Οταν το ΚΚΕ αρνείται (ακόμα μια φορά ) να δει την πραγματικότητα.

      To  KKE   λέει  έκανε  αυτοκριτική:  «σοβαρή έλλειψη στη δουλειά του Κόμματος «,  “η  ΚΕ δεν μπόρεσε να προσανατολίσει πρακτικά όλο το Κόμμα  …»  «υποτιμήθηκε επίσης ο ρόλος του Διαδικτύου ..» «…  μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στην δουλειά μας…»,  «… η ΚΕ δεν εντόπισε έγκαιρα το βάθος της συνολικής μείωσης των δύο κομμάτων…»,  «.. συστηματική και μελετημένη ιδεολογική – πολιτική επίθεση στο  ΚΚΕ..»

Κάτι   τέτοια    αναφέρει      το  σχετικό  κείμενο  συμπερασμάτων  του  ΚΚΕ.  Δεν  έχω  μάλιστα  καμμιά  αμφιβολία    ότι  για  να  καταλήξουν  σε  αυτά  τα  συμπεράσματα    κάποιοι  «σύντροφοι»  έσπασαν  το  κεφάλι  τους,  κατέθεσαν  πολυσέλιδες  εισηγήσεις  στα  αρμόδια  όργανα  και  ανέλυσαν   και  δια  ζώσης    τα  πως  και  τα  γιατί  των  εκλογικών  απωλειών.

Κατά  τη  γνώμη  μου  τα  πράγματα  είναι  πολύ  πιο απλά. Οι μισοί σχεδόν ψηφοέροι του ΚΚΕ αισθάνθηκαν ότι ….. ένα κομμα που λέει, υπονοεί ή έστω εχει στο πίσω μέρος του μυαλού του αυτά που λέει και το ΚΚΕ… ένα κόμμα που τα περισσότερα στελέχη του είναι πρώην Κνίτες…. ένα κόμμα που που με τις πρακτικές και τις δηλώσεις του αναδεικνύει ως πλέον συγγενές κόμμα του το ΚΚΕ…. είναι προ των πυλών της εξουσίας. Και  έπραξαν  το  αυτονόητο. Το  ψήφισαν !  Για  να  το  φέρουν  στην  εξουσία  ή  έστω  για  να  το  αναδείξουν  σε  πρωταγωνιστική  πολιτική  δύναμη.

Επί  χρόνια   πολλά το  ΚΚΕ  πρότεινε  στους  ψηφοφόρους  του  το  όραμα  της  κατάρρευσης  του  καπιταλισμού. Κανένας  συμβιβασμός,  καμμία  πρόταση,  κανένας  ελιγμός,  κανένα  βήμα  πίσω  για  να  κάνεις  τα  δύο  μπροστά,  μόνο  απεργίες,  καταλήψεις,  διαδηλώσεις  και  προσκλήσεις  για  «δυνάμωμα  της  ταξικής  πάλης» για  να  πέσει  ο  καπιταλισμός. Το  ΚΚΕ  έχει  επί  χρόνια    εγκλωβίσει  τους  ψηφοφόρους  του  σε  μια  αδιέξοδη  πορεία ή  μάλλον  σε  ένα  ατέλειωτο  και  κουραστικό  σημειωτόν (κάτι  σαν  το  τροχαδάκι  στον  διάδρομο  γυμναστικής –  σου  βγαίνει  ο  πάτος  χωρίς  να  πηγαίνεις  πουθενά).

Και  τώρα  εμφανίσθηκε  ένα  κόμμα  που  μοιάζει  να  απειλεί  το  σύστημα  εν  τοις  πράγμασι. Δεν  γουστάρει  το  ευρώ  (ή  τουλάχιστον  δεν  καίγεται  γι  αυτό),  ειρωνεύεται  τους  Ευρωπαίους  ηγέτες  στα  μούτρα  τους, μισεί    τις  επενδύσεις  και  την  επιχειρηματικότητα,  θαυμάζει  την  σκέψη  του  Μάο, τον  Κάστρο   και  τον Tσάβες  (ίσως  και  τον  καινούργιο  Κιμ  της  Β.Κορέας  ιδίως    τώρα  που  επέτρεψε  τις  τηνανητές  πατάτες),  αποτελείται  από  πρώην  συντρόφους ,  θεωρεί  το  ΚΚΕ   αδελφό  του  κόμμα  και  του  κάνει  καταιγιστικές  επιθέσεις  φιλίας. Συν  τοις  άλλοις  έχει  και  την  ταμπέλλα «Αριστερά», πιο   πιασάρικη  για  τους  τρίτους  από  την  όπως  και  να  το  κάνουμε   «δύσπεπτη»  ταμπέλλα    «κομμουνιστικό»   Τέλεια!  Τι  θα  έκανε  ο  ψηφοφόρος   ή ο  εν  δυνάμει  ψηφοφόρος  του  ΚΚΕ ;;; Θα  πήγαινε  με  το  κόμμα  που  του  δίνει  μια  προοπτική  υλοποίησης  ενός  μέρους  τουλάχιστον  των  οραμάτων  του  ή  έστω  δεν  θέτει ως  προϋπόθεση  της   συμμετοχής  στην  εξουσία  την  κατάργηση  του  καπιταλισμού. Και… πήγε!

Αυτή  είναι  η  πραγματικότητα  και  όλα  τα  υπόλοιπα  τα  αυτοκριτικά  που  λέει  το  ΚΚΕ  τα  ακούω  βερεσέ. Δεν  φταίει, ούτε  η  λειψή  δουλειά , ούτε  το  διαδίκτυο  ούε  οι  επιθέσεις  που  του  έγιναν (πήρατε  χαμπάρι στις  τελευταίες  εκλογές   κανείς   να  ασχολείται  ιδιαίτερα  με  το  ΚΚΕ;) Φταίει  η  κατεύθυνση  που  έχει  πάρει  το  κόμμα,  ο  δογματισμός  του και  η  πλήρης  αδυναμία  του  να  αντιληφθεί  ότι  δεν  είμαστε  ούτε  στον  Μεσοπόλεμο,  ούτε  στην  δεκαετία  του  ’60, ούτε  καν  στα  πρώτα  χρόνια  μετά  την  κατάρρευση  του  υπαρκτού.  Η άρνηση  προσαρμογής, η  άρνηση  της  ίδιας  της  πραγματικότητας, η  πάγια  τακτική  δια  της  αυτοκριτικής να  κουκουλώνει  τα  πραγματικά  λάθη  οδήγησε  παλιότερα  το  ΚΚΕ  σε  αλλεπάλληλες  διασπάσεις,  σήμερα  το  οδηγεί  στην  απόλυτη  περιθωριοποίηση (στις  επόμενες  εκλογές  θα  αγωνίζεται -πιθανώς  μάταια- για  την  κοινοβουλευτική  του  επιβίωση).

Δεν  έχω    λόγους  να  λυπάμαι  για  την  κατάρρευση  του  ΚΚΕ.Δεν  έχω  καμμιά  σχέση  με  την  κοσμοθεωρία  του.  Ο  φανατισμός  του  και  η  ολοκληρωτική νοοτροπία  του  μου  προξενούν  απέχθεια. Ο  λόγος  των  ανθρώπων  του   μου   είναι  απίθανα  βαρετός  και  προβλέψιμος.  Κουράστηκα  να  αγανακτώ  με  τα  ίδια  κολλήματα. Βαριέμαι  ώρες-ώρες   ακόμα   και  να  αντιπαρατίθεμαι. Εχει  άραγε  λόγο ύπαρξης;  Αυτό  φαίνεται  να  αναρωτιούνται  και  οι  ψηφοφόροι  του.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ -firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

13 Responses to Οταν το ΚΚΕ αρνείται (ακόμα μια φορά ) να δει την πραγματικότητα.

  1. Ο/Η madman λέει:

    Η τελευταία σας παράγραφος, μοιάζει με το κερασάκι στην τούρτα. Ταυτίζομαι απόλυτα.

  2. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Η Αλέκα και η παρέα της κάνουν μια δουλειά για την οποία πληρώνονται και την οποία δεν θέλουν να χάσουν, η λεγόμενη «αυτοκριτική» λοιπόν δεν είναι παρά ένα έξοχο κόλπο για να μην χρεωθούν την αποτυχία και να παραμείνουν στις καρέκλες τους. Τα κορόιδα που τους υποστηρίζουν και τρέχουν για το Κόμμα, δεν διαθέτουν έτσι κι αλλιώς ιδιαίτερη ικανότητα πολιτικής σκέψης και ανάλυσης, αφού μορφώνονται κυρίως αποστηθίζοντας το Ριζοσπάστη. Να δούμε όμως τι θα κάνουν τώρα που θα μειωθεί δραστικά η κρατική επιχορήγηση και θα πιεστούν για απολύσεις (όχι ότι κολώνουν, όπως απέδειξαν με την Τυποεκδοτική και τον 902). Οι ενδιαφέρουσες εσωκομματικές εξελίξεις, θα είναι από δω κι εμπρός στο τσίρκο ΣΥΡΙΖΑ.

  3. Ο/Η Dyer λέει:

    «Και τώρα εμφανίσθηκε ένα κόμμα που μοιάζει να απειλεί το σύστημα εν τοις πράγμασι.»
    Για να δούμε ποιο σύστημα απειλεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
    Το σύστημα που θεωρεί το ευρω φετίχ και αυτοσκοπό; Επιμένουν φανατικά στο ευρω για να κρύψουν με ένα ξένο νόμισμα τη ζημία που έχουν προκαλέσει στο τόπο. Αλλά τους ενημερώνω ότι με η χωρίς ευρω η ζημιά που έκαναν θα φανεί σύντομα.
    Κατ΄ αρχήν δεν τους ειρωνεύεται, αν είχες διάθεση να μάθεις τι ακριβώς ελέχθη θα το διαπίστωνες. Πάντως σίγουρα ούτε τους γλύφει ούτε τους παρακαλάει ούτε υπογράφει όπως κάνουν πολλοί του συστήματος.
    Μισεί τις επενδύσεις, την επιχειρηματικότητα και τους επενδυτές ενός πελατειακού κράτους που ΠΑΣΟΚ και ΝΔ έχτισαν. Μισεί ακόμα και τους νέους επενδυτές στιλ Energa και Hellas Power που η συγκυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει. Γενικά μισεί τα λαμόγια του συστήματος.
    Για το θαυμασμό που αναφέρεις ξεχνάς να πεις ότι αναφέρεσαι σε κάποιες παλιές μικρές συνιστώσες. Εν πάση περιπτώσει πάντως, ποτέ ο πλουραλισμός στις ιδέες δεν έβλαψε κανένα. Ο νεοφιλελεύθερος δογματισμός και τα στερεότυπα του συστήματος είναι αυτά που βλάπτουν. (Αυτό για τον Κιμ το παραβλέπω επειδή υποβιβάζει το επίπεδο της αντιπαράθεσης).
    Για να αυξήσει την δύναμη ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά την βοήθεια του ΚΚΕ με διαλεκτική διάθεση. Δεν επιτέθηκε για να αποσπάσει ψηφοφόρους όπως έκαναν αλλά κόμματα του συστήματος προβάλλοντας το μπαμπούλα της δραχμής με αποτέλεσμα να τα εξαφανίσουν.
    Τέλος αυτό για τους «πρώην συντρόφους» φαντάζομαι ότι εννοείς αυτούς τους συστημικούς που έτρωγαν μαζί τα χρόνια που πέρασαν. Υπ’ αυτή την έννοια πραγματικοί σύντροφοι ήταν αυτοί που άσκησαν εξουσία δηλαδή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Άλλους συντρόφους δεν γνωρίζω.
    Αυτό το σύστημα απείλησε και συγκέντρωσε τους πολίτες που δεν φοβήθηκαν.
    Το ΚΚΕ έδειξε ότι δεν απειλεί το σύστημα, λόγω δογματικών αγκυλώσεων και αποδοκιμάσθηκε.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Dyer,
      Κατ΄ αρχήν χαίρομαι που δεν βλέπω να διαφωνείς με το «ρεζουμέ» της ανάρτησης Οτι δηλαδή μεγάλο μέρος των ψηφοφόροι του ΚΚΕ ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ επειδή θεώρησε πως τα οράματα που είχαν ως κομμουνιστές μπορεί να τα εξυπηρετήσει καλύτερα ο ΣΥΡΙΖΑ. Το ΚΚΕ δεν μπορούσε να απειλήσει το σύστημα με τον τρόπο (που ως κομμουνιστές επαναλαμβάνω) επιθυμούσν και γι αυτό ψήφισαν 40 μέρες μετά τις εκλογές της 6ης Μαίου (άρα δεν τίθεται θέμα ιδεολογικής μετατόπισης τους μέσα σε 40 μέρες) τον κ Τσίπρα.
      Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις και αφορούν την υπεράσπιση του ΣΥΡΙΖΑ… λίγο αργότερα.

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Συμφωνούμε ότι το ΚΚΕ δεν απειλεί το σύστημα και όχι μόνο λόγω δογματισμού. Το ερώτημα είναι αν το απειλεί ο ΣΥΡΙΖΑ του οποίου η μεγαλύτερη συνιστώσα σήμερα είναι οι πρώην (;) πασόκοι, τα λαγωνικά της εξουσίας που προσβλέπουν στον Τσίπρα για μια δεύτερη σταδιοδρομία…

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Dyer,
      Το ευρώ δεν είναι φετίχ ούτε αυτοσκοπός , είναι στρατηγική επιλογή. Είναι ασφαλέστερο περιβάλλον ακόμα και σήμερα ή αν θέλεις ιδίως σήμερα. Αν δεν κατάφερες να το εκμεταλλευθείς δεν σου φταίει το ευρώ και βεβαίως με δραχμή ή τάλαντο αν δεν διορθώσεις τις παθγένειες της οικονομίας σου – μεταξύ των οποίων οι αγαπημένες του ΣΥΡΙΖΑ κρατισμός και αντι- επιχειρηματικότητα – δεν πρόκειται να κάνεις τίποτα.

      Πες μου σε παρακαλώ δυο-τρεις επενδύσεις υπερ των οποίων είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι μια πρόκληση στην οποία κανένας εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε να ανταποκριθεί . Χθες ο Κωσταντινόπουλος του ΠΑΣΟΚ σ΄ ένα τηλεοπτικό τραπέζι ζήτησε από τον Δρίτσα να του ονοματίσει ΜΙΑ ! Δεν τα κατάφερε!

      Περί θαυμασμού: «Παλιές μικρές συνιστώσες» Τι αθώα που τα λες! Κατ΄ αρχήν και ο ίδιος ο Τσίπρας έχει δηλώσει θαυμαστής της σκέψης του Μάο και η Κούβα πολύ του αρέσει. Από τους Ευρωπαίους μέχρι στιγμής τα βρίσκει μόνο με τον Μελανσόν και τον Γκιζι που ως επικεφαλής της Linke είναι απολογητής του Ανατολικογερμανικού καθεστώτος.Μην αρχίσω να απαριθμώ τώρα τις προτιμήσεις διαφόρων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που στο κάτω κάτω δεν μπορεί και να εκπλήσσουν κανένα αφού η συντριπτική τους πλειοψηφία προέρχεται από το ΚΚΕ ή αριστερότερα.Οσο για τα περί πλουραλισμού που λες φαντάζομαι ότι στα πλαίσια μιας παράταξης ο πλουραλισμός υπάρχει στα πλαίσια κοινών αξιών Οπότε ισχύει το: «Δείξε μου του φίλους σου (Ρόζα, Κόκκινο, ΚΟΕ κλπ) να σου πω ποιος είσαι»

      Οταν λέω πρώην συντρόφους δεν υπάρχει λόγος να κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις. Οι ψηφοφόροι του ΚΚΕ της 6ης Μαίου που στις 17 Ιουνίου ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο των στελεχών του αναγνωρίζουν τους επί χρόνια συντρόφους τους στο ΚΚΕ με τους οποίους ξαναβρίσκονται να παλέψουν για τα ίδια παλιά καλά ιδανικά , αλλά λίγο πιο… πονηρά.
      Αυτά … όσο πιο συνοπτικά μπορούσα και μόνο για τα κύρια σημεία της υπεράσπισης εκ μέρους σου του ΣΥΡΙΖΑ.

      • Ο/Η Dyer λέει:

        Τη δεκαετία του 90 με δραχμή βελτιώσαμε την οικονομία μας και γίναμε δεκτοί στη ζώνη του ευρω. Τη δεκαετία του 2000 με ευρω η οικονομία μας κατέρρευσε, σύμφωνα και με την ΕΤΕ περίπου στο 40% της αρχικής. Η παραμονή στο ευρω διατηρεί μια φούσκα που αν σκάσει θα πάρει όλους όσους άσκησαν εξουσία τη τελευταία δεκαετία. Αυτός είναι ο λόγος που κόπτονται για το ευρω, για να μη φανεί το κακό που προκάλεσαν. Αυτό λέγεται στρατηγική επιλογή για τη συγκάλυψης, κάτι τέτοιο θα εννοείς. Είναι όμως θέμα χρόνου να σκάσει και αυτή η φούσκα καθ΄ ότι δεν διαθέτουν την ικανότητα να την διατηρήσουν. Το τραγικό όμως είναι ότι δεν διαθέτουν πλαν Β λόγω δογματικής προσήλωσης στο ευρω. Δεν διδάχτηκαν τίποτα από το ΚΚΕ.
        Η αλήθεια είναι ότι οι γνωστοί μεγαλοεπενδύτες δεν είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είναι κάποιος υπερήφανος. Οι δε ξένοι προσεγγίζουν το τόπο μας με διάθεση αποικιοκράτη. Γενικά όταν δεν διαθέτει εθνική μεγαλοαστική τάξη τι να ελπίζεις από τους «φιλέλληνες»; Ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα χωρίς μεγάλα ονόματα χρειάζεται ο τόπος που να βασίζεται σε πολλούς μικρούς επενδυτές. Μια πρόταση έχω στην ανάρτησή μου «ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ» http://dyer-dyers.blogspot.gr/2012/06/blog-post.html
        Αν προσεγγίσεις χωρίς στερεότυπα και δογματισμούς την έννοια του πλουραλισμού των ιδεών και τη διαλεκτική σύνθεση, θα κατανοήσεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με τις συνιστώσες του αποτελούν ένα δημοκρατικό πολιτικό χώρο όπου η ζύμωση των ιδεών και των γεγονότων γεννά ρεαλιστική πολιτική χωρίς δόγματα. Αυτό δεν το καταλαβαίνουν όσοι έχουν μάθει να λειτουργούν με πρότυπα και δόγματα και τον χαρακτηρίζουν λανθασμένα βάση κάποιων αριστερών στερεότυπων. Εδώ έγκειται και η σημαντική διαφορά από το δογματικό ΚΚΕ.
        Επιμένω πραγματικούς συντρόφους έχουμε στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Αυτοί ήταν που τα έτρωγαν μαζί από το πελατειακό κρατος και από τις συναλλαγές από siemens και Σία.

  4. Ο/Η chriszah λέει:

    Γιατί απορείς για την κατάντια του ΚΚΕ; Ήταν τέτοια η ιδεολογική επικράτηση της Αριστεράς στην Ελλάδα που το ΚΚΕ αναγκάστηκε να περιφραχτεί σε τέτοιες απόλυτες απόψεις προκειμένου να επιβιώσει. Κάποτε το βόλευε, τώρα όχι, αργότερα (όταν ο Αλέξης κάνει την μεγαλύτερη κωλοτούμπα του 21ου αιώνα) μπορεί να του βγει σε καλό

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Aν δεν είχε ¨»περιφραχτεί σε τέτοιες απόλυτες απόψεις» και είχε υποπέσει στο «αμάρτημα » της εξέλιξης μπορεί να ήταν «χαλίφης στη θέση του χαλίφη» (ίσως όχι με 27%) Από την άλλη θα μου πεις αν έκανε τέτοιες «αμαρτίες» τι σόϊ ΚΚΕ θα ήταν;;;; Σωστά!

  5. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Αγαπητέ Dyer, διάβασα με προσοχή το σχόλιό σου γιατί μ’ ενδιαφέρει να κατανοήσω τις διάφορες προσεγγίσεις του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και τις απόψεις των υποστηρικτών του. Επειδή βλέπω ότι υπάρχει στο κόμμα (;) αυτό μια δυστοκία στη διατύπωση σαφών και συγκεκριμένων απόψεων, θα ήθελα να σου ζητήσω να με βοηθήσεις να ξεκαθαρίσω την πιθανώς λανθασμένη ή και παραπλανημένη εικόνα που έχω μέχρι τώρα σχηματίσει.

    α) Νομίζω ότι δεν θα διαφωνήσεις με την παρατήρηση ότι οι μαοϊκοί μαρξιστές – λενινιστές της ΚΟΕ έχουν βαθύτατες ιδεολογικές διαφορές πχ με τους τροτσκιστές του Κόκκινου και τους πασοκογενείς σοσιαλδημοκράτες του ΔΗΚΚΙ, για να μην αναφερθώ και στους υπόλοιπους. Ποια είναι λοιπόν η συνδετική ύλη ανάμεσα στα ασύμβατα αυτά σχήματα, πέρα από την κρατική επιχορήγηση που μοιράζονται και η οποία μάλιστα από δω κι εμπρός θα είναι ιδιαίτερα αυξημένη; Και σε παρακαλώ πολύ μην αναφερθείς πάλι σε «ζυμώσεις ιδεών και γεγονότων που γεννούν ρεαλιστική πολιτική χωρίς δόγματα», αφού οι διαλεκτικές συνθέσεις στις οποίες προσβλέπεις δεν είναι καθόλου σχήματα λόγου όπως τα χρησιμοποιείς αλλά συνιστούν συγκεκριμένη μαρξιστική προσέγγιση και επεξεργασία.

    β) Το ΚΚΕ κατηγορεί σαφώς τον ΣΥΡΙΖΑ για σοσιαλδημοκρατική πρακτική η οποία θα τον μετατρέψει σε νέο ΠΑΣΟΚ, τώρα που το παλιό φαίνεται ότι χρεωκόπησε, η ηγεσία όμως του ΣΥΡΙΖΑ αρνείται μετά βδελυγμίας τις κατηγορίες, ίσως γιατί πιστεύει ότι ανακάλυψε τον περίφημο τρίτο δρόμο προς το σοσιαλισμό, που τον έψαχνε κάποτε το ΠΑΣΟΚ αλλά δεν κατάφερε να τον εντοπίσει. Τι είναι λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ, φορέας κοινωνικού μετασχηματισμού με στόχο μια έστω πιο φιλική στο χρήστη δικτατορία του προλεταριάτου ή «δεκανίκι του καπιταλισμού» όπως οι κλασικοί σταλινικοί αποκαλούν κάθε σοσιαλδημοκρατικό κόμμα; Γιατί εδώ θα συμφωνήσω με το ΚΚΕ ότι τρίτος δρόμος δεν υπάρχει.

    γ) Καλά όλα αυτά τα ολίγον θεωρητικά αλλά υπάρχουν και πρακτικά ερωτήματα, όπως για παράδειγμα το θέμα της παραμονής ή όχι της χώρας στη ζώνη του ευρω, αφού όπως σωστά παρατηρείς υπάρχει το ενδεχόμενο να αναγκαστεί η Ελλάδα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Το θέμα φυσικά είναι ποια προοπτική συμφέρει τη χώρα, που αναλύει πολύ καλά ο Αιρετικός και στο σημείο αυτό ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί την τακτική του μια στο καρφί και μια στο πέταλο. Γιατί τι άλλο δείχνει η μεγάλη παραγωγή από αντιφατικές δηλώσεις στελεχών του, από κατηγορίες προς την κυβέρνηση για πολιτική που υπονομεύει το ευρω, παράλληλα με νοσταλγικές περιγραφές για την παλιά Ελλάδα της δραχμής και τι καλά που ήμασταν τότε, λες και τα προβλήματα της χώρας έπεσαν από τον ουρανό όταν καταργήθηκε το εθνικό μας νόμισμα. Τι να κάνουμε λοιπόν, να αγωνιστούμε για να μείνουμε ή για φύγουμε; Δύσκολη ερώτηση όταν περιμένεις την άποψη 12 συνιστωσών για να χαράξεις στρατηγική, για να μη βαραίνουμε λοιπόν υπερβολικά το κλίμα μέχρι να βγει τέλος πάντων η ετυμηγορία, να κι ένα σχετικό τραγουδάκι από το 1982, μια εποχή που απ’ ότι φαίνεται ότι οι άνθρωποι αντιμετώπιζαν ανάλογα διλήμματα: http://www.youtube.com/watch?v=QBtikM5kizc&feature=player_detailpage

    Θα μπορούσα να συνεχίσω επ’ αόριστον με σημαντικά ερωτήματα που παραμένουν αναπάντητα και αναγκάζουν τους υποστηρικτές του ΣΥΡΙΖΑ να καταφεύγουν σε λυρικές εκθέσεις ιδεών για μια καλύτερη Ελλάδα, νομίζω όμως ότι καταντάει ανιαρό. Πολύ πιο εποικοδομητική θεωρώ την ανοικτή συζήτηση για τα προβλήματα της χώρας μας για την οποία όλοι ενδιαφερόμαστε και ποιές λύσεις προτείνει ο καθένας μας. Οι μόνοι που σίγουρα δεν θα συμμετάσχουν για να μη μολυνθεί η ιδεολογική τους καθαρότητα, είναι το 4,5 % του εκλογικού σώματος που παρέμεινε στο ΚΚΕ και το οποίο πιστεύει ότι τα προβλήματα λύνονται μόνο στη δευτέρα παρουσία της προλεταριακής επανάστασης. Οι υπόλοιποι πρώην ψηφοφόροι του Κόμματος που προσδοκούν κάτι πιο άμεσο, την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια προς το ΣΥΡΙΖΑ, όπου θα κάνουν ευχάριστη παρέα με διαγραμμένους ή αποχωρήσαντες πρώην συντρόφους τους, αγανακτισμένους πρώην πασόκους και άλλους πολλούς, τους οποίους μέχρι τώρα αποκαλούσαν χαϊδευτικά «μικροαστούς οπορτουνιστές». Μια μεγάλη μεγάλη χαρούμενη οικογένεια.

    • Ο/Η Dyer λέει:

      Αγαπητέ Νίκο Π να διευκρινίσω ότι είμαι απλά φίλος του ΣΥΡΙΖΑ και ότι γράφω εκφράζουν επιθυμίες μου για τον χώρο.
      Α) οι διάφορες συνιστώσες οφείλουν, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι στο 4%, να επαναπροσδιορίσουν τις θέσεις τους σύμφωνα με αυτά που θα αποφασιστούν στο συνέδριο. Πέρα από το τυπικό οφείλει ο ΣΥΡΙΖΑ να μεταλλαχθεί σε ενιαίο κόμμα. Ο εσωτερικός δημιουργικός διάλογος μπορεί να συνεχίσει αλλά προς τα έξω θα υπάρξει ένα συνεκτικό κόμμα. Αυτά τα περί κρατικών επιχορηγήσεων τα παρακάμπτω επειδή είναι έξω από την λογική του χώρου. Οποίος ήθελε λεφτά και αξιώματα πήγαινε σε άλλα κόμματα δεν πήγαινε στο 4%.
      Β) αν συνεχίσουμε να σχεδιάζουμε το μέλλον χρησιμοποιώντας τα στερεότυπα του προηγούμενου αιώνα θα συναντάμε συνεχώς αδιέξοδα. Ο κόσμος έχει προχωρήσει τόσο που είναι αστείο να γυρίζουμε στο λυσσάρη του Μαρξισμού Λενινισμού. Αποτελούν το γνωσιακό υπόβαθρο αλλά οι πρακτικές θα διαμορφωθούν από την σύνθεση στο σήμερα. Προφανώς οι χαρακτηρισμοί για το ΣΥΡΙΖΑ είναι άνευ νοήματος, και νέοι δρόμοι δημιουργούνται συνεχώς αρκεί να ψάχνεις.
      Γ) αυτή η ιστορία με τη δραχμή και το ΣΥΡΙΖΑ πραγματικά στερείται πλέον νοήματος. Την χρησιμοποίησαν οι φιλομνημονικοί για να συσπειρώσουν ψηφοφόρους και το κατάφεραν. Όλοι όσοι ήταν μέσα στα πράγματα γνώριζαν ότι τέτοιο ζήτημα δεν υπήρχε αλλά η λάσπη που έπεσε έκρυψε την αλήθεια. Εν πάση περιπτώσει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν συμμετέχει στη κυβέρνηση και αν κάτι δεν πάει καλά και μας εξοστρακίσουν από το ευρώ δεν θα οφείλεται στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι αποτέλεσμα της παράλογης και αδιέξοδης μνημονικής πολιτικής που εφαρμόζουν τα κόμματα της συγκυβέρνησης όπως έχει εγκαίρως εντοπίσει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s