«Ουδείς αναμάρτητος»: Αποποίηση ή ανάληψη ευθυνών;;;

Σε  άρθρο  του  στη  χθεσινή  Καθημερινή ( // «Ουδείς  αναμάρτητος»: Πως  οι πολιτικοί  αποποιούνται  τις  ευθύνες  τους//    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_30/09/2012_497152  )  ο κ  Χαρίδημος  Τσούκας  ψέγει  με  αφορμή  το   προ  εβδομάδων  ενωπιον  της  Μέρκελ  «Ουδείς  αναμάρτητος»   του  Σαμαρά  (όταν  ρωτήθηκε  για  την  προηγηθείσα  αντιμνημονιακή  ρητορική  του)  την  πρωθυπουργική  (και  όχι  μόνο)  διγλωσσία.  Ο κ  καθηγητής  θεωρεί  την  απάντηση  του  Σαμαρά    σαν  τρόπο  αποποίησης  ευθυνών  και  προχωράει  και  λίγο  παρακάτω : » …ο κ Σαμαράς  πιστεύει  δύο  αντιφατικά  πράγματα  συγχρόνως:  και  το  Μνημόνιο  ήταν  λάθος και  η  αρνητική  του  στάση  στο  Μνημόνιο  ήταν  εσφαλμένη!  Σχιζοφρενικό;…»

Ας    το  σκεφθούμε  λιγάκι   κι  ας  φαντασθούμε  τον  Σαμαρά  να  απαντάει  στην   δημοσιογραφική  ερώτηση  για  την  προηγούμενη  αντίθεση  του  προς  το  μνημόνιο  κάπως  έτσι:

«Από  την  πρώτη  στιγμή  επεσήμανα  ότι  την  χρηματοδοτική  στήριξη  των  εταίρων  μας   την  κατέστησε  απαραίτητη  – το  επαναλαμβάνω  απαραίτητη-  η  άφρων  πολιτική  του  ΠΑΣΟΚ.  Από  την  πρώτη  στιγμή  επεσήμανα  ότι  το  μνημόνιο  ήταν  λάθος  συνταγή  που  θα  οδηγούσε  σε  μεγαλύτερη  από  την  προβλεπόμενη  ύφεση     λόγω  της  οποίας  θα  αποτύγχαναν  οι  στόχοι  του  που  σας  θυμίζω  ήταν  να  βγούμε  στις  αγορές  το  2012. Οι  εξελίξεις  δικαίωσαν  τις  θέσεις  μου. Το  ότι   το  μνημόνιο  ήταν  η  λάθος  συνταγή  το  έχουν  σήμερα   καταλάβει  όλοι, πιθανώτατα  και  η κ Μέρκελ,  της  οποίας    την  δύσκολη  θέση   να  παραδεχθεί  ότι  ακολουθήθηκε  λάθος  τακτική, αντιλαμβάνομαι.  Ημουν και  είμαι  αντίθετος  στη  συγκεκριμένη  συνταγή  του  μνημονίου αλλά    σας  θυμίζω  ότι  η  αντίθεση  μου  δεν  με  εμπόδισε  να  υπερψηφίσω    πάνω  από  60  νομοσχέδια  του  ΠΑΣΟΚ  που  εκινούντο  σε  σωστή  κατεύθυνση,  ούτε  σε  καμμιά  περίπτωση  δημιούργησε  εμπόδια  στην  τότε  κυβέρνηση  να  εφαρμόσει  το  μνημονιο  όπως  αυτή  νόμιζε. Κατά  την  άποψη  μου  με  τον  χειρότερο  τρόπο. Από  τότε  βέβαια  άλλαξαν  πολλά,  αλλά  η  χώρα  μου   συνεχίζει  να   έχει  ανάγκη  την  στήριξη  της  Ευρώπης  κι  ευτυχώς η  Ευρώπη   ήδη  έστω  και  σιγά-σιγά   αλλάζει  την  στάση  της  συμμεριζόμενη  πλέον  και  αυτή  τις  ενστάσεις  που  έχω  διατυπώσει  για  το  μνημόνιο.  Μπορεί   λοιπόν  ενδεχομένως   η  αντίθεση  μου  προς  το  μνημόνιο   ρητορικά   να είχε  μεγαλύτερη  οξύτητα  απ΄ ότι  έπρεπε. Ουδείς  αναμάρτητος. Πολύ  περισσότερο  οι  συντάκτες  του  μνημονίου  και  αυτοί  που  το  εφάρμοσαν!»

Εχει  κανείς  σας  την  εντύπωση  ότι  ο  Σαμαράς  ή  όποιοσδήποτε  στοιχειωδώς  υπεύθυνος    Ελληνας    πρωθυπουργός  θα  μπορούσε  και  θα  εδικαιούτο  να  μιλήσει  έτσι  δημόσια;;; Οχι  γιατί  δεν  θα  έλεγε  την  αλήθεια  (ή  έστω  την  αλήθεια  του),  αλλά  γιατί  ως  πρωθυπουργός  οφείλεις  να  κάνεις  και  να  πεις  όχι  αυτό  που  σε  δικαιώνει    προσωπικά, αλλά  αυτό  που (θεωρείς  ότι)  εξυπηρετεί  το  συμφέρον  της  χώρας  σου.  Με  το  «ουδείς  αναμάρτητος» ο  Σαμαράς   όχι  μόνο   δεν  αποποιήθηκε  ευθύνες,  όχι  μόνο     ανέλαβε    τις  ευθύνες  του  , αλλά   ανέλαβε  και    ευθύνες  που  δεν  του  ανήκαν. Ετσι  έπρεπε  να  κάνει. Ως  πρωθυπουργός  μιας  χώρας  που  έχει  συνέπεια  και  συνέχεια,  ως  πρωθυπουργός  μιας  χώρας  που  είναι  στριμωγμένη,  ως  πρωθυπουργός  μιας  χώρας  που  έπρεπε   να  προχωρήσει  μπροστά,  είχε  υποχρέωση  να  μιλήσει  όπως  μίλησε  και  ν΄ αφήσει  αυτό  το  «ουδείς  αναμάρτητος»  να  πλανιέται   και  πάνω  από  αυτούς  που  θεώρησαν  ότι  τα  έκαναν  ή  τα  κάνουν  όλα  σωστά.

Ας  μην  κοροϊδευόμαστε ! Η  σημερινή  κυβέρνηση  παρέλαβε  μια  δρομολογημένη  κατάσταση. Από  ποιον  ;;; Από  ένα  από  τους  σημερινούς   κυβερνητικούς   εταίρους, από  το  ΠΑΣΟΚ.  Από  ένα  ΠΑΣΟΚ  που  τα  είχε  κάνει  τόσο  σκ…  που  σε  πρώτη  φάση  αναγκάστηκε  να  επαναφέρει  από  το  περιθώριο  τον  παροπλισμένο  Βενιζέλο  και  σε  δεύτερο  χρόνο   να  ξεφορτωθεί    την  ηγεσία  του,  τον  πλέον  αποτυχημένο   μεταπολεμικό   πρωθυπουργό,  τον κ  Παπανδρέου.  Αυτή  την  δρομολογημένη  κατάσταση,  που  λίγο  έλειψε  να  οδηγήσει  σε  εθνική  καταστροφή,  προσπαθεί  να  διαχειρισθεί  όσο  μπορεί  καλύτερα  η  σημερινή  τρικομματική  κυβέρνηση  έχοντας  απολυτη  συναίσθηση  του  πολιτικού  κόστους  που  θα  κληθεί  να  πληρώσει.

Φοβάμαι  ότι ο κ καθηγητής  στη  συγκεκριμένη  περίπτωση  παγιδεύεται  ο  ίδιος  στο  ηλίθιο  δίπολο  που  μας  ταλαιπωρεί  2,5  χρόνια  τώρα:  «μνημονιακός-  αντιμνημονιακός».  ΚΑΙ  στο  θέμα  του  μνημονίου  δεν  υπάρχει  άσπρο-μαύρο.  Ο  κ  Τσούκας  φαντάζεται  το  μνημόνιο  σαν  κάτι  ενιαίο , μονολιθικό  και  αιώνιο  απέναντι  στο  οποίο    μόνο  δύο  απαντήσεις  είναι  δυνατές  : «ΝΑΙ» ή   «ΟΧΙ» Και  εκλαμβάνει   απολύτως   αυθαίρετα   το  «ουδείς  αναμάρτητος»  του  Σαμαρά   σαν  μια  παραδοχή  ότι  η  αντίθεση   του προς  το  μνημόνιο  ήταν  συνολικά  λάθος.

Η  πραγματικότητα  είναι  απείρως  πιο  σύνθετη.   Και  η  πολιτική  επίσης. Στο  μνημόνιο  μπορείς  να  είσαι  κατά  πολλούς  τρόπους  και  για  εντελώς  διαφορετικούς  λόγους  αντίθετος. Τι  σχέση  πχ  είχε  η  αντίθεση  Σαμαρά  που  υπερψήφισε  καμμιά  60ριά  νομοσχέδια  της  τότε  κυβέρνησης  με  το  «όχι  σε  όλα»  και  τις  δυναμικές  κινητοποιήσεις  και  τις  παράνομες  πρακτικές  κάποιων «Αριστερών»;;;; Οι  συνθήκες  του  2010  δεν  ήταν   ούτε  οι  συνθήκες   του  2009  ούτε  του 2011.  Αλλο  το  διακυβευμα, οι προοπτικές  και  οι  δυνατότητες  τότε  και  άλλες  σήμερα (πιθανώς  άλλες  θα  είναι  και  αύριο). Το  μνημόνιο  του  2010  (θυμηθείτε  ότι  προέβλεπε  έξοδο  στις  αγορές  το  2012 !)  δεν  έχει  καμμιά  σχέση  με  αυτό  που  καλούμαστε  σήμερα  να  εφαρμόσουμε.  Ακόμα  και  η  Ευρώπη  του  2010  και  οι  θέσεις  των  ηγετών  της     έχουν  ελάχιστη  σχέση  με  ότι  «παίζει»  σήμερα.

Και  το  «Ουδείς  αναμάρτητος»  του  Σαμαρά  στις  σημερινές  συνθήκες  ήταν  η  μόνη  δυνατή  και  η  μόνη  πρέπουσα  απάντηση. Σιγουρα   δεν  ήταν  τόσο  ξεκάθαρη    όσο  το  φανταστικό  κειμενάκι  που  παραθέτω  πιο  πάνω. Αυτή  την  φανταστική  απάντηση  θα  μπορούσατε  να  τη  δώσετε  εσείς … εγώ…    ενδεχομένως  ο κ Τσούκας …. κάποιος  άλλος… Υπό  την  απαραίτητη  προϋπόθεση  ότι  ΔΕΝ  θα  ήμασταν  πρωθυπουργοί  και  ΔΕΝ  θα  ήταν  απαραίτητο  να  προασπίσουμε  τα  συμφέροντα  της  χώρας,  εις  βάρος  ενδεχομένως  και  της  προσωπικής  μας  αυτοδικαίωσης. Ζόρικο  πράγμα  η  Πολιτική!

ΑΙΡΕΤΙΚΟΣ -firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to «Ουδείς αναμάρτητος»: Αποποίηση ή ανάληψη ευθυνών;;;

  1. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Το μνημόνιο είναι ένα, οι «αντιμνημονιακοί» πολλοί. Είναι αστείο να μη μπορεί ο Καθηγητής κ. Τσούκας να δει τις θεμελιώδεις διαφορές ανάμεσα στον τυχοδιωκτισμό του Καμμένου, το σταλινισμό του ΚΚΕ, την ασυναρτησία του ΣΥΡΙΖΑ και την αντιπολίτευση Σαμαρά που αν και παρεξηγήσιμη, έβαλε τα θεμέλια της κοινοβουλευτικής διαδοχής της κυβέρνησης ΓΑΠ και δεν άφησε τη (δίκαιη) αγανάκτηση του κόσμου να φύγει εκτός ελέγχου.

    Όποιος την κρίσιμη αυτή περίοδο θέλει να δοκιμάζει την πένα του σε πολιτικές αναλύσεις, πρέπει να κάνει τελείως ξεκάθαρη την πολιτική του θέση και να μην κρύβεται πίσω από πολυφορεμένα ψευτοδιλήμματα και βαρύγδουπες διατυπώσεις χωρίς περιεχόμενο. Θεωρεί πραγματικά ο κ. Καθηγητής ότι το κείμενό του ταιριάζει με το δηλωμένο στόχο του ότι «Η έλλογη συμμετοχή μας στην πολιτική κοινότητα προϋποθέτει ότι η επικοινωνία μας αποσκοπεί πρωτίστως στην αμοιβαία κατανόηση. Αυτό συμβαίνει όταν είμαστε σε θέση να ερμηνεύσουμε ο ένας τους ισχυρισμούς του άλλου, το οποίο προϋποθέτει ότι οι ισχυρισμοί αντανακλούν αξιόπιστα τις πεποιθήσεις μας»; Εγώ προσωπικά, τις πεποιθήσεις και τις προθέσεις του κ. Καθηγητή ουδόλως τις κατανόησα…

  2. Ο/Η firiki2010 λέει:

    Νίκο μου άνοιξες δουλειές. Προσπαθώντας κι εγώ να κατανοήσω τις προθέσεις και τις πεποιθήσεις του κ Τσούκα (αν και στόχος της ανάρτησης ήταν σχεδόν αποκλειστικά ο χειρισμός μια δημοσιογραφικής ερώτησης προς τον κ Σαμαρά) αναγκάστηκα να καταφύγω σε παλίότερα κείμενα του.
    Ο κ Τούκας έχει – σταθερά και καθόλου αβάσιμα- μια εντονα κριτικη στάση απέναντι στο πολιτικό σύστημα και την Ελληνική κοινωνία. Το «πρόβλημα » που υπάρχει στις τοποθετήσεις του είναι πως οι διαπιστώσεις -ορθές τις περισσότερες φορές – οδηγούν σε εκτιμήσεις ή προφητείες (συνήθως καταστροφικές) και σπανίως σε προτάσεις. Δεν είναι αναγκατικά κακό -γι αυτό και το εντός εισαγωγικών «πρόβλημα»- αλλά μεσα στο κλίμα της συνολικής απαξίωσης που καλλιεργούν τα άρθρα του μοιάζει ώρες- ώρες να μην συνειδητοποεί ότι ένας πολιτικός είναι υποχρεωμένος να δράσει, να επιλέξει (όχι μεταξύ ευχάριστων λύσεων), να συμβιβασθεί, να βάλει προτεραιότητες, να πεί και να υλοποιήσει κάποια «ναι» και κάποια «όχι» και μάλιστα μέσα σε συγκεκριμένες και ανεξάρτητες της θέλησης του συνθήκες. Και τέλος πάντων ως πολίτες για το καλό το δικό μας και της χώρας υπάρχουν οι στιγμές που πρέπει να αποφασίσουμε .. με ποιους θα πάμε και ποιους θ΄ αφήσουμε. Η όποια απόφαση μας δεν είναι καθόλου αδιάφορη για το μέλλον.

    Παραθέτω το κλείσιμο από δύο άρθρα του για να πάρουμε μια ιδέα (Γκουγκλίζοντας κανείς μπορεί εύκολα να βρεί κείμενα του κ Τσούκα) :

    «…Η Ελλάδα ψυχορραγεί. Διοικείται, εν πολλοίς, από φαύλους πολιτικάντηδες, οι οποίοι εκλέγονται από συνήθως φενακισμένους ψηφοφόρους με περιορισμένη συνείδηση πολίτη. Ο νεοέλληνας θέλει να ζει σαν πλούσιος Αμερικανός αλλά έχει τη νοοτροπία πονηρού Ανατολίτη. Η ελλαδική σχιζοφρένεια μόνο αποκαΐδια, δάκρυα και αίμα μπορεί να παράγει. Το δράμα δεν έχει ακόμη κορυφωθεί.» (Σεπτέμβριος 2009)

    «…Συμπέρασμα: ως πολιτική κοινότητα είμαστε εγκλωβισμένοι μεταξύ των ανυπόληπτων ευρωπαϊστών και των ιδεοληπτικών λαϊκιστών. Αν εκλεγούν οι πρώτοι, δεν θα μπορέσουν να κυβερνήσουν γιατί είναι φθαρμένοι και θα συναντήσουν την ισχυρή αντίδραση των λαϊκιστών. Αν εκλεγούν οι δεύτεροι, θα τινάξουν στον αέρα τη δανειακή σύμβαση και θα οδηγήσουν τη χώρα σε στάση πληρωμών. Αν έχουμε ακυβερνησία, τα δημόσια οικονομικά θα καταρρεύσουν (ήδη συμβαίνει…) και οι τράπεζες θα ξεμείνουν από ρευστότητα. Με τέτοια δεδομένα, ceteris paribus, η χώρα οδηγείται στην άτακτη χρεοκοπία και τη δραχμή. Οχι γιατί θα το επιλέξει, αλλά γιατί η πολιτική της κουλτούρα είναι τέτοια που αδυνατεί να το αποτρέψει. Οτι το συμπέρασμα είναι οδυνηρό, δεν σημαίνει ότι είναι αυθαίρετο.» (Μάιος 2012)

  3. Ο/Η Νίκος Π λέει:

    Ο Χ. Τσούκας είναι συχνά εύστοχος, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κριτική του για τον πρώην πρωθυπουργό ΓΑΠ:
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_29/10/2011_460750
    Το γεγονός αυτό, μαζί με το πολύ αξιόλογο συγγραφικό του έργο, κάνει αδικαιολόγητο τον ασαφή λόγο του, όταν η συζήτηση πηγαίνει στο «διά ταύτα». Σήμερα που τόσοι κοιτάζουν προς τα πίσω, η Ελλάδα έχει ανάγκη να δει προς τα μπρος.

  4. Ο/Η silver price λέει:

    αν η κυβέρνησις ΔΕΝ ΠΕΣΕΙ, ΤΟΤΕ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΤΟ ΧΑΟΣ. Ελληνες, ή ταν ή επί τάς. Ή ο Σαμαράς, το ευρώ, και το κοινωνικό και οικονομικό Αουσβιτς που μας ετοιμάζουν Ή ο Τσίπρας, η Δραχμή, και το Κράτος Προνοίας και η Εθνική Αξιοπρέπεια. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ. Ή Σαμαράς και κόλασις, Ή ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s