Μεταπολίτευσης εγκώμιο (του Νίκου Μπίστη)

Μια  και  η   αμέσως  προηγούμενη    «επετειακή»  ανάρτηση  μου  αφορούσε  μια   υπεράσπιση  της  Δημοκρατίας  «γενικώς»,  είπα  να  ανεβάσω  από  το  protagon.gr  κι  ένα  άρθρο  του  Νίκου Μπίστη   που  αφορά  συγκεκριμένα  τη  δική  μας  Μεταπολίτευση.  Μπορεί  να  έχω  επί  μέρους  διαφωνίες    αλλά  η  συμφωνία  μου  με  τον  αρθρογράφο  στην  αντίθεση   που  διατυπώνει    για   την  απαξίωση  από  ορισμένους    των  38  μεταπολιτευτικών  χρόνων   είναι   πολύ   σημαντικότερη

ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ  ΕΓΚΩΜΙΟ

  Αν ακούσει ένας νέος άνθρωπος όσα σούρνουν στα 38 χρόνια της μεταπολίτευσης θα συμπεράνει ότι ήταν μια πολύ κακή περίοδος. Αν μάλιστα στο μάθημα της Ιστορίας είχε δάσκαλο ή δασκάλα σαν και αυτήν που μπέρδεψε τα φωνήεντα με τους φθόγγους και εντρυφούσε σε θεωρίες συνομωσίας τότε εύλογα θα κατέληγε στο συμπέρασμα  ότι ήταν αν όχι η χειρότερη πάντως μια από τις χειρότερες της Ιστορίας της Ελλάδας. Κόντρα σε αυτό το ρεύμα αμάθειας, βλακείας και ιδιοτέλειας ισχυρίζομαι ότι αν δεν είναι η καλύτερη πάντως είναι μια από τις καλύτερες της νεότερης Ιστορίας της Ελλάδας.

Και επειδή λαοί που δεν ξέρουν η αρνούνται την Ιστορία τους μπορεί να την ξαναζήσουν και επειδή δυστυχώς οι λαοί έχουν την τάση να λησμονούν καλό είναι να θυμόμαστε  ποια ήταν η Ελλάδα τέτοιες μέρες πριν 38 χρόνια το 1974. Και όχι μόνο το 1974 αλλά και πιο πίσω, πριν το 1967. Και όχι μόνο μετά το 1949   περίοδο την οποία κάποιος περιέγραψε ως εξής : «Μετά τον πόλεμο η παραδοσιακή Δεξιά με το πρόσχημα του κινδύνου από ένα αμετανόητο 11% της Αριστεράς χάρισε στον τόπο άγρια τρομοκρατία υπηρετώντας τα συμφέροντα μιας ύποπτης ντόπιας νομενκλατούρας, κυρίως βασιζόμενη στον δοσιλογισμό, στην προδοσία και στη μικροαστική ηθική των απερχομένων. Έτσι στο όνομα μιας ειδεχθούς εθνικοφροσύνης γνώρισε ο τόπος την πιο ξέφρενη επιβίωση των άρρωστων φασιστικών στοιχείων που αντί να υποστούνε τιμωρία , ανακάλυψαν τους εαυτούς τους «εν δυνάμει» σχηματίζοντας μάλιστα και τα πρώτα έμβρυα της δικτατορίας και της ιωαννιδικής τρομοκρατίας το ‘ 67». Αυτός  ο κάποιος ήταν ο «δεξιός» ( με πόσα άραγε εισαγωγικά ) Μάνος Χατζιδάκις.

Και πριν τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που τον διαδέχθηκε ο αδελφοκτόνος εμφύλιος η χώρα πήγαινε από δικτατορία , σε εθνικό διχασμό, σε Μικρασιατική Καταστροφή και εκτελέσεις υπαιτίων, αντεκδικήσεις και ρεβανσισμούς, με μικρά διαστήματα ομαλού κοινοβουλευτικού βίου,  με ένα Στέμμα που πηγαινοερχόταν και δίχαζε μέχρι οριστικά να πάει στα σκουπίδια το ( τι σύμπτωση ) 1974. 38 χρόνια τώρα η χώρα έχει αδιατάρακτο πολιτικό βίο, η αντιπαράθεση παρέμενε μέχρι χτες αυστηρά μέσα σε δημοκρατικό πλαίσιο. Σχηματικά θα έλεγα ότι αυτό ήταν έργο Κωνσταντίνου Καραμανλή, Ανδρέα Παπανδρέου, Χαρίλαου Φλωράκη και Λεωνίδα Κύρκου. Και παράλληλα η χώρα έκανε άλματα ανάπτυξης με κορυφαία την ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ (έργο Καραμανλή) και την απόκτηση της χειρολαβής του ευρώ ( έργο Σημίτη). Και μόνο για αυτά τα τεράστιο επιτεύγματα – που τώρα κινδυνεύουν – η Μεταπολίτευση παίρνει αβίαστα την θέση της στις χρυσές σελίδες της Ιστορίας.

Γιατί όλα τα άλλα με  προσπάθεια διορθώνονται: μνημόνια, παθογένειες και δυσώδεις επιπτώσεις της κομματοκρατίας, παθογένειες του δημόσιου τομέα και ενός ιδιωτικού κρατικοδίαιτου και άλλα πολλά που ήρθαν με πίεση και κρότο στην επιφάνεια μέσα στην μεγάλη κρίση που βιώνουμε. Δεν τα υποτιμώ αλλά αρνούμαι να τα βάλω στην ζυγαριά και πολύ περισσότερο να τα συμψηφίσω  με την Δημοκρατία, και την αγκύρωση της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ. Είναι βαθειά η πεποίθηση μου ότι εκτός ευρώ θα κινδυνεύσει το μείζον επίτευγμα της Μεταπολίτευσης, η Δημοκρατία.

Για αυτό και εξοργίστηκα με την βλακεία της «αριστερής» κάτω Πλατείας Συντάγματος που σιγοντάρισε την φασιστική επιθετικότητα της Πάνω Πλατείας. Θυμίζω: Η χούντα δεν έπεσε το 73 (sic) αλλά θα πέσει σε τούτη την πλατεία, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή, κρεμάλες, κλέφτες και άλλα πολλά από το λεξιλόγιο της Χρυσής Αυγής που έδινε τον τόνο. Για όσους έχουν γνώση Ιστορίας το εκλογικό αποτέλεσμα της ναζιστικής ακροδεξιάς δεν αποτελεί έκπληξη. Δεν θα κουραστώ να επαναλαμβάνω ότι μόνο σε συνθήκες παγκόσμιας σύρραξης η επαναστατική Αριστερά βγήκε ωφελημένη. Και οι κοινωνίες που οικοδόμησε δεν ανταποκρίθηκαν ( και το λέω επιεικώς από σεβασμό στους ανιδιοτελείς αγωνιστές που πίστεψαν και πάλεψαν) στις προσδοκίες των λαών, για αυτό και κατέρρευσαν. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τον μεσοπόλεμο, από την κρίση βγήκε ωφελημένη η πιο φανατική και εγκληματική ακροδεξιά.

Επειδή, λοιπόν, δεν θέλω να δω την χώρα μου να διολισθαίνει σε παρόμοιες καταστάσεις προτείνω να υψώσουμε ένα τείχος προστασίας της Δημοκρατίας μας από τον δεξιό και τον «αριστερό» μηδενισμό. Από τους «αγανακτισμένους» κατά του κοινοβουλευτισμού, κατά της Ευρώπης , κατά των ξένων που μας επιβουλεύονται, κατά των αλλοδαπών που δεν αντιλαμβάνονται ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, γενικώς κατά πάντων. Απέναντι στα τρωκτικά κάθε χρώματος που ροκανίζουν τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας. Και μια συμβολή στην οικοδόμηση αυτού του προστατευτικού τείχους είναι η αποκατάσταση της αλήθειας για τα 38 καλά χρόνια της Μεταπολίτευσης.

Νικος  Μπίστης

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=17018

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

2 Responses to Μεταπολίτευσης εγκώμιο (του Νίκου Μπίστη)

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Προσωπικά πιστεύω ότι ο Ελληνικός λαός στη μεγάλη πλειοψηφία του έχει εμπεδώσει τους δημοκρατικούς θεσμούς και έχει πιστέψει σ’ αυτούς και σαν απόδειξη προτείνω τα αποτελέσματα των δύο πρόσφατων εκλογικών αναμετρήσεων τα οποία, πριν από λίγους μόνο μήνες, θα ανάγονταν στο χώρο της πολιτικής φαντασίας. Το γεγονός ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος επέλεξε να ελέγξει την οργή του για τη μέχρι τότε κατάσταση και να την εκφράσει με τον τρόπο που προβλέπει το κοινοβουλευτικό πολίτευμα, είναι πάρα πολύ σημαντικό και πρέπει να το πάρουν σοβαρά υπ’ όψη τους όλοι, και οι νικητές και οι νικημένοι. Το θέμα δηλαδή είναι τα προβλήματα και τις δυσλειτουργίες της κονωνίας μας να τις αντιμετωπίσουμε δημοκρατικά, χωρίς να μη βλάψουμε το πολίτευμά μας. Όπως λένε και οι Άγγλοι, don’t throw out the baby with the bath water.

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Νίκο
    Δεν μπορώ να πω ότι συμμερίζομαι την οπτική σου. Πριν πολύ λίγα χρόνια κανείς δεν θα σκεφτόταν να φωνάξει»Να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλη», κανείς δεν θα έστηνε κρεμάλες στην Κάτω Αχαϊά με τα ονόματα όλων των βουλευτών του νομού, κανείς δεν θα αντιμετώπιζε ως σχεδόν χαριτωμένο happening γιαουρτώματα ή προπηλακισμούς βουλευτών.
    Οσο για τις εκλογές… προσωπικά αυτό που είδα ήταν ενίσχυση των άκρων ιδιαίτερα μάλιστα στις μικρότερες ηλικίες. Αυτές δηλαδή που θεωρούν την δημοκρατία σαν κάτι το δεδομένο και ως δεδομένο δεν το εκτιμούν ούτε πολύ περισσότερο αισθάνονται την ανάγκη να το προστατεύσουν.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s