«… εξ ονοματος όλων μας…» – «… δεν αισθάνθηκα μόνος…»

Για  τη  Σύνοδο,  τις  προοπτικές    της  και  τις  παγίδες  αυτών  των  προοπτικών    θα  έχουμε  να  λέμε. Σήμερα  όμως  θα  ήθελα  να  σταθώ  λιγάκι σε  κάποιες   δηλώσεις  Βενιζέλου  και  Σαμαρά   με  αφορμή   τη    Σύνοδο.

»Εμείς στηρίζουμε με όλη μας τη δύναμη τον πρωθυπουργό στη σημερινή του παρουσία στις Βρυξέλλες. Μιλάει εξ ονόματος όλων μας. Εξ ονόματος της πατρίδας μας «  είπε  ο  Βενιζέλος    από  την  Ελλάδα  λίγο  πριν  ξεκινήσει  η  Σύνοδος.

Και  λίγο   μετά  την  ολοκληρωση  της  ο  Σαμαράς   στις  ευχαριστίες  του  προς  τους      δυο  κυβερνητικούς  εταίρους  για  την  στήριξη  τους  συμπλήρωσε : «Ποτέ  δεν  αισθάνθηκα  μόνος  στις  Βρυξέλλες».

Αντιλαμβάνομαι  πολύ  καλά  ότι  κάποιοι  στραβοκοίταξαν  τους  αρχηγούς  τους  ακούγοντας  τους  να  εκστομίζουν  τέτοια  πρωτάκουστα  πράγματα. Και  οι  αντιπολιτευόμενοι,  όπως  ήταν  φυσικό,  έσπευσαν  να  τα  ειρωνευθούν. Κι  όμως  τέτοιου  είδους  συμπεριφορές  που    επιμελώς  αποφύγαμε  στο  παρελθόν  (και  την  μη  υιοθέτηση  τους   πληρώνουμε  σήμερα   πανάκριβα) θα    πρέπει  να  είναι  οδηγός  μας  για  το  μέλλον   Και  θα  μου  άρεσε  αν    κάποια  στιγμή  τέτοιου  είδους  συμπεριφορές  (εντάξει… λιγότερο  θερμές)   μπορούσαν    να  επεκταθούν    και  στους    εκάστοτε  αντιπολιτευόμενους  χώρους.

Η   συνεννόηση ,  η   εκτίμηση  της  συνεισφοράς  του  «άλλου»,  η  από  κοινού  ανάληψη    συγκεκριμένων  ευθυνών    δεν  σημαίνουν   ότι  καταργούνται  οι  πολιτικές  διαφορές. Δεν  σημαίνουν   ότι  σβήνουμε  το  παρελθόν. Δεν  σημαίνουν   ότι  δεν  διατηρούμε  στο  ακέραιο  τις  όποιες  επιφυλάξεις  ή  και  απόλυτες  διαφωνίες  μας.  Και  θα  ήμουν  αφελής  αν  πίστευα   ότι,  όταν  έλεγαν  αυτές  τις  φράσεις,   στο  πίσω  μέρος  του  μυαλού  τους οι   πολιτικοί   αρχηγοί  δεν  είχαν  κι  άλλες  λιγότερο  φιλόφρονες  σκέψεις.

Ομως… Υπάρχουν  κάποιες  στιγμές   που   πρέπει  να  παραμερίσεις  τις  άμεσες  κομματικές  ωφέλειες   και  πάνω  από  το  προσωπικό   συμφέρον  να  βάλεις   αυτό  που  είναι  χρήσιμο  για  την  χώρα.  Πρέπει  να  νοιαστείς  για  τους  άμεσους  κιδύνους  που  την  απειλούν,  για  την  εικόνα   της  χώρας    που  πρέπει  να  βγεί   προς  το  εξωτερικό,  πρέπει  να  βάλεις  αντιδημοφιλείς  προτεραιότητες , πρέπει να  νοιαστείς   για  το  πέραν  μιας  κυβερνητικής  τετραετίας  μέλλον  της. Αυτά  τα  «πρέπει»  κάποιους  τους  αφήνουν  αδιάφορους. Αλλοι    σ΄ αυτό  το   «πρέπει»  υποτάσσονται.  Και  «βάζουν  το  κεφάλι  τους  στον  ντορβά»  με  απόλυτη  επίγνωση  του  τι  κάνουν. Τις  περισσότερες  φορές    το  κεφάλι  τους  το   χάνουν  (μεταφορικά  αλλά  και  μερικές  φορές  στην  κυριολεξία).  Τους  κρίνει  και  τους  επαινεί – ως  συνήθως  με  καθυστέρηση – η  Ιστορία.  Η  δικιά  της  μελλοντική  κρίση  δεν  μπορεί  να    βοηθήσει  σήμερα.   Σήμερα  η  βοήθεια  μπορεί  να  έρθει  από  την  δική  μας  κρίση  και  την  δική  μας  στάση.

ΑΙΡΕΤΥΙΚΟΣ-firiki2010

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s