Αναζητώντας το νόημα της εθνικής διαπραγματευτικής ομάδας

     Από  την  πρώτη  στιγμή  της  συμμαχικής  κυβέρνησης  ο κ Βενιζέλος  έριξε  στο  τραπέζι  την  ιδέα  του  σχηματισμού  μιας  εθνικής  διαπραγματευτικής  ομάδας,  στην  οποία  θα  συμμετέχουν  και  άλλα  κόμματα  πλην  αυτών  των  τριών  κυβερνητικών  εταίρων. Τον  κ  Βενιζέλο  είναι  προφανές  ότι  δεν  τον  ενδιαφέρει  η  συμμετχή  των  ΑΝΕΛ  ή  της  ΧΑ. Είναι  προφανές  ότι  τον  ενδιαφέρει  η  συμμετοχή  του  ΣΥΡΙΖΑ.  Γιατί; Φυσικά  για  να  θέσει  τον  ΣΥΡΙΖΑ  προ  των  ευθυνών  του  και  να  τον  υποχρεώσει  υποτίθεται  να  καταλάβει  «τι  εστί  βερύκοκο»  δηλ  διαπαραγμάτευση  στην  Ευρώπη  υπό  συνθήκες  κρίσης.

Το  λογικό  ερώτημα  που  ανακύπτει είναι : «Και  γιατί  να  δεχθεί  ο  ΣΥΡΙΖΑ;;;; Θα  αφήσω   κατά  μέρος   τις  πιθανές  (μικροκομματικές  αλλά  θεμιτές)  σκέψεις  του κ   Τσίπρα  για  την  φθορά  που  θα  υποστεί  το  κόμμα  του  και  θα  θεωρήσω  ότι  δεν  τον  απασχολούν  τέτοια  πράγματα. Θα  υποθέσω  ότι  έχει  όλη  την  καλή  διάθεση  να  συμμετάσχει  σ΄ αυτή  την  εθνική  ομάδα.  Με  ποιο  τρόπο , με  ποια  στρατηγική,  με  τι  θέσεις  τελικά  θα  μπορούσε  να  συμμετάσχει;

Η προεκλογική   του  εκστρατεία  βασίσθηκε  πάνω  στην  καταγγελία, άμεση  ακύρωση,  μονομερή  αποδέσμευση  απο  τις  δυσβάστακτες  διατάξεις  του  μνημονίου. Γι  αυτά  τα  πράγματα  ψηφίστηκε  από  το  27%  του Ελληνικού  λαού. Οι  τρείς    σημερινοί  κυβερνητικοί  εταίροι  ψηφίστηκαν,  επειδή  κινήθηκαν  σε  εντελώς  διαφορετική  κατεύθυνση (επαναδιαπραγμάτευση)  καταγγέλοντας  μάλιστα  ως  ανεύθυνες  κι  επικίνδυνες  τις  θέσεις  του  ΣΥΡΖΑ.  Πως  λοιπόν  εμπνεύσθηκε  ο κ  Βενιζέλος  μια  διαπραγματευτική  ομάδα  στην  οποία   θα  υπάρχουν  δυο  απολύτως  αντίθετες  «διαπραγματευτικές»  γραμμές  (εκ  των  οποίων  η  μια  δεν  θα  είναι καν  διαπραγματευτική);;;

Επειτα  τίθεται  και  ένα  άλλο  θέμα. Εχουμε  μια  κυβέρνηση  και  μάλιστα    μόλις  εκλεγμένη. Με  σαφή  κατεύθυνση. Με    ισχυρή  κοινοβουλευτική  πλειοψηφία  και  με  απόλυτη  ευθύνη  για  την  από  εδώ  και  πέρα  πορεία  του  τόπου.  Ποια  μπορεί  να  είναι  η  νομιμοποίηση    της  συμμετοχής  ενός  ακόμα  εταίρου   που  όμως  θα  είναι  «α λα  κάρτ»  και  θα  συμμετέχει  με  τις  θέσεις  του  μόνο  στη διαπραγμάτευση  με  τους  Ευρωπαίους  εταίρους;;;  Με  βάση  ποιου  τις  θέσεις  θα  γίνεται η  διαπραγμάτευση;;; Ποιος    θα  έχει  τελικά  την  ευθύνη  της  διαπραγμάτευσης  και  των  αποτελεσμάτων  της  ;;; Η  εκλεγμένη  κυβέρνηση  ή  η  «ομάδα»;;;

Πιθανώς  ο κ Βενιζέλος λέει  αυτά  που  λέει  απλώς  για  να  τα  λέει  και  να  κρατά  ανοιχτές  τις  γέφυρες  με  τον  ΣΥΡΙΖΑ    προς  τον  οποίο  διέφυγε  μεγάλο  μέρος  των  ψηφοφόρων  του  ΠΑΣΟΚ.  Aκόμα  όμως  κι  αν  είναι  έτσι  θα  πρέπει  να  λάβει  υπ΄ όψη  του  ότι  οι  γέφυρες  είναι  διπλής  κατεύθυνσης  και  ότι  το  να  θέλει  να  εμφανίσει  τον  ΣΥΡΙΖΑ  πιο  υπεύθυνο  απ΄ ό,τι  θέλει ο  ίδιος  ο ΣΥΡΙΖΑ   να  δείχνει  (ή  να  είναι)   δεν  είναι  ιδιαίτερα  σοφό.

Ισως   πάλι   ονειρεύεται  ο κ Βενιζέλος  ότι  με  τους  Ευρωπαίους  μπορούμε  να  παίξουμε  το  «καλός  μπάτσος- κακός  μπάτσος «, ένα  παιχνίδι  που  αρέσει  στο  ΠΑΣΟΚ  και  το  έχει  παίξει  κατ΄  επανάληψη  στην  εσωτερική πολιτική  σκηνή.  Μόνο  που   (παραφράζοντας  τον  στίχο  του  Νιόνιου) :    «εδώ  είναι  Μπαλκάνια  κι  εκεί  δεν  είναι  παίξε  γέλασε». Οι  Ευρωπαίοι   θα  έχουν  απέναντι  τους  κάθε  φορά  τον  Πρωθυπουργό, τον  Υπ Οικονομιας  τον  αρμόδιο  Υπουργό  τέλος  πάντων  και  θα  περιμένουν  από  αυτόν   να  εκφράσει  τις  Ελληνικές  θέσεις. Θεσμικά. Ξεκάθαρα.  Αν  ονειρεύεται  ο κ Βενιζέλος  μέσω  της  διαπραγματευτικής  ομάδας  να  εμπλέξει  τους  εταίρους  σ΄ ένα  παιχνίδι  καθυστερήσεων, διαρκών  πίσω-μπρος  και   αυτοϋπονομευτικών  αμφισημιών  κάνει  λάθος. Θα  έπρεπε  να  το  είχε  καταλάβει  από  τον Σεπτέμβριο  του 2011  (το  αργότεροο).

Ο  κ.  Βενιζέλος   τελικά   μέσω  της  έμπνευσης  του   ίσως  προσπαθεί  να  βάλει  «πράσινη  σφραγίδα»    στην  διαπραγμάτευση, ίσως   προσπαθεί  εμμέσως   να αποκρούσει  τις  κατηγορίες  των  ΠΑΣΟΚων   ότι  «έκανε  πρωθυπουργό  τον  Σαμαρά»  δημιουργώντας  εκ  των  υστέρων    μια  «Κυβέρνηση  Εσωτερικού»  και  μια  «Κυβέρνηση  Εξωτερικού»,  ίσως  απλώς  προσπαθεί  να  κρατήσει  τα  φώτα  στραμμένα  στο  ΠΑΣΟΚ.   Δεν    τον πολυκαταλαβαίνω.  Δεν  φαίνεται  να  υπάρχουν  πολλοί  που  τον  καταλαβαίνουν. Συμβαίνει  σε  ανθρώπους  που  είναι  μπροστά  από  την  εποχή  τους    ή   σε  ανθρώπους που  λόγω  αρρωστημένης  αυτοπεποίθησης  το  νομίζουν.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ- firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s