Ψύχραιμη ανασκόπηση

  Λόγω  της  συνεχιζόμενης   απουσίας   -που  όμως  τελειώνει –  άλλο  ένα  παλιό  άρθρο. Η    γνωστή  έμφυτη  ως  ένα  σημείο,  αλλά  και  δια  της  άσκησης  καλλιεργηθείσα  σεμνότητα  του  Αιρετικού (γελάκια)  δεν  επιτρέπει   να  χαρακτηρίσω  το  άρθρο  διαχρονικό  (πολλά  γελάκια).  Παρά  ταύτα  ξαναδιαβάζοντας  το  δεν  βρήκα  πολλά  πράγματα  να  αλλάξω  και…   δεν  άλλαξα. Ισως  τελικά  είναι  θέμα  ξεροκεφαλιάς!

ΨΥΧΡΑΙΜΗ  ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

Posted on 12/03/2011

Ας  ανακεφαλαιώσουμε!

1. Η  Ελληνική  οικονομία είχε  χρόνια  προβλήματα   που  οι  ρίζες  τους  βρίσκονται  στις  αρχές  της  δεκαετίας  του ΄80. Τα   προβλήματα  αυτά  δεν  αντιμετωπίσθηκαν   από  τις  μετα-Ανδρεικές  κυβερνήσεις, γιατί  συνάντησαν  της  αντιστάσεις  μιας  κοινωνίας  εθισμένης  στην  “ήσσονα  προσπάθεια” και  γιατί  οι  εκάστοτε  κρατούντες  ήλπιζαν  ότι  σε  ένα  κλίμα παγκόσμιας  ή μάλλον  Ευρωπαικής  ευημερίας τα  προβλήματα  αυτά  θα  μπορούσαν  να  συνεχίσουν  την  ύπαρξη  τους   ως  δείγμα  μιας  χαριτωμένης  εθνικής  ιδιαιτερότητας.

2. Ηρθε  η  παγκόσμια  κρίση  και  χτύπησε  και  την  δική  μας  πόρτα. Ο Καραμανλής πήρε  κάποια  μέτρα,  αναζήτησε  συναινέσεις , ώστε  να  πάρει  περισσότερα , συναίνεση  δεν  βρήκε, πήρε  και  πάλι  μέτρα -ασπιρίνες  που  αντιμετωπίσθηκαν  σαν  “φοροεπιδρομή” και  προκήρυξε   πρόωρες εκλογές  με  σημαία  το πάγωμα  των  μισθών  και  τις  δύσκολες  μέρες  που  θα  έπρεπε  να  αντιμετωπίσουμε.

3 Αντί  ο  Παπανδρέου  να  εκμεταλλευθεί  το “αίμα , δάκρυα  και  ιδρώτα” που  (όπως  ειρωνικά  έλεγαν)  “υποσχέθηκε” ο Καραμανλής  και  να  διεκδικήσει  τις  εκλογές  (που  ούτως  ή  άλλως  θα  κέρδιζε)  υποσχόμενος  αποτελέσματα  και  ουσία,  προτίμησε  να  τις  κερδίσει  με  το “λεφτά υπάρχουν”. Ηξερε  ότι  δεν  υπήρχαν. Ως  κυβέρνηση κατάργησε  ρυθμίσεις  που  έφερναν  έσοδα  στο  κράτος, διένειμε  κάποιον  ανύπαρκτο  πλούτο και  ασχολήθηκε  στη  συνέχεια  να  εξηγεί  στο  εξωτερικό  πόσο  διεφθαρμένη  προβληματική  και  χρεωμένη  χώρα  ήμασταν.

4. Γιατί? Δεν  ήθελε  να  πάρει  ο  ίδιος   τα δυσάρετα  μέτρα . Εστω  και  αν  θα  ήταν πολύ    λιγότερο  δυσάρεστα  απο  αυτά  που  συνεχίζει  να  παίρνει και  κατα  πάσα πιθανότητα πιο  αποτελεσματικά.  Τα  μέτρα   ήθελε  να  ληφθούν  υπό  πίεση. Υπό  το  κράτος  φόβου. Να  “επιβληθούν”  από  τρίτους. Να  έχει  το  άλλοθι  της  “κακιάς  Μέρκελ”  και  των   “άπονων  αγορών”. Ετσι  φτάσαμε  στο  μνημόνιο.

5.  Καλό  ή  κακό  το  μνημόνιο? Τον  Μάιο  του  2010 η  άλλη  λύση  ήταν  η  άμεση  χρεωκοπία.  Με  το  μνημόνιο  κερδίσαμε  χρόνο. Από  αυτή  την  άποψη  το  μνημόνιο  ήταν  “καλό”. Μόνο  που  το  μνημόνιο  υπογράφηκε  στο  πόδι. Γι  αυτό  και  σήμερα  βασικοί  όροι  της  δανειακής  σύμβασης  αναθεωρούνται (επιμήκυνση  χρόνου  αποπληρωμής, επιτόκιο), γι  αυτό  και  οι  προβλέψεις  του  στα  βασικά  μεγέθη  πέφτουν  συνεχώς  έξω. Κι  ακριβώς  επειδή  υπογράφηκε  στο  πόδι  και  δεν  ήταν  αυτό  που  θα  έπρεπε και  θα  μπορούσε   να  υπογραφεί,  παρέσυρε  την  Ελληνική   οικονομία  σ΄ ένα  φαύλο  κύκλο  ύφεσης  πολύ  μεγαλύτερης  από  αυτή  που  άντεχε. Θα  ήταν  εξ  ίσου  ασφυκτικά  τα  πράγματα  αν  εξ  αρχής  είχαν  καθορισθεί ο  χρόνος  αποπληρωμής  και  το  επιτόκιο  που  κλείδωσαν  χθες?  Προφανώς  όχι!

6. Ανάλογης (όχι  ίδιας)  σοβαρότητας  (και όχι  ίδιας  φύσεως) οικονομικά  προβλήματα  αντιμετωπίζουν και  άλλες Ευρωπαικές  χώρες. Επομένως  η “λύση”  που  θα  υπάρξει  θα  είναι  συνολική. Στα  πλαίσια   αυτής  της  λύσης  θα  ήταν  παράλογο  (εγώ  θα  έλεγα  και  ανήθικο)  να  περιμένουμε  ότι  κάποιοι  θα  μας  στηρίξουν, θα  μας  δανείσουν, θα  μας  βοηθήσουν,  χωρίς  εμείς  να  αναλάβουμε    δεσμεύσεις  ότι  θα  τακτοποήσουμε  τα  του  οίκου  μας και  ότι η  υλοποίηση  αυτών  των  δεσμεύσεων  δεν  θα  είναι  αντικείμενο  ελέγχου από  τους  Ευρωπαίους  εταίρους.

7. Η  χώρα   επομένως  για  πολλά  χρόνια  και  ανεξαρτήτως  κυβέρνησης θα  βρίσκεται  υπό  την  σκιά  του  μνημονίου ή  του  μηχανισμού  στήριξης ή  όπως  αλλιώς  ονομασθεί  αυτό  στο  μέλλον. Μέχρι  να  μπορέσουμε  να  ξαναβγούμε   σαν  κανονική  χώρα  στις  αγορές   και  να  δανειζόμαστε  με  αξιοπρεπή  επιτόκια.

8. Για να  γίνει  αυτό  προφανώς  δεν   αρκεί  ο  Ευρωπαικός μηχανισμός  στήριξης,  το  ΔΝΤ  κλπ Πρέπει  να  κάνουμε  κι  εμείς  πράγματα.  Κατά  βάση  ν΄ απλώνουμε  τα  πόδια  μας  μέχρι  εκεί  που  φθάνει  το  πάπλωμα  μας. Κι    επειδή    δεν  είναι  δυνατόν  μονίμως   να  μαζευόμαστε   κάτω   απο  ένα  διαρκώς… συρρικνούμενο  πάπλωμα    η  μόνη  λύση   είναι  να  φτιάξουμε  ένα  πάπλωμα  … μεγαλύτερο. Η  ανάπτυξη (γιατί  περί  αυτού  πρόκειται)  δεν  έρχεται δια  διαταγμάτων,  πατώντας  κουμπιά  ή  εκστομίζοντας  μαγικές  φράσεις. Θέλει  σχέδιο,  προσπάθεια, απαλλαγή  από  τις  χρόνιες  ιδεοληψίες  μας  και  “κλιμα”  που  θα  επιτρέψει   απο  το  άτομο  την  ανάληψη  ρίσκων,  πρωτοβουλιών, επιχειρηματικών  δράσεων  που  βέβαια  θα  αποφέρουν  …ΚΕΡΔΟΣ (πάλι  κακιές  λέξεις  χρησιμοποιώ).

9. Ανάλογες  πρωτοβουλίες  πρέπει  να  αναλάβει  το  κράτος που  εκτός  του  να  περιορίσει  τις  σπατάλες ( ΟΧΙ  ΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΓΕΝΙΚΩΣ  ΚΑΙ  ΑΟΡΙΣΤΩΣ) και  να  δημιουργήσει  ένα  υγιές  πλαίσιο  δράσης  του  πολίτη  ΟΦΕΙΛΕΙ να  αξιοποιήσει  και  τον  δικό  του  πλουτο ,  την  περίφημη  δημόσια περιουσία.  Ούτε  εύκολο  είναι, ούτε  γρήγορα  μπορεί  να  γίνει  αλλά  πρέπει  να  προχωρήσει  και  κυρίως   πρέπει  να   ξεχάσουμε  τις  ανοησίες  του  τύπου  “Δεν  πουλάμε!”  Αν  χρειάζεται  , αν  είναι  συμφέρον , ΠΟΥΛΑΜΕ !  Γιατί  όχι?

10.  Το  γεγονός  ότι  οι  αποφάσεις  λαμβάνονται  στην  Ευρώπη  υπό  το  κράτος  πίεσης  ενέχει  κινδύνους για  τη  χώρα  μας. Γιατί  κάποια  από  αυτά  που  θα  μας  ζητηθούν  ή  αν  θέλετε  θα  μας  επιβληθούν  (δεν  υπάρχουν  στην  πολιτική  οριστικές  λύσεις) θα  έπρεπε  ούτως  ή  άλλως    να  τα  κάνουμε  από  μόνοι  μας , κάποια  άλλα  όμως  θα  προσπαθήσουν  να  υποβαθμίσουν  την  σημασία  σεβαστών  εθνικών  ιδιαιτεροτήτων μας   ή  να  υπηρετήσουν  αποκλειστικά  συμφέροντα  αυτών  που  σήμερα  έχουν  το  πάνω  χέρι. Και  σε  αυτά   χρειάζεται  πολύ-πολύ  προσοχή.

11. Η  κυβέρνηση – η  όποια  κυβέρνηση –  δεν  είναι  απλώς  διαχειρίστρια  και  διεκπεραιωτής  των  Ευρωπαικών    εντολών. Υπάρχει  ευρύτατο  πεδίο  να  αναλάβει  πρωτοβουλίες  και  να  αλλάξει  πράγματα. Δεν  είναι  τα  πάντα  ετεροκαθοριζόμενα.  Π.χ. το  να  εφαρμόζεις    και  να  επιβάλλεις  την  εφαρμογή  των  νόμων,  το  να  στελεχώνεις  την  κρατική  μηχανή  με  άξιους,  το  να  έχεις  ένα  αξιόπιστο φορολογικό  μηχανισμό,  το  να  βγάζουν     οι  Σχολές  σου   επιστήμονες,  το  να  κόψεις  τα  πόδια  σε  λογής-λογής  λαμόγια δεν  μπορεί  να  σου  το  επιβάλλει  καμμία  Ε.Ε.   και  κανένα   Δ.Ν.Τ.   Αν  δεν  το  κάνεις   όμως  θα  υπονομεύεις  διαρκώς  την  προσπάθεια  σου    και  θα  υποχρεώνεσαι  σε  βλακώδεις  και  αναποτελεσματικές  οριζόντιες  περικοπές   κι  ακόμα  αναποτελεσματικότερες  αυξήσεις  φόρων.

12. Το  πρόβλημα    μπορεί  να  μοιάζει   αυστηρά  οικονομικό, μπορεί  να  λέμε  ότι  είναι  και  Ευρωπαικό (και  είναι)  πρωτίστως  όμως  είναι  θέμα  της  δικιάς  μας  νοοτροπίας. Αν    αποχωριστούμε  οριστικά   απο  τη  λογική ότι  μας  φταίνε  πάντα  οι  άλλοι (οι  αγορές ,η Μέρκελ, η κυβέρνηση, η  αντιπολίτευση,  το  αφεντικό  μας, ο  υφιστάμενος  μας  γενικώς…  κάποιος  άλλος),  αν  συνειδητοποιήσουμε   ότι  το  “τζάμπα”  δεν  υπήρξε  ποτέ και  δεν  υπάρχει, αν  “επιστρέψουμε”  σε  κάποιες  αξίες   ξεχασμένες, απλοικές  αλλά  πολύ  λειτουργικές ( π.χ “αυτός  που  κάνει  καλά   τη  δουλειά  του  είναι  σωστός  επαγγελματίας και  τίμιος  και  όχι  μαλάκας”), αν καταλάβουμε  ότι  η  χώρα  είμαστε  εμείς κι ότι η  δική  μας  προσπάθεια  είναι  που  χρειάζεται  τα  πράγματα  θα  είναι πολύ πιο  εύκολα.

13. Σ΄ αυτή  την  αλλαγή   χρειάζονται  ηγεσίες – κυρίως πολιτικές – με  αίσθηση  καθήκοντος, προσανατολισμένες  αυστηρά  στο  συμφέρον  του  τόπου  και  που  θα  λένε  τα  πράγματα  με  τ΄όνομα  τους. Ηγεσίες  που  θα  πείσουν  και  θα  εμπνεύσουν  τον  κόσμο  σ΄ ένα  δύσκολο κι  όμορφο  ταξίδι. Που  δεν  θα  κοροιδεύουν. Ηγεσίες  που  δεν  θα λένε  αυτά  που  θελουμε να  ακούσουμε. Χρήσιμες  και  όχι   αναγκαστικά  ευχάριστες. Υπάρχουν???

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

ΥΓ Ολα    τα  παραπάνω-όλα !-  υπάρχουν  σκόρπια  σε  δεκάδες  αναρτήσεις  των  προηγουμένων  13  μηνών.  Χαίρομαι  που  σήμερα δεν  αισθάνθηκα    την  ανάγκη  να αλλάξω  κάτι.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ψύχραιμη ανασκόπηση

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Είμαι αντίθετα σίγουρος ότι λυπάσαι βαθύτατα που δεν αισθάνθηκες την ανάγκη να αλλάξεις κάτι στο κείμενό σου. Η δειλία των πολιτικών να πάρουν ουσιαστικές αποφάσεις, έχει κόστος προσωπικό, κομματικό και εθνικό.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Nικο, κατ΄αρχύην μια διευκρίνιση: Το υστερόγραφο ανήκει στηυν αρχική ανάρτηση της 12/3/2011 To διάστημα επομένως των 13 μηνών στο οποίο αναφέρομαι είναι το Φερουάριος 2010 -Μάρτιος 2011. Βεβαια άλλους 15 μήνες αργότερα , σήμερα , κι ενώ «πολύ νερό έχει κυλήσει κάτω από τις γέφυρες» η «ανάλυση» συνεχίζει να ισχύει κατά τη γνώμη μου. Το λυπηρό όπως αναφέρεις είναι ότι για το «δια ταύτα» δεν έχουν γίνει πολλά πράγματα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s