Η Δήμητρα Γαλάνη και το «φου» που έριξε την δικτατορία.

Εντάξει. Το  φαινόμενιο  είναι  συνηθισμένο. Καλλιτέχνες  «αριστερού»  προσανατολισμού  θεωρούν  υποχρέωση  τους  να    κάνουν  πολιτικές  «παρεμβάσεις»    ακόμα  κι  όταν  δίνουν  μια….  συναυλία. Αδιαφορώντας  αν  οι  ακροατές  τους  ήρθαν   και  πλήρωσαν   για  να  τους   ακούσουν    να  τραγουδάνε  και    μόνο,  αδιαφορώντας  για  τις  προφανώς ανάμεικτες    πολιτικές  πεποιθήσεις    του  ακροατηρίου   και   αδιαφορώντας  για  την πλήρη  αδυναμία  του  να  εκφράσει  την  τυχόν  αντίρρηση  του  στην  κάθε  πολιτική «παρλαπίπα»  που  θα  πετάξει  ο   καλλιτέχνης. Κατά  τη  γνώμη  μου  είναι  έλλειψη  σεβασμού,   αλλά  αυτό   είναι  θέμα  δικιάς  μου  ίσως  παραξενιάς.

Πριν  κάτι  μέρες  όμως  μου  φαίνεται  ότι η κ  Δήμητρα  Γαλάνη  το  παράκανε. «Ζούμε  μια  δεύτερη  δικτατορία, τη  δικτατορία  της  Ευρώπης «  μας  ενημέρωσε  κατά  τη  διάεκεια  μιας  συναυλίας  της. Και  συνέχισε «η  πρώτη δικτατορία  που  γνωρίσαμε  ήταν  εύκολη, γιατί  οι  συνταγματάρχες έπεσαν  με  ένα  φου, τώρα  είναι  τα  δύσκολα»

Δεν  ξέρω  πόσο  εύκολη  ήταν  η  δικτατορία  των  συνταγματαρχών  για  την  κ Γαλάνη. Φαντάζομαι  ότι  για  να  το   λέει  έτσι  θα  ήταν.  Προφανώς   η  κατάργηση  των  ατομικών  ελευθεριών,  η  απαγόρευση  της  αντίθετης  άποψης, οι  φυλακίσεις, οι  εκτοπίσεις    ή  οι  βασανισμοί    δεν  λένε  τίποτα  στην  κ Γαλάνη. Ατυχώς    την  «εύκολη»  δικτατορία  δεν  την  πέρασαν   όλοι  τόσο  εύκολα  όσο  αυτή.  Και  ακόμα  ατυχέστερα  (όχι  για  την  κ Γαλάνη) οι  συνταγματάρχες  δεν  έπεσαν  με  ένα  «φου».  Επεσαν  υπό  το  βάρος  μιας  εθνικής  καταστροφής, έπεσαν  υπό  το  βάρος  του  ακρωτηριασμού  της  Κύπρου,  κατέρρευσαν  μέσα  στο  αίμα  μερικών   χιλιάδων  νεκρών  και  αγνοουμένων  σε  Ελλάδα  και  Κύπρο.

Οταν   λοιπόν  η  επί  7  χρόνια  στέρηση  πολιτικών  και  ατομικών  ελευθεριών  βαφτίζεται  «εύκολη  δικτατορία»  και   ο  όλεθρος,  το  αίμα,  ο  πόνος, η  ήττα  του  Ελληνισμού    βαφτίζονται  «φου»  από  εκεί  και  πέρα  οποιαδήποτε  βλακεία    είναι  αναμενόμενη.

Επομένως   το  να  μιλάει  η  κ  Γαλάνη  για  «δικτατορία  της  Ευρώπης»  είναι  μάλλον  πλημμέλημα.  Οι λέξεις  ούτως  ή  άλλως  στον  τόπο  μας  έχουν  χάσει  την  σημασία  τους  κι  έτσι  ο  καθένας    πετάει  την  «παρόλα»  του   επιδεικνύοντας  το  επίπεδο  της  άγνοιας  και  της  αντιληπτικής  του  ικανότητας. Καλόν  είναι   πάντως    να  γνωρίζει η  τραγουδίστρια   ότι

1)   Απο  τη  «δικτατορία  της  Ευρώπης»  φεύγεις    όποια  ώρα  θέλεις.  Ακόμα  και  αύριο  το  πρωί. Κυριολεκτικά  με  ένα  «φου». Το  «μόνο»  προβληματάκι    θα  είναι   ότι   τότε οι   3000  άνθρωποι    που  πλήρωσαν   προχθές   το  τραγούδι  και  την  παπαρολογία  της    θα  έχουν  εντελώς  άλλες  προτεραιότητες    και  όχι  το  εισιτήριο   για  την  συναυλία  της  και

2)Αν  η  «δικτατορία  της  Ευρώπης»  ήταν  δικτατορία   που  σεβόταν  τον  εαυτό  της  την  κ  Γαλάνη   θα  την  είχε  μπουζουριάσει  σε  κανένα  κελλί,  όπως  η  άλλη , η  «εύκολη»  δικτατορία,  είχε  μπουζουριάσει  μερικές  χιλιάδες  συμπολίτες  της,  επειδή  τύχαινε  να  έχουν  διαφορετική  άποψη  απο  τους  συνταγματάρχες  (αυτούς  που  έπεσαν  με  το  «φου»  της  κ. Γαλάνη)

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

One Response to Η Δήμητρα Γαλάνη και το «φου» που έριξε την δικτατορία.

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Μπράβο σου που έχεις την ψυχραιμία να θέτεις το ζήτημα σε πολιτική βάση. Οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s