Η ανεόρταστη επέτειος της Δημοκρατίας.

   24  Ιουλίου Επέτειος  αποκατάστασης  της  Δημοκρατίας.  Η  επέτειος   – και  η  Δημοκρατία –  ξέρω  πως  από  πολλούς  αντιμετωπίζεται  απαξιωτικά  εδώ  και  πολλά  χρόνια.   Συμβαίνει  συχνά  με   όσες  καταστάσεις  θεωρούμε  δεδομένες,  την  αξία  των  οποίων  διαπιστώνουμε  όταν  … ανατρέπονται.

«Αποκαταστάθηκε  η  Δημοκρατία!  Σιγά!  Δημοκρατία  είναι  αυτό  που  έχουμε;  Διεφθαρμένοι,  ανίκανοι  άχρηστοι  κάνουν  τόσα  χρόνια  κουμάντο  και  δες  που  μας  κατάντησαν !  Για  ποια  Δημοκρατία  μου  μιλάς; « Και  μετά  από  αυτή  τη  μικρή  κοινή  εισαγωγή  ο  καθένας  ανάλογα  με  την  πολιτική  του  τοποθέτηση  θα  προσθέσει  τις  δικές  του  πινελιές.  Αλλος  θα  πει  για  τα  ΜΑΤ  που  ρίχνουν  ξύλο  και  πνίγουν  τον  κοσμάκη  στα  δακρυγόνα, άλλος  θα  πει  για  τον  Τσοχατζόπουλο  και  τον  Μαντέλη, ένας  τρίτος   θα  νοσταλγήσει  «που  είσαι  ρε  Παπαδόπουλε!»,   άλλος  θα    ειρωνευθεί   την  «τυπική  δημοκρατία», κάποιος  θα  αρχίσει  να  παραθέτει  πραγματικές  και  φανταστικές    παθογένειες  της  κοινωνίας  μας,  κάποιος  θα  τα  βάλει  με  την  τρόϊκα  και  σίγουρα  θα  βρεθεί  και  κάποιος  που  θα  τα  συνοψίσει   την  άποψη  του    σε  ένα  : «Δημοκρατία; Χέστηκα!»

Ε,  λοιπόν  αυτή  ακριβώς  είναι  η  Δημοκρατία!  Το  πολίτευμα  που  μπορείς  να  το  απαξιώνεις,  να  το  βρίζεις,  να  το  υπονομεύεις,  να  δηλώνεις  ρητά  ότι  θέλεις  να  το  ανατρέψεις  και  αυτό  να  σε  θεωρεί  αναπόσπαστο  κομμάτι  του. Ενίοτε   να  σε  πληρώνει,   ώστε   να  μπορείς  να  το  αμφισβητείς.

Ετσι   είναι  η  Δημοκρατία!  Παράγει  και  Τσοχατζόπουλους.  Αναδεικνύει  και  δημαγωγούς. Και  «κουκουλοφόρους. Και  λαμόγια. Λειτουργεί  και  με  συγκρούσεις. Ενίοτε  και  με  χτυπήματα  «κάτω  από  τη  ζώνη».  Κάνει   και   λάθη.  Μερικές  φορές  μεγάλα.

Μόνο  που  για  όλα  αυτά  δεν  φταίει  κάποια  απρόσωπη «Δημοκρατία».  Ο  «δήμος»   που  «κρατεί»  είμαστε  εμείς,  οι  πολίτες! Το πως  λειτουργεί  η  Δημοκρατία  είναι  σε  τελευταία  ανάλυση  δική  μας  ευθύνη.

Δεν  είναι  βολικό  πολίτευμα  η  Δημοκρατία. Απαιτεί  την  συμμετοχή  μας. Απαιτεί  να  πάρουμε  θέση. Απαιτεί  να  αναλάβουμε  την  ευθύνη.  Απαιτεί  από  εμάς  να  αποφασίσουμε,   αλλά  και  να    υποστούμε  τις  συνέπειες    τυχόν  κακών  επιλογών  μας. Και  να   κάνουμε  ενδεχομένως  στη  συνέχεια  κάποιες  άλλες  επιλογές. Εμείς!

Ομολογώ  ότι  αυτό  το  άβολο  πολίτευμα  μου  αρέσει . Προτιμώ  να  ψηφίζω  εγώ  για  το  ποιος  θα  με  σώσει  αν  αισθάνομαι  ότι  έχω  ανάγκη  σωτηρίας,  παρά  να   με  σώζει    «με  το  έτσι  θέλω»  κάποια  «φωτισμένη  πρωτοπορία»  ή  κάποιος  «εμπνευσμένος  συνταγματάρχης». Προτιμώ  να  κάνω  λάθη, να  τα  πληρώνω,  να  τα  διορθώνω  και  να  προχωρώ. Δεν  θέλω  «σωτήρες»  αυτόκλητους. Δεν  αναγνωρίζω  σε  κανένα  το  δικαίωμα  να  μου  κάθεται  στο  σβέρκο    γιατί  αυτός   αποφάσισε   μόνος  του    ότι   ξέρει  το  «σωστό»  ή  ότι    αυτός  ερμηνεύει  αυθεντικά  την  λαική  βούληση.

«Και  νομίζεις  βρε  αφελέστατε  ότι  αποφασίζεις  εσύ;  Επιλέγεις  αυτά  που  έχουν  επιλέξει   κάποιοι    άλλοι  πριν  από  σένα  για  σένα. Σε  κατευθύνουν,  σε χειραγωγούν!»  Αυτή  είναι  μια  συνηθισμένη  τοποθέτηση  όσων  δεν  έχουν  σε  μεγάλη  εκτίμηση  ούτε   το  δημοκρατικό  πολίτευμα  ούτε  και  τον  συμπολίτη  τους  (Γιατί  άραγε  είμαι  εγώ  ο  χειραγωγούμενος  και  όχι  αυτοί ;).  Οσων    θεωρούν  ότι  μόνο  οι  ίδιοι  είναι  ικανοί  να  ερμηνεύσουν  και  να  επεξεργασθούν «σωστά»   τα  μηνύματα, τις  επιρροές  και  τις  πιέσεις    που  δέχεται  καθημερινά  ένας  πολίτης. Και  η  πραγματικότητα  είναι  ότι,  επειδή  όλοι  μας  είμαστε  διαφορετικοί,  προσλαμβάνουμε   το  περιβάλλον   και  αντιδρούμε    σε  αυτό   κατά  διαφορετικό  τρόπο.

Σε  τελευταία  ανάλυση  αυτό  είναι  που    επανακτήσαμε  πριν  38  χρόνια. Το  δικαίωμα  να  έχουμε  την  δική  μας  ματιά,  την  δική  μας  άποψη  και  να  την  εκφράζουμε. Ελεύθερα.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ -firiki2010

 ΥΓ 1   Δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου ένας πολίτης έχει το δικαίωμα να πει ελεύθερα πως δεν υπάρχει Δημοκρατία. (Τζον  Κενεθ Γκαλπραιθ)

ΥΓ 2  Ο κανόνας της πλειοψηφίας ισχύει μόνο αν παίρνεις υπόψη σου τα ατομικά δικαιώματα. Γιατί δεν μπορείς να βάλεις πέντε λύκους και ένα πρόβατο να ψηφίσουν τι θα φάνε για δείπνο (Λάρυ  Φλυντ).

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s