Ας «αμπελοφιλοσοφήσουμε» περί ισότητας.

Σχολιάζοντας    σε  άλλα  blogs    πρόσφατα  σε  δύο  περιπτώσεις  έθεσα  ένα  ερώτημα  (κατά  καιρούς  το  έχω  θέσει  και  εκτός  διαδικτύου) που  μοιάζει  ίσως  αρκετά  αφηρημένο  και  θεωρητικό , κατά  την  άποψη  μου  όμως  η απάντηση    του   μόνο  ενδιαφέροντος   δεν  στερείται  και  είναι  δηλωτική  γενικότερων   πολιτικών  επιλογών, αλλά  ίσως  και  των  αιτιών  τους.

Προτιμάτε  μια  κοινωνία  Α    στην  οποία  οι  έχοντες  απολαμβάνουν  ένα  επίπεδο  ευημερίας  5  και  οι  «μη  έχοντες»  3 ή  μια  κοινωνία  Β  στην  οποία  οι  «έχοντες»  είναι  στο  10 και  οι  «μή  έχοντες»  στο  5;;;; Εννοείται  ότι  και  στις  δύο  κοινωνίες  ο  αριθμός  «εχόντων»  και  «μη  εχόντων»  είναι  ο  ίδιος.  Στην  πρώτη  κοινωνία  υπάρχει  μεγαλύτερη  ισότητα  στην  δεύτερη  η  ανισότητα  είναι  μεν  μεγαλύτερη  , οι λιγότερο  όμως  ευνοημένες  ομάδες  απολαμβάνουν  επίπεδο  ζωής  σχεδόν   δυο  φορές  καλύτερο  από  αυτό  της   πρώτης.

Το  ερώτημα  μπορεί  να  πάρει  και  μια  ελαφρώς  τροποπoιημένη  μορφή:   Προτιμάτε   να  διαμορφώσουμε  μια  κοινωνία    μεγαλύτερης  ισότητας  ( η  αναλογία  5/3 που  λέγαμε)  ή  προτιμάτε   να  μοιράσουμε  έτσι  τον  πλουτο  και  τα  βάρη,  ώστε  η  κοινωνία  να  παράγει  περισσότερο  πλούτο,  ο  οποίος  θα  κατανέμεται  λιγότερο  εξισωτικά (η  αναλογία  10/5  του  παραδείγματος)  και  θα  έχει  σαν  αποτέλεσμα    και   τον  διπλασιασμό  σχεδόν  του  επιπέδου  ευημερίας  των  λιγότερο  ευνοημένων;

Αντιλαμβάνομαι  πλήρως   ότι  υπάρχουν  σε  θεωρητικό  επίπεδο  ενδεχομένως   άπειρες  ενδιάμεσες  απαντήσεις,  το  ζήτημα  είναι  όμως  να  επιλέξετε  ΜΟΝΟ    μεταξύ  των  δύο    συγκεκριμένων  κοινωνιών.

Η  δικιά  μου  προτίμηση  πάει  σαφώς  στην  κοινωνία  Β. Η  προτίμηση  αυτή – που  προσωπικά    την  θεωρώ  αυτονόητη  – δεν  είναι  καθολική.   Αυτοί  ακριβώς   που – λόγω   γενικότερης  πολιτικής  τοποθέτησης  –   έχουν   υποτίθεται  μεγαλύτερη  ευαισθησία   για  την  τύχη  των   λιγότερο  ευνοημένων  στρωμάτων   είναι    αυτοί  που  επιλέγουν  είτε  την  κοινωνία   Α,  είτε  αρνούνται  να  πάρουν  θέση  θεωρώντας  το  ερώτημα  … σοφιστεία.

Κατά  την  άποψη  μου  αυτό  δείχνει    πως  στο  μυαλό  κάποιων  ανθρώπων…..

1. Η  ισότητα  – και  μάλιστα  όχι  η  ισότητα  ενώπιον  του  νόμου  ή  η  ισότητα  ευκαιριών,   αλλά  η  ισότητα  αποτελεσμάτων –  έχει  πάρει  την  θέση  του  «απόλυτου  καλού», πιθανώς  ταυτιζόμενη  και  με  την  έννοια  της  «δικαιοσύνης»

2. Η  επιθυμία  για    ισότητα   (αποτελεσμάτων)   συνεπάγεται  αδιαφορία     για  τα   (άσχημα)  αποτελέσματα  που  θα  έχει  αυτή  η  πορεία  προς  την  ισότητα   ακόμα  και  για  αυτούς  για  τους  οποίους   πρωτίστως  υποτίθεται  ενδιαφέρονται ,  για  τους  λιγότερο  ευνοημένους.

3. Η  αξία  της  έννοιας  της   αποτελεσματικότητας – αυτής  καθ΄ εαυτής –  μιας   οικονομίας   και  μια  κοινωνίας  είναι  εντελώς  υποβαθμισμένη.   Για  να  μοιράσεις  όμως  ένα  ψωμί  πρέπει  να  έχεις  ένα  ψωμί. Και  πρέπει  να  το  μοιράσεις  κατά  τέτοιο  τρόπο  (ενδεχομένως   και άνισο), ώστε   να  έχεις  και   αύριο  ψωμί ,  ει  δυνατόν  και μεγαλύτερο.

«Κολλάνε»  δηλαδή  κάποιοι    στην  υπηρέτηση  «φιλολαϊκών» (πολλά  εισαγωγικά)  εννοιών-  στη  συγκεκριμένη   περίπτωση  της  «ισότητας» (αποτελεσμάτων  επαναλαμβάνω) –  χωρίς   να  εξετάζουν   τις   μακροπρόθεσμες  συνέπειες  (όχι  πολύ  μακροπρόθεσμες) και  για  το  σύνολο  της  κοινωνίας   και  για  τα  λιγότερο  ευνοημένα  στρώματα.

Οι  πιο  πάνω  παρεξηγήσεις   αφορούν  ένα  μεγάλο  μέρος  της  κοινωνίας  μας  και  όχι  μόνο  αυτούς  τους  λίγους  που  νοσταλγούν  τους  σοβιετικούς  «παραδείσους»  ή  σχεδιάζουν  στο  μυαλό  τους  ουτοπικές  κοινωνίες  ή   τέλος  πάντων στην  παρούσα  φάση  η  «ισότητα»  θα  τους  ήταν  προσωπικά  βολική. Αφορούν  και  ανθρώπους   που  «πατάν  με  τα  δυο  πόδια  τους  στη  γή»,  πραγματικά  ευαίσθητους  και  με  πραγματικό  ενδιαφέρον  για  τα  κοινά.  Μόνο  που –   κατά  την  άποψη  μου – στα  πλαίσια  μιας  ιδιόμορφης   «πολιτικής  ορθότητας»  ή   αν  θέλετε  μόδας –  οδηγούνται    σε  μια  καταστροφική  ανατροπή  προτεραιοτήτων.

Η  καταπολέμηση  των  οικονομικών    ανισοτήτων  έχει   αναμφσβήτητη  εργαλειακή  αξία,   δεν  αποτελεί  όμως  αυτοσκοπό  και  δεν  έχει  καμμιά  απολύτως  αξία   όταν  αυτή  (η  καταπολέμηση  της  ανισότητας)  τελικά    συνεπάγεται    την  υποβάθμιση    του  επιπέδου  ευημερίας    ακόμα  και  των  λιγότερο  ευνοημένων  στρωμάτων,  τα  οποία   (πρέπει  να  ) θέλει  να  προστατεύσει.

Αλήθεια,…  εσείς  ποια  κοινωνία  προτιμάτε;;  Αυτή  του  «5/3»  του  αρχικού    ερωτήματος  ή  αυτή  του  «10/5»;;;;

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ-firiki2010

Κάτι  ενδιαφέρον  ίσως  βρείτε  και  στην  καινούργια  σελίδα  του  blog   «ΤΑ  ΣΧΟΛΙΑ  ΜΟΥ»

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

16 Responses to Ας «αμπελοφιλοσοφήσουμε» περί ισότητας.

  1. Ο/Η salot sor λέει:

    το ερωτημα σου ειναι για τα νηπιαγωγεια . . .ζυγα κερδιζω μονα χανεις . . .

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Για νηπιαγωγείο ή όχι … δεν το απαντάς! Και προφανώς με δικαιώνεις !

      • Ο/Η salot sor λέει:

        κοιτα να δεις, ενω ολοι οι οικονομολογοι και φιλοσοφοι δεχονται την κοινωνια ως πυραμιδα εσυ κανεις ενα αλμα(στο κενο) και κανεις την κοινωνια ενα δισκαλο, 10 αυτοι 5 εμεις η και 3 με 5 . Κατευθειαν δηλαδη φτιαχνεις μια λαθος βαση και πανω σε αυτη θετεις και ενα ερωτημα το οποιο δε στεκει για να εκμαιευσεις την απαντηση που θελεις.
        Βεβαια εκτος των αλλων αφηνεις απ’ εξω βασικες οικονομικες παραμετρους οπως οτι η φτωχεια οριζεται σε καθε χωρα αναλογα με το μεσο ορο των εισοδηματων και κατω απο ενα κλασμα του μεσου ορου οριοθετειται αν εισαι φτωχος η οχι ανεξαρτητα αν οι αναγκες σου ικανοποιουνται απο τα εισοδηματα σου η οχι(αυτη ειναι η μεθοδος και στη χωρα μας οπου το οριο φτωχειας καταγραφεται στις 7000€ για ανυπαντρους και στις 14000 για τετραμελη οικογενεια).
        τωρα εσυ με τη λογικη του αρθρου συνεχιζεις ακομα παρα περα και μας λες οτι η
        καταπολεμηση των ανισοτητων δεν αποτελει αυτοσκοπο και μαλιστα των οικονομικων
        οποτε «τι εστι πλουσιος ο εν τω ολιγο αναπαυομενος». . .

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Αγαπητέ/ή salot sor
    1. Κανείς οικονομολόγος και φιλόσοφος δεν λέει ότι η κοινωνία είναι πυραμίδα. Αν πρέπει να το ρίξουμε οπωσδήποτε στην γεωμετρία οι ευρωπαϊκές τουλάχιστον κοινωνίες (σε Ασία και Αφρική τα πράγματα διαφέρουν κάπως νομίζω) μοιάζουν περισσότερο με ρόμβο στις κορυφές του οποίου υπάρχουν στην μία οι ακραία πλούσιοι και στην άλλοι οι ακραία φτωχοί.
    2 Καταφεύγω στο «δίσκαλο» που λες και που όντως είναι μια θεωρητική κατασκευή απλώς για διευκόλυνση της κατανόησης και της συζήτησης και για να μην αρχίσω μια περιγραφή κοινωνίας όπου το 1% είναι στο 20, το 3% στο 18 κ.ο.κ. Το «δίσκαλο» καθόλου δεν εμποδίζει την επι της αρχής απάντηση
    3 Με την κουβέντα σου περί του πως ορίζεται η φτώχεια μπαίνεις στον πυρήνα του ερωτήματος μου ( που δεν απαντάς) Το ξαναθέτω με τους δικούς σου όρους «Ανεξάρτητα αν από τις στατιστικές κατατάσσεσαι στους φτωχούς ή όχι είναι προτιμότερο να έχεις αγοραστική δύναμη 10.000€ ή είναι προτιμότερο να έχεις αγοραστική δύναμη 7.000€ ;;;;» Ή και αλλιώς: προτιμάς κάποιος να μην θεωρείται φτωχός στατιστικά (γιατί θα έχει τον μέσο όρο του εισοδήματος σε μια κοινωνία απόλυτης ισότητας) και να έχει 1000€ ή να είναι κάποιος φτωχός στατιστικά έχοντας κάτω από το 60% του μέσου εισοδήματος και να έχει 1200€;;;;
    4 Γιατί σε σοκάρει το ότι δεν θεωρώ την καταπολέμηση των οικονομικών ανισοτήτων αυτοσκοπό ; (Αυτοσκοπός θυμίζω ότι είναι ένας στόχος προς χάριν του οποίου είσαι διατεθειμένος να υποστείς οποιαδήποτε θυσία) Γιατί θα πρέπει να με ενθουσιάζει αν το αποτέλεσμα της ισότητας είναι η επιδείνωση της θέσης των λιγότερο ευνοημένων;;;; Θεωρείς επαρκή παρηγοριά ότι θα έχει επιδεινωθεί αναλογικά πολύ περισσότερο η κατάσταση των εύπορων και όλοι θα μοιράζονται την ίδια μιζέρια;;;

    H ερώτηση μου έχει μόνο μία λογική απάντηση. Κατά την γνώμη μου δεξιός, αριστερός, συντηρητικός, σοσιαλιστής, φιλελεύθερος, κομμουνιστής ή…. εξωγήινος , ό,τι κι αν είσαι η λογική απάντηση είναι μία. Και αυτή η μία λοχική απάντηση καθόλου δεν αναιρεί την όποια πολιτική τοποθέτηση. Το πρόβλημα υπάρχει όταν η ερώτηση δεν απαντιέται .

  3. Ο/Η salot sor λέει:

    Οσον αφορα τα περι της κοινωνικης πυραμιδος ενα βιβλιο του Λυκειου να ανοιξεις θα δεις οτι ετσι αναλυονται οι κοινωνιες, εσυ ομως φτιαχνεις μια κοινωνια ρομβο(!!!), κατι σα σβουρα ισως, γιατι δε γραφεις οτι «ροδα ειναι και γυριζει» καλυτερα . . . να κανουμε λοιπον κουβεντα καφενειου.
    Η αγοραστικη δυναμη του ιδιου ποσου σε καθε χωρα ειναι διαφορετικη-κοστος ζωης το λενε- οποτε παλι το ¨διλημμα» που βαζεις ειναι ανυπαρκτο. Στην ουσια βαζεις το ερωτημα ποσο φτωχος αντεχεις γιατι παντα φτωχος πρεπει να εισαι . . .
    κανεις και μια επιπλεον λαθροχειρια λεγοντας πως «το αποτέλεσμα της ισότητας είναι η επιδείνωση της θέσης των λιγότερο ευνοημένων». Μπορεις να αναφερεις μια κοινωνικη επανασταση που το αποτελεσμα της ηταν αυτο? Μηπως η Γαλλικη, μηπως η Αμερικανικη, μηπως η Ελληνικη, μηπως η Ρωσικη, μηπως η Κουβανεζικη, μηπως η Κινεζικη, μηπως του Βιετναμ, εκτος αν εννοεις τις «επαναστασεις» τυπου Αραβικη ανοιξη οπου δε μιλαμε για λαϊκες επαναστασεις αλλα για εξωτερικη επεμβαση και η ιστορια διδασκει οτι η επανασταση δεν επιβαλλεται ουτε εξαγεται(βλ. ναπολεοντειοι πολεμοι)

    • Ο/Η Νίκος Π λέει:

      Καθυστερημένη συμμετοχή, νομίζω ότι τα σημαντικά έχουν ήδη λεχθεί. Ελπίζω πάντως να μη διεκδικείς δάφνες ιστορικής κατάρτισης με τα σχόλιά σου για τις επαναστάσεις, με ή χωρίς εισαγωγικά. Πρώτο, δε μπαίνουν όλες στο ίδιο τσουβάλι και δεύτερο, όλες κρίνονται εκ του αποτελέσματος. Η Ρώσικη, η Κουβανέζικη, η Κινέζικη και του Βιετνάμ, καθοδηγήθηκαν από κομμουνιστές που κέρδισαν αρχικά την εξουσία αλλά τα καθεστώτα που εγκαθίδρυσαν τελικά ή κατέρρευσαν (πχ ΕΣΣΔ) ή έγιναν καπιταλιστικά (Κίνα, Βιετνάμ) ή μετατράπηκαν σε φασιστικά (Β. Κορέα). Η Αμερικάνικη επανάσταση αντίθετα οδήγησε στις υπερανεπτυγμένες ΗΠΑ ενώ ο Ναπολέων δεν έκανε βέβαια εξαγωγή επανάστασης αλλά δημιούργησε διά της βίας δορυφορικά βασίλεια για τα μέλη της οικογένειάς του στην Ιταλία, στις Κάτω Χώρες, στη Γερμανία κλπ και χρειάστηκαν ποτάμια αίματος για να απελευθερωθούν οι χώρες αυτές (και πολλές άλλες). Οι αρχές του Διαφωτισμού συνέχισαν βέβαια να έχουν παγκόσμια απήχηση μέχρι σήμερα, κάτι που δε μπορεί να πει κανείς για τις αρχές του Μαρξισμού – Λενινισμού που παλεύουν να συνεχίσουν να υπάρχουν. Όσο για την Αραβική Άνοιξη, καταλαβαίνω ότι θεωρούσες «προοδευτικά» τα καθεστώτα Καντάφι και Μουμπάρακ οπότε δεν συνεχίζω…

  4. Ο/Η Dyer λέει:

    Αν και οπαδός της ισότητας η επιλογή μου είναι το Β. Τα μοντέλα που περιγράφεις αντιπροσωπεύουν μια φτωχή κοινωνία (3+5=8) και μια πλούσια (5+10=15). Προφανώς θέλω να ζω σε μια πλούσια παρά σε μια φτωχή, για μένα δεν ισχύει το «κάλιο πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στη πόλη».
    Ο εν συνεχεία συλλογισμός σου περί ισότητας και ανισότητας είναι ανεξάρτητος από την επιλογή στο δίλημμα που θέτεις και εκφράζουν μια άποψη προσωπική σου.
    Στην πράξη πάντως οι φτωχές χώρες έχουν τεράστιες οικονομικές ανισότητες ενώ στις πλούσιες οι ανισότητες είναι μικρότερες. Άρα η κοινωνικοοικονομική ισορροπία δεν αποτελεί τροχοπέδη ανάπτυξης και πλουτισμού για την συγκεκριμένη κοινωνία όπως ισχυρίζεσαι. Ο πλούτος σ’ αυτές τις κοινωνίες προέρχεται συνήθως από την εκμετάλλευση άλλων κοινωνιών υποδεέστερων. Στις φτωχές ο πλούτος προέρχεται από την εκμετάλλευση των δικό τους πολιτών, εξ ου και η μεγάλη ανισότητα.
    Οι κοινωνίες, τα κράτη που προάγουν την εσωτερική ισότητα επιβάλλονται σ’ αυτά που ανέχονται την εσωτερική ανισότητα (αυτοί που τρώγονται μεταξύ τους). Αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας φίλε firiki2010.

    • Ο/Η salot sor λέει:

      αυτο που λες ισχυει στο βαθμο που μπορεις να διαλεξεις αν θα ζεις σε κρατος «καταπιεστη» ή κρατος «καταπιεζομενο». Ακομα και ετσι να το δεις η Ελλαδα απο την παρακμη του Βυζαντιου και μετα 1204μχ κυλησε στα καταπιεζομενα και οι βαθμιδες αυτες DYER αλλαζουν νε τις εκατονταετιες και αν

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Την επιλογή σου την βρίσκω λογική. ( Δεν καταλαβαίνω γιατί θεωρείς πως οφείλεις να δηλώσεις οπαδός της ισότητας).Το παράδειγμα μου δεν αφορά απλώς μια πλούσια και μια φτωχή κοινωνία αλλά μια κοινωνία με σχετική ισότητα της οποίας όμως τα λιγότερο ευνοημένα μέλη έχουν χαμηλότερο επίπεδο ευημερίας από υους λιγότερο ευνοημένους μιας άλλης χώρας που παρά ταυτα παρουσιάζει μεγαλύτερες ανισότητες.
      Ξαναδιάβασα την ανάρτηση μου. Δεν κατάλαβα να γράφω ή να υπονοώ κάπου ότι η κοινωνικοοικονομική ισορροπία αποτελεί τροχοπέδη ανάπτυξης (αντίθετα λέω. πως η «καταπολέμηση των οικονομικών ανισοτήτων έχει αναμφσβήτητη εργαλειακή αξία» ), Λέω ότι η καταπολέμηση της ανισότητας δεν έχει αξία όταν καταλήγει στην υποβάθμιση του επιπέδου ευημερίας των λιγότερο ευνοημένων.

      Η σχέση φτώχειας και ανισότητας (ή πλούτου και αμβλυμένων ανισοτήτων) μου φαίνεται ότι δεν είναι σε όλο τον κόσμο ίδια γιατί υπεισε΄ρχονται και θέματα κουλτούρας, θρησκείαςκλπ.
      Κάτι διαφωνίες έχω και με τα περί δημιουργίας πλούτου, εκμετάλλευσης κλπ αλλά μια και δεν άπτονται άμεσα του θέματος κι έχει περάσει 1πμ λέω να το αφήσω να περάσει
      Καληνύχτα !

  5. Ο/Η salot sor λέει:

    μας εκοψε η λογοκρισια?

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Δεν υπάρχει λογοκρισία όπως βλέπεις. Ηλεκτρονικός αναλφαβητισμός ίσως!
      Επι της ουσίας τώρα του σχολίου σου που έμεινε αναπάντητο επαιδή δεν το είχα δει θα επανέλθω

  6. Ο/Η firiki2010 λέει:

    1 Περί πυραμίδας: Μιλάμε για εισοδήματα ! Και πως να το κάνουμε… σήμερα στα ευρωπαϊκά κράτη οι περιπτώσεις ακραίου πλούτου και ακραίας φτώχειας (οι κορυφές του ρόμβου) είναι πολύ λιγότερες από αυτούς που απολαμβάνουν κάποια ενδιάμεση ευημερία.
    2 Προφανώς μιλάω για ίδιο κόστος ζωής Αν πρόσεξες μάλιστα στην ανάρτηση μου μιλάω για «επίπεδο ευημερίας».
    3 Καμμία λθροχειρία! Την λαθροχειρία την κάνεις εσύ βάζοντας μάλιστα σε εισαγωγικά μια φράση μου κόβοντας όμως ένα κρισιμότατο «αν» Ολόκληρη η φράση μου:» Γιατί θα πρέπει να με ενθουσιάζει αν το αποτέλεσμα της ισότητας είναι η επιδείνωση της θέσης των λιγότερο ευνοημένων;;;; »
    4. Δεν πρόκειται να μπω σε μια περιπτωσιολογία τι έγινε στη Κούβα τη Ρωσία ή το Βιετνάμ γιατί προφανώς βγάζεις εκτός των υπολογισμών σου και το τεράστιο κόστος σε ανθρώπινες ζωές καθώς και το τι θα γινόταν αν είχαν ακολουθηθεί κάποιοι άλλοι δρόμοι και βεβαίως τις ανισότητες και μάλιστα αδικαιολόγητες που δημιουργήθηκαν.

    Το ερώτημα είναι θεωρητικό και πολύ απλό : Θα ήσουν διατεθειμένος να δεχθείς μεγαλύτερη οικονομική ανισότητα σε μια κοινωνία ΑΝ αυτή η μεγαλύτερη ανισότητα συνοδευόταν από βελτίωση της θέσης των λιγότερο ευνοημένων στρωμάτων;;;; Τόσο απλά!
    (Και μη φοβάσαι ! Ενα τυχόν «ναι» δεν θα σε κάνει λιγότερο αριστερό)

  7. Ο/Η Dyer λέει:

    Το ερώτημα είναι απλό. Θα ήσουν διατεθειμένος να κυκλοφορείς με ένα FIAT και να σε προσπερνούν πολλές FERRARI που δεν θα αποκτήσεις ποτέ ή θα ήθελες να είχες ένα παπάκι και να σε προσπερνούν φιατάκια που μπορεί να αποκτήσεις με υπέρταση προσπαθειών.
    Ο μέσος έλληνας που είναι της άποψης «να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα» θα διάλεγε το παπάκι. Προφανώς όχι από διάθεση ισοκατανομής του πλούτου αλλά επειδή δεν ανέχεται τον καλύτερο τον περισσότερο επιτυχημένο μέσα στον τόπο του. Αν τη FERRARI την έχει ένας ξένος τότε μπορεί και να τον θαυμάζει, έναν όμως από τη ράτσα του ποτέ! Δηλαδή όλα ανάποδα σ’ αυτό το τόπο.
    Ο ιδιότυπος αυτός «ανταγωνισμός» είναι που μας χαρακτηρίζει και δεν μας αφήνει να λειτουργήσουμε λίγο συλλογικά, συντροφικά, με τα γνωστά αποτελέσματα.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      Dyer,
      Μια χαρά και το παράδειγμα σου και νομίζω ότι και η εξήγηση της (ανορθολογικής ) επιλογής «προτιμώ παπάκι» δεν είναι πολύ μακριά από την πραγματικότητα.

  8. Παράθεμα: Δυο καλά λόγια για την Μάργκαρετ Θάτσερ | firiki2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s