Η επαναδιαπραγμάτευση δεν είναι γαμοπίλαφο! (του Akenaton)

Σε  αναδημοσιεύσεις    ολόκληρων  αναρτήσεων  από  άλλα  blogs   καταφεύγω  μόνο  κατά  την  διάρκεια  απουσίας  μου  ή  σε  κάποιες  εξαιρετικές  περιπτώσεις  Μια  από  αυτές  τις  εξαιρετικές  περιπτώσεις   είναι  κατά  τη  γνώμη  μου  και  το  άρθρο  του  Αkenaton  που  ακολουθεί  από  το  Antιnews  http://www.antinews.gr/2012/08/10/174316/

Η  ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ  ΔΕΝ  ΕΙΝΑΙ  ΓΑΜΟΠΙΛΑΦΟ

   Ήταν σίγουρο πως η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά δεν θα είχε μεγάλη περίοδο χάριτος. Οι στιγμές είναι δύσκολες και η κοινωνία (δικαίως) βρίσκεται στα κάγκελα. Από αυτό το σημείο όμως, μέχρι να απαιτούμε τα πάντα εδώ και τώρα, υπάρχει μεγάλη απόσταση. Το να περιμένουμε από έναν άνθρωπο ή έστω από μια κυβέρνηση να πατήσει έναν διακόπτη και να λυθούν με μιας όλα μας τα προβλήματα είναι ουτοπικό. Πολλοί λένε: μα, προεκλογικά υποσχέθηκε επαναδιαπραγμάτευση, γιατί δεν την κάνει; Λες και η επαναδιαπραγμάτευση είναι γαμοπίλαφο ή λαγός στιφάδο: ρίχνεις τα υλικά στη χύτρα και σε δυο ωρίτσες σερβίρεις το φαγητό. Ε, λοιπόν, με συγχωρείτε, η επαναδιαπραγμάτευση δεν είναι παστίτσιο και ούτε ο πρωθυπουργός είναι ο Μαμαλάκης. Γιατί  αν ήταν παστίτσιο ή γεμιστά, θα είχες πάντα την ευκαιρία να μην πετύχει η συνταγή, να γίνει λιγάκι άνοστο το φαί, να καεί που λέει ο λόγος, να το πετάξεις στην τελική άμα δε σ’ αρέσει. Και τι έγινε; Μαγειρεύεις κάτι άλλο και περνάς.

Η επαναδιαπραγμάτευση στην πραγματικότητα είναι μια πολύ σοβαρή υπόθεση για τη χώρα και πρέπει να επιχειρηθεί την κατάλληλη ώρα, όταν θα έχουμε αντιστρέψει το κλίμα αναξιοπιστίας και ανυποληψίας στο οποίο μας καταδίκασαν δύο χρόνια παλινωδίες και απραξία των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και  έξι μήνες «στεγνής» διαχείρισης της κυβέρνησης Παπαδήμου. Άλλωστε, αυτό ήταν το νόημα των διπλών εκλογών του Μαίου – Ιουνίου. Να δώσουν μια πολιτική κυβέρνηση με νωπή εντολή που να  βάλει τη Χώρα ξανά σε κίνηση. Και αυτό δεν γίνεται ούτε εύκολα, ούτε από τη μια στιγμή στην άλλη. Η επαναδιαπραγμάτευση επίσης, εκτός από σοβαρή υπόθεση είναι και η τελευταία ευκαιρία που θα έχει η Χώρα να γλυτώσει την άτακτη χρεοκοπία. Προϋποθέτει απόλυτο συντονισμό κινήσεων, σωστό χρόνο εκτέλεσης και κυρίως, ένα συγκροτημένο σχέδιο εξόδου από την κρίση, μια ολοκληρωμένη αντιπρόταση, πειστική, κοστολογημένη και κυρίως καλά μελετημένη. Η επαναδιαπραγμάτευση επίσης, είναι καταδικασμένη να πετύχει, γιατί αν αποτύχει δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Όταν ο Πρωθυπουργός θα αποφασίσει να την επιχειρήσει θα γνωρίζει ότι είναι μια κίνηση όλα ή τίποτε, επιτυχία ή καταστροφή, ζωή ή θάνατος για τη χώρα.

Δεν ξέρω αν τα έχουμε σκεφτεί όλα αυτά όλοι εμείς που ψηφίσαμε τον Σαμαρά στις τελευταίες εκλογές για να διαχειριστεί τις τύχες της Πατρίδας και σπεύδουμε τώρα να τον εγκαλούμε για αθέτηση της βασικής προεκλογικής του υπόσχεσης. Τον ψηφίσαμε να κρατήσει το τιμόνι σε αυτή την δύσκολη κατάσταση με σύνεση, αποφασιστικότητα και εθνική προοπτική εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης. Αν θέλαμε τσαμπουκά, τζάμπα μαγκιά και καουμποϊλήκι θα ψηφίζαμε τον Αλέξη, να πάει να τους κάνει με τη μία τα μούτρα κρέας τους κουτόφραγκους και η δραχμή γωνία. Εμείς όμως ψηφίσαμε τον Σαμαρά, με κύριες προτεραιότητες τη διατήρηση του ευρωπαϊκού στάτους της Χώρας και την σοβαρή επαναδιαπραγμάτευση με τους εταίρους για μια νέα δανειακή σύμβαση με καλύτερες προοπτικές για τον Λαό μας. Τον ψηφίσαμε γιατί  πιστεύουμε ότι είναι ο μόνος που θα μπορούσε να φέρει σε πέρας ένα τόσο σύνθετο και απαιτητικό εγχείρημα. Δεν τον ψηφίσαμε σαν τον νέο Ντέιβιντ Κόπερφιλντ που θα βγάλει λαγούς από το καπέλο και θα εξαφανίσει το μνημόνιο με ένα ψέκασμα. Γιατί τώρα του ζητάμε να γίνει Χάρρυ Πότερ και να λύσει τα μάγια της Χώρας σε 40 ημέρες;

Ξέρουμε όλοι και περισσότερο ο κύριος Βενιζέλος, πως αληθινή διαπραγμάτευση μέχρι τώρα δεν είχε γίνει. Ακόμη και τις εποχές που κάτι τέτοιο ήταν ευκολότερο και ίσως να ήταν και αποδοτικότερο. Τότε που η Χώρα δεν ήταν με την πλάτη στον τοίχο. Τότε που η αξιοθρήνητη απόπειρα του νυν αρχηγού του ΠΑΣΟΚ και τότε υπουργού Οικονομικών να προτάξει κάποια στοιχειώδη αντίσταση, τον οδήγησε στην άτακτη οπισθοχώρηση, στα παρακάλια και στο απίστευτης βαρβαρότητας χαράτσι της ΔΕΗ. Τα θυμόμαστε όλα αυτά λαλίστατε κύριε Βενιζέλε, δεν είμαστε λωτοφάγοι. Θυμόμαστε το φιάσκο του δημοψηφίσματος. Ζήσαμε στο πετσί μας τον εξευτελισμό στις Κάννες. Κάνατε ότι μπορούσατε για να οδηγήσετε τη Χώρα στην ανυποληψία και την διεθνή απομόνωση. Τώρα βγαίνετε σα να μην συνέβη τίποτε και παριστάνετε τον τιμητή, εσείς που μαζί με τον ΓΑΠ αποτελέσατε τους ολετήρες της Πατρίδας. Μπορεί εξαιτίας της ψήφου μας να αποτελείτε κομμάτι αυτής της κυβέρνησης αλλά το καλύτερο που έχετε να κάνετε για το καλό της Χώρας και του Λαού είναι να σιωπήσετε αιδημόνως και να βάλετε αληθινά πλάτη στο υπεράνθρωπο έργο του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Μόνο έτσι ίσως εξαγοράσετε ένα μέρος της τεράστιας ευθύνης που φέρετε ως πρόσωπο και ως κόμμα για την κατρακύλα του Έθνους των Ελλήνων.

Πλάτη πρέπει να βάλουμε κι εμείς όλοι αγαπητοί μου φίλοι στο έργο του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Γνωρίζω πως οι αντοχές μας είναι περιορισμένες και ο θυμός μας περισσεύει. Αλλά οφείλουμε ως κοινωνία και ως Λαός να δείξουμε ότι δεν έχουμε χάσει τελείως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης. Αυτή την ύστατη προσπάθεια την οφείλουμε όχι τόσο στους εαυτούς μας, όσο στα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Υπάρχουν τα ψηφισμένα μέτρα των 11,5 δις που πρέπει να υλοποιηθούν. Δεν είναι μέτρα εύκολα ούτε ευνοϊκά για τους Έλληνες. Η παρούσα κυβέρνηση θα πρέπει να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα ώστε αυτά τα βάρη που θα επωμισθεί ο Λαός μας για τα επόμενα χρόνια να μοιραστούν όσο γίνεται δικαιότερα. Απόλυτη προτεραιότητα θα πρέπει να είναι η διατήρηση του κοινωνικού ιστού ή έστω ότι απέμεινε εξ αυτού, χωρίς άμεση ευθύνη του σημερινού Πρωθυπουργού. Αυτή την στιγμή είναι το καλύτερο και το σπουδαιότερο έργο που έχει να φέρει εις πέρας ο Αντώνης Σαμαράς. Είναι προς το συμφέρον όλων μας να βοηθήσουμε σε αυτό, χωρίς άκαιρες μεμψιμοιρίες και πρόωρες απογοητεύσεις. Ας αφήσουμε την εσωστρέφεια και την σκληρή κριτική για αργότερα.

Η κυβέρνηση δείχνει πως θέλει να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Ήδη εκπλήρωσε την υπόσχεση για τις εξισωτικές αποζημιώσεις των κτηνοτρόφων. Άνοιξε η Χαλυβουργική. Άρχισε το ξήλωμα των απείθαρχων διοικητών ΔΕΚΟ. Ξεκίνησε η επιχείρηση εκκαθάρισης των πόλεων από τους λαθρομετανάστες. Αποκαλύπτονται υποθέσεις διαφθοράς. Ζητήθηκε μάλιστα από τον ίδιο τον Πρωθυπουργό γρήγορη απονομή δικαιοσύνης σε παρόμοιες περιπτώσεις. Κινείται στο θέμα των ναυπηγείων. Άνοιξε το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Κόπηκε το πανηγύρι της ΔΕΘ. Πουλήθηκε η ΑΤΕ. Και κυρίως, υπάρχει πολλή σκέψη, δουλειά και προσπάθεια στην κατεύθυνση της αποτροπής σκληρών οριζόντιων περικοπών. Κάποιες δεν θα τις αποφύγουμε αλλά η αλλαγή νοοτροπίας είναι εμφανής. Όλα αυτά σε 40 μέρες. Με όλα τα προβλήματα και τις αναστολές μιας τρικομματικής κυβέρνησης. Είναι υποχρέωσή μας να δώσουμε τον απαραίτητο πολιτικό χρόνο στον Σαμαρά. Είναι θέμα λογικής και αυτοσυντήρησης. Δεν υπάρχει καλύτερος, δεν υπάρχει εναλλακτική. Αν ο μη γένοιτο αποτύχει, θα έχουμε όλο τον χρόνο και την άνεση να τον κατασπαράξουμε. Αλλά ας τον αφήσουμε τώρα απερίσπαστο, να προσπαθήσει για τη σωτηρία της Χώρας. Πιστεύω πως όταν έρθει η κατάλληλη ώρα, θα επιτύχει την καλύτερη συμφωνία για την Ελλάδα. Είναι ο μόνος που μπορεί να διαπραγματευτεί αληθινά και αποτελεσματικά, Θαύματα όμως δεν μπορεί να κάνει!

Akenaton

Υ.Γ. Τολμώ και τα γράφω όλα αυτά επειδή πραγματικά τα πιστεύω. Κι επειδή ακόμη η λογική και τα νούμερα μου λένε, πως όσο δύσκολα και να είναι τα πράγματα με την εφαρμογή προς ώρας των ψηφισμένων μέτρων του μνημονίου, αυτό δεν μπορεί να συγκριθεί ούτε στο ελάχιστο με τις δυσκολίες που θα αντιμετωπίσουμε στον ξαφνικό θάνατο της άτακτης χρεοκοπίας. Και ακόμη, με την σιγουριά πως όποια στιγμή θέλουμε, μπορούμε μόνοι μας να τραβήξουμε τα σωληνάκια της δανειακής και να αφεθούμε στη «νιρβάνα» της χρεοκοπίας και της  δραχμής. Μια απόφαση είναι! Την παίρνουμε και ησυχάζουμε. Αλλά πιστεύω πως αξίζει να το παλέψουμε ακόμη. Να μην παραδοθούμε τόσο εύκολα. Να χτυπηθούμε όπως το πεισματάρικο ποντίκι του γνωστού μύθου. Και που ξέρετε; Μπορεί το γάλα της Ευρωζώνης να γίνει βούτυρο προτού προλάβουμε να πνιγούμε! Και να σωθούν έτσι όλα τα ποντίκια που σκυλοπνίγονται μαζί μας, στην κατσαρόλα με τα χρέη. Δεν είναι κρίμα να έχουμε πνιγεί μονάχα εμείς;

—————————————-

Πιο  πρόσφατη    προσωπική  μου  ανάρτηση  για  το  θέμα  «Η  επαναδιαπραγμάτευση, της  επαδιαπραγμάτευσης… ω!  επαναδιαπραγμάτευση»  https://firiki2010.wordpress.com/2012/07/16/%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80%CF%81%CE%B1%CE%B3%CE%BC%CE%AC%CF%84%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%80/

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s