Απλή αναλογική, δικαιοσύνη, λειτουργικότητα, κουλτούρα συνεργασίας κλπ.

To  εκλογικό  σύστημα    δεν  είναι  στην  ατζέντα  των  τριών  κυβερνητικών  εταίρων.  Το  θέμα  όμως  ετέθη  και  προεκλογικά,  διακριτικά  βέβαια – μια  και   η ΝΔ  και ο  ΣΥΡΙΖΑ   απέβλεπαν  στο  bonus    των  πενήντα  εδρών –  αλλά   και  μετεκλογικά   το  θέμα  της  απλής  αναλογικής  επανέρχεται   δειλά-δειλά  στις  διάφορες  συζητήσεις .

Το  ισχυρότερο ή  μάλλον  το  μόνο    επιχείρημα  υπερ  της  απλής  αναλογικής  είναι  ότι  αποτελεί   δήθεν  το  δικαιότερο  σύστημα  μια  και  επιτρέπει  να  απεικονίζεται   με  ακρίβεια   μέσα  στη  Βουλή   η  «λαϊκή  βούληση»  κι  έτσι  η  Βουλή  γίνεται  μια  μικρογραφία  της  κοινωνίας.

Οφείλω  να  δηλώσω  εξ  αρχής  τις  επιφυλάξεις  μου  απέναντι    στη  χρήση  (στην  πολιτική)     μεταφυσικών    εννοιών – όπως  είναι  η  δικαιοσύνη-  γιατί  ο  καθένας  έχει  μια  τάση  να  τις  προσαρμόζει  στα  μέτρα  του. Χάριν  της  ανάρτησης    όμως  ας   δούμε  πως  θα  μπορούσε  να  «δουλέψει»  αυτό  το  κριτήριο.  Και  κατ΄ αρχήν  αν  είναι  δίκαιο η  λαίκή  θέληση  να  απεικονίζεται  στη  Βουλή  δεν  είναι  εξ  ίσου  δίκαιο  και  μάλιστα  σημαντικότερο    η  λαϊκή  θέληση  να  απεικονίζεται  στη  σύνθεση  της  κυβέρνησης;;;;; Γιατί  λοιπόν  όχι   6 υπουργεία  για  τη  ΝΔ  , 5  για  τον  ΣΥΡΙΖΑ, 2  για  το  ΠΑΣΟΚ και  από  1  για  ΧΑ, ΑΝΕΛ, ΔΗΜΑΡ  και  ΚΚΕ;;; Γιατί  η  πολιτική   της  κυβέρνησης   να  μην  είναι  μια  συνισταμένη  ττων  θέσεων  ΟΛΩΝ    των  κομμάτων;;;   Η  απάντηση  είναι  πολύ  απλά   ότι  ένα  τέτοιο   σύστημα  θα  ήταν  «δίκαιο»  πλην  όμως   δεν   θα  ήταν     λειτουργικό.

Την  «λειτουργικότητα»  της  απλής  αναλογικής  μπορεί  κανείς  να  την  αντιληφθεί  πολύ  καλά    αν  αναλογισθεί  πως  και  ποια  θα  ήταν  η  κυβέρνηση  που  θα  μπορούσε  να  σχηματισθεί  με  βάση  τα  τελευταία    εκλογικά  αποτελέσματα . Αν  μάλιστα  σκεφθεί  κανείς   ότι  η  απλή  αναλογική  οδηγεί  σε  πολυδιάσπαση  των  κομματικών  σχηματισμών   εύκολα  μπορούμε  να   υποψιασθούμε  ότι  τα  αποτελέσματα  θα  ήταν  πιο  κοντά  σε  αυτά  της  6ης Μαιου   και  άρα  θα  προέκυπτε: 57 βουλευτές  η  ΝΔ, 51 ο ΣΥΡΙΖΑ, 39  το  ΠΑΣΟΚ,  30 οι  ΑΝΕΛ,    24 το  ΚΚΕ,   21  η  ΧΑ,  18 η  ΔΗΜΑΡ, 9 ο ΛΑΟΣ,  9 0ι Οικολόγοι,8 η  ΔΗΣΥ, 6  η  Δημιουργία  Ξανά, 5  η  Δράση, 3 ο  Ανταρσυα, 3  η Κοινωνική  Συμφωνία , 3  το  ΟΧΙ, 1  η Ενωση  Κεντρών  κ.ο.κ.  Σε  αυτή  το   ζοφερό    σενάριο   μπορείτε  να  προσθέσετε  και  την  πιθανότητα (βεβαιότητα  μάλλον)  κι  ενός  κόμματος  Μουσουλμάνων  με   2-3   βουλευτές. Ο  καθένας  μπορεί  να  φαντασθεί    αν  και  πως  θα  μπορούσε  να  κυβερνηθεί  αυτός  ο  ούτως  ή άλλως  δύσκολα  κυβερνήσιμος  τόπος.

Και  το  κυριότερο. Η  απλή  αναλογική    μπορεί  να  καταστήσει    κάποιον «μικρό»  κυβερνητικό  εταίρο (ενδεχομένως  και  συγκυριακό  ή  ακραίο  κομματικό  σχηματισμό)  αποφασιστικό ρυθμιστή    με  δύναμη  δυσανάλογη  της  εκλογικής  του  απήχησης. Η  πίεση  ενός  κόμματος   π.χ. του  1,6 % , η  στήριξη  των   5  βουλευτών  του  οποίου    θα  είναι  απαραίτητη  για  την  κυβέρνηση,  μπορεί  να  στρέψει  μια  κυβέρνηση  ακόμα  και  προς  μια  πολιτική  στην  οποία  αντιτίθεται  το  60,  το  70  ή    και  το  80%  των  εκλογέων. Εκτός  από  την  λειτουργικότητα  έχει  αυτό  καμμιά  σχέση  με  την  δικαιοσύνη; (Αν  το  ενδεχόμενο  σας  φαίνεται  ακραίο  σκεφτείτε  μια  κυβέρνηση  με  εταίρο  τον  ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή  ένα  «μουσουλμανικό »  ή  ένα  ακραία  φιλελευθερο  κόμμα)

Αυτή  βέβαια  η  υπερβολική  ισχύς  των  μικρών  κυβερνητικών  εταίρων   είναι  βέβαια  μια  εγγενής  αδυναμία    όλων  των  κυβερνήσεων  συνεργασίας  (  μάλλον  και    αυτής  που  έχουμε  σήμερα), αλλά   το  εκλογικό  σύστημα  της  απλής  αναλογικής   την  αδυναμία  αυτή   θα  την  όξυνε  ακόμα  περισσότερο.

Υποτίθεται  ακόμα  ότι   η  απλή  αναλογική προωθεί  την  κουλτούρα  της  συνεργασίας  Κάθε  άλλο  !   Ευνοεί  όποιους  – ακόμα  και  για  προσωπικούς   άσχετους  με  την  Πολιτική  λόγους  –  θέλουν    να  σηκώσουν   το  δικό  τους  «μπαϊράκι». Συντεχνίες, χαβαλέδες, γραφικοί, λαμόγια,  ακόμα  και  Τσοχατζόπουλοι   μπορούν  εύκολα   να  μαζέψουν  καμμιά  20αριά  χιλιάδες  ψήφους  για  να  αποκτήσουν  κοινοβουλευτική  εκπροσώπηση. Η  απλή  αναλογική  βοηθάει  αυτόν  που  θέλει  να   προασπίσει  τις  δικές  του  ιδιαιτερότητες ,   τις    δικές  του   ευαισθησίες,  τις  δικές  του  προτεραιότητες   χωρίς  να  τις  εντάσσει  σε  ένα  γενικότερο  πολιτικό  πλαίσιο(κόμμα  Παναθηναϊκών,  κόμμα  κυνηγών  κλπ). Στην  τελική  ευνοεί  απολίτικες  συμπεριφορές.

Ας  μην  κοροίδευόμαστε!   Η  κουλτούρα  συνεργασίας  δεν  προωθείται  από  εκλογικά  συστήματα  ή  από  εκλογικά  αποτελέσματα.  Η  σημερινή  κυβέρνηση  συνεργασίας  δεν  είναι  αποτέλεσμα   του   ότι  άλλαξε  η  κουλτούρα  μας. Εξαιρετικά  αμφίβολο  είναι  ακόμα  και  αν  την  βοηθά  να  αλλάξει.   Η  κουλτούρα  συνεργασίας  αποδεικνύεται    όταν –  χωρίς  να  είσαι  υποχρεωμένος   να  συνεργασθείς-  συνεργάζεσαι.  Οταν  δεν  έχεις  πρόβλημα  ψυχολογικό  να  συμφωνήσεις  με  αυτό  που  λέει  ο  «άλλος»,  επειδή  απλά  το  είπε  ο  «άλλος». Η  κουλτούρα  συνεργασίας  δημιουργείται  όταν    επιδιώκεις  την  συνεργασία   χωρίς  να  την  έχεις  ανάγκη,  όταν  προθυμοποιείσαι να  συνεργασθείς  χωρίς  να  σου  βάζει  κάποιος  ή  η  δύστροπη  πραγματικότητα  το  μαχαίρι  στο  λαιμό. Η  κουλτουρα  συνεργασίας  γεννιέται   όταν  αντιληφθείς  την  αξία  ενός  win-win  game. Οταν  συνεργάζεσαι  γιατί  πιστεύεις  στην  αξία  της    συνεργασίας.

Η  απλή  αναλογική  είναι  μια  ανοησία. Κανείς  δεν  την  εφαρμόζει   και  όσοι  την  εφήρμοσαν  πλήρωσαν  ακριβά  για  να  ξεμπλέξουν  μαζί της.  Δεν  έχει  καμμιά  σχέση  με  την  δικαιοσύνη, δεν  έχει  καμμιά  σχέση  με  την  λειτουργικότητα, δεν  έχει  καμμιά  σχέση  με  την  κουλτούρα  συνεργασίας.  Οι  παθογένειες  της  πολιτικής  μας  ζωής (μεταξύ  αυτών  και  η    διάχυτη  συγκρουσιακή «λογική»)  δεν  θεραπεύονται  με  placebo, πολύ  περισσότερο   όταν  αυτά   μη  εντοπίζοντας  το  πρόβλημα    επιδεινώνουν  την  ασθένεια.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ Επισημαίνω  ότι  γράφω  για  «απλή  αναλογική».   Παρατηρήσεις  επί  του  υπάρχοντος  εκλογικού  συστήματος  και   κάποιες  σκέψεις   για   τυχόν  απαραίτητες  τροποποιήσεις  του  σε  επόμενη  ανάρτηση.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

8 Responses to Απλή αναλογική, δικαιοσύνη, λειτουργικότητα, κουλτούρα συνεργασίας κλπ.

  1. Ο/Η Dyer λέει:

    Οι εκλογές γίνονται για την εκλογή των βουλευτών.
    Οι βουλευτές εκλέγουν και στηρίζουν την εκτελεστική εξουσία. αυτό που γράφεις για την απλή αναλογική στα υπουργία ανατρέπει το σύνταγμα.
    Πολλά από τα προβλήματα τις απλής αναλογικής σχετικά με τα πολύ μικρά κόμματα λύνονται με τον περιορισμό του αριθμού των βουλευτών. 100 βουλευτές είναι μια χαρά και κοστίζουν πολύ λιγότερο.
    Η σημερινή κυβέρνηση είναι ένα πείραμα. Εύχομαι να πετύχει. Βέβαια τέτοια πειράματα θα έπρεπε να γίνουν εποχές ραστώνης. Τώρα που η αποτυχία είναι το πιθανότερο πολλοί θα την αποδώσουν κακώς στην συγκυβέρνηση και θα προτείνουν ένα σύστημα πλειοψηφικό! Κακή εποχή επιλέξαμε να δοκιμάσουμε την ικανότητά μας στις συνεργασίες.
    Αν επιτύχουμε η απλή αναλογική πρέπει να εφαρμοστεί αν πάλι όχι δεν θα φταίνε οι συνεργασίες για την αποτυχία ώστε να αποκλείσουμε την απλή αναλογική.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Οι εκλογές γίνονται για να βγάλουμε κυβέρνηση.
    Αυτοί που υποστηρίζουν την απλή αναλογική επικαλούνται όχι το σύνταγμα, αλλά την προσωπική τους αίσθηση περί «δικαιοσύνης». Γιατί η «δικαιοσύνη» τους δεν πάει και λίγο πιο πέρα;;;;
    Ούτε με τους εκατό βουλευτές λύνεις το «πρόβλημα με τα πολύ μικρά κόμματα» Με λιγότερο από 1% θα βγάζουν βγάζουν βολευτή. Κι ένας βουλευτής στους 100 είναι δύναμη. Μεγάλη! (Ασε που με τους 100 βουλευτές ακόμα και μια αυτοδύναμη πανίσχυρη κυβέρνηση του 51% θα «κρέμεται » από ένα άνθρωπο- με ότι αυτό συνεπάγεται)
    Δεν «επιλέξαμε να δοκιμάσουμε την ικανότητά μας στις συνεργασίες» Υποχρώθηκαν εκ των πραγμάτων κάποιοι να συνεργασθούν.
    Προσωπικά δεν ξέρω τι θα έχει φταίξει αν αποτυχουμε. Εσύ όμως πως είσαι από τωρα βέβαιος ότι δεν θα έχει φταίξει η συγκυβέρνηση;;;
    Οι συνεργασίες , οι συναινέσεις, οι συνεννοήσεις είναι επιθυμητάές μόνο που δεν είναι απαραίτητο να εκφράζονται μόνο στο επίπεδο κυβερνητικής συνεργασίας.
    Συγγνώμη που θα το ξαναπω αλλά η απλή αναλογική είναι μια ανοησία . Γι αυτό και πουθενά δεν είναι «απλή». Σε μια χώρα δε με τις δικές μας ιδιαιτερότητες και τα δικά μας εθνικά χαρακτηρισρστικά θα ήταν κάτι παραπάνω. Λάθος! Και δεν καταλαβαίνω να λύνει κανένα πρόβλημα.

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Αν οι εκλογές βγάζανε κυβέρνηση τότε πως γίνονται εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί; Δεν το λες καλά. Βουλευτές εκλέγουμε που θα μας εκπροσωπήσουν στα περαιτέρω.
      Αν το 1% είναι εύκολο ας γίνουν οι βουλευτές 50 να απαιτείται 2% !!!!!! άλλωστε ότι λεει ο αρχηγός κάνουν. Αρχηγούς κομμάτων χρειαζόμαστε για πλουραλισμό και πολυφωνία όχι πειθήνιους βουλευτές.
      Είτε το επιλέξαμε είτε μας ανάγκασαν το αποτέλεσμα είναι το ίδιο, πρέπει να συγκυβερνήσουν. Εγώ εύχομαι να επιτύχει τουλάχιστον αυτό το πείραμα. Οι εποχές είναι τόσο δύσκολες και πολυπαραγοντικές που μια αποτυχία είναι δύσκολο να αποδοθεί σε ένα παράγοντα.
      Η απλή αναλογική δεν είναι ανοησία ίσως όμως είναι ακατάλληλη για τους ανόητους.

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνεις αλά αυτά που λες δεν έχουν σχέση με απλή αναλογική

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Σχολίασα για να απαντήσω στο σχόλιο που έκανες.
        Δεν νομίζω ότι είναι εκτός θέματος.
        Ούτε το υπάρχον σύστημα κρίναμε ούτε σκέψεις για βελτίωση της ενισχυμένης αναλογικής.
        Μόνο σενάρια απλής αναλογικής.

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Αγαπητέ (παρά τις διαφωνίες μας) dyer
        Δεν λέω ότι είσαι εκτός θέματος. Απλώς νομίζω ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζεις το θέμα δεν αποτελεί υπεράσπιση της απλής αναλογικής. Ισως τελικά συμφωνούμε για τις αδυναμίες της ΑΑ περισσότερο απ΄ ό,τι νομίζεις.
        Η ενισχυμένη αναλογική δεν εμπόδισε τον πλουραλισμό και την πολυφωνία της παρούσης Βουλής. Ούτε βέβαια και των προηγούμενων πεντακομματικών συνήθως Βουλών.
        Μήπως κάποια στιγμή πρέπει να σκεφτούμε και τον πλουραλισμό (αποδεκτό και όχι υπό καταδίωξη) εντός μεγάλλων ισχυρών πολυσυλλεκτικών κομμάτων;;;;;

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Μόλις καταργηθεί η κομματική πειθαρχεία και η διαλεκτική σύνθεση γίνει το κύριο εργαλείο για την λύσει των προβλημάτων.

      • Ο/Η firiki2010 λέει:

        Να που σιγά-σιγά τα βρίσκουμε (γελάκια)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s