Xρυσή Αυγή (α΄ μέρος- Γιατί;)

Οφείλω  να  ομολογήσω  ότι  τις  εκλογικές  επιδόσεις  της  ΧΑ –   ιδίως  την  επίδοση  του  Ιουνίου-  δεν  τις  περίμενα . Με  τίποτα.   Την   γενικότερη   έκπληξη  και  την  απορία  τις  διαδέχθηκε  η  ανησυχία κι  αυτήν  η  προσπάθεια  περιθωριοποίσης  της (βλέπε  συναντήσεις  αρχηγών  κομμάτων  με  τον  Πρόεδρο  της  Δημοκρατίας,  εκλογή  αντιπροέδρου  Βουλής  κλπ). Απ΄ ό,τι  δείχνουν  τα  πράγματα  η  ΧΑ «δεν  καταλαβαίνει»  από  κάτι  τέτοια  και  οι  δημοσκοπήσεις  (όσο  μπορεί  μανείς  να  τους  έχει  εμπιστοσύνη)  λένε  ότι  είναι  το  μόνο κόμμα που τα  ποσοστά  του  παρουσιάζουν  άνοδο !

Τα  δυο  ερωτήματα  που  ανακύπτουν είναι:

1 Γιατί:  και  2. Και  τώρα  τι  κάνουμε;

ΓΙΑΤΙ

Το   όχημα  που  έφερε  την  ΧΑ   στη  Βουλή  είναι  κατά  βάση η  λαθρομετανάστευση , τα  προβλήματα  που  δημιούργησε και  ο  τρόπος  που  »  αντιμετωπίσθηκε». Ενώ  επί  χρόνια  είχαμε  μια  σταθερά  αυξανόμενη  ροή   λαθρομεταναστών,  δεν  έγινε  καμμιά  ουσιαστική  προσπάθεια  ανακοπής  της,  ενδεχομένως  και  με  σκληρά    μέτρα,  που  όμως  θα  έδιναν  το  μήνυμα  ότι  η  χώρα  δεν  μπορεί, δεν  θέλει  και  δεν   είναι  «ξέφραγο  αμπέλι». Η  ανησυχία  και  η    δυσαρέσκεια  του  κόσμου  που  είτε  υφίστατο  είτε  διέβλεπε  τα  προβλήματα  από  την  παρουσία  τεράστιου  αριθμού,  εξαθλιωμένων, άλλης  κουλτούρας  και  αδύνατο  να  αφομοιωθούν  λαθρομεταναστών,   απαξιώθηκαν  ως  ρατσισμός  και  ως  ξενοφοβία.  Το  πρόβλημα  δεν  το  αντιμετωπίσαμε  στις  πραγματικές  του  διαστάσεις  ως  κοινωνία, η  Πολιτεία  το  υποτίμησε   (κάποιες  συμπεριφορές  της  μάλιστα  το  όξυναν) κι  έτσι  όποιος    είχε  το  πρόβλημα  ήταν  υποχρεωμένος  να  το  λύσει  μόνος  του. Εκεί  ήρθε  να  δώσει  «χείρα  βοηθείας»  η  ΧΑ.  Ακτιβισμός,  αυτοοργάνωση,  παρέμβαση  στην    ταλαίπωρη  καθημερινότητα  στις  γειτονιές  του  Αγ Παντελεήμονα  και  θριαμβευτική  είσοδος   το 2010  στο  Δήμο  της  Αθήνας  με  ποσοστά  που  στις  προβληματικές  γειτονιές  ξεπερνούσαν  το 10% !  Ελα  όμως  που  τα  προβλήματα  (λιγότερο)  και  οι  ανησυχίες  (περισσότερο)  δεν  αφορούσαν  μόνο  τους  κατοίκους  του Αγ Παντελεήμονα !

Το  δεύτερο  σκαλοπάτι   στο  οποίο  πάτησε  η  ΧΑ   δεν  ήταν  τίποτε  άλλο  από  την   προσπάθεια  και  με  βίαιο  μάλιστα  τρόπο  να  απαξιωθεί    το  πολιτικό  σύστημα  συνολικά.  Επί  δεκαετίες  η  «Αριστερά»    κατήγγελε  το  πολιτικό  σύστημα. Η  οικονομική  κρίση    κι  ένας  καινούργιος  καθαρά    φαντασιακός   διχασμός  «μνημονιακοί-  αντιμνημονιακοί»  έδωσε  την    αφορμή  να   να  δημιουργηθεί  ένα τεράστιο   κύμα  από   ιστορίες  συνωμοσίας, ψέμματα,  μύθους,  απίθανες  προβλέψεις  και  ακόμα  πιο  απίθανες  «προτάσεις». Ο  ορθολογισμός – που  ούτως  ή  άλλως  δεν  είναι  το  δυνατό  μας  σημείο-   στο  περιθώριο, κρεμάλες  στο  Σύνταγμα ( αλλά  και  στις  πλατείες  της  επαρχίας), «να καεί  να  καεί  το  μπου… η  Βουλή!»,  το  ανιστόρητο  «Ψωμί-Παιδεία- Ελευθερία – η  χούντα  δεν  τελείωσε  το  73»,  διαρκής  αναζήτηση  εχθρών   (κυρίως  στο  εξωτερικό-  «παλιά  μας  τέχνη  κόσκινο»),  «τσουβάλιασμα»  υπεύθυνων  και  ανεύθυνων, προπηλακισμοί  υπουργών   βουλευτών,  παρελάσεις  με  μαθητές  να  μουτζώνουν  τους  επισήμους.  Τι  άλλο  χρειαζόταν  για  να   αναδειχθεί   μια  προφανώς  εχθρική  προς  το  δημοκρατικό πολίτευμα   και   εξ  ορισμού   λάτρης  των  θεωριών  συνωμοσίας    ΧΑ;

«Μα»,  θα  μου  πείτε, » η  ΧΑ  είναι  ένα  κόμμα  φιλοναζιστικό. Είναι  δυνατόν  να  το  εμπιστεύονται έστω  και  με  τέτοιες  συνθήκες   450.000 Ελληνες;»  Προσωπικά  δεν  αμφιβάλλω  ότι  ο κ Μιχαλολιάκος  έχει  στο εικονοστάσι  του  μια  φωτογραφία  του  Χίτλερ ,  θα  ήταν  πολύ  χαρούμενος  αν  ξαφνικά  εξαφανιζόταν  οι  Εβραίοι  και  το  μεγάλο  του  όνειρο  είναι  πιθανώτατα  να  ανατινάξει  ένα  gay bar.   Όμως   για  τον  μέσο  ψηφοφόρο  της  η  ΧΑ  είναι  κατά  βάσιν  ένα  κόμμα   «τσαμπουκαλίδικο». Παίρνει  το  νόμο  στα  χέρια  της,  αν  ο  νόμος  δεν  είναι  αρκετά  καλός  τον  εφαρμόζει  με  μια  «ευρύτητα», αν  και  αυτό  δεν  είναι  επαρκές φτιάχνει  ένα  δικό  της  «νόμο»  προσαρμοσμένο  στο  δικό  της  «εθνικό  συμφέρον»  και  στην  δικιά  της  «ηθική».   Και  να  σας  πω  και  κάτι  που  θα  σας  κακοφανεί Αυτά   που  κάνει  η  ΧΑ  αρέσουν  σε  περισσότερους  απ΄ όσους  την  ψηφίζουν.

Σε  οποιαδήποτε  λογοκρατούμενη  και  δημοκρατική  κοινωνία  όλα  αυτά  θα  ήταν  γραφικότητες που  θα  είχαν  περιθωριοποιηθεί  και  παρανομίες  που    δεν  θα  μπορούσαν  να  επαναληφθούν. Μόνο  που  η  Ελληνική  κοινωνία  έχει  υποστεί  επί  δεκαετίες  και  με  μεγάλη  επιτυχία   ένα .. Μιθριδατισμό. [Ο  βασιλιάς  του  Πόντου  Μιθριδάτης,  επειδή  φοβόταν  μήπως  τον  δηλητηριάσουν, έπαιρνε  μικρές  μη  θανατηφόρες  και  σταδιακά  αυξανόμενες  δόσεις  δηλητηρίου,  ώστε  τελικά   να  αποκτήσει  ανοσία.  Τα  κατάφερε  τόσο  καλά, ώστε  όταν  μετά  από  μια  καταστροφική  ήττα  θέλησε  να  αυτοκτονήσει  με  δηλητήριο….  απέτυχε.] Επί  δεκαετίες  η  κοινωνία  μας έβλεπε  κάθε  είδους  βία  να  περνάει  μπροστά  από  τα  μάτια  της  σχεδόν  απαθής.  Από  τις  «αθώες»  καταλήψεις  σχολείων  μέχρι  κτίσιμο  γραφείων  καθηγητών, προπηλακισμούς, εμπρησμούς,  δολοφονίες, λεηλασίες, καταλήψεις  δημοσίων  κτιρίων, βανδαλισμούς.  Κι  αυτές  οι  πράξεις  βίας-  όλες  με  «αριστερό»  πρόσημο–  βαφτισμένες  «λαϊκοί  αγώνες»  και  φυσικά  πάντα  για  κάποιο  «δίκιο»,  σε  όσες  περιπτώσεις  δεν  επικροτήθηκαν  και  δεν  αποθεώθηκαν,  δικαιολογήθηκαν  και  μάλιστα  ιδιαίτερα  μαχητικά.   Και  από  τα  «αριστερά»  κόμματα  και  από   διασκεδαστές,  δημοσιογράφους,  καθηγητές, καλλιτέχνες  όλους  αυτούς  που  αυτοκατατάσσονται  στην  «αριστερή  διανόηση». Ακόμα  και  η  Πολιτεία  τις  πράξεις  αυτές  βίας   τις  «σεβάσθηκε»  (με  αποκορύφωμα  τον  Δεκέμβριο  του 2008)  και  δεν  τους  επεφύλαξε  την  «αρμόζουσα»  μεταχείριση.

Εχουμε  πάθει  λοιπόν  ανοσία!  Δυο  μπουνιές  παραπάνω,  τρεις  πάγκοι  αναποδογυρισμένοι,  κανένα  μπουγέλωμα,  κανένα  μαχαίρωμα  άμα λάχει , «δεν  κάνουν  και  μεγάλη  διαφορά»!  Κάποιοι  στα   δύο   άκρα  του  πολιτικού  φάσματος   ζητάνε  ένα  «σερίφη»  που  με  τα  εξάσφαιρα  του  θα  καθαρίσει  την  πόλη  από  τους  «κακούς»,  ενα  Ζορό  που  θα  εκδικηθεί, ένα  Ρομπέν  των  Δασών   που με  την  παρέα  του   θα  αντιστέκεται    στην  εξουσία.Μόνο  που οι    ήρωες  των  παιδικών  μας  χρόνων  θριάμβευσαν  σε  άλλες  εποχές  και  με  εντελώς  διαφορετικές  συνθήκες.

Last  but  not  least .  Εμφανιζόμαστε   ανεκτικοί  ως  κοινωνία . Κάτι  που  δεν  είναι  κακό,  είναι  μάλιστα  συστατικό  χαρακτηριστικό  μιας  φιλελεύθερης  δημοκρατικής  κοινωνίας. Μόνο  που    δεν  είμαστε  και  τόσο  …. κοινωνία. Το  «κοινό  κακό» ,  το  κακό  που  αφορά  το  δημόσιο  συμφέρον    δεν  το αντιλαμβανόμαστε  και  δεν  μας  ενδιαφέρει  μέχρι  να  χτυπήσει  την  δική  μας  πόρτα. Κι  όταν  χτυπήσει  την  δικιά  μας  πόρτα  δεν  υπάρχει  κοινωνία  για  να  αντιδράσει   κι  έτσι  πρέπει  να  βρούμε  το  «δίκιο μας»  – ή  ό,τι  νομίζουμε  «δίκιο» μας – μόνοι μας  . Με  την  παρέα  μας,  την  κλίκα  μας , τους  κολλητούς  μας. Ποτέ  δεν  ήταν  η λύση . Ούτε  και  τώρα  είναι

Αν  συνεχίσουμε   έτσι  και  με  δεδομένο  ότι  οι  πρακτικές  της  ΧΑ    ανατροφοδοτούν  τον  κύκλο  της  βίας  (μην  έχετε  αμφιβολίες ότι  θα  υπάρξουν  δυναμικές  «αντιδράσεις»-  εισαγωγικά , πολλά  εισαγωγικά)  αυξάνεται  η  πιθανότητα  κάποιος  «λαϊκός»  ή  «εθνικός»  αγωνιστής  με  μαύρο  μπλουζάκι  ή  κουκούλα   να  μας  ανοίξει  το  κεφάλι  με  ένα  καδρόνι,  επειδή   θα  «είμαστε»  ομοφυλόφιλοι,  ευρωλιγούρηδες, Εβραίοι, μνημονιακοί, λαθρολάγνοι, ρατσιστές, καπιταλίστες, Αμερικανόδουλοι,  οτιδήποτε και  στο  επόμενο  στάδιο,  επειδή   πολύ  απλά   έτσι  θα  τον  βολεύει … προσωπικά.

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ -firiki2010

ΥΓ   Για   το  ερώτημα  «τι  να  κάνουμε;»  στην  αμέσως  επόμενη  ανάρτηση.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

5 Responses to Xρυσή Αυγή (α΄ μέρος- Γιατί;)

  1. Ο/Η Δυτικά λέει:

    Αγαπητό Φιρίκι,
    τα πράγματα είναι απλά (και το καταλαβαίνεις και εσύ, όπως είδα στο κείμενό σου).
    Στις «πεπολιτισμένες χώρες» (που λέγανε παλιότερα), κάνει περιπολία ο αστυνομικός και αν δει μία παρανομία, τη σημειώνει, βάζει πρόστιμο, καλεί ενισχύσεις, κλπ, δηλαδή δρα κατά περίπτωση, αλλά δρα.
    Αυτό γινόταν και στην Ελλάδα μέχρι και το 1980 περίπου. Αυτόκλητα.
    Τώρα τί γίνεται; Η αστυνομία βγαίνει περιπολίες κατά παραγγελία. Δηλαδή, βγαίνει (όταν βγαίνει…) για να μαζέψει τους λάθρο που πουλάνε παράνομα. Αν δεν βγεί επί τούτου, περνά μπροστά από τους λάθρο και κάνει την πάπια. Πουλάνε ναρκωτικά οι Νιγηριανοί στην Ακαδημία Αθηνών και η αστυνομία επίτηδες δεν πηγαίνει κοντά, στέκεται στα 50 μέτρα και κάνει ότι δεν βλέπει. Πουλάνε οι Πακιστανοί παράνομα στο πεζοδρόμιο, το περιπολικό περνάει και κάνει ότι δεν βλέπει. Αν τους ενοχλήσεις, θα σου πουν: Να σας εξηγήσουμε κύριε… Κοινώς, παπαριές.
    Κατάλαβες αγαπητέ ότι ο κόμπος έφτασε στο χτένι; Να γιατί ανεβαίνει η ΧΑ. Η ΧΑ ανεβαίνει επειδή το κράτος παραιτήθηκε οικειοθελώς, υπό την πίεση της Αριστεράς, από τις αρμοδιότητές του και είπε στον απλό πολίτη «Βγάλτα πέρα μόνος σου». Απλούστατα τα πράγματα. Μόνο η Αριστερά αρνείται να δει το προφανές. Ως συνήθως…

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Μια χαρά τα λες! Κι όπως βλέπεις στην επόμενη ανάρτηση μου σημειώνω «Η επιβολή του νόμου δεν αποτελεί δικαίωμα της Πολιτείας για να το ασκεί κατά βούληση. Είναι υποχρέωση της που μάλιστα δεν εκχωρείται.» Απλώς όπως κι εσύ επισημαίνεις τα φαινόμενα ανοχής στη παρανομία πάνε μερικές δεκαετιες πίσω.
    Οσο για την Αριστερά…. ποτέ δεν ήθελε την αντιμετώπιση προβλημάτων . Επεδίωκε και επιδιώκει σταθερά την όξυνση τους. Κι ένα τμήμα της πλέον χαρακτηρίζεται πλέον από μια αβάσταχτη ελαφρότητα, στα όρια του …. χαζοχαρούμενου.

  3. Ο/Η silver price λέει:

    Και τέλος: η βία. Η ΧΑ δεν υπόσχεται λεφτά (ευτυχώς) αλλά βία. Στο κακομαθημένο έλληνα που του πήραν το δικαίωμα στο ΙΧ και την φθηνή βενζίνη, η ΧΑ υπόσχεται πως θα κάψει και παλουκώσει. Περίεργο; Όχι! Έχουμε νομιμοποιήσει πολιτικά την βία στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια. Απαθείς βλέπουμε ανθρώπους να καίνε το κέντρο και άλλους να δέρνονται από τα ΜΑΤ (καλύπτω και τις δυο πλευρές, μην σκιάζεστε), απαθείς βλέπουμε στάδια να καταστρέφονται από χουλιγκαν, ενώ πριν χρόνια σωματεία δύο ομάδων έδωσαν ραντεβού θανάτου στην Παιανία για να αλληλοσκοτωθούν και τα κατάφεραν. Πάλι μείναμε απαθείς. Αναθέσαμε στα media το κήρυγμα για την επίλυση του προβλήματος και μετα μπήκαμε σε ένα mall και ψωνίσαμε γιατί είχε εκπτώσεις.

    • Ο/Η firiki2010 λέει:

      1 Δεν ξέρω πολλές περιπτώσεις ΜΑΤ πρωτοβούλως να δέρνουν πολίτες. Αν κατεβαίνεις όμως στο γήπεδο ή στο Σύνταγμα με… τόξο ή με «μολότωφ» δεν μπορείς να κλαίγεσαι αν αρπάξεις και μερικές ψιλές .Οι κίνδυνοι του «επαγγέλματος».
      2 Σχετικά με την απάθεια…. Ενώ κατ΄ αρχή συμφωνώ ειλικρινά δεν ξέρω τι θα μπορούσα να συστήσω σ΄ ένα αγανακτισμένο και μη απαθή πολίτη να κάνει (πέραν του να εκφράζει θαρρετά τη γνώμη του και να σκέφτεται). Να πλακώσει στο ξύλο δυο χουλιγκάνους; Να πάρει ένα ρόπαλο και να κυνηγάει μπαχαλάκηδες; Δεν το θεωρώ λύση και δεν είναι -ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ – δουλειά του.
      Τα media κανείς δεν τα παίρνει σοβαρά (σε αντίθεση με το shopping therapy 🙂 )

  4. Παράθεμα: Χρυσή Αυγή: Περιθωριοποιημένη μεν, ανεβασμένη δε ( κάποιοι κάτι δεν κάνουν καλά ) | firiki2010

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s