλεγαν εδώ και καιρό! Ξεροκέφαλος εγώ επέμενα να σας βγάζω τα μάτια με ένα φόντο που κάποιοι μου έλεγαν πως εκτός των άλλων παραπέμπει και στον αναρχικό χώρο! Ενα κλικ ήταν. και το έκανα !
    Εκτός από το look ελπίζω να σου αρέσει και το περιεχόμενο. Μετά τις 6/5 «τα έχω πάρει» και δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καλό για τα … κείμενα.

    • Ο/Η Φωτεινὴ λέει:

      Firiki,

      Μετά τις 6/5 “τα έχω πάρει”

      Welcome to the crowd!

      Τελικά ἡ στρατηγική τοῦ πασοκ «ὅλοι ἴδιοι εἶναι» ἔχει διαπεράσει τό σῶμα καί τήν ψυχή ὅλων τῶν δυνάμεων τῆς «ἀριστερᾶς καί τῆς προόδου»!

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Φωτεινή,
        Μπορεί το «όλοι ίδιοι είναι» κάποια στιγμή να χρησιμοποιήθηκε σαν τελευταία γραμμή άμυνας του ΠΑΣΟΚ , αλλά κατά βάση ήταν τακτική των αριστερών όταν δεν ήθελαν να δείξουν την ταυτότητα τους. Σιγά – σιγά εξελίχθηκε στο «φταίει ο δικομματισμός, φταίει το ΝΔΣΟΚ » λες και ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν έχει το καθένα τις δικές του διακριτές ευθύνες. Σήμερα το «όλοι ίδιοι είναι » και το «φταίει το ΝΔΣΟΚ» έχει διαπεράσει μεγάλα στρώματα της κοινωνίας- τα λιγότερο πολιτικοποιημένα- τα οποία ψηφίζουν πλεον «αντισυστημικά» (έτσι νομίζουν) και αυτοκτονικά!!!

  3. Ο/Η izoimeta λέει:

    Μπράβο κι από ‘μένα για την αλλαγή του φόντου.
    Δυο σκέψεις μου πάνω στο θέμα σου.Η κεντροδεξιά παράταξη είναι μεγάλη και ευρύχωρη και ως τέτοια παράταξη πρέπει να φέρεται.Σ’ αυτή μπορεί να χωράει άνετα π.χ. και η πατριωτική αντιμετώπιση σε εθνικά θέματα(π.χ Σκοπιανό , λαθρομετανάστευση , σχέσεις με Τουρκία ΑΟΖ κτλ) αλλά και η «νεοφιλελεύθερη» άποψη σε οικονομικά θέματα(π.χ. αποκρατικοποιήσεις , οικονομία , παιδεία κτλ).Για ένα είμαι σίγουρος , η παράταξη δεν πρέπει να καταλήξει κάτι σαν την «Μικρά πλην τίμια Ελλάς».Επίσης πρέπει να εκσυγχρονιστεί(στην ώρα του) ως κόμμα και να πάψει να αποτελεί άθροισμα καπεταναίων που όταν δεν μπορούν να επιβάλουν τη κυριαρχία τους παίρνουν το βουνό για να κάνουν το δικό τους λημέρι.
    Η αριστερά στην Ελλάδα πρέπει να πάψει να αντιμετωπίζεται σαν «Ιερό Τοτέμ».Έχει ένα βαρύτατα εγκληματικό παρελθόν τόσο στον τόπο μας όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.Δυστυχώς όλες αυτές τις δεκαετίες , με την αισχρή βοήθεια όλων των ΜΜΕ , κατάφερε να κυριαρχήσει ιδεολογικά στον τόπο μας και να αποσιωπήσει το μαύρο παρελθόν της.Αυτό πρέπει να αλλάξει. Η δεξιά δεν έχει να φοβάται τίποτε πέρα από τον κακά λειτουργικό εαυτό της τον οποίο και πρέπει να διορθώσει.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Προφανώς και η Κεντροδεξιά μπορεί και πρέπει να είναι μια ευρύχωρη παράταξη που θα επιτρέπει την συνύπαρξη διαφορετικών απόψεων και τη σύνθεση τους. Το θέμα του κομματικού εκσυγχρονισμού είναι τεράστιο ζήτημα και εξαιρετικά δύσκολο. Φοβάμαι ότι διαδικασίες και θεσμοί πρέπει να στηθούν από το «μηδέν».
      Η ιδιόμορφη ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς – στην οποία σε μεγάλο βαθμό οφείλεται το χάλι της χώρας- αποτελεί ένα παγκόσμιο παράδοξο . Ληγμένα παίρνουμε;;

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Σε γενικές γραμμές η κεντροδεξιά εκπροσωπεί τις φιλελεύθερες ιδέες και πρακτικές ενώ η κεντροαριστερά τις σοσιαλιστικές. Για το πούμε απλούστερα η δεξιά είναι υπέρ της ατομικής προσπάθειας ενώ η αριστερά υπέρ της συλλογικής.
        Ειλικρινά απορώ όταν ακούω ότι η κυρίαρχη ιδεολογία και πρακτική στην Ελλάδα είναι η αριστερή.
        Που την είδατε την συλλογική πρακτική στον τόπο μας;
        Ο υψηλότερος βαθμός συλλογικότητας φτάνει μέχρι το επίπεδο της συντεχνίας!
        Όταν κυρίαρχη ιδεολογία είναι «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» απορώ για πιο αριστερό εγκληματικό παρελθόν μιλάμε!
        Το παράδοξο είναι η ονοματολογία στην Ελλάδα. Το ΠΑΣΟΚ ένα φιλελεύθερο πλέον κόμμα (σύμφωνα με τις πρακτικές) του συνεχίζει να λέγεται σοσιαλιστικό.
        Και για να σε προλάβω firiki2010 στο κράτος τα τελευταία χρόνια ήταν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, και οι δυο το χρησιμοποίησαν όχι για το συλλογικό καλό, αλλά για να ωφεληθούν κομματικά και προσωπικά οι κυβερνώντες. Η σημαντικότερη συλλογική προσπάθεια μιας κοινωνίας, το κράτος, αλλοτριώθηκε από την κυρίαρχη φιλελεύθερη ιδεολογία.
        Καλορίζικο το καινούργιο φόντο.

  4. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Φίλε dyer, ως ένα βαθμό κάτι απ΄ αυτά που επισημαίνεις είχα κι εγώ στο μυαλό μου όταν χρησιμοποιούσα το «ιδιόμορφη» μπροστά από το «ιδεολογική κυριαρχία της Αριστεράς»,
    Λίγο αναλυτικότερα: Περισσότερο από κυριαρχία «αριστερής ιδεολογίας» επρόκειτο για κυριαρχία αριστερών οι οποίοι ζώντας οι ίδιοι «δεξιότατα» περνούσαν στην κοινωνία – αντιστάσεως μη ούσης- διάφορες ηλιθιότητες εν ονόματι πάντοτε κάποιας αριστεράς. Η κυρίαρχη ερμηνεία της Νεοελληνικής ιστορίας ήταν αυτή του ΚΚΕ, η βία ήταν δικαιολογημένη αν τα θύματα ήταν δεξιά, νόμος ήταν το δίκιο του εργάτη (αρκεί να μην δούλευε για μας), τα αιτήματα οποιασδήποτε συντεχνίας ήταν πάντα δίκαια, δικαιώματα (στη δουλειά στην υγεία, στην μόρφωση, παντού) ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ, κάθε απεργία εξ ορισμού ήταν δίκαιη, κάθε επιχειρηματίας εξ ορισμού ήταν εκμεταλλευτής (τουλάχιστον), κάθε επένδυση έπρεπε να παρεμποδιστεί, στο Πανεπιστήμιο έπρεπε να κάνουν κουμάντο αριστεροί τραμπούκοι και η απουσία ελέγχων και αξιολόγησης ήταν κατά τους αριστερούς δημοκρατία. Γενικώς ως μη αριστερός ήσουν γενικώς «εκτός». Αν μάλιστα ήσουν «αντικομμουνιστής (πω,πω τι κακιά λέξη!) την είχες βαμμένη.
    Για τα περί ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που γράφεις προφανώς διαφωνούμε απόλυτα. Κατ΄ αρχήν δεν υπάρχουν ευθύνες από κοινού. Το κάθε κόμμα έχει τις δικές του διακριτές ευθύνες. Δεν είναι συγκρίσιμα τα εγκλήματα της περιόδου Ανδρέα, ούτε με την προσπάθεια νοικοκυρέματος της πρώτης 4ετίας Σημίτη (που ακολουθήθηκε από τη διάλυση της δεύτερης τεραετίας) ούτε πολύ περισσότερο με την περίοδο Μητσοτάκη που συγκρύστηκε με όλους και με όλα για να αλλάξει πράγματα, ούτε με την «ήπια προσαρμογή » του Καραμανλή που μπορεί να ατύχησε αλλά αν είχε εισακουσθεί δεν θα βρισκόμασταν στο σημερινό χάλι. Ούτε λόγος βέβαια σύγκρισης με την απολύτως ανεύθυνη και καταστροφική διακυβέρνηση του εμμονικού, ανίκανου και εκτός τόπου και χρόνου Γιώργου Παπανδρέου. Μπορεί θεωρητικώς να βολεύει , αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι!

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Με την πρώτη παράγραφο θα συμφωνήσω.
      Από την μεταπολίτευση και μετά ήταν in να δηλώνεις αριστερών ιδεολογιών, «σύντροφος».
      Στη πράξη όμως ο καθένας μόνος έτρωγε!
      Για τη διαφωνία μας σχετικά με την συνευθύνη να διευκρινίσω ότι αναφερόμουν στην τελευταία 10 χρόνια.
      Αν το πάρουμε από την αρχή, η αποδόμηση της πραγματικής οικονομίας έγινε κυρίως από το ΠΑΣΟΚ, αφού αυτό κυβέρνησε περισσότερο. Οφείλω να ομολογήσω ότι την περίοδο Μητσοτάκη έγινε μια προσπάθεια για εξορθολογισμό του κράτους, σε ταμειακό επίπεδο. Δεν υπήρχε καμία αναπτυξιακή πολιτική, όμως έγινε μια σοβαρή προσπάθεια (έστω πουλώντας τις βραχονησίδες) για πρωτογενές πλεόνασμα. Όμως και η περίοδος Σημίτη βελτίωσε αντικειμενικά το κράτος. Η ευθύνη του είναι στο ότι δεν έθιξε το βαθύ ΠΑΣΟΚ, και στο ότι δεν φρόντισε και αυτός την πραγματική ανάπτυξη. Ήταν ένας καλός λογιστής αλλά δεν ήταν διορατικός επιχειρηματίας.
      Από εκεί και πέρα άστα φίλε firiki2010.
      Με την παιδική χαρά και το life style η χώρα δεν κυβερνείται. Η αποτελεσματικότητα και των δυο tragic!

  5. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Εξαιρετική η ανάρτηση αλλά και τα σχόλια.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Ηταν από τις αναρτήσεις που γράφονται «αβίαστα», επειδή όπως έγραψα στη Φωτεινή «τα έχω πάρει», και λιγάκι τις φοβάμαιΤα καλά λόγια επομένως έχουν μεγαλύτερη αξία. Ελειψες (από το blog) ή μου φάνηκε;

      • Ο/Η Νίκος Π λέει:

        Όντως, ας όψεται ο φόρτος εργασίας. Σας διαβάζω όμως και θα επανέλθω, ελπίζω δριμύτερος!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s