Ο ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ (του Γιώργου Καισάριου)

Σημειώστε  παρακαλώ  ότι  το  παρακάτω  άρθρο  του  Γιώργου  Καισάριου γράφτηκε  το  2002

» Δυο άνθρωποι με ίδιο γεννητικό υλικό, το ίδιο έξυπνοι και της ίδιας ηλικίας ξεκινούν την ζωή. Και οι δυο πήγαν στο ίδιο σχολεία, ακολούθησαν παράλληλη καριέρα, παντρεύτηκαν την ίδια στιγμή και έκανα από 3 παιδιά ο καθένας.

Στο τέλος της σταδιοδρομία τους όμως είχαν πολύ διαφορετική κατάληξη. Ο ένας παρέμεινε ένας απλός άνθρωπος χωρίς ιδιαίτερη περιουσία ενώ ο άλλος κατέληξε να γίνει πολύ πλούσιος και κατάφερε να έχει μια ξεχωριστή θέση στην κοινωνία. Γιατί αυτή η διαφορά όταν και οι δυο ακολούθησαν την ίδια σταδιοδρομία, πήγαν στο ίδιο σχολείο και είχαν τις ίδιες γνώσεις;

Η απάντηση αγαπητέ αναγνώστη είναι Ανατοκισμός κεφαλαίου : Η μικρή επιπλέον προσπάθεια που καταβάλει κάποιος σε όλη την περίοδο της ζωής του.

Οι επιπλέον ώρες διάβασμα, η μεγαλύτερη προσπάθεια στο να βρεθούν λύσεις σε προβλήματα, οι επιπλέον ώρες εργασίας, το επιπλέον ζόρι και γενικά αυτό το λίγο παραπάνω που καταβάλει κάποιος σε οποιαδήποτε δραστηριότητα.

Σαν τον τόκο στην τράπεζα, μπορεί αυτό να φαίνεται μικρό στην αρχή. Όταν όμως αυτή η επιπλέον προσπάθεια ανατοκιστεί μέρα με την μέρα, μήνα με τον μήνα, χρόνο με το χρόνο, στο τέλος η συσσωρευμένη αυτή προσπάθεια έχει διαφορά στην απόδοση. Όπως λοιπόν και στην τράπεζα έτσι και στην καθημερινή μας ζωή, η επιπλέον ανατοκιζόμενη προσπάθεια, μετράει πολύ στην τελική έκβαση των πραγμάτων.

Με παρόμοιο τρόπο λειτουργεί και η οικονομία. Μπορεί το αποτέλεσμα αυτής της μικρής επιπλέον προσπάθειας να μην είναι εμφανές στην αρχή, αλλά χρόνο με τον χρόνο όταν κάποιος ανατοκίσει αυτή την προσπάθεια, στο τέλος θα ανταμειφθεί και θα είναι ορατή η διαφορά.

Στην Ελλάδα όμως δεν έχει ποτέ γίνει κάτι τέτοιο. Ποτέ δεν έχουμε καταβάλει αυτή την επιπλέον προσπάθεια. Ποτέ δεν καταβάλαμε αυτό το επιπλέον ζόρι. Ποτέ δεν μας απασχόλησε το αύριο…μόνο πως θα φάμε και θα σπαταλήσουμε σήμερα! Ποτέ δεν νοιάστηκε κανείς για αυτόνομη ανάπτυξη, παρά ανάπτυξη με ξένο κόλλυβα. Πάντα υπάρχουν οι δικαιολογίες ότι είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε περιθώρια και κάτι τέτοιες αρλούμπες.

Και ο λόγος που δεν καταβάλουμε ποτέ αυτή την επιπλέον προσπάθεια είναι ότι δεν υπάρχει κίνητρο για να το κάνουμε. Είναι γνωστό ότι ο Έλληνας (σε αντίθεση με αυτό που θέλουν να μας κάνουμε να πιστέψουμε) δεν είναι εκ της φύσεως του τεμπέλης.

Απόδειξη αυτού είναι ότι, όταν κάποιος από εμάς πάει μετανάστης στο εξωτερικό γίνετε ο πιο σκληρός εργάτης. Όσο τεμπέλης και αποτυχημένος να ήταν στην Ελλάδα, στο εξωτερικό θα δουλέψει σκληρά και στην μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων όχι μόνο θα προκόψει οικονομικά, αλλά σε λίγα χρόνια θα κατέχει και δεσπόζουσα θέση στην τοπική κοινωνία.

Τι είναι αυτό λοιπόν που μας κάνει εργατικούς στο εξωτερικό – άχρηστους και τεμπέληδες στην Ελλάδα; Η απάντηση είναι κίνητρο αγαπητέ αναγνώστη.

Ο Έλληνας έχει αποδείξει ότι μπορεί και επιβιώνει και να διαπρέψει σε καθεστώς ελεύθερης οικονομίας. Καθεστώς που όχι μόνο είναι ελεύθερο, αλλά και όπου η επιπλέον προσπάθεια ανταμείβεται. Δεν είναι καθόλου σπάνια να βλέπει κανείς μετανάστες να πηγαίνουν στην Αμερική και μέσα σε πολύ σύντομο διάστημα να έχουν πετύχει ένα επίπεδο ζωής πολύ υψηλότερο αυτού του μέσου Αμερικανού.

Είναι γνωστό ότι έχουμε πολλούς άξιους επιστήμονες στο εξωτερικό. Επιστήμονες όμως που διαπρέπουν και ανταμείφθηκαν λόγου ότι βρίσκονται σε καθεστώτα όπου αναγνωρίζεται αυτή η επιπλέον προσπάθεια. Και ευτυχώς που αυτοί οι άνθρωποι έφυγαν και πήγαν εκεί που πήγα και μπορούμε και τους καμαρώνουμε. Διότι σε διαφορετική περίπτωση, θα ήταν εδώ και δεν θα είχαν κάνει τίποτα.

Ίσες Ευκαιρίες

Πέραν του ότι πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο ελεύθερης οικονομίας, το σύστημα θα πρέπει να είναι και δίκαιο και να παρέχει τις ευκαιρίες σε αυτούς που τις αξίζουν. Στην χώρα μας όμως δεν υπάρχει αυτό. Όλοι ξέρουμε ότι για να να πας μπροστά θα πρέπει να έχεις μέσον για σχεδόν τα πάντα. Άρα το να προσπαθείς και να καταβάλεις αυτή την επιπλέον προσπάθεια, είναι δώρον άδωρο. Διότι όταν ένας μπορεί και πάει μπροστά με γνωριμίες και μέσον και όχι με σκληρή δουλειά, καταργούνται οι αξίες. Και όταν καταργούνται οι αξίες τότε δεν υπάρχει αξιοκρατία. Και όταν γίνει αυτό η όποια πρόοδος είναι εικονικής πραγματικότητας.

Άρα δεν είναι ανάγκη να προσπαθεί κανείς. Διότι και να το κάνει, δεν θα έχει αποτέλεσμα.

‘Έτσι η οικονομία και η κοινωνία έχει πειστεί ότι η όποια επιπλέον προσπάθεια δεν ωφελεί και προσπαθεί ο καθένας να πάει μπροστά με αναξιοκρατικούς τρόπους αντί με αξιοκρατικούς. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της αναξιοκρατίας είναι ότι, ναι μεν ορισμένοι προοδεύουν στην χώρα μας (με το μέσον), αλλά σε σύγκριση με κάποιων που καταβαλει την επιπλέον προσπάθεια σε μια άλλη χώρα, θα είναι πάντα πίσω. Αυτό επίσης ισχύει και σε επίπεδο οικονομίας.

Όταν δηλαδή η Ελλάδα σαν οικονομία δεν επενδύει, δεν κάνει έρευνα και ανάπτυξη, έχει ένα από τα χειρότερα εκπαιδευτικά συστήματα όλων των χωρών του ΟΟΣΑ και γενικά πάντα προσπαθεί να την βγάλει με επιδοτήσεις και πακέτα, τότε σε βάθος χρόνου θα υστερεί πάντα σε σχέση με κάποιον άλλον. Ειδικά με κάποιον σαν την Ελβετία, Αυστραλία, ΗΠΑ, Καναδά, Ιαπωνία και πολλών άλλων ακόμα. Όσα πακέτα και επιδοτήσεις και να πάρει αυτή η χώρα, δεν θα φτάσει ποτέ το επίπεδο της Γερμανίας. Τούτο διότι, για να φτάσεις ένα επίπεδο, χρειάζεται χρόνια προσπάθεια πέραν του μέσου όρου. Όταν η οικονομία μας όχι μόνο δεν καταβάλει αυτή την επιπλέον προσπάθεια, αλλά υστερεί χρόνια ολόκληρα σε όλους τους τομείς και είναι τελευταία σε όλους τους δείκτες, τότε το αποτέλεσμα θα είναι να μένει πάντα πίσω.

Η Αμερική αυξάνει την παραγωγικότητα συνέχεια. Να είστε απολύτως σίγουροι όμως ότι αυτή η συνεχιζόμενη αύξηση της παραγωγικότητας θα τους χρησιμεύσει πάρα πολύ όταν οι καιροί εκεί θα γίνουν πιο δύσκολοι. Διότι και με ένα δυνατό δολάριο μελλοντικά, θα μπορούν τα προϊόντα τους να είναι ανταγωνιστικά. Άρα ναι μεν τώρα η ανταγωνιστικότητα δεν εισπράττεται από τις αγορές, αλλά να είστε σίγουροι ότι στο μέλλον θα εισπράξουν αρκετά μεγάλα μερίσματα από αυτό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας.

Μπορεί η χρηματαγορά τους να είναι σε ύφεση, αλλά αυτή η συνεχούς αύξηση της παραγωγικότητας, των επενδύσεων και της έρευνας και ανάπτυξης στο τέλος θα ανταμειφθεί. Μπορεί τους Ιάπωνες να τους βαράω συνέχεια, αλλά το βιοτικό τους επίπεδο είναι κατά πολύ μπροστά από τους άλλους. Αυτοί εισπράττουν μέρισμα τώρα. Χρόνια ολόκληρα ακούμε για τα ότι δουλεύουν πολύ, για την επιμονή τους και το εκπαιδευτικό τους σύστημα. Όλα αυτά και πολλά ακόμα τους έχουν κάνει να είναι αυτό που είναι παρόλο τα προβλήματα. Όλη αυτή η προσπάθεια και επιμονή σήμερα την εισπράττουν υπό τη μορφή ενός καλού βιοτικού επίπεδου.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Αμερικανική χρηματαγορά είναι αυτή που είναι. Μπορεί και εκεί να υπάρχει διαφθορά (έμφυτο των αγορών), αλλά τουλάχιστον εκεί αν σε πιάσουν, μπαίνεις φυλακή. Η νομοθεσία και το δικαστικό σύστημα όχι μόνο χαίρει την εμπιστοσύνη της Αμερικανικής κοινωνίας αλλά είναι αξιοζήλευτο από τους περισσότερους πολιτισμένους λαούς ανά τον κόσμο όλο. Επίσης δεν είναι τυχαίο ότι η προηγουμένη τεχνολογία που έχουν είναι προϊών μακροπρόθεσμης προσπάθειας στην έρευνα και ανάπτυξη και του εκπαιδευτικού τους συστήματος. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο είναι Αμερικάνικα.

Όλα αυτά και πολλά άλλα έχουν κάνει τις ΗΠΑ αυτό που είναι. Σας τα λέω αυτά είναι να σας δείξω ότι η προσπάθεια πέραν του κανονικού…στο βάθος του χρόνου…πιάνει τόπο.

Απαγορεύεται να δουλέψεις

Στην χώρα μας βέβαια απαγορεύεται κάποιος να δουλέψει λίγο παραπάνω, Διότι το ΙΚΑ λέει απαιτεί επιπλέον ασφάλιση από τον εργοδότη (και τον εργαζόμενο). Και έτσι κανείς δεν επιτρέπεται να δουλέψει χωρίς υπερορίες.

Στην Ελλάδα μου λένε ότι δεν μπορεί κάποιος να είναι εργαζόμενος από την κατοικία του. Το Staffing είναι ακόμα απαγορευμένο. Μόνο με τρύπες μπορούν να λειτουργούν αυτές οι εταιρίες. Το ΙΚΑ, ΣΔΟΕ, Εφορία, Νομαρχίες, Δημαρχίες και κάθε λογής διεφθαρμένου γραφειοκράτη κυνηγούν συνέχεια αυτόν που θέλει να προσπαθήσει, να επιχειρήσει και να ρισκάρει. Σαν αποτέλεσμα, αυτοί που σέβονται τους εαυτούς του είτε πάνε σε άλλη χώρα είτε κοιτάνε και αυτοί να βολευτούν…όπως όλοι οι άλλοι. Άρα κλείνει ο φαύλος κύκλος. Κανείς δεν προσπαθεί, κανείς δεν καταβάλει αυτή την επιπλέον προσπάθεια και αυτό αποτυπώνετε στην γενικότερη οικονομία μακροπρόθεσμα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι, όταν οι καταθέσεις στην τράπεζα δεν ανατοκίζονται, το κεφάλαιο παραμένει σταθερό. Ο άλλος όμως που ανατοκίζει το κεφάλαιο του θα βρεθεί πολύ μπροστά. Και όταν έχουν περάσει 20-30 χρόνια, δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να φτάσεις τον άλλον σε κεφάλαια. Διότι αυτός είναι τόσο μπροστά, που θα μπορεί να ζει μόνο από τους τόκους.  Εσύ όμως θα χρειαστεί να δουλεύεις για να ζεις και για να αυξάνεις το κεφάλαιο σου, θα χρειαστεί να αποταμιεύεις και όχι μόνο να περιμένεις από τον τόκο.

Κατάληξη

Πάντα θα υστερούμε και θα είμαστε ο οικονομικός ουραγός της Ευρώπης. Μην έχετε ελπίδα ποτέ να φτάσουμε σε αποδοχές τον μέσο όρο της Ευρώπης. Όχι μόνο για τους λόγους που ανάφερα, αλλά και επειδή έχουμε τις μεγαλύτερες ασφαλιστικές εισφορές στον κόσμο. There is no free lunch λένε οι Αμερικανοί. Ότι πληρώνεις παίρνεις και πληρώνεσαι με βάση την απόδοση που παράγεις. Απλά και κατανοητά λαϊκά ρητά.

Θα μπορούσε άραγε να ήταν διαφορετικά τα πράγματα; Ασφαλώς και θα μπορούσαν. Έχουμε προοπτικές, έχουμε ανθρώπους έχουμε φυσικό πλούτο και έχουμε και ανθρώπινο δυναμικό. Αυτό όμως που δεν έχουμε είναι δημοκρατία, αξιοκρατία, διοίκηση, νόμους και δικαιοσύνη…τα οποία είναι απαραίτητα για να μπορούν να λειτουργούν οι αγορές και να προοδεύουν οι άνθρωποι.

Τα παραμύθια της Xαλιμάς

Και μην αφήνετε τον κύριο πρωθυπουργό και τον κάθε ανεύθυνο και διεφθαρμένο γραφειοκράτη να σας παραμυθιάζει με το γεγονός ότι είμαστε καλύτερα σήμερα σε σχέση με 20 χρόνια πριν. Η ανθρωπότητα πάντα προοδεύει.

Πριν από 100 χρόνια είμαστε καλύτερα σε σχέση με πριν από 200 χρόνια. Πριν από 50 χρόνια είμαστε καλύτερα σε σχέση με πριν από 100 χρόνια και πριν από 20 χρόνια τα πράγματα ήταν καλύτερα σε σχέση με πριν από 40 χρόνια. Σήμερα είμαστε καλύτερα σε σχέση με πριν από 20 χρόνια και μετά από 30 χρόνια θα είναι καλύτερα τα πράγματα σε σχέση με σήμερα. Αυτό που πρέπει κάποιος να κοιτάει είναι πόσο καλύτερα η χειρότερα είναι σε σχέση με κάποιων άλλον. Σύγκριση η οποία ποτέ δεν κάνουν οι Έλληνες γραφειοκράτες.

Ο εκδότης σας
(Πάντα προσπαθώντας να καταβάλει αυτό το λίγο το παραπάνω)  »

http://www.market-talk.net/index.php/id/8546/

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to Ο ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ (του Γιώργου Καισάριου)

  1. Ο/Η izoimeta λέει:

    Η πλήρης περιγραφή του ελληνικού προβλήματος με λίγες απλές και ξεκάθαρες λέξεις.
    Τόσο απλά κι όμως τόσο δύσκολα!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s